Fırtına... sel... deprem... (RP ZORUNLUDUR)

[Daeya]

Almira arkadaşlarının yanına döndüğünde "ilerde şimdilik bir tehlike yok. Eğer yola çıkacaksak şimdi acele edin. heran bişeyler olabilir" dedi.

[FalcoN]

Tudor bir anda sessizliğini bozdu "Bu lanet yerde görebildiğimiz yerlerden değil; göremediğimiz, dikkati çekmeyen yerlerden korkmalıyız. Evet" Aynen düşündüğünüz gibi gökyüzünden ve yeraltından söz ediyorum.. Gelebilecek tüm tehlikelere karşı hazırlıklı olun."

Esen"in kanayan yarası Tudor"un dikkatini çekmişti. "Yola devam edelim Esen. Biliyorum yaran pek iyi durumda değil, acı çekiyorsun ama sezgilerim buranın pek güvenli olmadığını söylüyor. Bu yüzden hızımızı artırmalıyız" Zorlukla yürüyen Esen"in kolundan tutarak yürümesine yardımcı olmaya çalıştı. Romedahl"da hemen diğer kolundan tutarak destek verdi ve dedi ki; "Bu şekilde hem daha hızlı gideriz hem de acıların biraz daha azalır." Barbar kadına yardımcı olan Romedahl bir tek kendisine yardımcı olamıyordu. Zira yüzündeki korku belirtisi giderek belirmeye başlamıştı. Fakat korktuğunun anlaşılmamasını ümit ediyordu. Ã?ünkü Tudor"un bu konuda çok hassas olduğunu biliyordu.

Almira etrafı kolaçan etmekten vazgeçmemişti..

[esen]

Ne yapmaları gerektiğini biliyordu, bir şekilde iyice yaklaşmış olmalıydılar.
Omzundaki yarayı artık daha fazla saklayamuyordu. Tudorun ve Romedahl"da yardımıyla önlerindeki tepeye doğru hızlı adımlarla yürüyorlardı şimdi. Gerçi her adım atışında yarası dahada çok acı veriyordu. Tepeyi indikleri an artık kıvranmaya başlamıştı. Dayanamıyordu bir şekilde yarasını kapatamıyordu ama belki... evet Tudora dönerek Bana küçük uzaktan gözükmeyecek bir ateş yak!
Bu isteği garip bulmuş olacak ki kaşlarını çattı ama bir şey söylemeden onun isteğini yerine getirmek için hareketlendi. Düz bir zemine yere oturdu. Almira yanından bir an olsun ayrılmıyordu. Tudorun yaktığı ateş tam istediği gibi küçük ama işini görür cinstendi. şimdi üstündeki pelerini çıkartmak için Almiradan yardım almalıydı. Tudor ve Romedahl tedirgin bakışlarla onu sessizce süzüyorlardı, Elindeki hançere baktı ve ateşin içine bıraktı. Biraz sonra uçu kor gibi yanan hanceri Tudora uzattı, yaranın üstüne baştır ve bu acı son bulsun !

[Daeya]

Almira olaylara daha farklı bir gözle bakabiliyordu. Ã?ünkü dışardan gelmişti olaylara farklı yaklaşabilirdi. Ã?nden emin adımlarla ilerlerken bir yandan da arkadaşlarına bakamyı ihmal etmiyordu..Esen'e bişeyler olmuştu ve en kısa sürede iyileşmeliydi. Belki daha güvenli bir yere geldiklerinde onu iyileştirmeyi deneyebilirdi.

[Efla]

Büyüsünü tamamlayacaktı. Andero'nun o kadar da uzakta olmadığını farketti. Böcayının da ona saldırmasıyla fazla ilerlememişri. Hemen arkasına gitti. Avcunda sıktığı bir parça demirle büyüsünü uyguladı. Enerji vücudundan aktı kollarından geçti ve Andero'ya aktı. Bir ışık yayıldı ve büyü tamamlandı. Andero'nun dikkatinin dağılmamasını umdu. Ã?nde başka bir hareketlenme oldu. Bir karaltı böcayıya saldırmıştı sanki. Ama Efla'ya biraz uzak görünüyordu tehlike. Konsantrasyonunu hiç bozmayacaktı bunun için.

[FalcoN]

Tudor bunu daha önce de yapmıştı ve tecrübenin verdiği cesaretle bıçağı aldı vo son kez "Hazır mısın?" dedi. Gözlerine bakmakta olan Esen'in hazırım der gibisinden kafasını salladığını gördü Tudor. "Güçlü ol!" der demez kızgın bıçağı yaraya basıverdi ve o anda Esen'in acılar içerisindeki çığlığı yankılandı.. Bıçağı deriden ayırır ayırmaz Romedahl'ın uzattığı temiz bez parçasıyla yaranın üstünü güzelce kapattı. Esen'den adeta damla damla terler boşaldığını gördü. Ã?ığlık kesildiğinde esen kendinden geçmişti..

