şARKILARIN LÖNETİ VE BİTMEYEN şARKI!

[esen]

- "Neler oluyor , bu kargaşada neyin nesi?..." şehrin alarmları çalmaya başladığında uzun süredir etrafta böylesine bir telaş görülmemişti...
- " Efendim gözcüler, şehir sınırlarımızda bir insanla birlikte yüzen yunusları gördüklerini bildirdiler. Biliyorsunuz ki hiç bir insan sınırlarımıza bu kadar yakın gelememiştir..."

- " Demek bir insan , Alaham' a haber verin ! O insanı bir an önce burda görmek istiyorum vede canlı olarak."

- " Ama efendim, bu yasalarımıza aykırı, yaşayan hiç bir insan şehir sınırlarımız içerisine giremez , girende sağ olarak çıkamaz"

- " Bu şehrin yönetici benim ve sana de diyorsam onu yapmak zorundasın . şimdi benim koyduğum kuralları bana öğretmeye kalkma ve dediklerimi
Alaham' a ilet."

[Gorath]

Emerald denizin binlerce güzelliği ile çevrilmiş bir şekilde yüzüyordu ve her yanını kaplayan onlarca balığa bakıyor, etrafında yüzen yunus dostlarına şarkısını duyup geldikleri için minnet duyuyordu. Yunuslar onun normalinden daha hızlı yolculuk yapmasını sağlıyorlardı ve her zaman ona tatlı gevezelikleri ile huzurlu bir yolculuk vaat ediyorlardı.

Denizin tüm güzelliklerini izliyordu ama aklında tek bir güzellik vardı. "Rüzgârın şarkısı!" diyordu yunuslara. Anlatıyordu onlara o kızı. Onun o eşsiz ve huzur dolu sesini, onunla girdikleri maceraları anlatıyordu tüm yunuslara... Yunuslar etrafında o gırtlaktan gelen seslerini çıkarırlarken Emerald onların bu hikayeden çok hoşlandıklarını ve bu hikayeyi tüm denizlere ve okyanuslara yayacaklarını biliyordu...

[esen]

Khamel uzun zamandır merak ediyordu, Sonunda bu merakını giderebilecekti. Ama nasıl olmuştuda bu insan şehrin sınırlarına bu kadar yakınlaşabilmişti. Bu düşünceler öyle hızlı geçiyordu ki aklından yanına kadar gelen danışmanı ve yardımcısı Haslley" in sorduğu soruyu bile duymamıştı.

- " Efendim, çalan alarm tüm şehirde ve sarayda kargaşaya neden oldu. şehirde yaşanlar korku içindeler, suyun üstünden gelen insanı, saraya canlı olarak getirilmesi için emir vermişsiniz.Bu doğrumu?"

- "Haberler ne kadar çabuk yayılıyor. Evet duydukların doğru Haslley, sınırlarımıza kadar gelen insanı görmek istiyorum. Ayrıca belkide bizim hayrımıza olacak bir konuşma yapmalıyım
Sende benim kadar iyi biliyorsun yunuslar tarafından bize bildirilen haberler hiç iç açıcı değildi. Bilmediğimiz çok şey var, ayrıca en kötü ihtimalle insanı öldürmek zorunda kalıcağız hepsi bu..."

[Gorath]

Denizin güzellikleri dört bir yanını çevrelemişti ama Emerald bu güzelliklerin arasında bir kargaşa olduğunu tüm ruhunda hissetmeye başlamıştı. Sanki yangınlar yanıyordu bedeninde. Her yerini sarıyordu bu tehlike hissi. O anda onun hızlı gitmesine yardımcı olan Bigindi isimli yunusun yüzgeçini bıraktı ve grubun üzerine yükselerek denizin daha ileride bir noktaya baktı. Gördükleri ile şaşkına döndü. Üzerine doğru hızlı yüzen insansı şekiller geliyordu. Tam olarak görünümlerini çıkartamıyordu ve yine o başını her zaman belaya sokan merakı onu sarıyordu. Bu gelenler neydi böyle?

Emerald üzerine eglenleri bir süre sonra görmeyi başardı ve bunların ne olduklarını anladı. "Deniz insanları!" dedi yüzünde ufak bir gülümseme ile. Henüz bulamadığı şarkılarla dolu bir halk! Deniz insalrı üzerine doğru gelirken diğer yunuslar etrafını çevirdi ve Emerld onların eşliğinde bir şarkı söylemeye başladı...

