ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

[Raistlin]

Cervantes gururla ayağa kalktı. Yanan midesini veya ağrıyan şakaklarını umursamıyordu. Ã?nünde diz çöken yeni şovalyeye itiraz edecek gibi oldu fakat artık bunun bir faydası olmadığını anlamıştı. Tapınağın şovalyeleriyle konuşmak için daha çok zamanı olacaktı.

Fakat önce bu büyülü imgelemleri araştırması gerekiyordu. Senelerce Tanrı'sının fısıltılarını imanında hissetmiş fakat ona hiç bu kadar yakın hissetmemişti. Bu nasıl bir delilikti?

Gözleri ister istemez büyülü kılıca kilitlendi. Birşeyler değişmişti... Bir şeyler değişecekti. Methanetini koruyarak kendini kontrol etmeye çalıştı.
"Pekala tapınak şovalyesi Logan... Bu yüce kılıcı zamanım dolana kadar emanet olarak kabul ediyorum..."

ve sakince fakat kararlı bi şekilde kılıcı alarak taht odasına doğru ilerlemeye başladı...

"Kalkın kardeşlerim, hepimiz Tanrı Oren'in önünde eşitiz..."

[Logan]

Cervantes kılıcı almasıyla logan büyük bir mutluluğa erimişti...
Cervantes tah odasına gideken logan haman sağ tarafında ona eşlik ediyordu onla beraber yürüyordu.
logan '' bir isteyiniz varmı efendim yiyecek, içecek yada dinlenmek gibi bir ihtiyacınız varsa hemen karşılanacaktır efendim ''

logan yürüken Cervantes in biraz kasıldını gördü ''efendim iyimisiniz yaralı iseniz hemen yardım edelim ,iyimisiniz''

[Horcoel_Baator]

''Kalkın Kardeşlerim hepimiz Tanrı Oren in önünde eşitiz..''
şovalye Oren seçilmişinin bu lafı üzerine kılıcı önünde selam verirken önce çekinerek tek kaşını kaldırıp Seçilmişi süzdü.. Sonra hala saygısızlık ettigini düşünerek isteksizce ayaga kalktı..
''Pekala tapınak şovalyesi Logan..Bu yüce kılıcı zamanım dolana kadar emanet olarak kabul ediyorum..''

Paladin sessizce olanları izledi..Her ne kadar seçilmiş alçakgönüllülük ederek onların Oren önünde eşit oldugunu söylese de Horcoel hala kendini içten içe tuaf hissediyordu..Seçilmişin mavi kılıcı alışını izledi..Bu kılıç da neydi..Neyin nesiydi..Seçilmişin adını merak etmişti..Acaba sorsa mıydı..Hayır hayır en iyisi izlemek diye düşündu..Seçilmiş yorgun görünüyordu ve adını sonra da ögrenebilirdi..

Logan ın seçilmişin arkasından gidişini izledi.İstemeden de olsa tapınaktan dolayı meydana gelen yankı konusmalarına kulak misafiri olmasını saglıyordu..Loganın sesini duydu ayak sesleri arasından..''Bir ihtiyacınız varmı efendim..Yiyecek içecek..Yada dinlenmek..Hemen karsılanacaktır Efendım..''

Horcoel hala şaşkınlık içerisindeydi..Seçilmişin ani gelişi iyiye işaretti..
Tapınak şovalyesi ilan edişi..Logan ın kalesi..Herşey ne kadar güzel gidiyordu..Aklına mavi kılıç geldi aniden..''Yüce Oren adına o kılıç da neyin nesiydi.'' diye düşündü..Ayak sesleri azalmaya başlamıştı..Düşüncelerinden arındırdı kendini..Arkasında Vilthas ın durdugunu farketti..Oren in cehenneminden çıktıklarından beri görüşememişlerdi..

Vilthasa döndü paladin...

