ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

Logan · Post by **Logan** » Mon Dec 27, 2004 9:58 pm

rp dışı :gorath ın rp si dikate alınmıyacaktır...rp yanlışı vardır...

logan son bir kez arkasına baktı arkasından yoldaşları,dostları geliyordu.
bir sözü ile tüm tapınaktaki savaşcılar geliyordu önüne logan
onlar bana güveniyor liderleri olark görüyorlar onları hiç ir şekilede yanlız bırakmıyacagım.
yanlız demişken İlyamain nerdeydi acaba gözleri hep onu arıyordu ama onunu İlyamain den daha önemli bir görevi vardı.
on kasaba halkı tehtit eden unsur... acaba neydi...kimdi
ama logan ne olursa olsun karşı koyacaktı .
''LORD Orenin gücü bizimle olsun...''

Horcoel_Baator · Post by **Horcoel_Baator** » Tue Dec 28, 2004 1:24 am

Horcoel Loganın gelişi ve onları çagırısının üzerine bir süre daha sessizligini korudu..Kafasından tasarladıgı birkaç düşünce vardı..Birincisi..Lady İlyamain nereye kaybolmustu..Logan onun kayboldugunu söylemişti..

İkincisi.. Ya zümrütler..Hala yerine getirmeleri getiren bir görevleri vardı..

Son olarak..Undead a baktı..Ve rahibe.. Aralarında bir atışma vardı besbelli..Kendisi de Yaşmayandan hoşlanmamıştı ilkin ancak..Vilthas ın ona ''dostum''diye seslendigini duyunca ona güvenebilecegini düşünmüştü..

Logan yaşamayanla rahip Alfred in atışmalarına son verecek şeyleri söyledigini duydu..Ardından gitmişti Logan..Dogru söylüyordu..Yardım edecekleri binlerce insan varken kendi aralarında tartışmaya düşmemeliydiler...

Loganı giderken izledi..Yüzündeki bilgelik ifadesi endişe ve merakla lekelenmişti sanki..Sanırım Ladynin kayboluşu yüzünden olmalı diye düşündü..Sormaya çekinmişti ancak..Aralarında birşeyler vardı sanki.. Lady İlyamain ile Logan ın..

Loganın yanlarından geçip önden ilerleyişini izledi..şovalyenin kaybını anlıyordu..Özüntü ile kafasını sağa sola salladı kendi kendine ve şovalyelere döndü..

''Tapınak koruyucunun sözlerini duydunuz..'' dedi arkalarındakü tüm gruba dogru seslenerek..

''Onkasaba halkı tehlike altında şovalyeler..''Belki de kaderleri şu al elimizde tuttugumuz taşlara bağlı..Belki de tuttugumuz kılıçlara..''Bir an duraksadıktan sonra devam etti..

''Oraya gidiyoruz.''.Dedi.kısa kılıcı ile kasabanın bulundugu yeri işaret ederek..''Oren in adıyla ve gücüyle gidiyoruz..''İnsanlara adaleti sağlamak için gidiyoruz..'
''Gidişimizin amacını sakın unutmayalım..''dedi bağırarak..
''Yürüyün şovalyeler...İnsanların hayatı için yürüyün..Kalbinizin gücü ile yürüyün...''

''LORD OREN İN ADINA ONKASABA İÃƒ?İN YÃƒ?RÃƒ?YÃƒ?Ãƒ?Ãƒ?Ãƒ?Ãƒ?Ãƒ?Ãƒ?N....''

Horcoel zihinsel emiri ile Silverhornu yanına çağırdı ve akrobatik bir haraketle atına bindi..

''ADELET DAğITICILARI..YÃƒ?RÃƒ?YÃƒ?N..ADALET İÃƒ?İN GİDİYORUZ...''

''Silverhorn ileri..''. dedi..''Birkez daha'' diyerek atının başını okşadı..''adalet içim yola çıkıyoruz..''

Gümüş grisi at güneş ışıklarını üzerinde yakalarcasına kişneyerek şaha kalktı..Kutsal savaş atı uzun zamandır sahibi ile yolculuga çıkmamıştı..Heyecanlıydı..

Ve böylece Loganın arkasından sürdü yarımelf şovalye atını...Yüce tapınak şovalyesi liderinin biraz gerisinde kalarak..Tapınak koruyucusuna saygısızlık etmek istemezdi..

Kafasında sadece onkasaba halkına yardım etme düşünceleri ile dolu bir şekilde yoluna devam etti..Ve Logan ın hüznünü düşündü..Keşke ona yardım edebilseydi..

