KARANLIğA DİRENİş <<<RP>>>

[Oren_Dautry]

eldarin sözlerini bitirdi ve Oluşan alevtopu arkasındaki havayı dalgalandırarak alev duvarının içinden geçti ve büyük bir gürültüyle patladı ...

aynı anda green in parmaklarından fırlayan şimşekler, gelenlerden birinin göğsünü dağlayarak yanındakilere dağıldı.... ve yaratıklar acı birer çığlık atarak yere düştüler..


öbür yanda firble desteden bir kart çekmeyi düşündüğü anda desteden bir kart fırladı ve havada asılı kaldı üzerinde "sersem" yazıyordu. kartın üzerinde yere bağdaş kurmuş bir çocuk vardı ve kafasında kağıttan bir kukuleta.. firble ile çocuk bir anda gözgöze geldiler.. ve firble aklından bilgilerin karta çekildiğini hissetti.....kart kendi etrafında hızlıca dönmeye başladı ve yeni bir kart çıktı altında "aptal" yazıyordu. üzerinde, bir köşede tek başına durmuş genç bir erkek duruyordu. Aynı olay tekrarlandı ve firble zekasının keskinliğini yitirdiğini hissetti.. karttan uzanan çocuk eli firble ın eline başka bir kart koydu...Kart yanmaya başladı ve firble onu korkuyla yere attı.. yanan kart büyüdü ve alevlerin içinden kırmızı derili yanan vücutlu ve gözlü bir ifrti belirdi.. bir elinde yanan kocaman bir pala taşıyordu...

" 3 dilek hakkın var söyle de gideyim.... ama iyi düşün.. sözlerini dikkatli seç. zira onları çarpıtmak benim için zevk oalcak"

( çıkan kartlar 1 sersem ( 10.000 xp kaybet ve yeni bir kart çek) 2 aptal ( 1-4 int kaybet ve yeni bir kart çek) 3 Ay (1-4 dilek hakkı kazan 9. seviye wish büyüsü)


firble- 10.000 xp -4 intelligence +3 dilek

[Oren_Dautry]

Logan ın cürüyen bedeni acıyla kasıldı ve yarı düşürerek yarı bırakarak sözcüyü yere koydu ve yana devrildi...

Görünüşü insan halini bıraktı ve cürüyen ceset ortaya çıktı. zırhların altında kararmış ve kurumuş derisi ile logan yerde debelenmekle meşguldü...

Parmakları kasılıyor ölü nefesi kesik kesik havaya yayılıyordu, aslında olması mümkün olmasa bile.. kuru siyah deri logan ın üzerinden sıyrılarak ayrılmaya başladı yanan bir kağıt gibi ve yerini açık yara gibi gözüken bir et dokusuna bıraktı.. Loganın canı yanıyordu. çığlık atmak istiyor ama açık ağzından hiçbir ses çıkmıyordu.. derinin içinden tendonlar ve damarlar çıktı ve dolanarak bütün vücudu kapladılar ve hepsinin üzerini deri kaplarken logan ın çığlığı serbest kaldı ve logan için dünya karanlığa büründü....
...
..
..
..
.
Karanlık içinde kalp sesleri duydu. düzenli kalp sesleri.. biraz sonra aldığı nefesi fark etti , taze havayı...kalp atışının kandine ait olduğunu farketti ve ritmik ses hızlanmaya başladı.... ve logan 2. kez dünyaya gözlerini açtı.. vücudunu saran yaşama şöyle bir göz attı...

[Logan]

logan aya kalktı yüzünde mutlu bir tebesüm vardı hayata geri dönmüştü ciyerlerine şöle bir hava çekti soludugu hava idi süper bir duyguydu özledigi bir duyguydu kendi eline bir cimcik attı hiseti acıyı hisetmişti logan cantasında bir miktar ekmek cıkardı tadını aldı bunuda çok özlemişti logan son içtigi şey şaraptı tatsız sudan bile tatsız şaraptı arık yaşıyordu logan artık dostunu kurtara bilecekti logan sevindi durdu ağzından ''lord oren ADALETİN ve Ã?LÃ?MÃ?N tanrısı sana teşekür ederim hatatımı bana geri verdin bana verdiğin hayatla başakalarınıkini kurtaracam şerefim ve onurum üzerine yemin ederimki yolunda sapmıyacagım senin misyonunu yayacağım''

[Oren_Dautry]

Yaşlı adam fülüdü çalmayı bıraktı ve fülüdü firble a uzattı.." al senin olsun.. pehh zaten bozuk... en olmadı satarsın...."( fülüt zamanın fısıltısı)

sonra yaşlı adam logan a baktı...