''Garip bir durum degilmi dostum..Yani seçilmişin gelişi.''.Bu sırada selam verirken kullandıgı uzun kılıcını kınına soktu..''Loganın artık bir kalesi var ve tapınak şovalyeleri lideri..Ve artık dedi..''Gülümseyerek.''Ben de bir tapınak şovalyesiyim..''Üzerinde oluşan yeni runeleri gösterdi ve kafasını tapınagın tavanına dogru dikti..

Aklı sorularla doluydu besbelli..Seçilmiş tapınaga geldigine göre diyarda önemli bir şeyler oluyordu..On kasaba insanlarını ölümün eşiginden zar zor kurtarmışlardı ve bu onlara
Ozan Firble yi kaybettirmişti..Nasıl ölmüştü acaba..Kendi kendine bir ara dragonfire tapınagına ziyaret edip dostunun mezarına ugraması gerektigini hatırlattı..
Ya kasabalı insanlar..Onlara yardım ulaşmışmıydı..Gerçi Vilthas hala buradaydı..''Adaletin ve ölümün Tanrısı yüce Oren kasabalılara yardım ulaşana kadar dayanmalarını saglayacak güç var tanrım.''.Dedi.Seçilmişin artık tapınaga gelişi içini huzur dolduruyordu..Ve umut vardı..Umut her zaman olacaktı..Gelecek tehlike ne kadar büyük olursa olsun..Ne kadar korkutucu olursa olsun..Arada hiçbirşey kalmamıs olsa da karşısında Oren inancı ile zırhlanmış..Kalbindeki işık ile silahlanmış Horcoel i bulacaktı..Ne pahasına olursa olsun..

Düşüncelerine ara verdi ve Vilthasa sözlerini söylemeye devam etti..

''Bu arada Vilthas senin düşüncelerin neler dostum..Kasabaya bizim tapınaktan yardım ne zaman gidicek...''

[Slach]

Sanirim çoktan sabah olmuştu en azindan benim tahminim öyle. Sırt çantama odadan çıkmadan önce son bir kez baktim acaba nereye gideceğiz. Ağır zırhımı giymemem biraz zaman alabilir. Elimi çabuk tutsam iyi olur.Ã?nce göğüs zırhımı giydim bu bu işin en zahmetli yeri.Diyer parçalari giymek zaman almişti.odamin kapisini açtim koridordan biraz ileledim koridor biraz karanlikti . Işığa alışmış olan gözlerim karanlık koridorda biraz zor görüyordu. Işık büyü yapmak için hazırlandim. İçimden çok kullandiğim sözleri söyledim. Yumruklarimi sıktım. Elimi yavaşça açtim önce ufak bir küre oluştu sonra o küre büyüdü ve etrafa işik vemeye başladi. şimdi etrafi daha rahatlikla görebiliyordum Yoluma biraz devam ettim. İçimden geldiğince yürüyordum büyük ihtimalle kaybomuştum. Sonunda geniş bir avluyaİleride Vilthas ve hiç görmediği bir adam vardi. Yanlarina yaklaşma konusunda tereddüt ettim sanirim önemli birşey konuşuyorlardi. Biraz gürültü çıkarak dikkati üzerime çektim.

[high_elf]

Vilthas loganla seçilmiş kişinin uzaklaştığını gördüğünde yavaşça ayağa kalktı.. Kafası çok karışıktı.. Kalbi biraz önce gördüğü kişinin Lordunun seçilmişi olduğuna inanmasını söylüyor, ama zihni.. İşte sorunu çıkaran zihniydi.. Evet, Lordu ona seçilmişin geleceğini müjdelemişti, ama bu kadar kısa sürede geleceğini kim bilebilirdi ki??

Düşünceleri arasında horcoelin yanına yaklaştığını sezdi, ve ona dönerek konuşmasını dinlemeye başladı.. Horcoelin sözlerinden onun da kafasının karışık olduğunu çıkarabiliyordu..

"Dostum, benim aklım hala on ksabada kaldı.. Ondan başka birşey düşünemiyorum.. Fakat loganın pek istekli olduğunu göremedim on kasabaya yardım etmekte.. Yoksa yanılıyor muyum??"