Slach · Post by **Slach** » Tue Dec 28, 2004 3:39 am

Horcoel ve Logan hissetmiş olmalı. O saldırmadan ben asla o yaşayan ölüye saldırmam ama. O yaşayan ölüde içimi kötü yapan birşey var. Belkide sadece bir yaşayan ölü olmasından dolayıdır.

ileride beyaz bir at duruyordu ona doğru hareket ettim. At gayet sağlıklıydı. Üzerine oturdum. Horcoelin arkasına doğru yavaşça ilerledim.

Bir şey unutmuştum. . şimdilik bu tapınaktaki en son duamı etmedim. Duamı bu tapınak sınırları içinde etmeliyim. Ellerimi her zaman ki gibi birleştirdim.İçimden duayı söylemeye başaldım.

LORD OREN SENİN ADINA ON KASABAYI YÃƒ?KSELTMEYE GİDİYORUZ. BANA VE YOL ARKADAşLARIMA GÃƒ?Ãƒ? VER.....

Duam bittiğinde içimi bir huzur kapladı. Artık yola çıkmak için hazırım

Sylvos · Post by **Sylvos** » Tue Dec 28, 2004 4:31 am

Harbormm yaşayanölüye aldırmadı..Eğer Logan öyle istiyorsa onun bu sözüne karşı gelemezdi..

Birden Calin'in iri beyaz bir atla gediğini gördü..Calin'in yardımıyla ata bindi (ilk başta rahatsızlık duysada sonradan buna alışacağına inanıyordu...)ve birlikte Logan'ın peşinden gittiler...

Sufferly · Post by **Sufferly** » Tue Dec 28, 2004 4:37 am

Calin ahıra gitti ve büyük beyaz bir at aldı.Atın eyerini taktı ve rahatlıkla bindi.Atın kafasını okşadı ve ahırda dışarı çıkıp Harbormm'un yanına gitti."Yardım edeyim istersen"dedi ve Harbormm yardımı kabul etti.Calin biraz arkaya kaydı , Harmormm'u elinden tuarak kaldırdı ve önünee oturttu.Kendisi 57 kilo olan Calin , heralde Harbormm benden en fazla 5 kilo fazladır diye düşündü.Atda hiçbir rahatsızlık belirtisi yoktu.Eyerleri tuttu ve grubun temposuna katılarak , arkalardan yolu izelemeye başladı.Bu onun ilk mecarasıydı...

Logan · Post by **Logan** » Tue Dec 28, 2004 4:41 am

rp dışı: bunda sonra balliköründeki eskiden 10 kasabanın oldugu yerde dewam ediyoruzzzz..

Gorath · Post by **Gorath** » Tue Dec 28, 2004 6:55 am

Boşlukta süzülmek diye bir şey yoktu! O inancıyla birlikte kuş tüyü bir yatakta yatıyordu. Logan'a kızmıştı ve Logan'ın haklı olduğunu düşünüyordu. Logan onu toplantı odasından kovmakta haklıydı.

Kuş tüyü yastıklarının arasından kalktığında İlyamain büyük bir açlık vurgunu ile karşılaştı. Sanki günlerdir yemek yemeden uyumuş gibiydi ve her nedense günlerdir uyuduğunuda düşünüyordu. O gereğinden fazla uyumuştu ve bunun bir nedeni yoktu.

Yavaşça yataktan doğrulurken tapınağın gereğinden fazla sessiz olduğunuda hissetti. Sanki tapınakta yaşayan bir tek o kalmıştı. Savaş... Yoksa o yokken tüm paladinler yola mı çıkmıştı?

Bir rüya hatırlıyordu. Gerçeğe o kadar yakındı ki bu rüya! O kadar tatlıydı ki! Kendisini o rüyayı düşündükçe daha bir huzurlu hissediyordu. Logan'ın yanındaydı rüyada. Sonra Loganı kaybediyordu ama bu kayıp her ne kadar acı verici olsada asla olmaması gerektiğini biliyordu. O bu tapınağa aitti ve Logan ona çık demeden asla tapınaktan çıkmayacaktı. Asla kapıların sınırlarından dışarıya çıkmayacaktı. O bu tapınağın ruhu ile bir bütündü artık!

