FrpWorld.Com

Ozan, kendisine doğru gelen dev akrebe baktı ve örtüyü bırakıp hanın içine kaçmaya başladı, yukarı çıkıp, müzik çalmayı ve hayvanı sakinleştirmeyi umuyordu...

Kör oldum! Öldüm! yoo hala ses duyuyorum! Yaşıyorum! Yaşasın!!!
Hmmm... nedir bu? kumaş... ip ... tente! hey! bir tente buldum!

Oza İnulüen üzerinde üşüşen tuhaf kumaşımsı varlıktan kurtulmak için çırpınmaya başlamıştı, bir yandanda ned'in kucağındaki bebeğin sesini duyuyordu.

" NED! bebeği al ve ...

Ozan, "şimdi" diye düşündü, " en güzel şaşırtmacanın sırasıdır", kılıcı da yanında akrebin yanından geçmek için koşmaya başladı, tek yapacağı, handan içeri girmekti ve o zaman sınırsız olanağa ve müzik çalacak kadar yeterli zaman ve yere ihtiyacı olacaktı. Ozan koşmaya başladı, bir yandan da kendi ...

Ozan bir limon tezgahında, pazarlık yaparken bile bu kadar fazla durmazdı. bu artık sıkıcı olmaya başlamıştı, tipiik bir zıplama hareketiyle ayağa kalkıp, kılıcını ileri doğrulttu ozan. artık ne kaçma nede bekleme zamanıydı. yere düşen limonlardan birine, akrebe doğru yön vererek tekme attı ozan, bu ...

Ozan'ın zamanı çok azdı, yapabilecekleri de öyle. Hanın yanındaki tenteyi keserse olacakları hesapladı, tek başına aynı anda yapabileceği bir hareket göremedi...

O bu hareketleri yapmadan akrep onu sokardı ne yapmalıydı? kutu neden kırılmamıştı, bir akrebin zayıf noktası neydi?

Ozan bunları ...

Akrep ozana, ozan akrebe çok kısa bir süre için baktı, bu süre içinde ozan ayağının altına gelen her hangi bir taşa , tepkisini görmek için tekme attı ama görünen onun kılıcını sol elinde geçirip, arbeletini çıkarttığıydı, kılıcını kınına sol eliyle soktu ve arbeletinin yayını gerip okunu koydu, bu ...

İnulüen'in mükemmel beyni afalladı...

Yaşasın! iyiler kazandı! dur... biri gitti biri kaldı! tmm sorun yok hala kılıcım yerinde! o ne? kutu! ses geliyo... TEKME AT!, hayır dur bunlar akrep
Üstüne bas! hayır büyüyo bunlar çok hoş... dur! bunlar düşmanın! hmm akrepler hmmm!!!

İnulüen karar ...

Saniyenin onda biri kadar küçük bir zaman içinde... İç güdünün derinliklerinde bir savaşçı bağırdı, bağırdısı, ruhun derin ve karanlık bölgelerinde ilerledi. Kendini beğenmişlik ve fikir yürütmeyi geçti, sevgiyi geçti, dostluğa ve silah arkadaşlığına ulaştı. Eski anılar depreşti, çok eski ve tanıdık ...

Ozan, etrafına bakındı, etrafını dinledi, belki nereye gittiklerini bulurdu. sokağa giren çocuğun gölgesini izledi bir süre.. sonra ardından geleln Balbo'ya baktı," nerede olabilirler?" sonra orada duran zırhlı adama sordu, " burada iki barbar olacaktı gördünüz mü?"

Ozanın aklında cevabu hazırdı. böyle bir şey olduğunu tahmin etmişti. " Hiç bir fikrim yok!" diye bildirdi, " Ama eğer bebeğe bakarsanız, kapının dışında bir şeyler konuşan barbar arkadaşlarımın yanına gidip sorarım, eğer handan çıktılarsa mutlaka görülmeliler" dedi ve bebeği, Ned'in kucağına ...

Ozan gözlerine inanamadı ama arkadaşlarının şüphelendiği tiplere ne olduğu bilinmeliydi. Ayağa kalktı ve son derece sakin bir biçimde hanın kapısına doğru yürümeye başladı. sonra birden durdu ve geri dönüp hancının bulunduğu mutfağa yürümeye başladı. sonra tekrar durdu. elbet birileri gelirdi ...

Ozan, kibarca gülümsedi, düşündüğünden çok daha farklı ve nazik insanlardı bunlar, " heh heh, çok teşekkürler çok naziksiniz" dedi ve bebeği kucağına aldı, " bir ara laflarız belki ama şimdi biraz işim var" dedi ozan. Arkasını dönüp, masaya ilerledi, bebeği masaya koydu ve kadehini alıp konuştu ...

Ozan kaldı. Sadece kaldı. Tepki vermedi bir süre. Bebek... bebek ışınlanmıştı!!!Yada çalınmıştı, ama neyse ki yan masada duran iki adamda bebeği sadece sevmekle yetiniyorlardı. Ozan kalmıştı. Derin bir dumur geçiriyordu.

Sonra anidan masadan kalktı ve iki adamın yanına gitti ve son derece sakince ...

Ozan kendinden memnun bu dosthane ortamı dinliyordu, yeni edindiği arkadaşların yanı sıra, aklını kurcalayan şeyler vardı. En sonunda, yemeği geldi, bir kaç lokma yedi, bu arada diğerleri konuşmaya devam ediyordu. kulağı onlardaydı, ama bu arada cebinden küçük bir defter çıkartmıştı. elindeki kurşun ...

Ozan'ın aklında bir fikir belirdi, öylesine bir fikir ki kendisini hareketsiz kıldı, bir süre boş boş barbarın gözlerine baktı, ama bir barbardan gözlerindeki anlamı anlayıp, hareketine karar vermesini bekleyemezdi, en azından şimdilik. "Grog" dedi fısıltıyla, öyle bir fısıltı ki, konuştuğu belli ...