Vilthas cevabına devam edecekti ki yanlarına yaklaşan rahibi gördü.. Kafasını hafifçe selam verecek şekilde salladı ve rahibe konuşmaya katılmaya davet edercesine bir el hareketi yaptı..

"Sizin de bu konuşmaya katılmanızda büyük yarar var saygıdeğer oren rahibi.." dedi Vilthas saygılı bir ses tonuyla.. Yeni tanıdığı insanlara karşı önyargılı olmamayı çok önceleri öğrenmişti..

"Ne diyordum... Hah, evet size de bahsettiğim gibi *rahibe bir bakış atarak* bence on kasabaya yardım götürmemiz, ya da en azından düzenin sağlanıp sağlanamadığını görmemiz gerek değil mi horcoel dostum??" diye belirtti görüşünü Vilthas.. O hala on kasabaya yardım götürmelerinden yanaydı..

"Sanırım size gelişen olaylardan bahsetmeyi unuttum.." dedi bir anda rahibe dönerek.. "On kasabanın yeniden kurulması için görevlendirildik.. Aslına görevlendirildik demek yanlış olur, sadece tapınaktakilerin bazıları yardım etmeye bazıları ise onların kendi kendilerine on kasabayı kurabileceklerine inanıyor..." diye belirtti sitemle ve yavaşça horcoele bir göz attı.. Sonra karşısındaki rahibin cevabını beklemeye başladı..

[Slach]

bence on kasabaya yardım götürmemiz, ya da en azından düzenin sağlanıp sağlanamadığını görmemiz gerek değil mi horcoel dostum??"

Onkasaba hakında bir sürü söylenti duymuştum fakat sadece söylentide kaldiğini sanmiştim. oysa söylenenler doğru ise orayya büyük bir yardim gerek.
Vilthasa dondüm ve duyduklarim doğru ise oraya acil yardim yapilmasi gerek.
En çok neferet ettiğim şey masum insanlarin iki güç arasinda sıkışarak yaşamlarini kaybetmesi . Kimse bir suçu olmadiği sürece öldürürmemeli.

''Been elimden geleni yapmaktan mutluluk duyarim en ufak bir yardimim dokunursa çok mutlu olurum hayat herşeyden kutsaldir...

[Raistlin]

''efendim iyimisiniz yaralı iseniz hemen yardım edelim ,iyimisiniz''

Metal botların mermer tabanı inleterek çıkardığı sesin eşliğinde Cervantes kendisine yardımcı olan şovalye'ye dostça gülümsedi: "İyiyim kardeşim... Sadece biraz yol yorgunuyum... Yiyecek ve içecek bir şeyler kimden rica edebilirim?"

Logan, yeni misafiri için bir şeyler ayarlamak amacıyla nöbetçilerle konuşurken Cervantes kılıcı elinde taht'ın önüne geldi ve etrafını inceledi. Taht ne ya da kim için tasarlanmış olabilirdi bir fikri yoktu, fakat gördüğü garip düşte kendisine "tahtınız" dendiğini hatırlıyordu. Yoksa o bir düş değil miydi?

Tahta oturmaya şimdilik cüret edemezdi, bu ancak açgözlülük, bencillik gibi karanlığın yoluna giden özelliklerdi. Gerçek kudret, güç avuçlarının içindeyken ona teslim olmadan kontrol edebilmekteydi. Muhteşem mavi kılıcı bu kez daha yakından inceledi. Ã?nce biraz dinlenip toparlanacak sonra tapınaktaki yeni konumunu tam olarak sorgulayacaktı...

