---Yeminer'in Gizli Laboratuvarı(RP Ekranı)---

[Dareth]

Yeminer'in son anda serbest bıraktığı güçle sersemlemişti Dareth , ama köklerin etkileri henüz geçmemişti. Yine de bilincinin iplikleri gitgide daha çok geriliyordu. Büyünün gücü grupla beraber onu da kavradığında sonsuz bir an için acıyla kıvradı. Ve birden kendini anlamsız gölgelerin yayıldığı bir çimenlikte buldu. Usta Eldarin konuşana kadar yine karanlık kabuslarından birine düştüğünü sandı.

Hayır , ilk hedeflerine ulaşmışlardı. Kara Toprak. Karanlık ruhların gölgeler konağı. Sonra gruba yeni katılan ozan elfin arpından dökülen ve berrak sesinde çınlayan nağmeler titreştirdi bilincinin iplerini. Gerginlikler dağıldı ve ruhu sükut doldu. şimdi kendini daha iyi ve daha hazır hissediyordu.

Hana doğru ilerleyen grubu en arkadan takip ediyordu Dareth. Fryss omzuna konmuş , kulağına alışık olduğu gibi hafifçe fısıldayarak yol gösteriyordu. Sonunda hana ulaştılar. Karanlığın notaları imgeleminin kıyılarına vurdu. Sonra harareti hissetti. Yine o!...

Auranın darbesiyle sersemleyen Dareth birer birer handan içeri giren yoldaşlarını izledi. Hanın karanlık aurası bir yana , içeriden kendine Glasya diyen o varlığın sersemletici aurası da yayılıyordu. Üstelik , her ne kadar acı verici olsa da Glasya'nın hararetine karşı ayıltıcı bir etkisi olan lichin aurası etrafta olmayınca , buna katlanmak daha da zordu.

Kararsızca kapının önünde dikiliyordu. İçeride , bir adamın acı dolu iniltileri üzerinde yol arkadaşlarının ve Glasyanın sesleri yükseliyordu. Ama diğer sesleri de hissetti Dareth. Ses olmayan sesleri. Neler söylediklerini anlayamıyordu , ama birileri konuşuyordu. Gösteriden hoşlanan , ama bunca güçlü varlığın birden mekanlarına doluşmasından rahatsız olmuş birileri vardı anlaşılan. Pek çok toprağın pek çok hanında bulunmuştu , ve böyle bir girişi neyin takip edeceğini iyi biliyordu. Amacımızı bildiklerini sanmıyorum , ama Ustaları tanıyorlardır herhalde, diye düşündü Dareth , yine de diğerlerinin bir uyarıya ihtiyacı var.

Kapının kenarına kadar ilerledi ve Fryss'in zihnine seslenip görüşünü rica etti. Cinin diyara yabancı gözlerinin kaydettiği garip manzara birden zihnine sıçradı ve bunu hemen geri itti. Bir an yeterliydi. Hanın çeşitli karanlık köşelerinde gitgide gerilen ve sorun çıkmasına yol açabilecek kişiler vardı. Her ne kadar bunca ustanın arasında grup adına karar vermek ona düşmese de , şu an için zamansız bir arbedenin haklarında hiç de hayırlı olmayacağını hissedebiliyordu. Silikçe de olsa sezebildiği sıradan zihinlere odaklanmaya çalıştı (*Detect Thoughts*) , ve bulabildiklerine dudaklarında şekillenen hafif fısıltılarla seslenmeye çalıştı(*Message*). "Sakin olun. Sizin için gelmedik."

[yeminer]

Yeminer uzun süredir uzak kaldığı kulesinde artık neredeyse yanlızdı. Tabiki buradaki hizmetkarlar hariç. Yeminer aceleyle koridorlardan ilerledi ve merdivenleri tırmandı. Bu kulede yürümek çok alışkın olduğu birşey değildi fakat varacağı yere ancak yürüyerek çıkılabilirdi. Kulenin en tepesine yollandı Yeminer. Ölü vucudu yorgunluk nedir bilmediği için bu çok uzun sürmedi. Kulenin tepesine vardığında gizli kapılar ortaya çıkaracak sözleri telaffuz etti ve şimdiye kadar diğer büyücülerinde büyük ihtimalle keşfettiği izleme odasına girdi.

