ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

[Slach]

Efendi Logan ın sesi bende buz gibi bir duygu uyandırdı.

Sanırım çok heyecanlandım. Bu durum affedilemezdi. Benim gibi displine önem veren bir rahip bunu asla yapmamalıydı. Ama duygularıma yenik düştüm ordaki insanlar yarım etme duygusu beni birden displinden uzak bir adama çevirdi. Acaba Efendi Logan bana ne gibi bir ceza verecek üstelik müsafirinin önünde küçük düşürmüş oldum. Aklımdan bile geçirmek istemem ama şovalye ünvanım bile sona erebilir.

Taşların sırrını çok merak etmeye başladım . İnsanların niye bu taşlara ihtiyacı olsun ki. Sanırım yeterince saygızılık ettim bu sorumu sorarak daha fazla saygısızlık istemem.

Rp Dışı :Abi pardon ya yarın geometri sınavım varda giremezsem hikaye benim yüzümden tıkılmasın dedim. :hoca

[Sylvos]

Harbormm ''Bu benim için bir şereftir '' dedi reverans yaparak.

''Bu zümrütü ne olursa olsun 10 kasabaya ulaştıracağıma size söz veriyorum sevgili leydim''dedi.


Ama anlamış değildi..Kasaba duyduğuna göre yapım aşamasındaydıydı..Yapım aşamasındaki bir kasaba bu zümrütlere ne ihtiyaçları olabilir ki? diye düşündü...

İlyamin'in gözlerinin içine bakmasıyla sert yüzünü biraz yumuşattı..Sonra kendisine uzatılan bez ile örtülü beyaz zümrütü alarak cebine koydu..

[Gorath]

İlyamain cüce elindeki bez parçasını ve onunda içindeki son zümrütü alırken ruhunda bir rahatlama hissetti ve en sonunda görevini yapmış olmanın verdiği huzurla cüce dostuna rahat bir gülümseme ile baktıktan sonra Loganın yanına geriye dönerek "Artık tamam Logan!" dedi. "Hayatları uğruna görevi devraldılar."

Gözleri ilk defa orada olduğunu fark etmiş gibi Vilthas'a gitti ve gülümseme ile onu izledi. Bu adamda bir tür değişiklik sezinliyordu.

Yeniden Logan'a döndü ve "Artık şu işi tamamlasalar iyi olur Logan!" dedi.

[Logan]

"Artık şu işi tamamlasalar iyi olur Logan!"

İlyamain
son söz ü ile beraber logan
''ewet kardeşlerim yarın şafakla beraber yola cıkın,Lord Orenin şeçilmişinin iyi dilekleriin alın ,bu gün onu ziyaret edin ''

her kezle tek tek helaleşti logan

''Lord orenin kutsaması sizinle olsun beyler,şimidi dağıla bilirsiniz''

Ardında logan atınıyla beraber yeni kalesi dogru gitmeye başladı...

[Gorath]

İlyamain giden Logan'a baktı ve ardından da omuzlarını silkerek artık ruhunun etmiş olduğu bir yeminle bağlandığı tapınata gözlerini gezdirdi. "şimdi ne yapmalı?" diye mırıldandı sıkıntılı bir şekilde. Artık hayatını bu tapınaktan ayılamadan geçirecektiyse onu araştırmalıydı. Tapınak içindeki odaları araştırmaya karar verdi. Belki ilginç bir şeyler bulabilirdi.

şövalyelere selam verdi ve tapınağın sessiz koridorlarında yürümeye başladı. Her adımda kendisini daha fazla yalnız hissediyordu. Bir fare sesi bile yoktu etrafta. Her girdiği odada değişik mobilyalar gözüne çarpıyordu. Bazı odalarda savaşın kanlı vahşetini ve ölümün o içten gelen tutkusunu yansıtan portreler vardı ve İlyamain bu portrelere uzun süre dalıp gidiyordu. Onun halkı savaşla büyümüştü. Prensesleri bile kendi savaşını vererek tahtına oturuyordu. şimdi ise o savaşın odak noktasındaydı. "Lord Oren!" dedi bir dua mırıldanarak. Ã?nünde kanlar içinde yatan bir ölünün cesedi vardı portrelerden birisinde. "Bana doğru yolu göster. Tapınağı, ölümün hayat bulduğu bu yüce evi ondan başka hiç bir şeye bağlı olmadan nasıl koruyabilirim bana bunu göster. Sadece tapınak ve senden başka hiçbir şeye bağlanmadan... Lordum bana doğru yolu göster..."

