---Yeminer'in Gizli Laboratuvarı(RP Ekranı)---

[erethan]

Rahip yanı başından çığlıklar atarak ve tanrısına yakararak koşup geçtiğinde,Erethanın aklında tek bir sözcük belirdi 'aptal'...

Bir an için yanlızca kısa biran için Rahibin ölümüne koşmasına izin vermeyi düşündü...Ama Rahip görevlerinde faydalı olacaktı...eğre çok arzuluyorsa Yeminere görevleri bittkten sonrada saldırabilirdi...

Erethan cübbesinin ceplerinden birisine daldırdı elini,eli tekrar göründüğünde küçük bir demir parçası tutmaktaydı,hemen sonra sözler ağzından dökülmeye başladı,elindeki demir ise yok olmaya başlamıştı bile...

RP dışı:Hold

[yeminer]

Yeminer tanrısına cesaret için dua ettiğini sandığı rahip bir anda kendisine doğru koşunca şaşırdı. Rahibin cürretine şaşırmış ve aptallığına gülmüştü. koruma büyülerine güveniyordu. Rahip biraz sonra çarpılarak sendeleyecek ve yaptığı aptallıkla başbaşa kalmayı umarken Yeminer'in büyüleri karşısında acizlik içinded ölecekti. Fakat olaylar Yeminer'in beklediği gibi gelişmedi. Yeminer binlercee yıllık hayatı boyunca sadece bir kez hissettiği bir duyguyu bir kez daha tattı. Tanrıların yadsınamaz gücünü. Eniualis tanrısını kendisine yardım etmesi için çağırmış ve adeta onun eliyle kendisine vurmuştu. Koruma büyüsünü aşıp ölü bedenine inen mace Yeminer The Lich'in ufak çaplı bir şok yaşamasını sağlamıştı. Fakat Eniualis te en az onun kadar şok olmuştu. Yeminer'in ölü bededninden yayılan elektrik dalgası tüm bedenini sarmış ve acı içindee çığlık atmasını sağlamıştı. Bu esnada Erethan büyüsünü bitirmiş ve onu Enialis'e göndermişti. Acı içindeki rahip bu iki kudretli kişinin büyülerine karşı koyamamış, zaten acıyla sersemleyen zihni pes etmişti. Eniualis hareketsiz bir şekilde Yeminer The Lich'in önünde acı yüzünden eğilmiş halde kalmıştı. Yeminer The Lich bir büyü daha yapmaya başlayacaktı ki dehşet içerisinde kendisini ve Eniualis'in yaptığı şeyi izleyen gurubu fark etti. Eniualis hareket ededmiyordu fakat gözleirndeki nefret açıkça belliydi ve kendisine yönlendirilmişti. Yeminer The Lich'in ölü bedeni acıları rahatça görmezden gelebilridi ve şimdi de öyle yapıyordu. Acı içindeki rahibe göz attı ve daha sonra başta Eniualis'i tutan Erethan olmak üzere diğer kişilere baktı. Sokakta kendisi ve guruptan başka kimse kalmamıştı ve endişelenecek birşey yok gibi görünüyordu. Yeminer'in aklına bir önceki olay geldi. Starfall'ın kendisi ile savaşması ve Oren_Dautry'n kendisini yok etmesi aklına geldi. O zaman karşı karşıya kaldığı gücün yanıdna şimdiki bir çocuk oyuncağının verebileceeği zaarar kadar kalıyordu fakat aynı şeyi temel alıyorlardı. Aynı lanet olası tanrısal varlık bir kez daha kendisine vurmuştu. O zaman Starfall'ı öldürme fırsatı eline geçmemişti fakat şimdi karşısındaydı, savunmasız, aciz bir şekilde.

Yeminer büyüsü ile bu ahmağı sonsuza kadar o çok inandığı, uğruna aptallıklar yaptığı tanrısının yanına göndermek istedi fakat bunu yapması çıkarlarına uygun düşmezdi. Yeminer The Lich'in büyülü sesinden karmaşık büyü sözleri yerine

"Bu ahmağa aynı tarafta olduğumuzu kimsenin anlatacak zamanı olmadı mı ? " oldu ve aldırmaz bir ifade ile Erethan'a baktı.

"Başarmak istiyorsanız fazla hata yapma lüksünüz yok usta büyücü, bunu siz de biliyorsunuz. Size verdiğim hediye ile amacınıza daha rahat ulaşırsınız. Ama dikkatli olun, örümceğin çocukları çok sinsidir... Sizi aldatmasınlar. " Daha sonra Yeminer geldiği gibi kayboldu, dış görünüşü sakin olmasına karşın içi hiddetle doluydu.