[Daeya]

Almira gayet sakin olup bitenleri izledi. Tudor'u hayranlıkla izledi bu işlemi yaparken hiç tereddüt etmemişti. Esen'e baktı ve ne kadar acı çektiğini anladı. Ã?ünkü Esen kendinden geçmişti o acıyla onun tekrar kendine gelmesi gerekiyordu. Tudor'a "Acele etmeliyiz şu anda bir tehlike yok gibi görünüyor yolumuzda ama burdan biran önce ayrılmalıyız" dedi. "Burası tehlikeli..." dedi ve tekrar çevreye bakındı.

[esen]

Acı bir an gelmiş ve geldiği gibi yok olmuştu. şu an hiç bir şey hissetmiyordu. Gözlerinin karanlığa alışması için biraz zaman geçmesi gerekti. Yerden kalktı ve karşısında gördüğü şey karşısında dili tutulmuş gibi öylece durdu. Neden sonra, bu sadece bir rüya böyle bir şey zaten olamaz değilmi? yani sen aslında yoksun ve ben kafamı yere fazlaca hızlı çarptım... Evet evet başka türlü bir açıklama zaten mantıklı olmazdı. Yani karşımda duran bir...
Seni bekliyordum Rüzgarın kızı Esen!
Ama sen konuşuyorsun!! ve nasıl adımı nerden biliyorsun? Bu soruları peş peşe sıralamıştı ve hiç korkmadığı kadar çok korkuyordu.Tamam sakince düşünürsem aslında gerçek değilsin ve benimle konuşmuyorsun. Yani büyük bir ihtimalle şu lanet yüzünden bu garip rüyaları görmeye başladım.
Aslında evet beni görmenin tek sebebi bu lanettir. Ama sandığın gibi lanetlenmiş falan değilsin. Dengeler bozuldu!! ve kötülük hızla yayılmakta.
Ne demek istiyorsun? Dengeler bozuldu derken hangi dengeden bahsediyordun ?
Zamanınız azalıyor elindeki hançer sana yol gösterecek!! Ama sakın unutma görünen hiç bir şey gördüğünü sandığın olmaya bilir.
Hançer !! o bana nasıl yol gösterecek ? Yani nasıl bir etkisi olabilir
Hey dur!! nereye gidiyorsun? Soracaklarım bitmedi...Nasıl olabilir böyle bir şey mümkün değil.
Aynı anda birisi tarafından sarsılıyordu. Kendine gel!!
Tudorun bakışları endişeli bir şekilde ona bakıyordu...

[Türklider]

"Vay Bin babanın çocuğu!" diye küfretti böcayı, yere düşer düşmez. Hemen de toparlanmaya kalkıştı. Belki açık verecekti fakat yerdeki kadar dezavantajda olmayacaktı. Büyücünün ise arbedeye o ışın saldırısını nasıl soktuğuna hayret etmişti. İkinci bir tanesine dayanabilir miydi bilmiyordu...

Bir yorgunluk, bitkinlik çökmüştü üzerine. Sanki benliği, zihninde puslanmış gibiydi. Dilinin ucuna gelen kelimeler gibi yetenekleri de aklının ucuna gelse de eli uygulamıyordu istediklerini...

Ayağa kalkar kalkmaz gelen Gûl'u gördü. şimdi tezeğe basmıştı. Neyse ki elf, dediklerinin gerçekliğini çözüp düşmanlarına saldırmıştı. Rahibe ona karşı dönse de en azından bir dostunu kurtarmıştı...

Daha bir şevkle salladı baltalarını, her ne kadar istediği gibi olmasa da... Artık tek dayanağı, bu kara diyardan aldığı kaba kuvveti olacaktı... Ve umudu...

Kombat: Ayağa kalkıyorum ve saldırıyorum Andero'ya...

Not: Beklettiğim için üzgünüm, kalkmadan bir şey yapabiliyor muyum diye baktım da

Saygılarımla...

[FalcoN]

Tudor, Esen baygın haldeyken boncuk boncuk terlediğini gördüğünde endişendi. Çok rahatsız görünmesi nedeniyle onu ayıltmak için elindene geleni yapıyordu. İki eliyle sağ ve sol omuzundan Esin'i kıpırdatırken "Kendine gel!" diyordu.