"sen ne diye göklere bağırıyosun.. tanrılar oraya bağırıncamı duyuyorlar...??"
başını havaya kaldırdı ve
"Ey yüce Oren bana da yeni bi cübbe bu çok eskidi..."

yaşlı adam işare parmağını Logan ın göğsüne ittirerek

"Tanrın burdadır evlat sen fısıldasan da duyar, hem göklerde yaşadıkları da nerden çıktı... pehhh gençler işte " dedi ve yürüyerek uzaklaştı..

logan göğsüne bakakalmıştı çünkü adamın dokunduğu yerden başlayan bir ışıltı büyüdü ve göğsünün ortasında duran gümüş bir kuştüyü seklindeki kabartmaya dönüştü ve zırhın geri kalanı silik ve ince işlemelerle doldu...

gözü kılıcına gittiğinde kılıcının da aynı değişimi geçirdiğini gördü....

[Logan]

logan oluşan işlemelere bakarken o yaşlı adamın lord oren oldugunu anlamıştı, eyilmek için referans vercekti ama yaşlı adam gitmişti bile logan yerde yatan arkadaşınına baktı elini üstüne koydu dizini birini yere koydu gözlerini kapatı diye elini boynunda duran tüye koydu ''lord oren adına içindeki bu zehiri atmanı istiyorum '' ve iyice yogunlaşmaya başlar elindeki tüyün ışık cıkardını ve ışıgın elinde kalbine kalbinde diyer eline geçerek elfin vücuduna akar...

rp dışı yaptıgım büyü :remove diasese

[Horcoel_Baator]

Herşey çok hızlı ilerliyordu..Eski cübbeli adam..Firblenin yorumsuzlugu loganın hasta elf ile geri dönüşü ve ozanın ani haraketi..
Loganın kollarında elf dostunu o halde görmesi ne kadar acı verici idi Horcoel için.Dostuna yardım etmek istemiş..Ancak logan onu geride durmasını söylemişti..Loganın elfe acı dolu bir ifade ile bakısı onunda içini hüzünlendirmişti..
İşte buradaydılar.Üç yoldaş..Üç dost..Üç müttefik..Horcoelin mavi gözleri dahada bir soluklaşmaya başlamıştı arkadaşlarını izlerken.''Yüce Oren dedi içinden..Sana sonsuz sadakatimi sunuyorum.Ve bana verdiginiz bu kudreti hakketmek için elimden geleni yapıyorum.Lordum dedi hüzünlüce..Dizlerinin üstüne çöktı..''Lütfen'' dedi ''Lordum Vilthasın iyileşmesini sağlayıı..''
Duasını bitiremeden arkasından loganın çığlıkları geldi..Birşeyler oluyordu.Logana yardım etmek istemişti ama bir güç onu oldugu yere mıhlamıstı.Konusamıyordu..Hareket edemıyordu..Sadece izleyebiliyordu..Kötü birşey olamazdı bu çünkü kalbi bir anda ışık ve cesaret dolmuştu..Aralarında dolaşan bir enerji hissetti...Orada bulunan bir çok şeyden büyük bir enerji..Loganın debelenmesi kesilmişti..O sırada diger arkadaslarının durumuna bakmak için arkasına döndü..
Ã?bür yandan ise şaşırmış haldeki gnomeyi gördü..Elinde kartlar tutuyordu ve elf halan kötü durumdaydı.
Yaşlı adamın kesilen müzigi dikkatini çekti yaşlı adam ona bir yerden tanıdık gelmeye başlamıştı.Ve adama baktıkça içindeki enerji had safaya ulaşıyordu.Derken adam yerde yatan logana bakmayı bıraktı ve flüdü firbleye dogru uzattı..Firble de donakalmılştı sanki..
Horcoel nefes nefese kalmıstı şu anki duygularını yeryüzünde bulunan hiçbir sözcük açıklayamazdı..Devasa bir güç hissediyordu ve hiçbirşeyden tam meali ile korkmadıgını farketti..
Sonrası.. gerçekten hızlı geçti..Asıl şoku logan ayaga kalkınca yaşamıştı..
Logan dimdik bir suretle ayaga kalktı.''Tanrılar adına'' diyebildi sevinçle içinden..Tanrılar adına logan bir İNSANN.
Adam loganın üstüne birşeyler çizdi..Horcoel için inanılmaz bir görüntüydü..Loganın zırhı ve kılıcı değişti..Sanki zaman onu yutarcasına hızla ilerliyordu ve herşey karışıktı.Ve ayrıca basitti de.Sanki rüya gibiydi.Uzun zamandır görüp yaşayamayacagı kadar güzel bir rüya.Silik kopuk görüntüler..Ardından bir şey farketti
Her rüyanın bir sonu olurdu...
Adamın gidişi ile herkez kendine gelmişti..Yanlız hala durum kötüydü.Vilthas hala vebalıydı.Horcoel düşündüklerini uygulamaya başlayacaktıki loganın ondan önce davrandıgını farketti..
Logan kendini bir anda toparlayıp elfin üstüne ellerini koyup büyüsüne başladı.Hayranlıkla izledi Horcoel..Bir yanında hala tuaf bakışlarıyla firble duruyordu..
Vilthasın iyileşmesi için tanrısına dua okuyup büyünün sonucunu beklemeye başladı paladin..