Muhteşem görünen gümüş bir ayaklığın üzerindeki küreye yaklaştı Yeminer ve ellerini ona doğru uzattı. Küre ölü ellerine tepki veriyor, adeta hizmetini sunmak için sabırsızlanıyordu.

Yeminer hana giren gurubu seyretti ve handa Scythe'ı aradı. Onu kendi özel odasında buldu. Hana girenleri fark etmiş olmalıydı fakat hala odasında kalıyordu.

"Selam kadim ortağım " diye geldi Scythe'a Yeminer'in fısıltı halindeki sesi. "Bilgi almak için gelenler var, senden bilgi almaya geldiler... Labaratuvarımın haritası ve belki birkaç bilgi daha " diye devam etti Yeminer.. "Cömert olman bizim için iyi ama yine de ne kadar çok şey alırsan iyi " ve Yeminer'in sesi havada kayboldu. Kadim ortakların ilk konşması çok uzun olmamıştı fakat Scythe gerekenleri anlamıştı.

Daha sonra Yeminer ellerini küreden uzaklaştırdı ve tekrar izleme salonunda yanlızdı.


--------------------------DM-------------------------------------------------------

Bu esnada gurup kara toprağa girmişti. Kara Toprağın müdavimleri etraftaydı, tabi çoğu yeni gelenlere görünmezdiler. Etraftaki vampir hizmetçiler Quel-Shin zamanından kalmaydı ve Scythe'ın yanında getirdikleri de eklenince oldukça fazla yaşamayanın dolduğu han içten içe kaynıyordu. Fakat kimseye zarar vermemeleri gerektiğini biliyorlardı. Efendileri onları kontrol altında tutabilecek kadar güçlüydü.

Etrafta dolaşan ölü ruhlarsa ayrı bir hüzün katıyordu etrafa. Kimsenin anlayamadığı ama içten içe hissettiği bir hüzün.

Han dışarıdan göründüğünden daha genişti. Onlarca karanlık köşesi vardı ve güneşin belkide onlarca yıldır uzak duyduğu bu kuytularda birbirleri ile konuşan garip alışılmadık tipler.

Etraf asla pis olmazdı Kara Toprak'ta.. çünkü bu handa görünenden çok daha az kişi sarhoş olur, daha da azı ayık görünürdü. Handa yönetim şu vampirler tarafından yapılıyordu. Ölümlülerin işleri ile çok az alakaları olan bu varlıklar genelde iyi bir seçim olurlardı. Tezgahta da onlardan birisi bekliyordu, en az onlar kadar soğuk ve aç bakan bir vampir.

[Eldarin_]

Eldarin hana girer girmez inanılmaz derece güzel glasya nın karşısındaki adamın hayalarına tekmesini indirişini gördü.
'gerçektende ilginç bir bayan.'diye geçirdi içinden.açıkçası bu denli bir pozisyonda adamın ona tacizde bulunmasına pekte şaşırmamıştı.

Hafifçe gülümsedi.hanın içine doğru girdi.glasya nın Linu ile olan diyaloğuna tanık oldu.

Ve Kara Toprak...
Etraf soluk yüzlerle doluydu ve hiçte hoş bir karşılama yoktu karşılarında kendileri için.
Hanları pek sevmezdi.aylak ve uyuşuk insanların_ki büyünün o saf dokusunu keşfedememiş birçok kimse Eldarin in gözünde aynı sayılırdı_toplandıkları şu hiçbir yerde eksik olmayan hanlar...

Hanın ortasına gelmişti.garip görünümlü tezgahtarın yanına yaklaştı.

"İyi günler dostum scyte ı arıyorduk.onu bir an önce çağır,işimizi halledelim ve gidelim."Eldarin in sert yüz ifadesi hiç dağılmadı.karşısındaki ölü gibi bakan çarpık sırıtışlı yüzü pekte beğenmemişti ne de olsa.

Ellerini göğsünde buluşturdu.adamın dediklerini anlaıp anlamadığını ya da buna bir tepki verip vermeyeceğini merak etmeye başladı...

[galadlirim]

Linu Glasyaya şaşkınlıkla baktı.Ã?ünkü kadının söyleşinde öyle bir heyecan öyle bir duygu vardıki insanı ne olursa olsun çarpıyordu!
"şarkıların anlatacağı varlığınız karşısında ben sadece izlerim leydim.."dedi Linu gülümseyerek çünkü kadın anında başka bir tarafa yönelerek büyücüyle konuşmaya başlamıştı,.Sanki demin ne dediğini ne yaptığını hatırlamak olanaksızdı,yada herşeyi bir anda yapıyor gibiydi!

