Firble wrote:Anadolu Lisesine çalışmadan girilebileceğine pek inanmıyorum... Ã?yle çok çok çalışmak gerekmeyebilir belki ama önemli olan kendini ve durumunu bilmek... Kendini kandırmamak ne kadar çalışman gerektiğini anlamak... Çalışmayan Frpworldlülere çok kızıyorum. Özellikle birisi var ki kendini biliyor. Geçen senelerde benimde derslerim kötü idi ama bu sene düzelttim gibi. Arkadaşlar gelecekle ilgili hayallerinizi gerçekleştirmek için mutlaka çalışmanız gerekir iyi ki de öyle yoksa hayalini gerçekleştirmek bu kadar güzel olmazdı.. LGS ve Ã?SS ile ilgili sorularınızı da Konu Ötesi Serbest Kürsü de çekinmeden sorun... Biraz deneyimi olan arkadaşlar yardımcı olacaktır.
Bu konuda sonuna firble'ı destekliyorum. Hem sitede hem dışarda destekliyorum

. Hatta bazen çalışmaya sevketmek için insanları biraz zorlamış da olabiliriz ama herşey iyiliğiniz için
Ã?ss ve Lgsyi ne küçük görün ne gözünüzde büyütün. Küçümsemeyin çünkü geleceğiniz belirlenecek. Hayatınıza yol çizecek. Gözünüzde büyütmeyin çünkü neredeyse hep aynı sprular geliyor. Ã?oğu sorunun rakamları değişip değişip üzerinize sanılnıyor. Hem; onca kişiyle yarışıyorsunuz ama onların çoğuyla aslında yarışmıyorsunuz.
Bu arada Anadolu Lisesine çalışmadan girilebilir. Ama Anadolu Lisesi vardır Anadolu Lisesi vardır. Siz en iyisi çalışın
Ölmek mevzusuna gelince: ölmek berki karşılaşabileceğimiz en gerçek şeylerden biri ama ölmeyi istemek biraz fazlaca karamsar bi düşünce. Dikkat edin ölümü hep ölümden uzakta olanlar ister fakat ölümün kıyısında olan deli gibi yaşamayı ister. Hayatın anlamanız için sizi çöllere sürmesini beklemeyin. Kendinizi hayata bağlayacak şeyler bulun ama hiçbirine hayatın anlamını yüklemeyin çünkü birgün o da gidebilir. Ve bir filmden alıntı: "Ne istediğinize dikkat edin. Ã?ünkü gerçek olabilir"
Biraz fazlaca ak sakallı dede gibi konuştum ama kusuruma bakmayın. Sadece kendi felsefemi aktarmak istedim...
Nihayetinde ana konuya dönersek:
GEnelde yaptıklarımı düşünürüm ne kadar iyi yaptığımı düşünürüm. Canımı sıkan birşey varsa ters olan şeyleri yeniden gözden geçiririm. Bazen kendi kendime gaza gelip bazı kararlar alırım. Ã?arpıcı kararlar.... Ã?öğu zaman uygulayamayacağımı bildiğimden hemen vazgeçerim. Aslında gerçekten ihtiyacım olan durumlar dışında yalnız kalmak bana yaramaz. Ã?ünkü paronayalarım iyice azar kendimi korkutan senaryolar üretebilirim. ve tabii ki herkes gibi hayal kurarım...