[Oren_Dautry]

Loganın duası ile ellerinden pozitif enerjinin saflığı yansıdı ve Vilthas ın bedenini kapladı ama ama yeterli değildi. hastalık o kadar eski o kadar dirençliydiki. logan ellerini geri çekmemek için direniyordu...

Alnından boncuk boncuk terler süzülene kadar direndi ama başarılı olamadı. bu sefer hastalık galip çıkmıştı...

[Horcoel_Baator]

Horcoel in bakışları elf üzerinde sabitleşti..Logan..Yaşıyordu..Paladin olarak.Ve daha yaşamasının tadını çıkaramadan kendini elfi iyileştirmeye adamıştı..
Logan yavaşça ellerini elfin üzerinden çekti..Ellerindeki ışık loşlaştı ve tamamen söndü..Başaramamıştı..Yüzüne renk katan canlılıgı başarısızlıgı ile lekelenmişti ve adamın ne kadar üzgün oldugunu ona bakan herkez anlayabilirdi..
Elfin üstünden kalktı tam yanında duruyordu ancak sessizdi..Elfe baktı..Acı içerisindeydi.Logan başaramamıştı ve arkadaşları gözleri önünde ölecekmiydi..Buna izin verilecekmiydi..
Horcoelin kalbinden yayılan bir karıncalanma tüm ruhunu ve bedenini sardı.Başıyla loganı geri çekilmesi için işaret etti.Sözcüklere gerek yoktu..İnançlı paladin anlamıştı..O da şansını deneyecekti..
Elfin yanına eğildi paladin.Gözlerini kapattı.Ellerini elfin elini tutacak şekilde bitiştirdi.İçinde var olan enerjiyi aradı ve sözcükler mırıldanmaya başladı.Enerjiyi hissetti ve ona karşı gelen mücadeleyi.Bu iyi ve kötünün bir karşılaşmasıydı..Horcoel başarısız olursa arkadaşı karanlık tarafından yutulacaktı.Aklına elf ile tanıstıkları ilk anlar geldi konsantresini sürdürürken..Tapınakta onu karşılayan ve Oren adına sınayan kişi oydu..Ve tapınakta kaldıgı sürece onun en yakın arkadaşı olmuştu.Ve arkadaşı gözleri üzerinde karanlık tarafından yutuluyordu.Buna izin mi verecekti..Arkadaşının gözü önünde kayıp gitmesine,dahası karanlık tarafından vücudunun eritilip ele geçirilmesine izin mi verecekti..
Horcoelin gözleri gözkapaklarının dışından parıldamaya başladı.Tüm bunları düşünrken.Vebaya karşın içten gelen bir temizleme düşüncesi sardı paladini.Göğsünden büyük bir enerji yayılıyordu.Ã?yle bir enerjiyidiki ellerinin titreyip sallanmasına neden oluyordu.Dişlerini sıktı ve düşüncelerini daha da yogunlaştırdı daha da...Derin derin nefes alıp veriyordu ve elfin elini tuttugu her saniye boyunca vebanın lanetli gücünü hissetti..Vebayı tanımaya ve anlamaya çalıştı..Vücüda yayılıyordu..gittikçe.Yaşayan her organı..Her bölmeyi lanetliyordu.Böyle bir dehşet bir paladini bile korkutabilecek düzeydeydi.Ancak korkacak bir durumda degildi.Arkadaşı ölecekti..Tabi engelleyemezse..Birden onu gördü düşüncelerin arasında..
Gördügü şey vebanın ta kendisi idi.Vucut bulmuştu düşüncelerinin arasında...Lavdan yapılmış bir demona benziyordu ve degdigi yerler çürüyordu..Büzülüyordu ve karanlıgın laneti tarafından ele geçiriliyordu..
Ve kendisini vebanın karşısında gördü paladin..Herşeyden soyutlanmış bembeyaz bir kütle olarak..Vebanın öldürücü dokunusu onu etkilemiyordu.O orenin seçilmiş bir savaşçısıydı bir paladin di..Orenin kutsamasını almıştı..hayatı boyunca dogruluk ve adalet için savaşcaktı ve hiçbirşey bunu engelleyemezdi.Tam arkasına baktıgında ise Vilthası gördü düşünde veba ile dostunun arasına girmiş onu durdurmaya çalışıyoru paladin..Horcoel sırtından kılıcını çıkarttı gördügü düşte.. ikisini de..
Kılıçları da tamamen beyazdı ve etrafına ışıklar saçıyordu..Işık vebayı geri çekilmeye zorluyodu ancak vebanında gösterdigi direniş oldukça fazlaydı..
Horcoel uzun kılıcı ile yeri işaret etti ve sesi yankı yaptı hayalinde...
''Burada bu bitiyor.dedi bagırarak.Tanrımın adına arkadaşımı elegeçirmene izin vermeyecegim..''
Horcoel düşünde sanki bir yıldırımışcasına sapladı uzun kılıcını önündeki topraga.Veba bir adım geri çekildi.Kılıcın saplandıgı yer tamamen aydınlanmıştı ve temizlenmişti.Ancak veba hala karşısında idi...Paladin içini umut ve kalbini Oren inancı ile doldurup bu vücudu yıkayıp arındırmak istedi..Kısa kılıcını havaya kaldırdı ve bagırdı düşünde..
''Yüce Oren Bu kötülügü arkadaşımdan uzak tutmama yardım ediiiiiiiiiin''