Biliyordu... Tüm odalarda ilgisini çeken değişik şeyler vardı ama önünde o anda durmakta olan portreden gözlerini ayıramıyordu. Portre gözlerinin önünde sanki hayat bulmuş gibiydi.

Kutsal bir mekan olmalıydı bu portredeki mekân. O kadar huzur vericiydi ki... Ama orada bir savaş vardı. Bir şövalye miğferinin içinden parlayan gözlerindaki hırsla bir kıza saldırıyordu. Üzerinde savaşçı olduğunu kanıtlayan kılıcı dışında hiç bir şeyi olmayan bir kıza... Ve... ve kızın gözlerinden arkasındaki kutsal mekânı korumak için her şeyi yapacağı okunuyordu. Elindeki kılıçtan başka hiç bir şeye güvenmeden tüm tapınağı kendi başına koruyablirdi.

Portre gözlerinin önünde dururken İlyamain portrenin gizemli tasviri ile hayallerinde boğuşuyordu.

[Logan]

logan tan tapınaktan cıkıyorduki yeni misafir aklına geldi ona kalcak bir yer ,tapınagı gezdirmeyi unutmuştu...
ama aklında hep o vardı şovalyenin logan içinden ''yoksa'' dedi ama ardından kendisini topladı içinden ''bir kadın benim görevlerime engel olabilrimi ??'' geri döndü tapığa dogru gitti.
Atına
''sen burda beni bekle''
at loganını gidişinden biraz huzursuz olsada loganın emrini yerine getirdi.
Logan avluda kızın koridorlarada birine doru gittini gördü ,avludaki savaşcılar kendi aralarında bir şeyler konuşuyorlardı yanlarında geçti gitti

koridorda bir tablaya bakararken İlyamain gördü
yavaşca ve biraz kısık bir sesle
''leydim size tapınagınakta kalacanız yeri gösterme izin verimisiniz '' loganını amacı tabloya dalmış İlyamain yı korkutmaktı

[Gorath]

İlyamain hiç bir şaşkınlık ifadesi göstermeden kendisine seslenen sese döndü ve "Gitmiş olduğunuzu sanıyordum Logan!" dedi. Aklında hâla o eşsiz resim vardı. Onu bir daha asla unutamayacaktı.

"Sör Logan!" diye konuştu bir mırıltıyı andıran bir sesle. "Ben artık burada yaşayacaksam bana bir oda vermeniz gerekmez mi?" Kendisini ilk defa yalnız hissetmişti ve şimdi Logan'ı görünce içi bir rahatlama ile dolmuştu. Bunu belli etmemeye kararlı bir şekilde Logan'a baktı.

[Logan]

logan eliyle gidecegi yönü gösterdi
İlyamain la beraber yürken kendi kadlıgı odanını yan odasına geldiler kapıyı açtı logan
''buyrun burası sizin odanız ''
logan kızı iyice bir süzdü etrafına baktı
''biraz halkından ve göreneklerinden bahsedermisiniz,biraz sohbet etmek sıkmaz dimi sizi''

[Gorath]

"Hayır Logan!" dedi İlyamain ona gülümseyerek. "Benim için sorun olmaz. Seninle konuşmaktan ve sohbet etmekten mutluluk duyarım."

Loganın açmış olduğu odadan girdi ve birden kendisini odanın içerisindeki yumuşak yatağa atma isteği ile doldu içi. Oysa yatak o kadar yumuşak görünüyordu ki. Üstündeki yastıklar ve dantel işlemeli örtüler...

Birden gözleri yatağın tepesindeki Portreye kaydı. Az önce gözlerinin ve hayallerinin takılıp kaldığı portre şimdi yatağının başucunda duruyordu. Kapının önünde durmakta olan Logana dönüyordu ki birden gözleri kapının üzerinde durmakta olan kabartma heykele takıldı. Logan'ın odasındakinin aynısıydı bu. İnanılmazdı. Ruhu bir kez daha saygı ile dolarken bir dua daha mırıldandı.

Sonra hâla kapıda dikilmekte olan Logan'ı fark etti. "Logan!" dedi gülümseyerek "İçeriye buyurmaz mısınız?"

[Logan]

''tabiki gelirim leydim''
logan içeriye girdi bir sandalye boldu sandaye oturdu
''odanınızı beyenmişsinizdir heralde leydim''
halkınızdan biraz bahsedermisiniz,yaşadınız ortamdan çevreden,tabi ardada birazada kendinizden bahsedeseniz çok sevinirim ''
logan yüzünde hafif bir gülümseme ile İlyamain a baktı...