[esen]

Kendisine gelmişti ama gördüğü rüya karşısında hala titriyordu bedeni .
Tudor endişelenmişti, bu biraz tuhafına gitti ama o an için daha önemli şeyleri düşünmeliydi. Hançeri aramaya başlamıştı. Tudor hançeri yere koymuş olacakki yerde öylece duruyordu. Biraz zorlansada yerden doğruldu ve hançere uzandı.

[FalcoN]

Esen kendine gelir gelmez ilk yaptığı şey hançere uzanmak oldu. Tudor bunu biraz garipsediyse de birşey demedi. "Hadi ayağı kalk ve yolumuza devam edelim" dediğinde yardımcı olmak için tekrar Esen'in koluna girdi. Ayağı kalmakta biraz zorlandıysa da bunu başarmıştı. Yarası artık kanamıyordu kızgın hançerin etkisiyle yaranın etrafını saran kan pıhtılaşmış ve kurumuştu fakat Esen arada sırada yarası acıyor olacak ki elini yaraya doğru uzatıyordu ve yüzünü buruşturup acı ifadesini belli ediyordu. "Yarın kendini daha iyi hissedeceksin ve tahmin ediyorum birkaç güne kadar hiçbirşeyin kalmaz" dedi Romedahl. Enteresandı.. Ã?ünkü hiç konuşmuyordu Esen. Uyandıktan sonra tek bir kelime bile etmemişti. Ayrıca yüzündeki korku ifadesi ortamdaki herkes tarafından kolayca anlaşılabiliyordu. Buna sinirlenen Tudor ciddi bir tavır takınarak "Sen bizden bir şey saklıyorsun ve elindeki bu hançer.. Bunun bir sırrı olduğuna yemin edebilirim.. Anlat bize!" diye çıkıştı fakat hala iyi niyetliydi..

[esen]

Tudorun ani sorusu karşısında biraz tedirgin olmuştu, ama kesin bildiği bir şey varsa o da bu hançer hakkında bilmediği şeyler olmasıydı. Hiddetlendi
Ne sana nede başka birine bir şey söylemek zorunda değilim!!
Ama kendini rahatsız hisseden varsa gitmekte serbesttir. Bu sözleri ani bir öfke ile söylemişti . Ama oda neler olduğunu bilmiyordu ve bilmediği bir şeyi anlatamazdı. Biraz sakinleşince tekrardan konuşmaya karar verdi. Ama şimdi sözlerinin etkisinin geçmesini beklemeliydi...

[Daeya]

Almira bu olup bitenlere gayet sakin bir tepki vermek zorundaydı çünkü grup arkadaşları zaten yeterince çok soru sormuş ve zaten paniğe kapılmışlardı. Bu durumda soğukkanlı birine her zaman ihtiyaç duyulurdu. Bunları düşünürken biraz daha ilerledi gruptan çevresini daha dikkatle süzdü. Her yeri görmeliydi ve her sesi duymalıydı. Artık daha fazla sorumlu hissediyordu kendini çünkü Esen farklıydı ve ne olduğunu bilmiyorlardı. Artık daha güvenli bir yere bir an önce varmaları gerekiyordu. Gruba yöneldi "ne kadar yolumuz kaldı?" dedi

[Dragonfly]

İki küçük kapak insanı dış dünyaya açarken Dragonfly ın bedenindeki acı ile yere düşmesi ve göz kapaklarının kapanması bir olmuştu.
Topraktan eser kalmayan tozlu zeminde öylece yatan bedeni yine o iki küçük kapak ile dünyaya açıldı.

Sessizlik ve sakinlik vardı,olduğu yerde doğruldu tüm bunlar bi rüya diye düşünürken elinin altındaki tozlu hayat ışığı olmayan zemini farketti.
İçinde ümitlenen rüya umudu tekrar gerçeğe dönüştü.

Etrafına baktı kimse yoktu.Ayağa kalktı bedeni her zamanki gibi zindeydi kim bilir ne karadır burdaydı.Yavaş yavaş geldiği yere bir zamanlar yeşil olan ormana doğru ilerledi.

Aklından geçirdiklerini bilinçsizce dukalarından söylüyor her defasında Ruh un bunları düzelteceğini söylüyordu.Küllü topraklar üzerinde ilerlerken dudaklarından tek bir kelime çıktı.
Beni yanına al.
Düşüncelere dalmış bilinçsiz bendeni yeşil,mavi ve kırmızı ışık zerreleri ile sarıldı.Git gide silueti yok olmaya başladı.Son adımının izi kara topraklarda yarım kaldı.