O sırada paladine dışarıdan bakanlar paladinin iki elinin de tamamen beyaza büründügünü ve enerji akımlarının gözle görünecek bir güçle elfe akışını izlerken paladinin kendini kastıgını ve dişlerini sıktıgını farkettmişti..

[FreyaImplorer]

Freya gözlerinin bulandığını hissetti.Arkadaşlarına bir baktı,sonra görüntü bi an flulaştı,midesi bulandı.Dizleri bir an titredi sonra dizlerinin üstüne çöktü.İçinden soğuk bir ürperti geçti ve ateş duvarının önünde yığıldı.Ateşduvarından arkaya bakmaya çalışınca,bulanık şekiller gördü ama ne olduğunu anlayamadı.Arkasında ise üç kişi gördü,evet onları tanıdı zorda olsa tanıdı.İlerlemeye çalıştı ama yapamadı,ayağa kalkamadı.Sürünmeye başladı,arkadaşlarına doğru.Bağırıyordu elinden geldiğince ama,zaten sesi çıkmıyordu,"Burda burdayım.." diye bağırsada,ama fazla bir etkisi olmuyordu gürültünün arasında.Sonra aklına son bir şans geldi,içinden tanrısına ve Lord Orene yalvardı,bu aniden etkisini gösteren vebadan kurtulmak için bir çare istiyordu.Sonra arkadaşlarına baktı birkezde arkasına,gözleri yavaş yavaş kararmaya başladı,"Hayır" dedi,birden hafif bir sesle,bu kadar kolay olmamalı.Sonum bu kadar kolay olmamalı.Gözlerini kapamamaya zorladı,canı çok yanıyordu ama bekliyordu,yorgunluğuna rağmen bir yardım bekliyordu belki biri yardım edebilir diye..

[Oren_Dautry]

kasabada bulunan fiziksel tehlike geçmişti ama hastalık tehlikesi hala devam ediyordu..