[Logan]

logan bir mühedet nöbetçiyle konuştu arkasında odaya bir sandalye mavi kumaşla kaplanmış genişce bir sandalye geldi ardından uzunlamasına bir masa ve ardında şovalyeler çeşit çeşit yemekler getirdi masanın üstüne ardan bir testi şarapla getirildi.''Buyrun efendim afiyet olsun ''
logan yemeklere bakarken seçilmişe yakalandı mahcup bir suratla
''efendim kusura bakmayın ben büyük acılar çektim fendim,Lord raistinin topraklarında öldüm ve bir undead oldum bir süre cehenlemde bile çekelmiiyecek acılar çektim efendim hiç bir şey hisetmemek ,hiç bir şey yememek,tad almamak ,acı hissetmemek büyük bir acıydı efendim ,Lord Oren ardında beni büyük bir onurla ödülendirdi hayatımı, onurumu ve tapınak şovalyesi ünvanını bana verdi
''tekrar göz göze gelerek
'' size afiyet olsun efendim bir arzunu olursa kapının dışındayım seslenmeniz yeter''
Logan taht odasındaki tüm sovalyelere cıkma emrini verdi tüm nöbetçiler cıktıktan sonra
Loganda tekrar bir referans vererek kapıya dogru yöneldi....

[Sylvos]

Harbormm uzun bir yolculuğun ardından yolda çıkmış olan zorlukların üstesinden gelerek sonunuda tapınağa varmayı başarmıştı..Dwarf dalgın dalgın yürürken tapınak birden önünde dağ gibi yükseliverdi.Tapınak piramit şeklinde kapıları uzun geniş ve ağırdı..Harbormm önünde aniden yükselen tapınağa hayranlıkla baktı.''Burası olmalı''dedi içinden.Kapıların önünde durdu ve''Buraya lord orene bağlılığımı göstermek için bulunmaktayım''dedi..

[Sylvos]

Birden dev gibi kapılar açıldı, içerde 3 kişi duruyordu.Harbormm onlara dikkat etmeden lord Oren nin oldugu bildiği heykelin önünde diz çökti ve bağlılını sundu...
''EY ADALETİN VE SAVAşIN TANRISI BURAYA SİZE BAğLILIK YEMİNİMİ ETMEYE GELDİM.LÃ?TFEN BENİ TAPINAğINIZA KABUL EDİN,EDİN Kİ SİZİN İÃ?İN şEREFİMLE SAVAşABİLEYİM..''dedi.

[high_elf]

Vilthas rahibin onlarla olduğundan memnundu.. Fakat hala on kasabaya yardım götürüp götürmeme arasında gidip geliyordu zihni.. Lorduna danışması gereken bir konu daha... Seçilmişin gelişi iyiye işaretti ve Vilthas da uzun zamandır lorduyla konuşmamıştı.. Birşeyler oluyordu, ama Vilthas bu boyuttan ne olduğunu anlamasının şimdilik zor olduğunu düşünüyordu..

Gerçi cehennemden çıkalı uzun zaman geçmemişti ama Vİlthas geriye baktığında cehennemle ilgili anıları çocukluk anılarından biraz daha berraktı o kadar.. Lorduna danışacaktı, fakat daha sonra.. şimdi yapmaları gereken başka işler vardı, öncelikle karşısında duran rahip ve tapınak şövalyesinin görüşlerini almalıydı..

Konuşmak için ağzını aralamıştı ki dışardan bir ses duydu, ardından da kapılar sonuna kadar açıldı..

Bİr cüce.. Bir cüce görmeyeli ne kadar uzun zaman olmuştu.. Yoksa görmüş müydü?? Vilthas zihninin derinkilerinin taradı ve cehennemde karşılaştığı cüce aklına geldi.. Elflerle cüceler.. İki iyi ırk.. Ama dalga geçer gibi iki ırk birbirinden nefret ediyor, ne zaman düşünceleri farklı olsa bir kavga çıkarıyorlardı.. Vilthas yeni gelen cüceyle anlaşma umuduyla onun ne yapacağını beklemeye başladı.. Gerçi tapınağa her yeni gelen Orene bağlılığını sunardı ama Vilthas yine de merak ediyordu...

Cücenin Orene sadakatini sunmasını izledi, sözleri bittikten sonra yanına yaklaştı ve ciddi bir sesle konuşmaya başladı:

"Tapınağımız herkese açıktır.. Gel sana kendimi tanıtayım, ben Orenin sözcüsü Vilthas Eralinder.." dedi ve ardından karşısındaki cücenin gözlerine onun da kendisini tanıtmasını istercesine bir bakış attı..