Pencereye gitti ve kollarını iki yana açarak esnedi. Sadece bir rüya vardı gördüğü. Uyurken gördüğü bir rüyaydı bu ve işte o rüyadan başkahiç bir şey yoktu. Sadece, sadece Logan'a ait olduğunu gösteren bir rüya vardı. Rüyada nefret uyandıran bir yaratıkta vardı. İsmi Sensei idi ve bu yaratık sonunda Logan tarafından yeniliyordu. Logan'ın ve tanrısı, Lord Orenin kollarının uzunluğu bu ayaratığa gösteriliyordu.

"Kutsal yer!" diye mırıldandı rahatça. "Buraya bir an önce geriye dön Logan!" dedi bakışlarını tapınağın dışında tutarak. "Seni haftalardır görememişim gibi çok özledim!" Tapınağın ruhunu hisseder gibiydi. Onu tüm benliğinde hissediyordu.

high_elf · Post by **high_elf** » Wed Dec 29, 2004 1:42 am

Vilthas uzun süre tapınağın kapılarından dışarı baktı, sadece atların toprakta çıkardığı izler kalana kadar, yalnız rüzgarın uğultusu duyulur olana kadar... Son atlı da görüş açısından çıktıktan sonra kapıları sonuna kadar kapattı..

Kapıların yeri otururken çıkardığı ses tüm tapınakta yankılandı.. Tapınak ne kadar da boş diye belirtti acı acı Vilthas. Onlar lordum adına görev alırken ben burada tapınakta kalıyorum...

Yavaşça avludaki heykelleri süzdü.. Hepsi ayrı bir yüz ifadesine sahipti.. Hepsi ayrı bir duyguyu temsil ediyordu adeta.. Ağlayan bir çocuk heykeliyle gülen bir heykel yanyana duruyordu.. Denge... Neden bütün olayları denge olarak yorumluyorum ki?? Belki de doğa dev bir terazinin ta kendisi de ondan... Bir taraf ağır basınca hemen dengeleyecek bir dış etken ortaya çıkıyor.. Diyarın yaratılışından beri süregelen bir hüküm bu...

Vilthas şaşkınlıkla ana binanın içine girmiş olduğunu farketti.. Kapıyı açtığını hatırlamıyordu, ama düşüncelere dalınca etrafında bir ateştopu patlasa bunun bile farkında olmayacağını hatırlattı kendine..

Koridorda attığı her adım ona bir ordu sesi gelecek kadar yankılanıyordu.. Ne kadar da yalnızım.. Bütün dostlarım şu anda on kasabaya yardıma gittiler ve ben burdayım.. Burda boş boş oturuyorum, hiçbirşeye faydam yok...

Yürürken bir anda durdu.. Kendi kendine homurdandı.. Hayır belki bugün bir yardımın dokunmayabilir, ama her an sana da bir iş düşebilir.. diye belirtti içinden kendi kendine..

Gözüne bir oda çarptı kordiorun sağında.. İçeriden belli belirsiz sesler geliyordu.. Yavaşça kapıyı tıklattı, içeride kimin olabileceği konusunda aklında hiçbir fikri yoktu.. Nazik bir sesle seslendi içeride olduğunu umduğu kişiye:

"İçeri girebilir miyim müsadenizle?? Ben Vilthas."

Gorath · Post by **Gorath** » Wed Dec 29, 2004 2:44 am

İlyamain kapının dışından gelen sesle irkildi. Tapınakta yanlız başına kaldığını sanıyordu. Oysa Vilthas'ın sesini duyunca rahatladı. Demek ki yalnız değildi. Sözcüde buradaydı.

"İçeriye girin Sözcü!" diye seslendi kapıda beklemekte olan adama. İçinde bir rahatlama vardı. Koskoca tapınakta yalnız değildi.

high_elf · Post by **high_elf** » Wed Dec 29, 2004 3:23 am

Vilthas içerden nazik bir sesin kendisine seslendiğini duydu "Girin içeri sözcü!" Vilthas sesten içerdeki kişinin İlyamain olduğunu anladı.. Kapıyı hiç ses çıkartmayacak bir şekilde açtı ve kulaklarının onu yanıltmadığına gözleriyle şahit oldu.

"Selam leydim, sanırım tapınakta biz ikimizden başka birisi yok.. Zordur sanırım sizin için yalnız kalmak, onca insanla yaşadığınız günlerden sonra.." dedi İlyamaine yavaşça süzerek.. Sesinde hiçbir alay tınısı yoktu, tüm içtenliğiyle konuşuyordu Vilthas.. Loganla olan yakınlaşması hakkında aklında düşünceleri vardı, ama bunları daha sonraya sakladı.. şimdilik sadece pek konuşma fırsatı bulamadığı kadın hakkında genel bir bilgi almak niyetindeydi..