Eldarin erethan ve Hrisskar freya nın dizlerinin titreyip yere düştüğünü gördüler...hemen ardından Hrisskar da manzaradan etkilenmişcesine aynı şeyleri yaşadı ve yere düştü...

eldarin ve erethan aynı olayın onları da bekleyip beklemediğini bilmedikleri için endişe içinde birbirlerine baktılar..

O SIRADA TEPEDE:

( horcoel in vilthas ın yaşamı için veba ile yüzleşişi)

horcoel karşısındaki düşmanıyla yüzleşmek için cesaretini topladı. O kılıcını yere sapladığında düşmanı bir adım geri atmıştı ama yinede bu çetin bir mücadele olacaktı..lavdan şeytan erimeye ve balçığımsı bir şekil almaya , kararmaya başladı. etrafı yoğun bir küf kokusu sarmıştı. horcoel istemsiz olarak bu çürümüşlük karşısında suratını ekşitti..

balçık horcoel in üzerine doğru birhamle yaptı ve horcoel daha kılıcını sapladığı yerden alamadan onu yere devirdi..
göğsüne çöken bu ağırlığın altında horcoel zor nefes alıyordu...yapışkan sıvı bütün vucuduna yayılmaya başladı ve onu yere sabitlemeye.. kılıcı elinden 1 adım uzaktaydı ama ona ulaşamıyordu...Balçık boynundan yukarı dıoğru ilerlemeye başladı ve yüzüne geldi... çenesinin sert hatlarını tırmandı ve horcoel in ağzına ve burnuna dolmaya başladı....

kutsal şovalye son bir can havliyle uzandı ve kılıcını tuttu ve kaldırdığı gibi balçığa sapladı...balçıkta kılıcın açtığı yer parlak çatlaklar halinde büyüdü ve balçık yokoldu....Horcoel ise balçığa saplarken kılıcı kendi karnına da saplamıştı kılıcı sapladığı yerden çıkardı ve suratı anlık bir buruşmadan sonra rahatladı ve karanlık.......


dışardan görünüşü...

horcoel ellerini vilthas ın üzerine koydu ve bir dua mırıldandıktan sonra ellerinden parlamaya başlayan enerji normalin aksine çok kuvvetliydi.. horcoel in nefes alması kısa sürede sıklaşmaya ve zorlaşmaya başladı. yüzü bir seri kasılmadan geçti ve heryerinden ter boşalmaya başladı...yüzünün kasılması ve sanki canı acıyormuş gibi bir izlenim veren yüz ifadesi burun deliklerinden ve ağzından sızan kanla birlikte yerini rahata bıraktı ve kutsal şovalye bir çuval gibi geriye düştü

( horcoel hp -25 6 round baygınsın)

[Oren_Dautry]

Vilthas ın benliğini gölgeleyen ağırlık kalktı ve bütün yorgunluğu geçti.. Uyandığında horcoel yerde yaztıyor azından ve burnundan kan sızıyordu..

[high_elf]

Sonsuz boşluğu lanetleyen sessizlik.....
Vilthas boşlukta sürükleniyordu, nereye gittiğini bilmiyordu, buraya nasıl geldiği hakkında hiçbir fikri yoktu, buranın neresi olduğu hakkında en ufak bir belirti bile yoktu, ki Vilthası da en çok korkutan sonuncusuydu...

En son bir büyü yaptığını hatırlıyordu, ama onun dışındakiler birer rüzgar gibi silinmişti zihninden... Adeta rüzgarların zemindeki yaprakları çok uzaklara taşıması gibi hafızasındaki her gün uçmuştu zihninden..

Sonra tabanında bir zemin hissetti, etraf hala karanlıktı ama çok uzaktan bir parıltı yaklaşıyordu yavaş yavaş kendine... İlk önce onun ne tür bir kötülük olduğunu kestiremedi. Bir süre sonra parıltının kaynağını rahatlıkla seçti, ve onu görmesiyle birlikte de vücudunun kasılmasını engelleyemedi... Saf lavdan yapılma bir demondu bu ve eğer Vilthas kaçamazsa demonun onun hayatına son vermesi içten bile değildi... Vilthas demona büyülenmişcesine bakıyordu, hareket etmek, kaçmak istiyordu ama ayakları onun emrine karşı çıkıyordu...