"Bu ne küstahlık, ne kendini bilemezlik... Demekki tanrılar gerçekten de inananlarının gözünü kör ediyor, onları köleleştiriyor. " dedi Yeminer ve ekledi " işte bu yüzden bende onlardan nefret ediyorum. "

[galadlirim]

Linu saldırıyı şaşkınlıkla karşılasada yüzündeki zevk dolu sırtışı gizlemeden izledi.şimdiye kadar hiç bu kadar Corellon un ismi haykırıldığında keyiflenmemiş,hiçbukadar umut dolu olmamıştı;Enualisgerçek bir rahipti ve işini iyi yapıyordu.Yeminerin saldırıya bi an karşı koyamıyışı dahada eğlendiriciydi.Bu zevkin nereden geldiği hakkında bir fikri yoktu.Fakat bundan suçluluk duymuyordu;ufak bir intikamın zevki sadece.Elleri uzun refleksle hançerlerine giderken gülümseyerek gözünü Yeminere,ve Enualis i durduran Erethanı izliyordu.Korkmuyordu artık,ona göre içindeki istekler kanıtlanmıştı.Yeminerde artık onun için çok fazla şey çağrıştıracaktı eskisinden de fazla.Enualis donup kalmışken zafer dolu gülümsemesini Eldarine yolladı.Belki Eldarin çok farklı düşünüyor olabilir veya oda böyle düşünüyor olabilirdi fakat emin olduğu şey Eldarinin onunla Yeminerin durumu hakkında hislerini paylaştığıydı.Açıkça bir güç göstersiydi,bir yanda Yeminer bir yanda da Corellon un Eli.şarkılar bu günü uzun süre anlatacaktı!

Ã?rümceğin çocukları..Ã?rümcekler..Karanlığın Ağları..Drowlar..Linu Laneralın onlar hakkında birçok söyleyecek sözü olurdu fakat Yeminerin kendisinin fısıldadığı zehir damlayan sözler kara elflere en çok yakışan isimdi;Ã?rümceğin çocukları."Sinsiliklerinden şüphem yok,karanlık bir diyarda sinsiliklerle çok fazla şey başarıyorlardır eminim!"Laborotuarın drowlar tarafından'sinsilikle'ele geçirilişini Yeminerin söyleyişi çok ironikti"Ã?yle sinsilerki Yeminer bile onların planlarını göremiyor sanırım"diye dudak büktü.Bu hem korkutucu hemde gülünecek birşeydi ve tüm hepsi bunun farkındaydı.

[erethan]

Erethan Yeminer'in gidişini izledi...Daha sonra yavaş adımlarla rahibe doğru ilerledi,önünde durdu,ve gözlerini Rahibinkine dikti,onu gördüğünü biliyordu,aynen onu işiteceğinide bildiği gibi...

"Ah...kutsal kişi burda ölmen kötülüğe bir zarar mı verecekti?Buna gerçekten inanıyormusun...gerçekten bu kadar aptal olabilirmisin...Bizimle kalıp Dareth'e yardım etmeye çalışman amacına bu saldırıdan çok daha fazla yardım edecektir emin ol.Bu iş bittikten sonra hala Yeminer'le savaşmak istersen bunu yapabilirsin,hatta seni onun yanına bizzat götürürüm..."

Sonra hafif bir tebessüm belirdi büyücünün yüzünde

"Tahmin ediyorum bunu kendiside memnuniyetle karşılıyacaktır"

[yeminer]

Yeminer kuledeki gözetleme salonuna vardığında hiddetten köpürüyordu. Eniualis denilen kendini bilmez kendisine saldırmıştı. Yeminer oradaki herkesin kendi gücünün büyüklüğünden emin olmasaydı o fareyi hemen orda öldürürdüm diye düşündü fakat bu harekette gururunu çok incitecek bir durum yoktu... Amaa yine de cezalandırılmalıydı. Yeminer hazırda beklettiği kişiye seslendi.

"Söyle ona, artık hedefi belli. Eniualis denilen rahip ölecek. şimdi insan şeklinde... " dedi Yeminer ve Eniualis'i ve karıştırılması neredeyse imkansız olan gurubu tarif etti. Artık onu ölmüş sayabilirim diye düşündü Yeminer The Lich ama bir yandan da bunu istemiyordu. O adam bizzat Yeminer'in elleri ile sona erişmeliydi.

Ama ilk önce görev, ellerindee bir görev vardı ve mutlaka sonuçlandırılmalıydı. hem onlar için hem de Yeminer The Lich için bu görev önemliydi.

[galadlirim]

"Enualis e bu kadar sert davranmayın Başbüyücüm "dedi Linu kendini tutamayarak sıcak bir gülümsemeyle."Sadece biraz fevri çok fazlada cesurdu.."elinden geldiğince ortamı yumuşatmayı istiyordu."Yeminerin öfkelendiği açık"gözleri parlayarak"sanırım onu dahada fazla öfkelendirmek istemeyiz..O yüzden sabırsızlık bu sefer doğru bir davranış olabilir.Eldarin dostum,içimize büyünü bahşette karanlığın fısıltılarına karışalım artık.."