Elf ozanı kirpiklerini kırpışıtararak kendine geldi ve etrafına bakındı.Soğukluk,nereden geldiğini bilmediği bir soğukluk hissediyordu şimdi burada.Glasyanın sarhoş edici etkisi geçtiğinde ozan hanın bir kez daha farkına vardı."Bir ozanın şarkısını söyleyemeyeceği tek yer belkide.."diye mırıldandı..

Tezgahtarla konuşan Eldarinin yanına sessiz adımlarla ilerledi.Bu konuşmayı duymak istiyordu,duymalıydı..

[erethan]

Erethan kendine uzatılan eli hafifçe dudaklarına temas ettirdikten sonra,doğruldu ve hancıya doğru ilerlemek amacıyla müsade istedi,
kafasını o tarafa doğru çevirdiğinde ise Eldarinin çoktan Hancıyla konuşmakta olduğunu gördü...büyük ihtimalle Eldarinde Erethan'ın sorucaklarını soruyordu hancıya...
'ama hiç belli olmaz' dedi büyücü kendi kendine,Eldarin pekala kendisine bir bira ısmarlıyorda olabilirdi,Kadim dostunun sağı solu pek belli olmazdı.
Daha sonra ilerlemeye başladı,hanın dar masaları arasından kendisi bile zorlukla ilerliyordu,'bu hanın konukları ne kadar da tuhaf' diye düşünmeden edemedi,üstlerinden tuhaf bir soğukluk yayılıyordu...
En sonunda Eldarin'e ulaşmayı başardı..."Birşey öğrenebildinmi dostum"
sözcükleri ağzından dökülürken bir yandanda hancıyı süzüyordu...

[Eldarin_]

Eldarin ona doğru yaklaşan erethan ve Linu yu farketti.bir dirseğini barın o eskimiş tahtasına koymuştu.
"Daha birşey öğrenemedim erethan.adam söylediklerimi kafasında tartıyor herhalde.ona scyte ın buralarda olup olmadığını sormuştum.ama açıkçası bu kadar zor bir soru sorup sormadığımı kendim bile düşünüyorum."
Ardından erethan ve Linu ya biraz daha yaklaştı.Sesi fısıltıya dönüştü.
"Burası ne kadar da şuh farkettiniz mi?sizi bilmem ama burasının pekte hoşuma gittiğini söyleyemem.eskiden olduğundan daha da soğuk gözüküyor"

Tekrar hanın sahibine döndü Eldarin.tek gözünü kıstı onu dinlemeyi bekliyordu.

[yeminer]

Hancı vampir kendisine soru soranlara baktı. Uzun süredir canlı kanına hasret kalmış dudakları onları arzuluyordu fakat bunu asla yapamayacağını biliyordu. Dudaklarını yaladıktan sonra kendisine soru soran büyücüye baktı.

"Efendiyi kim görmek istiyor... O kadar iyimiymiş ki efendi onunla görüşecekmiş. " Vampir sorusu üzerine büyücünün bakışlarının sertleştiğni gördü, büyücüler tanınmamaya ve küçük görülmeye alışkın olmaları ile tanınmazlardı

"Sakin olun büyücü efendi "dedi ciddi bir tavırla ve bir kez daha onun boğazına bakarak dudaklarını yaladı. Bu artık kontrol etmekte zorlandığı bir tik halini almaya başlıyordu ve bu onun için hiç te hoş olmazdı. Scythe bu gibi zayıflıklara katlanacak bir efendi değildi.

"Bu sorular hep sorulur. Siz bilgi vermezseniz bizimde vermemiz zor olur bildiğiniz gibi... " Bu esnada gözü kapıdaki bekleyene takıldı. "Ne halt ediyor bu diye düşündü" içeri girmek konusunda baya şüpheli gibiydi.
Kafası ile onu göstererek ekledi. "Yoksa yeterince cesur omayanlar uzun süre bu mekanın eziciliğine katlanır " efendi büyücü.