Ardından Vİlthasın dikkatini çeken ilginç birşey oldu... Saf beyaz ışık parladı demonun üzerinde bir anda, ama çok cılızdı, sadece demonun gelişini biraz yavaşlatmıştı o kadar... Saf iyiliğin işareti olan ışık bir kaç saniye dayandıktan sonra direnci kırıldı ve etrafı karanlığa boğacak şekilde yok oldu....(loganın denemesi)

Vilthasın bütün umutları buzun suda eridiği gibi eridi... Artık demonla arasında yaklaşık 5m. kalmıştı... Ölmeden önce son kez lorduna bağlılığını sunmak istedi Vilthas... 'Lordum sizin adınıza çokşey yapmamış olabilirim, ama aynı yaşamımda olduğum gibi ölümümde de size bağlı kalacağım...."

Vilthas cümlesini bitirdiğinde demonla arasında bir ışık topu belirmeye başladı... Bu bir tesadüf müydü yoksa tanrısı onu yanlız bırakmamış mıydı?? Vilthas bunun cevabını veremezdi bu durumdayken..

Işık topunun yavaşça bir insan şekline büründüğünün izledi şaşkınlıkla... Sanki tanıdığı biriydi, evet uzun zamandır tanıdığı biriydi, ama bir türlü çıkaramıyordu kim olduğunu........ Sonra yabancı(horcoel) iki kılıç çekti, saf ışık yayıyordu, adeta etraflarını saran karanlıkla boğuşuyordu kılıçlar... Ardından yabancı bir anlığına Vİlthasa döndürdü yüzüne... Sadece bir saniyeliğine, ama Vİlthasın onu tanımasına yetmişti...

Bu tapınaktan dostu horcoeldi... Eski anılar beynine akın etmeye başladı ve geçmişi ona geri döndü... Büyüsünü başaramamıştı ve.... VEBAya yakalanmıştı...

Gerçeği anladığından soğukkanlılığını korumaya çalıştı, ama başarması imkansızdı... Horcoelin savaştığı yaratık bizzat vebanın kendisiydi...

Daha sonra olanları ise hiçbir zaman hatırlayamayacaktı.. Aklında kalan tekşey horcoelin kılıcını yaratığa, yani dolaylı olarak kendisine sokmasıydı... Vİlthas etrafındaki sessizliği bozacak bir çığlık attı tüm gücüyle: "HAYIRRRRRRRRR....."

............


Vilthas yattığı yerden aniden fırladı, ayağa kalkmaya çalıştı, ama başındaki ağrı yüzünden yere çökmek zorunda kaldı... Güneş ışığına bakamıyordu karanlıkta geçirdiği onca günden sonra .(benim zihnimde....) Yavaş yavaş gözü tepelerindeki umut dağıtıcısına alışmaya başladı ve ilk gördüğü kişi yerde yatan horcoeldi... Ağzından ve burnundan kan sızıyordu.. Horcoelin vebayla olan karşılaşması aklına gelince hemen yardım getirmesi gerektiğini anladı...

Cüppesinden bir parça kopardı ve yavaşça, horcole zarar vermeden ağzındaki ve burnundaki kanı sildi... Sonra etrafına bakındı nerede olduğunu kestirmeye çalıştı.. Lord Oren'in onları topladığı tepedeydi, yardım edebilecek birini bulma umuduyla etrafına göz gezdirdi ve loganı gördü... Değişmişti, hem de çok.... Yoksa insan mı olmuştu tekrar... Yüzüne bir gülümseme geldi, ama şu anda düşünmesi gereken kişinin horcoel olduğunu hatırlattı kendine...

"Logan dostum acele yardım bulmalıyız, yoksa horcoeli kaybedebiliriz... Çok ağır yaralı..." sesinde kolaylıkla sezilebilecek bir endişe tınısı vardı.... Loganı beklerken yavaşça horcoele bir göz attı... Yüzü dağılmıştı, ama buna rağmen yüzü gerip bir mutlulukla doluydu, etrafa umut ve cesaret dağıtıyordu........