[Eniualis]

Eniualis Yeminere vurduğu anda kendisine çarpan elektrik şokuyla çok kötü bir duruma gelmişti. Dizlerinin üzerine çökmüş şekilde duruyor kendine gelmeye çalışyordu. Yeminer'i dedğil öldürmek ona zarar vermesinin bile büyük bir şans olduğunu biliyordu. Tanrısının ona günde br kez bahşettiği kutsal güç olmasa bunu hayalinde bile göremezdi ama sonuç olarak ona vurmuştu. O habis varlığa yok edilemez olduğunu göstermişti. En önemlisi...

Eniualis zorlukla nefes alıyordu fakat anlayışlı bir şekilde kendisini uyaran başbüyücüye bakışlarını çevirdi.

"Haklısınız dostum, o pis varlığı yok etmek bir an bile aklımın ucundag geçmemişti fakat ben başardım " dedi Eniualis.

"Onu asla yok edilemeyecek bir kişi olmadığını gösterdim. Belki burada şu andaki durumuman çok daha kötü bir halde olabilirdim. Belki de ölü bile olabilirdim fakat biliyorum ki bu gün ben iyiliğin yoluna kendisini adamış kişilere bu pis varlığın sonsuz olmadığını ispatladım. Belki ben yapamam ama benim bu hareketim kim bilir benden daha kudretli bir kişinin bu lanetli varlığı diyardan yok edebilmesi için kalbinin daha bir heyecanla atmasını sağlar, cesaret ve umut verir. " dedi Eniualis ve zorlukla Erethana bakan gözleri tekrar yere yöneldi. Ruhunun derinliklerine iniyor ve Corellon'a kendisine iyileşme gücü vermesi için dua ediyordu. Bu belki biraz bencilce bir amaç için, kendisini iyileştirmek içindi fakat bu iyi insanlara yardım etmek istiyorsa bazen Corellonun kendisine bahşettiği güçleri kendisi üzerinde kullanmalıydı.

[erethan]

Erethan rahibi dinledi...belliki rahip Yeminer'in varlığını tam olarak kavrayamamıştı...Erethan anlyışla başını salladı...

"Ah dostum ne kadar safsın...Yeminer bir lich...bedenini burada yoketmiş olsaydın dahi mevcudiyetini yok edemiyecektin...Onu gerçekten yok etmek istiyorsan ,varlığının özünü bulmalısın...onu bulup imha etmelisin...ve eğer şanslıysan phlactery'si gideceğimiz yerdedir...Ama hiç sanmıyorum,Yeminer'in bu kadar ahmak olduğunu hemde hiç sanmıyorum..."

[Ereshin]

"Kim ne derse desin Eniualis ben yaptığın hareketi çok büyük takdirle karşıladım ama ağabeyim haklı onu yoketmek istiyorsan akıllı davranmalısın bu arada Linu hanım Yeminer'in öfkelendiği açık ve onu daha fazla öfkelendirmek istemediğimizi kim söylemiş!!! O beni gayette öfkelendiriyor ve bende onu öfkelendirebilirim hemde büyük memnuniyetle" dedi ve sırıtmaya başladı Ereshin

[Eldarin_]

"ENİUALİS HAYIR!!!"

Eldarin tam scroll u okumaya girişecekti ki corellon rahibinin saldırısı konsantrasyonunu altüst etti.Gözlerinde sert bir ifade oluştu.Onu korumalıydı ,tüm dostları gibi.yüzü bir anda kaskatı kesildi.Rahip dostuna birşeycik olsun istemiyordu.

Neyseki yeminer herhangi bir olaya sebebiyet vermeden geldiği gibi ayrılmıştı.Başını önüne eğdi...elindeki papirüs parçasını sımsıkı tutuyordu ve büzüşmüş vaziyetteydi scroll.

"Yeminer in bu yaptığına söyleyecek söz bulamıyorum.bu e sadistlik,bu ne kazmalık!"

Derin bir nefes aldı.Daha fazlasına katlanmayı hiç mi hiç istemiyordu.

Arkadaşlarndan müsaade istedi.
"Bir teleportasyon scroll u.muhtemelen yolumuzu kısaltmak içindi.ilk denemeyi yeminer den yapmasını isteyecektim.ne yazık ki kurban ben olacağım yine.ehe..."

