Büyünün zirvesine doğru...

[SacoKhan]

Marcus Sharpsabre, hüzünle yıkılmış olan Yüksek Büyücülük Kulesi'ni hatırladı, en büyük sınavını orada vermişti. Ama bu demek değildi ki Marcus artık bir büyü ustasıydı. Ã?ünkü gerçek ustalığa hala ulaşamamıştı ve bu Marcus'un kalbinde çok büyük bir uhde olarak kalmıştı.

Pandemonium'un bilinmez kanallarında dinlenirken bir gece, ellerini açtı ve ayinine başladı. Belki aynı ayini yaparsa tekrar sınava tabi tutulabilirdi...

Sözler dudaklarından biçimsizce çıktı, istemdışı geliyordu bu sözler ağzına ama bunların bir sınav dileğini oluşturacaklarını biliyordu...

Sessizce beklemeye koyuldu...

NOT:Ustalık sınavı için başvuruyorum(Bulunduğum konuma uygun bir şekilde attım rp'yi, umarım yanlış yapmamışımdır)

Saygılarımla...

[Lord Necros]

Vahşi, kalın bir kahkaha, tünellerdeki rüzgârın uğultusunu bastırdı. Marcus o anda dehşet içinde gözlerini açtı, ama tek gördüğü şey karanlıktı. Rüzgâr sağından esiyor, yüzünü yalayıp iliklerine kadar Marcus'u dondurarak yoluna devam ediyordu. Kahkaha ise durmadan devam ediyor, ve kaynağı her ne idiyse yaklaşıyordu.

Marcus karanlıktaydı. Hiçbir şey göremiyordu. Panik ve korku bedenini öylesine ele geçirmişti ki, hareket edemiyordu. Büyülerinin hiçbiri aklına gelmiyordu. Ve o kahkahanın kaynağı, gittikçe yaklaşıyordu.