[Logan]

elf kalkmıştı ama Horcoel yatmıştı ne biçim işti bu ya niye geçiridi içinden
"Logan dostum acele yardım bulmalıyız, yoksa horcoeli kaybedebiliriz... Çok ağır yaralı...'' dedini duydu elfin elfin sesi endişeli idi paladinin yanına diz çöktü kalbine baktı atıyordu nefes alıyordu elfe döndü ''bir şeyi yok sadece fazla yorgun düşmüş '' birazdan uyanır paladini matarasında paladini yüzüne biraz su döktü elini paladini kalibine koydu diyer elini kutsal işareti olan tüyü sım sıkı tutu ''lord oren adına kötülügün aldını bu yüce paladine geri verilmesini istiyorum '' tüy parladı parlaklık kolundan kalbine loganın kalbinde ışık daha da büyüdü diyer kolundan Horcoel bedenini sardı sonra yavaş yavaş sönmeye başladı ışık

yaptıgım büyü :heal

[Horcoel_Baator]

''Hayııııııııııııııııııııııııııııııııııııııır''diyen Vilthas ın sesini duymuştu paladin.Sonrası..herşey karanlıga bürünmüştü paladin için..Neyin dogru neyin yanlış oldugunu bilmiyordu..Agzında tuaf bir ıslaklık hissediyordu..Neden böyleydi..''Neden buradayım ben..Ben.. Vilthas..Veba''dedi bir solukta..Acaba iyileşmiydi?..
Aklı bu tarz sorularla dolu olmasına ragmen nedenini bilemiyordu.''Görüntüler..''dedi yavaşça..''Neden bu kadar silik ve cansız.''
''Bu ne demekti''Agzını açmak istiyordu ama neden bu kadar ağırdı agzı..Agzını açmadıgını düşünmesine ragmen kendi sesini duyabiliyordu...
''Vii..Vilthas''''Ba..Başarabildimmi..''
Etraf karanlık olmasına ragmen tanıdık sesler duyuyordu..Birşeyin yüzüne dokundugunu hissetti.Ancak göremiyordu..Hiçbirşey göremiyordu..
Hiçbirşey...
Karanlıgı birşeyin aydınlattıgını hissetti..Tam orada idi..Yoksa öyle mi sanmıştı.Aslında yok muydu...Hayır kesinlikle birşeyler oluyordu.Hissedebiliyordu....Daha rahat düşünmeye başlıyordu ve kesinlikle vücudu artık düşündügü kadar ağır degildi.ancak haraket yoktu..Agır degıldı ancak haraket yoktu..Vücudu enerji ile doluyordu..Karanlık artık karanlık degildi.İçini derin bir huzur tabakası kapladı.Görüşü gittikçe parladı...parladı..Ve bir bu ışık hüzmesi patlayarak onu bu düşüncelerden sıyırdı..

Rp dışı:Horcoel in baygınken rüyası...

''Horcoel gözlerini açtıgında kendini ortasından güzel bir nehir geçen ormanın ortasında buldu..Üstüne baktı..Zırhı ve kılıcı yoktu ancak madalyonu tam göğsünün ortasında astıgı yerdeydi..Derin bir nefes çekti paladin.Ve geçmişe dair ne kadar anısı varsa silinmişti o an için...Hava ne kadar temizdi..Ya su diye düşündü bir an..Nehire dogru yöneldi.Akan bir su nasıl bu kadar berrak ve temiz olabilir diye düşündü..Sudaki yansımasını izledi bir an için..Kaşınıyor diye düşündü..Burnundaki karıncalanma geçmeye mi başlıyordu.Yoksa onamı öyle geliyordu.Agzını yokladı eliyle..Islak olmamasına ragmen ıslak hissediyordu..Sudaki yansımasına bakarken arkasında bir suret daha oldugunu farketti..
''Logan'' dedi..Bagırmak istiyordu sevinçle ama sözleri sadece bir fısıltıdan ibaretti.Neden böyleydi..Neden herşey bu kadar güzel ve silikti..şovalye ona doğru elini uzatıyordu onu çağırırcasına..Yüzünde sevecen bir ifade vardı..şovalyenin silik olmadıgını farketti Horcoel..
Horcoel bir anda hatırlamaya başlamıştı..Vilthas..Logan...''B..ben'' dedi kekeleyerek.''Benim burada ne işim var.
''Logan ona dogru bakarak''Bu sadece bir rüya dostum'' dedi.''Bir rüya''...şovalyenin lafı üzerine Logana dogrulttu kafasını Horcoel..
Kadim şovalyenin ışık altında bakışlarını yakaladı..Elini uzatmış oracıkta bekliyordu..Sonra eğildi ve madalyonuna baktı..Birşey anlatırcasına parlıyordu madalyon..İçi hiçbir zaman bu kadar rahat ve mutlu olmamıştı..şimdi hatırlamaya başlamıştı..Herşeyi...
Horcoel sesini çıkartmadan Logana dogru uzandı.''Bu bir rüyaysa''dedi kendi kendine.''Gerçekten güzel birşeymiş''.Bunu düşünürken son bir kez daha arkasında bıraktıgı alana baktı..İç geçirdi ve düşüncelerine devam etti.''Ã?ünkü uzun zamandır benim ruyalarım olmadı''...