[Dareth]

Yaratığın aşağılamaları bu türden hakaretlere alışkın olan Dareth'i fazla ırgalamadı. Ama sesindeki zehir rahatsız ediciydi. Kafasında yine bir şüpheler ve kaygılar karnavalı başlıyordu. Yine de atılması gereken adımlar vardı , ve ilki de bu lanetli kapıdan içeri atılmalıydı. Asasıyla yoklayarak ilerledi , birkaç adım sonra durdu ve derin derin nefes aldı.

Fryss efendisinin huzursuzluğuna rağmen garip bir şekilde rahat görünüyordu. En ufak şeylerden bile tedirgin olan küçük cin için bu hiç alışılmadık bir durumdu. Sanki başka bir diyara bakar gibi karşısındaki loşluğu yansıtan iri gözleri dümdüz ileri bakıyordu.

Dareth Glasya'nın hararetine rağmen lichinkini andıran bir soğukluğun varlığını hissetti sonunda. Onun kadar güçlü değil belki , ama onun kadar soğuk , onun kadar ruhsuz.

Lich bizi buraya bilinçli olarak gönderdi, diye düşündü , birini bir şey almaya göndereceksen , tanıdık bir tüccara gönderirsin tabi ki. şu halde az önceki çabası anlamsız bir tiyatrodan ibaretti. Bu yer zaten onları bekliyordu. Huzursuzluk yaratan onların varlığı değildi. Peki neydi?...

[galadlirim]

"Belkide müşterilerinize daha saygılı olmalısınız?!"elf kadını kızgın bakışlarla vampiri süzdü.'yaşayan'şeylerin en eskisi,en güzeli,en bilgesi dediği elf ırkının ozanı Linu kibirli fakat sakin bir şekilde düşündü.Bu şehire geldiğinde gözlerinin ona neler gösterebileceğini kim bilebilirdi?Eski dostunun alaya alınmasına daha da sinirlenen Linu içeri onlara doğru yaklaşan ona göre'yaralı'büyücüye yaklaştı."Yardıma ihtiyacınız var galiba..Belkide koluma girseniz daha iyi.."Hafifçe büyücü neredeyse hissetmeyecek kadar hafif koluna dokundu adamın.Adam elfin hem anlayışla dolu hemde garip bir şekilde parlayan gözlerini gördü,ona birşeyler diyordu..Sadece kendisinin duyabileceği kadar hafifti sesi.."Bunu sana drowlar yaptı sanırım.."'drow'kelimesini telaffüz edişindeki tiksinti açıkça belliydi"sana bunun için yardımcı olmak isterim..çünkü bende onların ölmesini istiyorum!.."kadının son sözü söylerken ciddiyeti gözünden kaçmamıştı..Kadın geriye çekildiğinde-sanki tüm bu olanlar bir saniye içinde olup bitmişti-sıcak bir şekilde gülümseyerek "Size eşlik etmemi istermisiniz"demişti ve gözlerinde merhamet vardı...

[Ereshin]

Herkes bilirki Ereshinin kaldıramadığı bir şey varsa oda saygısızlıktır, hancının sözleri Ereshini çılgına çevirdi sesini yükselterek herkesin duymasını isteyerek konuştu Ereshin "Sen kimsinki bize efendiyi soracak kadar iyimisiniz diye sormaya cürret edebiliyorsun çabuk efendini çağır ve bir daha asla bizi sınamaya kalkma.... hala bakıyomusun hemen dedim..........!!!"

[yeminer]

Vampir kendisine hışımla bakan büyücüye gözlerini dikti. "Evet güçlü görünüyor " diye düşündü kendi kendine... Hem yeterince güçlü olmasa da burada sorun çıksın istemiyordu. Buradaki ölülerin içeridekileri haklamakta zorlanmayacağını düşünüyodu fakat Scythe 'ın bunu hoş karşılamayacağını biliyordu.

"Emredersizniz efendim " diye iğreti bir onaylama sözü çıktı ağzından. Ve Scythe'ın odasına gitti.

Kapıyı çaldıktan sonra içeri girdi. Gördüğü kadarı ile Scythe da zaten onların gelişinden haberdardı ve vampir bunu sorgulamak niyetinde de değildi.

"Efendim sizinle görüşmek isteyenler var " dedi ve tekrar hanın salonuna gitti.

