ölüm ve ötesi

[emerus]

--------------------------------------------------------------------------------
nefret etmek...
boş bir okyanusta olduğumu düşünüyorum etrafımda kimse yok...önümü görmüyorum sis var...karanlık ve kasvetli bir hava...

nefret ettiğimde okyanusta büyük dalgalar beliriyor..beni yutarcasına üzerime gelen dalgalar...nefret ettiğimde boğuyor beni okyanus....kendi kendimi öldürüyorum..soğuk ve dondurucu sular bedenimi uyuşturuyor beni hareketsiz kılıyor adeta..

nefret ettiğimde okyanusta sürükleniyorum..acımasız dalgalar suratıma çarpıyor..
kendime bile acımıyorum...okyanus beni sürüklemeye devam ediyor..
uzunca dalgalarla boğuştuktan sonra fırtına beni karaya çıkarıyor..baygın ve bitginim..kendimle insanlıkla ve bu dünyayla savaşıyorum..

gözlerimi açıyorum içimde nefret yok ....bir parça sevgi sarıyor bedenimi..ve güneş doğuyor ufuktan..gözlerimi kamaştıran ve içimi ısıtan bir ışık kütlesi..bu güzellik karşısında iyice uyanıyorum..kendime geliyorum..gözlerim görmeye başladığında havadaki kasvetli bulutların yerini masmavi gökyüzünün aldığını farkediyorum..
nerdeyim ben?neresi burası?neler oluyor diye düşünürken uzakta birini görüyorum
simsiyah bir karartı...belirsiz...bana doğru yaklaşıyor..karartı belirgin hatlar alıyor... siyah bir cüppe giymiş bir adam görüyorum...elinde uzunca bir orak..sonunda diyor.."sonunda karşılaştık...dünyadan bu kadar nefret ettin..ama sonunda nefretlerine son vericem..yeterinde savaşmadın..korktun..kaçmayı ve saklanmayı seçtin..gerçekten son vermeliydin korkularına..nefret gözlerini kör etmişti göremedin dünyayı...güzel günler vardı önünde..ama göremedin..ama artık çok geç...doğru şeyi yapmak için artık çok geç..."

neler oluyor diye bağırmak istiyorum ölmek istemiyorum diye bağırmak istiorum ama sesim çıkmıyor..sanki biri ses tellerime konuşmama emri vermiş gibi...neden diye bağırmak istiorum..

azrail beni duyuyor gibi davranıyor..."neden mi??işte bu soruyu tanrıya sormalısın bana değil" diyor...ve elindeki çorağı kaldırıyor ve vücuduma saplıyor..

gözlerim kararıyor..ruhumun havalandığını hissediyorum..gökyüzüne çıkıyorum ama düşüncelerim yok..kaybolmuş unutmuş gibiyim...sanki herşeyi unuttum..
azrailin dedikleri kulağımda yankılanıyor...

......."doğru şeyi yapmak için artık çok geç..."