Horcoelin eli logana değdiği anda bir ışık patlaması onu ve loganı sardı ve kendini boşlukta hissetmeye başladı paladin...

Rp dışı:Horcoel baygınken gördügü rüya ve Loganın ona bu sırada heal light wounds çekerek onu kendine getirişi.Horcoelin görüşünden...Böyle özetledim anlaşılmaması durumuna karşı..

''Göz kapaklarım'' dedi paladin..''Açıl.Hadi açıl''..
Horcoel bir anda yerinde dogruldu..Göz kapakları sonunda açılmıştı..Ancak net göremedi bir iki saniye..Ã?nünde bir kaç figür gördü..Sayısını bilemiyordu figürlerin net göremedigi anlar içinde.Ayaga kalkmaya çalıştı.Başı dönüyordu.Zorla da olsa kalkabildi.Dengesini yavaş yavaş saglanıyor ve görüşü düzeliyordu...Tamamen kendine geldigini hissedince önüne dogru baktı..
Ã?nünde ona dogru bakan dostu Loganı gördü önce..Tam birşeyler söylemek için agzını açacaktıki..Loganın yanında duran Vilthası farketti.
Kendı durumunu unutan şovalye Vilthasa doğru dönerek konuşmaya başladı..sözleri seri ve akıcı idi..
''Vilthas dedi.Gülümseyerek.''Yaşıyorsun...''

[Firble]

Gnom ifrite dikkatle baktı. Dört yanında olanları sanki başka bir boyuttan yansıyan görüntülermiş gibi görüyordu. Üç dilek oyunu bunu hatırlıyordu. Böyle bir hediyenin ne kadar büyük şeyleri başarabileceğini biliyordu. Ama aynı zamanda bedelinin ne olabileceğini de.. Eğer on kasabanın yaşaması için son çare olmasaydı bunu asla yapmazdı. İyice düşünmeye çalıştı. Elinden geldiğince iyi. Sanki hafızası yeterince iyi işlemiyor gibiydi. Yine de elinden geleni yapacaktı.
İçinden lordum cümlelerimi doğru kurmama yardım et diye geçirdi.
Sonra düşündü. Elf büyücünün iyileşmesini dileyebilirdi. Ama çevresinden ona yansıyan görüntülerden bunun onların durumunu düzeltmeyeceğini hissediyordu. Tek şansları bir şekilde bu sorunun hallolması idi.
Dileği bir çırpıda söylemesi gerektiğini biliyordu en ufak bir duraksama ifritin sözcükleri çarpıtmasına neden olabilirdi. O nedenle cümleyi önce kafasında oluşturmalıydı. Ã?ncelikle şu kasabayı tehtid eden şeyin ne olduğuna karar vermeliydi. Sonra bunun hastalık olduğuna karar verdi. Büyü olsaydı bir büyü tanrısı inanı olarak bu büyüyü tanıma ihtimali vardı. Sonra Viltasın belirtileri daha çok hastalığı andırıyordu.
Hastalıkla ilgili bir dilek dilemesinin ne kadar doğru olacağını düşündü. Sonuçta bu olayları çözmelerine yardım etmeye bilirdi belki de hastalık sadece Lord Yeminerin kozlarından birisiydi.
Sonra ilk dileği aklında şekillendi. Onkasaba sınırları içerisinde Lord Yeminere inanan veya zamanında bu tanrıya inanmış herkesin Lord Orenin cehennemine gönderilmelerini diliyorum. Sonra bu sözcükleri yüksek sesle söyledi. Sözlerde çarpıtılmaya müsait bir açık olmadığını umarak...