[Raistlin]

Glasya öfkeli ve hararetli büyücüleri zevkle izledi. Hepsi gurur ve kibir dolu, öldürmekten çekinmeyecek kadar deneyimli adamlardı. Hele o elfin kara elfleri öldürmek için içindeki duyguları dile getirirken bile sanki zehir içmiş gibi öfkesini kusması... Evet insanlar gerçekten çok güzel yaratıklardı. Hepsinde kendileri göremese bile muhteşem bir potansiyel vardı. Tek ihtiyaçları olan doğru kişinin onlara doğru seçeneği sunmasıydı.

Gurur ve kibir, insanı cinayete ve katliama götüren öfkeye yol açabilecek ilk tohumlardı. Glasya kıvrak bir şekilde öfkelenmiş Ereshin'in koluna girdi ve sıcak vücudunu onun sırtına bir an değdirdi. Adamın yüzüne yaramaz bir gülümsemeyle bakarken adama fısıldadı: "Bir ölmeyeni kendi hanında bile korkutabiliyorsun. Bu kadar cesaretli olduğuna göre çok güçlü olmalısın. Güçlü erkeklere bayılırım..."

Kadın adamın egosunu besleyerek, tepkisini merak etti. İnsan duygularıyla yaptığı deneyler ona müthiş bir bilgi birikimi sağlamıştı.

[scythe]

"Efendim sizinle görüşmek isteyenler var "....

Scythe gelenlerin kim olduğunu bilmiyordu henüz... fakat yeminerin bizzat ilgilendiğini düşününce kesinlikle karşılaması gereken kişiler olduğuna karar verdi... uzun zamandır yapmadığı halde odasından çıktı ve alt katta beklemekte olan konuklarını karşıladı... kendisini çağıran vampire manalı bakışlar atan büyücüyü gördü ilk önce... ve diğer büyücüleri..

"Sen kimsinki bize efendiyi soracak kadar iyimisiniz diye sormaya cürret edebiliyorsun çabuk efendini çağır ve bir daha asla bizi sınamaya kalkma.... hala bakıyomusun hemen dedim..........!!!"

sonra kızıl gözleri ortalığa bağıran büyücüye kaydı....

- sakin olun büyücü efendi... burada sizin istekleriniz ve hükümleriniz geçmez... sizden birisi çağırdığı için gelmedim... burasını içki içip gönül eğlendirilen ayyaş mekanı mı sandınız yoksa... öyleyse karşında göbekli bir hancı görmediğine pek şaşırmışsındır...

scythe kendi kendine hareket eden nefsini kontrol altına almayı güçlükle başardı... kadim ortağının yolunda ilerleyen kişilerle kötü ilişkiler içinde olmak değildi gayesi çünkü... sonra gözü büyük bir zarafetle yürüyen -ve kendisi için hiçbirşey ifade etmeyen- mükemmel vücuda kaydı.. uzun ömrü boyunca böyle bir güzelliğe tanıklık etmemişti... ve arkasından gelmekte olan başka birini daha farketti... ve kapıda içeri girmekte tereddüd eden ve bir cin yoldaşı olan birini... bu denli güçlü bir grubu buraya getiren bilginin gerçekten güzel bir karşılığı olacaktı... hiçbir zaman elinden düşürmediği tırpanıyla bir işaret verdi ve hanın ortasından üst kata çıkan merdivenlere doğru güvenli bir koridor oluşturdu vampir köleler.... sonra içeri girmekte tereddüd eden büyücü ve cini ilerlediler...
sonra hala geldikleri yerde duran büyücülere döndü:

- şöyle buyrun kudretli büyücüler... ne istediğinizi biliyorum...

[Raistlin]

Glasya Ereshin'i tersleyen adama baktı. İçindeki arzu ve istek ölmüş, ölümlü dünyanın ona sunduğu herşeyi reddedip adeta yaşayan bir ölü gibiydi. Ama Glasya ölüleri de severdi. Üstelik adam ona yalnızca bir kez bakmıştı. Yine de önce Ereshin'in tepkisini bekledi...

[scythe]

scythe her zamanki gibi masasının başına geçti... tırpanını bıraktı ve karşındaki koltuklarda oturan kudretli müşterilerine baktı.... gerçekten çok kudretliler diye düşündü... sonra artık sabırlarının son demlerinde olduklarını anladığı müşterilerine...

- ne için geldiğinizi biliyorum... istediğiniz şeyi almak için ne gibi bir bedel vereceksiniz...