-Kral'a Ağıt-

[fingolfin]

''Sonra Fingolfin (ona göründüğü gibi) Noldor'un kesin yıkılışına baktı , hanedanlarının tümünün onarılamaz yenilgisine ; öfke ve acıyla dolarakulu atı Rochallor'un üstüne atlayıp tek başına ilerledi , kimse onu durduramazdı.''


Kral cesurdu ve kudretli öfkesiyle
Sürdü Altın Atı küller vadisine.
Düşmanın uşakları kaçışırken dört yana,
Dayandı o Demir Zindan'ın kapılarına.

Haykırarak berrak sesiyle
Meydan okudu kötülüğe.
Ve kirli karanlık kapladığında her yanı
Gecenin içinde bir yıldız gibi parladı.

Kral cesurdu ve öfkesiyle kudretli,
Gümüştendi parıldayan miğferi.
Ringil'di kadim kılıcının adı,
Kristallerle donanmıştı mavi kalkanı.

Kuvvetliydi düşman , acımasız,
Gölgelerden kara ve amansız.
Görünce ''Soğuk Yıldız'' Ringil'i
Savurdu heybetli çekicini.

Kral cesurdu ve kudretki öfkesiyle
Yaraladı düşmanı tam yedi kere.
Göçüp gitmeden önce Mandos'un Salonlarına
Onulmaz bir yara bıraktı onun ayağına.

Hüzünlü bir bahar akşamı pusluyken hava
Kartalların Kralı verdi haber Noldor'a.
O kadar derindi ki yüreklerdeki acı
Söylenmedi bugüne dek ne şiir ne şarkı.


''Böyle öldü Fingolfin , Yüce Noldor Kralı , eski Elf Krallarının en gururlusu , en cesuru...''