Gorath · Post by **Gorath** » Wed Dec 29, 2004 3:59 am

İlyamain misafirine baktı ve bir sandalyeyi göstererek "Oturmaz mısınız sözcü?" siye sordu. "Burada yalnız kaldık sanırım haklısınız. En azından sesini duyacak bir yaşayan olduğu için mutluyum."

Yavaşça ayağa kalktı ve duvarın köşesinde yanmakta olan şömineye ilerleyerek mazgaldaki çaydanlığı aldı. "Ãƒ?ay içer misiniz?" diye sordu. "Yeni demlendi."

high_elf · Post by **high_elf** » Wed Dec 29, 2004 5:19 am

Vilthas yavaşça İlyamainin işaret ettiği sandalyeye yerleşti.. İlyamainin sorusuna kafasını evet dercesine sallayarak cevap verdi "Ãƒ?ay içmeyi sevdiğim içecekler arasında en üstlerdedir.. şarap dışında.. Çok sevinirim.."

İlyamainin çayı doldurmasını beklerken aklına yurduyla ilgili anıları geldi.. Birgün belki ziyaret ederim terk ettiğim diyarları.. Belki.. Kim bilir yaşamın bizi hangi yola savuracağını o amansız rüzgarlarıyla..

Aklına bir soru geldi.. Ciddi bir sesle konuşmaya başladı:

"Lord Orene neden inanıyorsunuz? Bunu saygısızlık olarak görmeyin, lordumun sözcüsü olarak her inananla özel olarak ilgilenmem gerekir.. Neyse soruma döneyim, lorduma karşı olan duygularınızı tam olarak öğrenebilir miyim?"

Sonra ilyamainin vereceği cevabı merakla beklemeye başladı..

neldoreths · Post by **neldoreths** » Wed Dec 29, 2004 5:28 am

Neldoreth kuralcı bır aıleden gelır.ailesinin kuralcı olmasına karsın kendısı aılesıne karsı cıkarak daha kucukken evden ayrılır.kendını karanlıgın ıcıne
bırakarak yasamı surdurur.Ancak daha fazla yapamayacagını anlar ve eve donmek ıcın hazırlanır.eve dondugunde koyu ve aılesını katledılmıs bulur.Kendisini doğru yola, tanrılara adamaya karar verir.Eskiden ailesinden duymuş olugu Oren'in tapınağına gitmeye karar verir.Tapınak uzaktan sanki insan yapımı deilmiş gibi gözükür boıbeıse taapınağa girer. Oren'in heykelini sandığı heykeli görür.Karşısında eğilir ve bildiği bir duayı okur...

Gorath · Post by **Gorath** » Wed Dec 29, 2004 5:30 am

İlyamain sözcünün bardağını çayla doldururken ona gülümsedi ve "Buna bir cevap verebilmek sizce mümkün mü sayın sözcü?" dedi. "Bunu ruhumun derinliklerinde o kadar çok hissediyorum ki hiç bir cevap veremeyeceğim. Ruhum onun kudreti ile doludur. Asla bu bir nedene bağlanamaz!"

İlyamain dolu olan bardağı sözcüye uzattı ve kendisine doldurduğu çayı alarak bir başka masaya oturdu.

high_elf · Post by **high_elf** » Wed Dec 29, 2004 5:54 am

Vilthas İlyamainin cevabına sadece hafif bir gülümsemeyle cevap verdi.. Duymak istediğim en iyi cevaptı bu diye geçirdi içinden..

Yavaşça ilyamainin uzattığı çayı aldı ve bir yudum aldı seri bir şekilde.. Yüzünde tatmin olmuş bir ifadeyle "On parmağınızda on marifet.. Bakalım daha keşfedilecek ne cevherler var içinde.." dedi.. Bir yudum daha aldıktan sonra derin bir nefes aldı ve konuşmaya başladı dalmış bir şekilde:

"Logan ve diğer şövalyeler on kasabada adaleti yaymaya çalışırken bizim burada böyle oturmamız sizce nasıl bir duygu.. Sizce de bizim de onlara en ufak yardımımız dokunmaz mıydı??" çayından bir yudum aldı ve devam etti "Hiç on kasabanın bu hale nasıl geldiğini anlatan oldu mu size?? Eğer duymak istemiyorsanız belirtin çünkü duyacaklarınız kaldırmayacağınız kadar ironik...."

FrpWorld.Com

ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

Who is online