[Gorath]

İlyamain gülümsedi ve kendisini yatağa atarak Logan'a baktı. "İondaria güzel bir yerdir Logan!" dedi. "Sürekli savaş vardır. Genel olarak bizlerin, kadınların sözü geçer. Erkekler bizlerim sadece zevk bebeklerimizidir. Aşk çok az olan bir şeydir. Bir İondaria kadınını kendisine aşık edebilen bir erkek en güçlü erkektir bizim gözümüzde. Her zaman ona saygı gösterilir ve ona gerçek bir İondarialı gibi davranılır ama... ama sizede söylediğim gibi İondariada aşk çok istisnadır. Aşık olan kadın kaderini kabullenir. Asla bunu inkâr etmez. Bu bizim onur anlayışımızın bir başka ucudur. Pek dokunmadığımız bir ucu..."

Gülümsedi ve göz kırparak devam etti. "Söyler misiniz Logan hangi kadın erkeklerinden üstündür. Erkekleri için savaşan kadınlar..." Kaşları çatıldı. "Biz erkeklerimize zarar gelmesin diye onları koruruz ve kollarız. Onlarında bizi kolladığı gibi... Hepimizin savaşlarda sürüklendiği bir dünyamız var. Ellerimizde kılıçlarımız olmadan yaşayamayız. İşte bu yüzden cücelerle anlaşabiliyoruz. Bizde onların ateşli ruhlarına sahibiz. Onlar gibi bizde mutlu ve savaş huzuru ile doluyuz."

Yumuşak yastıklara başını koydu ve bakışları duvarda duran portreye gitti. Tapınağı koruyan kadın resmine... "Prensesimiz bile mevkisine geçebilmek için kendi savaşını vermiştir Logan. Orada oturuyor ve savaş hâla onun ellerinde bitiyor. Ama bir şey var..." Bakışlarını yeniden yattığı yerden Logan'a çevirdi. "Güvendiğimiz zaman asla bundan şaşmayız. Asla güvendiğimiz kişilerden sırrımızı saklamayız. Prenses beni buraya gönderdi ve buraya gönderdiğinde en güvendiği kişiydim. Hâla da öyleyim. Onun isteğini yaparken geriye dönemeyeceğimi biliyordu. Bana 'Senden her ne isterlerse istesinler yap!' İlyamain demişti buraya gelmeden önce yola çıkarken. Bana 'Bu anlaşma halkımız için çok önemli demişti.'"

İlyamain yavaşça yataktan doğruldu ve "şimdi Lord Oren'in savaş liderliği yanımızdayken yeniden huzurluyuz. Belki hâla her gün savaşıyoruz ama daha huzurluyuz Logan." Gülümsedi ve doğruldu. "Sör Logan!" dedi uykulu bir sesle. "Rica etsem bana duş yapabileceğim yeri gösterebilir misiniz?"

Bakışları odadaki bir diğer kapıda donup kaldı. "Yoksa odamda bir duş var mı?" dedi. Onu hayatında hiç bir şey bu kadar sevindiremezmiş gibi gülümsüyordu. "Sör Logan!" dedi yeniden ona gülümseyerek "Lütfen beni duş yapmam ver biraz uyuyarak dinlenmem için yalnız bırakır mısınız?" diye sordu.

Tam duş yapabileceği küvetin olduğu kapıya doğru ilerlerken bir an durdu ve Logan'a baktı. "Ayrıca biz İondarialılar banyo yapmayı çok severiz sör Logan!" dedi. "Temizlikten çok hoşlanırız." Suratından inmeyen sırıtma ile yeniden göz kırptı. "Sizde odanıza gidip yıkanırsanız ve temizlenirseniz sizin için daha iyi olur. Temiz bir şövalye her zaman kirlisinden daha saygındır."

Banyo küvetinin olduğu kapıyı açtı ve içeriye girerek arkasından kapattı. Daha şimdiden banyo yaparken söyleyeceği şarkıya başlamıştı bile. İlginç olan bu bir savaş şarkısıydı...

Kılıçlar kemerde değil elde durmalı
Asla durmamalı
Yok edilecekse bu bir an önce olmalı
Hayat için, yaşamak için...
Bu böyle olmalı güzelim-
Biz bitmeyen savaşın askerleriysek
Bu böyle olmalı ve...
Ve her zaman böyle olmaya devam etmeli
Kavga düşmanlık bitmeyecek
Savaş ise her zaman sürecek...

