Benim oyunlarım asıl olarak 2E üstünden olduğundan ben good karakyerlerime bu çeşit Featleri veremedim. Kaynak bulmadaki zorlanmam dolayısıylada uygun NWPleri bulamamıştım. Ancak bende good karakter oynarken her seferinde senin yaptığını yapmaya çalıştım.
Mesela CG Bard oynamak benim çko sevdiğim bir olaydır. Oyunlarda sürekeli olarak büyülerimi seçerken zarar veren büyüler yerine Hold person, sleep, web, charm, invisiblty tarzı büyüler seçerdim. (Bilmeyen varsa söyleyeyim 2Ede bardlar büyücülerin yaptığı bütün büyüleri yapabiliyorlardı.) Bunun yanında suyu içkiye dönüştüren büyüler ve herbalism'i bir arada kullanarak uyutan zehirler yapardım.
Kendimden önce büyülerim ve özelliklerimi arkadaşlarım için kullandım ve çoğunlukla kendime değil gruba yararı dokunan hareketler yapmaya çalıştım.
Ne yazıkki karakterlerim çoğunlukla bu sebeple öldüler. Ã?rneğin 11. seviye 1.5 sene boyunca oynadığım büyücüm karşımıza bir Deadknith çıkacağını bilmesine rağmen iyileştirme iksirleri ve balçıklarını arkadaşlarında kullandı ve, düşük HPsi yüzünden, grup üstüne atılan bir power word kill büyüsü ile öldü. Ben ölüncede arkadaşların çok fazla tutunma şansı kalmadı.
Bunun yanında bizde seviye x50 GP component fiyatları verdı ve ben bazı kanamaları durdurmak için mecburen komponent kullanıyordum. Bir kişide kalkıp Priest olmadı olan benim karakterin ekonomisine oldu.
Priest deyince aklıma geldi birde cüce priest oynamıştım. Bayaa güçlü bir karakterdi ve crusader dı. Crusader sayesinde STR bonus alabiliyordu ve 18/00 str gibi inanılmaz bir güce sahip olmuştu. Hem önde savaşıyordum savaşçıların yanında iş bitince de arkaya geçip arkadaşları iyileştiriyordum. Ama bizimkiler benim büyülerime çok güvendiklerinden deli gibi önlerine gelene dalıyorlardı. Sonrada "Priest! Prieeest! diye bağıtrarak iyileştirme istiyorlardı. Sona adama geldiğimizde sayısal dez avantaş bizdeydi ve arkadaki bir Fighter/mage başkan biz ona varana kadar 2 strength, 1 haste2 1 enlarge attı ve benim arkadaşları iyileştirmekten kalmayan büyülerim nedeniyle bir hold dahi atamadı buna. Trample özelliğini tam manasıyla üstümüzde kullandı.
Bir priestdaha oynamıştım elf bir lathander priesti. NAsıl oldu demeyin oldu işte. Zaten karakterim o kadar efendi o kadar iyi yürekli bürüydiki. Bir süre sonra half angel olmuştu. Buda bizim ev kurallarından biriydi. Ne yazıkki halfangel olduktan sonra fazla yaşamadı. Bir minator karşısında onu savaşmamaya ikna etmek isterken kafasına yediği gürzle beyin kanaması geçirip ölmüştü. Gruptaki tek priest olmak ne büyük acı yarappim. Hele birde iyiysen. Sana bişey olunca kurtaran yok ama sen herkesi kuratrıyorsun. İnsan kendini kreş öğretmeni gibi hissediyor bazen.
Ã?ylesine oynatan bir DMnin elinde kötü karakter oynamak çok kolay iyi karakter oynamak ise eziyettir. Ben bu eziyeti çektim ama yılmadım. Hala iyi karakter oynuyorum ve hala aynı hatalara bile bile düşüyorum. Silahımdan ve büyümden önce ikna gücüme olabildiğince başvuruyorum. ama bazı durumlatrda bu pek bir mümkün olmuyor.
Ama bir şey varki benim oyunlarımda kötü oynayanı, karizması düşük oynayı öyle bir süründürürüm ki, sonra bir daha öyle karakter oynamamaya ant içer.
Göz alıcı tepenin yerinde artık binalar yükseliyor. Büyük, ulu; ama büyüleyici mi? Sislerin ardından ışığı daha net görürdüm, şimdi, kalabalığın içinde, koca bir boşluktayım.
Eskisi ka