[esen]

Alaham' a kral tarafından bildirilen emir getirildiğinde , gözcü kulelerindeki askerlere talimatlar veriyordu.
şehir sınırlarında dolaşan yabancıyı, saraya onun getirilmesi istenmişti. Bu isteği anlamamakla bilikte, kralın bizzat bu görevi ona vermesi, biraz tuhafına gitmişti. Sarayın baş kumandanıydı aynı zamanda kralın tek yiyeni. Kral çok önemli olan görevler haricinde ondan özellikle gitmesini asla istemezdi.
- " Bu insanı canlı istediğine göre kafasında farklı şeyler düşünüyor olmalı." Bu düşüncesini haberi getiren askere söyledi. Daha sonra on askeriyle birlikte şehir kapılarından çıktı...
Bir asırdır su altındaki dünyayı gören olmamıştı. şehir sınırları görünmez bir kalkan ile korunurdu ve hiç bir kara insanı bu kalkanın yakınına dahil yaklaşamazdı.
Alaham en önde yüzüyordu, yunusların oyun oynarken çıkardıkları sesler öylesine mutlu geliyordu ki kulağına, bir an durup olduğu yerden izledi. Yabancı olan insan bir erkekti vede yunuslarla birlikte şarkı söylüyordu. Ama nasıl olmuştuda denizin fersahlarca altında böylesine rahat bir şekilde yüzebiliyor ve nefes alıyordu. Ama oyalanmanın anlamı yoktu ve askerlere hareket etmelerini söyledi, tam bu sırada yabancı onları farketti ve kaçmak yerine yunusların eşliğiyle bir şarkı söylemeye başkadı...

[Gorath]

Emerald ve yunuslar şarkısını ezgiler içerisinde söylerken bir anda sanki bütün deniz susmuştu ve onları dinliyordu. Onlarca balık o tarafa bakıyordu. Hepsi bu coşku dolu grubu izliyor gibiydi. Emerald... Biran sonra dibinde olacak olan deniz halkına hitaben söylüyordu bu şarkısını. Onlarla birlikte de şarkılar söylemek, onların şarkılarını öğrenmek istiyordu ve deniz halkının bir an önce oraya gelmesini istiyordu. Bir an sonra deniz insanlarını tamamen görebilir olmuştu ve bir an sonra deniz insanları neredeyse dibindeydi. Ne yunuslar ne de Emerald kaçmıyorlardı!

[esen]

Alaham hiç zorlanmadan yüzeyden gelen yabancıyı saraya kadar getirmişti. Asıl merak ettiği konu ise insanın nasıl olupta onlar gibi suyun altında rahatca nefes alabildiğiydi. Bu soru kafasını kurcalıyordu, ama öncelikle kralın emrini yerine getirmeliydi. Saraya giderken meraklı gözlerde onları yol boyunca izlemişti.Bu durum ne kadarda tuhaftı, belkide yaşadığı süre boyunca şehir sınırlarını aşan, hatta sarayın içine giren bir insan daha görmeyecekti...
Sarayın o muhteşem görkemi yüzeyden gelen insanı fazlasıyla etkilemiş gibi gözüküyordu. Kapıların açılmasıyla saraya giriyorlardı, girişteki heykeller ve altından yapılmış süslemeler tam bir usta işiydi. Ama yabancıyı asıl şaşırtan olay ise bilmediği bir makanizma sayesinde suların tamamn çekilmiş olmasıydı...

********* ******** *********

Yemek biter bitmez kamarasına çekilmesine izin vermişti. şimdi düşünceleriyle başbaşaydı, akşam yemeyi boyunca sohbet etmiş ve bol bol gülücük dağıtmıştı. Aslında bu planı işe yararsa hem bu gemiden kurtulacak hemde Emerald'a bir şekilde yardım edebilecekti. Planın tamamen başarıya ulaşması onun duygularını asla belli etmemesine bağlıydı bu biraz canını sıkıyordu ama işi başaracaktı ne pahasına olursa olsun...

[Gorath]

Amber elindeki bardağı masanın üzerine bırakırken gözü uzaklardaydı ve sürekli düşünüyordu. Rüzgârın şarkısı nasıl olmuştu da böylesine yalancı bir adama inanmıştı? Adamın gücünü o zaman fark etti. şimdi ise Emerald'ı düşünüyordu. Onu öldürmesi çok iyi olmuştu. Böylesine aşşağılık bir adamı öldürmesi ve bir an önce ondan kurtulması çok iyiydi.

Birden önünde, hava da bir titreşme oldu ve Amber bakışlarını şaşkınlıkla oraya kaldırdı. "Kimsin?" dedi kaşlarını çatarak.