Ve böylece Eldarin kırışmış papirüs parçasını düzeltti,Gözlerini önce hafifçe kapattı,piposunu çıkardı içindeki külü dökerek beline geçici olarak sıkıştırdı.
"Eveeeet.aramızda büyü bilmeyen var mı?ah hah haaaa!iyi iyi o zaman yanlış okursam benden öte tarafa kaçmayı deneyin.birinizin üstüne uçabilirim çünkü ehueheuheueha..."

Adından tekrar ciddiyetini topladı,sözleri birer birer okumaya başaldı.Yerden üzerine hücuma geçen büyüsel enerjiyi hissediyordu.dalgalana dalgalana ayaklarından göğsüne kadar çevrelediler Genç büyücüyü.Eldarin etrafındaki büyüsel gücü hissettikçe daha bi coşaı geliyordu.büyüye bayılıyordu.onsuz bi hiçti.onunla beraber de bir hiç olduğunu bilmeyecek kadar gerizekalıydı ayrıca...

Rünler birer birer scroll un üzerinden kaybolurken Eldarin de onu kendi istediği gibi şekillendiriyor,alçalıp yükselen toneri ve el hareketleriyle ustaca işine devam ediyordu...

Eldarin in aldığı haz muazzamdı,içinde gizlenmiş olan korkuyu ve tedirginliğini gizlemiş gibiydi...

NOT:büyünün etkisini yeminer e bırakıyorum.büyü sorunsuz biçimde sona ererse şayet ilk ben geçeceğim kapıdan...

[yeminer]

Eldarin bu haz içinde bir hata yaptıysa bile fark etmemişiti. Scrollu okumayı bitirdiğinde ümitle büyünün etkilerinin görünmesini bekledi. Yanılmamıştı. Hiç hata yapmamış gibi görünüyordu. Karşısında bir kapı açıldı. Tüm gurubu istedikleri yere götürecek bir kapı.

Not(Büyü gate değildir. Kapı sadece tasvirde Eldarin ile uyuşmamazlık olmasın için öyle yazılmıştır)

[Eldarin_]

Eldarin Ã?nündeki mavi beyaz kapıya baktı.
"İşte bu.ne kadar da acımasızım.bi okuyuşta yapıverdim büyüyü.hahahaha.
Neyse neyse ben girmekte tereddüt etmiyorum ne de olsa cehenneme çıkmıyor yolumuz endişe etmeye gerek yok."

Ardından kapıya doğru yöneldi.içeri atlayıverdi.En son şu sözler duyulmuştu.

"Yaşşasınnnnnnnn!!!"

[galadlirim]

"Coşku bizim kalbimizin büyüsü,aklımın yanılgısı,yüreğimizin kıpırtısı!"Ozan kendini tutamamıştı.Eldarin in coşkusu hayranlık vericiydi.Hiç tereddüt etmeden ldarinin açtığı kapıya adımını attı;Karanlıkaltına.Bu adım coşkulu bir cesaret atılmıştı.Yanında olan dostlarının güvencesi ve drowların yaşadığı yerlere olan hırsıyla atılan adım."Cehenneme çıkmıyor yolumuz endişeye grek yok"
"Belki Eldarin belki..Belki ben kendi cehennemim ve cennetim olacak yere gidiyorumdur.."diye fısıldadı.Drowlara gidiyordu.Karanlıklara.

[erethan]

Erethan açılan kapıyı izledi,bu tip büyüleri sevmezdi,'At üstünde gitmeyi tercih ederim,görülecek bunca güzel şey var ve biz böyle büyülerle bu manzaraları kaçırıyoruz' derdi gülümseyerek nedenini soranlara,nedeni belki gerçekten buydu belkide değil...

Erethan biran tereddüt ettikten sonra kapıdan içeriye adımını attı,bir an çevresindeki herşey durmuş gibi hissetti,zaman,durmuştu,hiç bir ses duyulmuyordu...sanki gözleri kapalı suya balıklama dalmış gibi...Bu süre başbüyücüye çok uzun gibi gelmişti,aslında bir göz kırpma süresinden daha uzun değildi.

[Dareth]

Hala lichin etkisiyle uğraşan Dareth rahibin heyecanlı nefeslerini rahatlıkla duyabiliyordu. Ama asıl dikkatini çeken şey aurası güneş gibi alnına vuran büyülü kapıydı.

Buradan geçmesi gerekiyordu. Ama lichten sonra bu kapı ona çok fazla gelebilirdi. Lichin bunu bildiğinden , büyülü kapıdan geçmenin kendisine vereceği acıyı izlemekten zevk alacağından emindi Dareth.

Aklı , lichin gelmesinden önce bir an için hissettiği o garip hafifliğe gitti. Hala devam etmiyor muydu bu? Emin değildi , ama kendine yalan söylemeye gerek yoktu , korkuyordu.

"Haydi Fryss ," diye mırıldandı , "kaderimize adım atmanın zamanı." Ve yığılırcasına kapıdan içeri daldı.