[Sylvos]

Harbormm salondakileri unutmuştu.elfe dönüp reverans yaparak selamladı.''Tanıştığıma memnun oldum elf''dedi en kibar ses tonuyla ve tapınaktaki herkese ''Selamlar dostlarım benim adım Harbomm Doomhammer.Buraya çok uzaklardan sizin gibi Lord Oren'e bağlılığımı göstermek için bulunmaktayım, siz bana tapınağınızın kapılarını bana açtınız bende size hayatımın sonuna kadar sadakatimi göstereceğim'' dedi.

[high_elf]

"Sadakatin bize değil, Lord Orene olsun Harbomm.. Lordumuz ihanete pek sıcak yaklaşmaz..." diye cevap verdi manalı bir şekilde Vilthas.. Yavaşça elini cebine attı, altın kutu hala orda duruyordu.. Ama artık onu kullanmasına gerek yoktu, en azından düzen hüküm sürdüğü sürece..

Her ne kadar calisle findorun öldüğünü duyduğu halde kötülüğün hala bir yerlerde güç kazandığından emindi Vilthas... Artık Lordunda danışmanın vakti gelmişti..

Dizleri üzerine çöktü, toprağın dizlerine yaptığı baskıyı hissediyordu.. İlk başta fısıltılar çıkmaya başladı ağzından, daha sonra ise bütün sözleri kendi zihninde yankılandı.. Gözlerini bu dünyadan ayırdı ve Lordunun kendini kucağına almasına izin verdi, sıcaklığı tekrar hissetmeye başladı.. Tam konstantre olmadan önce zihninde kalan tek düşünce bu duygunun büyü yapmaya ne kadar benzediğiydi..

Dışardan bakanlar Vilthasın yüzünden akan bir damla teri görüyorlardı ve başlangıçta fısıltı halindeki duasının bir süre sonra sessiz devam ettiğini farkettiler...

[Slach]

Vilthasa baktim ne bekliyordu acaba. İçinde bir sıkıntı var gibiydi.Acaba gitmekten mi korkuyordu yoksa ölmekten mi? Zannetmiyorum Lord Orenin sözcüsü olan bir adamdan bu zayıflıkalar beklenemezdi.
Ardindan gürültüler içinde ufak boylu bir adamin bize doğru yaklaştiğini gördüm. Bize selam vemesinden anladiğim kadariyla bu cücede benim gibi yeni katiliyordu. Bir süre Vilthasla konuştu. Kücük insana dondüm ve dedimki
'' Selam sana Oren için savaşmaya gelen arkadaşım. Benim adami Alfred Ben Orenin rahibiyimi. Aramiza hoş geldin.''
şüphelenmem doğru olamazdi ama tehlikeli olabilirdi. Tapinağa bir kaç söz söyleyen herkez girebiliyoru.Ben bile çok kolay olduğunu düşündüm. Bir sınav bekliyordum ,bir sınama olamadi ve artık rahatça ben Orenin rahibiyim diyebiliyorum.
Cücenin gözlerinin içine iyice baktim. Ustam hep bir kişinin yalan söyleyip söylemediğini anlamk için gözlerine bak derdi.

[Logan]

logan seçilmişin dinlenmesi için odasında cıktı daha doğrusu taht odasında cıkmıştı.
avluya dogru ilerliyordu orda bir kalabalık vardı avluya dogru gitti
sözcü viltası ve sovalyesi dışında tanımadıgı 2 kişi vardı...
yanlarına gitti ''hoş geldiniz beyler ben Logan tapıank şovalyesi ''
durdu 2 yeniyleden göz göze geldi
''siz sağlam savaşcılara benziyorsunuz''
bakalalım dışardan göründügü gibimisiniz'' tapınagın içine dogru gitti logan''kardeşlerim beni takip edermisiniz lütfen'' bir odaya girdi logan kapıyı girmeleri için açık bıraktı


rp dışı:beyler msn bir ara konuşursak iyi olur...
spkberk@hotmail.com