Ağlama güçlü düşman
Bu senin sonunu geciktirmeyecek
Sen güçlüsün ama
Ben senden daha güçlüyüm
Karşımda duramazsın
şimdi ölümü tatmadan önce
Bırak yalvarmayı
Kes ağlamayı...

Kızın şarkı seslerine bir süre sonra su sesleri eşlik etmeye başladı.

[Logan]

logan hiç bir şey söleyemeden donup kalmıştı.
dışarı cıktı odasına gitti
insan oldugunda beri yıkanmamış ,uyumamış ,yemek yememişti
önce duş aldı sonra yemek getirdi mutfaktan logan, şarapla beraber onu yedi içti yatagına uzanadı ve gözlerini kapatı...
rüya görmek için can atarak uyudu...

[Horcoel_Baator]

Logan ın dağılma emri ile beraber sessizleşti paladin..Kadının ve Logan ın gidişini izledi..Çok garip hissediyordu kendisini..Logan ona borusu ile beraber büyük bir sorumluluk yüklemişti..Yanlızca kendisnin bildiği bir sorumluluğu..Ve Logan ın çağrı borusunu birine vermesi ona olan güveninden gelirdi..Bu güveni boşar çıkartmayacaktı..Ã?ıkaramazdı..

Horcoel arkasını döndü ve cüce ile rahibe seslendi..
''şovalyeler...şafağa kadar dinlenin..Hazırlanın..Yolumuzun pek tekin olacagını sanmıyorum..Ancak dikkatli ve emin davrandıgımız sürece ''Adaletin Lordu Yüce Oren in tapınak şovalyelerini durduracak bir engel daha tanımıyorum ben..''Tapınak bize hediyesini sundu..Bize huzur verdi..Başkalarına yardım etmemiz için güç verdi..''Duraksadı.. ve hala elinde tutugu zümrüte bakarak söyledi..''Ve bize yerine koymamız gereken bir emanet verdi..''

''Herkez dağılsın ve yarınki yolculuk için hazırlansın dedi.'' rahip ile cüceye bakarak.Kendisnin ise yapılacak bir kaç işi vardı henüz.Kendi hazırlıkları..Ancak uyumayacaktı.Uykudan yeni kalkmıstı zaten..Biraz dalgındı şovalye..Biraz yanlız kalmak istedi..Sonra da hazırlanabilirdi..Horcoel tapınagın avlusunda elinde hayranlıkla tuttugu zümrüte bakarak bu zümrütün onkasabaya ne gibi bir yardımda bulunacagı konusunda düşüncelere daldı..

[Slach]

''şovalyeler...şafağa kadar dinlenin..Hazırlanın..Yolumuzun pek tekin olacagını sanmıyorum..Ancak dikkatli ve emin davrandıgımız sürece Dedi elf.

Bu sefer dağıl emrini kesin olarak duydum . Dağılı veren Logn değil. Artık kesin olarak emini Horcoel bizim bu yolculukta yol göstericimiz olacak. Loganın ona borusunu vermesi en büyük göstergesi.

Odama gitmek için can atıyorum her ne kadar oradada fazla işim olmasada... Odam her zaman ki gibi ... Zırhımı gördüm ve bizraz nefretle baktım sabah o zırhı giyseydim yaptığım o saygısızlığı yapmayacaktım.

Zümrütü koyduğum bezi cebimden çıkardım. Biraz bakmak istedim. Yeniden yapılmakta olan bir kasabaya bu zümrütler niye bir şey olmalı.Birden içimden bakmak hiç gelmedi. Ã?ıkardığım gibi beze sarıp cebime geri koydum. ''Biz insanların en büyük sorunu bu izler merak ve hırsla lanetlenmişiz.'' Bu herzaman söylediklerinde haklı olan ustamın sözleri ve o sözler her zaman haklı çıkar.

Zırhımı giydim. . Aklıma takılan soruların cevabını öğrenmem gerek.. Sanırım bu ihtiyacımı Horcoel ismindeki elf giderebilir..

Onunla konuşmak için avluya doğru ilerledim..[/u]

[Sylvos]

Harbormm son kez Lord Oren'in heykelinin yanına gitti ve dua okudu.Yolculuk sanırım uzun ve zorlu olacak dedi içinden..


Odasına gitti ve kendisine verilen beyaz zümrütü mendilin içinden çıkarmadan cebinden çıkardı ve güvenli bir yere koyduktan sonra sırt çantasını yerleştirdi..İçine biraz erzak ve gerekebilecek şeyler yerleştirdi..Sonra zırhını iki savaş baltasını ve kalkanını çıkardı ve derin ve huzurlu bir uykuya daldı...