Yaşlı bir adamın kafası belirdi gökyüzünde ve Amber şaşkın bir şekilde "Büyücü Olben!" dedi. "Burada ne işin var senin?" Her zaman bu büyücüden nefret eden Amber onun suratına kızgınlıkla baktı ve "Niye buradasın?" diye sordu.

"Ã?ünkü başarısızlığını sana iletmek istedim Amber!" dedi Olben sırıtarak. Amber şaşkın bir şekilde ona bakarken büyücü Olben konuşmaya devam etti. "Öldü sandığın Emerald hâla yaşıyor Amber ve Lord Alemnan da diğerleri de bundan hiç memnun değiller!"

Amber sıktığı yumrukları ile ileriye atılmak istedi ama kendisine engel olarak ona baktı ve "Yalan söylüyorsun!" dedi.

"Yalan değil Amber!" dedi Olben'in görüntüsü kahkahalar içinde. "Düşmanın olan ve bir çok krallığın yıkımını getiren Emerald şu anda su altı krallığında ve yaşıyor. Sen ise onu öldürdüm diye övünerek geriye dönüyorsun!"

Amber aldığı haber karşısında uğradığı şoktan zorlukla sıyrılarak büyücüye baktı ve "Bunu bana neden söylüyorsun?" diye sordu. "Sanki o ozanın yok edilmesini hem istiyorsun hemde istemiyorsun! Seni anlamıyorum Olben! Sen ki Lord Alemnan'a bile bu konuda yardım etmeyen yüce büyücü şimdi neden bana doğruları söyleme zahmetine katlanıyorsun?"

Büyücü bir kahkaha attı ve "Sırlar güzeldir Amber! Ben ise bu güzellikle yaşarım!" dedi. Bir an sonra yeniden konuya dönerek "Emerald peşinden gelecektir şövalye!" diye bildirdi. "Eğer onu karşılamak istiyorsan Rüzgârlar denizine yönelmeli ve hazırlık yapmalısın değil mi?"

Amber büyücünün söylediğini dinledi ve başını sallayarak onayladıktan sonra hızla arkasını dönerek güverteye yöneldi. Kamaranın kapısı adamın arkasından kapanırken büyücünün görüntüsü de yok olmamıştı. Büyücü Olben her ne kadar Lord Alemnan'ın dediklerini yapmasa da asla halkına karşı gelecek bir davranışta bulunmamıştı ve Amber onu dinlemeye karar vermişti.

Tüm bu konuşmalar olurken Emerald su altı şehrinde muhafızlar eşliğinde götürülüyordu ve etrafında ki güzellikleri izliyordu. Bir duvardan geçerek şehre sokulmuştu ve bu şehirde insanlarla karşılaşmak onu oldukça şaşırtmıştı. Yunuslar kendisinden ayrılırken onu beklediklerine dair şarkılar söylemişlerdi...

Emerald bir adamın karşısına getirilirken Rüzgârın şarkısının bulunduğu gemi durmuştu ve Rüzgârın şarkısı geminin bu ani duruşunu hissetmişti. Aynı şekilde geminin garip hareketini de hissetmişti. Gemi Rüzgârlar denizine doğru yeniden rotasını değiştirmişti ve şimdi tam ters yönde ilerliyordu.

[esen]

Khamel yanlış duymadığını biliyordu karşısındaki adam "Bitmeyen şarkı"yı aradığını söylüyordu.
Adam ya bir deliydi yada gerçekten dediği gibi kendisinin duyamadığı tüm melodileri duyabiliyordu... Adam bir şeyler söylüyordu bir kızdan bahsediyordu üstelik biraz tutarsızdı sözleri ama balıklar gibi suyun altında nefes alan bu güne kadar gördüğü tek insandı. Ayrıca gözleri... Yabancı sözlerini bitirmişti ama ondan öğreneceği çok şey vardı onun istediği gibi şu an onu serbest bırakması söz konusu bile olamazdı.
- "Sen yabancı! İsmini söyle."

[Gorath]

Yabancı? İsim?

"Efendim!" dedi Emerald bir adım öne çıkarak. "İsmimi söyleyince bir yabancı olmadığımı anlayacaksınız!"

Gülümsedi. "İsmim... Emerald..."

Adamın gözleri bir anda büyüdü ve hızla yerinden kalktı. "Krallık yıkan!" dedi şaşkın bir sesle. Nâmı tüm dünyada, hatta su altında bile duyulmuş olan ozana baktı. "Senin yer altına kaçtığın söyleniyordu!" dedi şaşkınlığını ve sözlerini gizleyemeden...

Emerald ona baktı ve "Kaçtım efendim!" dedi. "Ama söylemiş olduğum gibi bitmeyen şarkı için geriye döndüm!"