DİRENİş (RP)

[Daeya]

Ne olduğunu ve bu konuşanın kim olduğunu anlayamayan Almira gruptaki arkadaşlarına baktı. "Eğer bizden bir açıklama bekliyorsan sanırım önce kendini tanıtmalısın" dedi Almira sert bir tavırla. Niyeti kötü değildi Almira'nın ama rahat ve disiplinsiz görünmek istememişti bu yabancıya. Ne de olsa bir yabancıydı...

[Lysana]

Üstünü başını silkeledi ve ağaçtan aşağı indi elflerin konuşmasını duymuştu iyice yanlarına gitti "Aslına bakarsanız teker teker kendimizi tanıtalım çünkü ben bu gruptan kimseyi tanımıyorum" diyerek konuşmanın ortasına atlıyı verdi...Sonra yakınlardaki bi taşın üzerine oturuverdi ve gülümser bir ifadeyle yeni grup arkadaşlarını süzdü...

[Daeya]

Almira Ruby'i görünce rahatladı. "Ben Almira." dedi ve arkadaşının yanına gidip oturdu. Diğerlerininn de kendinilerini tanıtmasını bekliyordu.

[Efla]

Nezaketen kendini tanıtması gerekirdi. Kalabalığa karşı. Bu doğruydu kendisi de bir yabancıydı bu diyarlarda. "BEn orman elflerinden Elessar Tinúviel. Benden size bir zaqrar gelmeyecektir sizden bana gelmedikçe..." Tam olarak güvenmesi zaman alacaktı.

[Daeya]

Peki belli bir amacın var mı diye sordu Almira dayanamayarak.

[Efla]

"Sizi bu kadar kuşkucu görmek bana keder veriyor hanımım. Ne zamndan beri birbirimize güvenimiz kalmadı. Merak ediyorsanız söyleyeyim.Ben orman elflerinin sözcüsü Elessar Tinúviel. Orman elflerinin yabandaki gözü kulağıyım. Ve görüyorum ki ortak düşmanlarımız da var." Orklara tiksintiyle baktı. "Hayırsız mahlukatlar" diye ekledi.

"Kabalık etmiş olamk istemem ama sanırım sizi tanımamın vakti geldi."

[Daeya]

"Benim geçmişimde hep kötülükler ve hep savaşlar vardır. Ben Skylantha'nın varisiyim. Daha doğrusu bu yolculuğa çıkmadan önce öyleydim. Bu yüzden kimseye güvenemem. Evet ortak düşmanlarımızın olduğu kesin ama benim bu düşmanlara boyun eğmeye hiç niyetim yok" dedi ve ayağa kalkarak görkemini gözler önüne serdi.

[FalcoN]

Kendisini Elessar Tinúviel olarak tanıtan elfi gruba kabul edercesine kafasını bir kere aşşağı doğru salladı ve "Aramıza hoşgeldin, ben Falcon. Bir yaratık düşmanı ve avcısıyım" dedi. Fakat Elessar Tinúviel bu sırada Falcon'a bakmıyordu. Almira ile aralarında geçen konuşmadan sonra gözlerini Almira'dan bir türlü alamamıştı ve Almira da ona karşılık veriyor gibiydi. Falcon her ikisinde gözlerine baktı ve "Eğer bakışma faslınız sona erdiyse artık biraz gidip dinlenelim. Ne dersiniz?" dedi. Yakınlarda bulunan Nuud köyüne doğru gitmek için hazırlanmaya başladı..

[Efla]

Elfi süzdü. Etkileyici görünüyordu. Güzlleikten etkilenmişti. Güzelliğe her zaman saygı duyardı. Lakin bu duygular sadece saygı değildi. GEçmişindeki kötülükleri merak etti. Belki bir gün dinleyecekti. "Boyun eğmeyin hanımım. Ben kimsenin bana boyun eğmesini istemem. " Savaşçının sözlerini duydu. "Beni mazur görün yurdumdan ayrıldığımdan beri böyle bir güzelliği görmedim. Benim için anlamı çok büyük. Belki tahmin edebildiğimden de çok..."

Kendini birden grubun içinde buldu. Kabul edilmişti bile. Önemli bir görevi yoktu. Yol arkadaşları iyi olurdu. "şerre karşı olan bu mücadelede gurubunuza nail olmaktan onur duyarım" dedi ve hafif bir selam veri. Gruptaki diğer kişilerin kendini tanıtmasını bekliyordu. Arda bir elf hanımına bakıyordu hala.

[Daeya]

Almira Falcon'un sözleri üzerine Ruby'nin yanına döndü. Yüzünde sanki zafer kazanmış gibi bir gülümseme vardı. Eşyalarını hazırlarken Falcon'a "Ne kadar yolumuz var?" diye sordu. Ve bakışlarını gökyüzüne çevirdi sanki hava durumunu tahmin edecekmiş gibi bir tavır takınmıştı.

[Efla]

Hanımın davranışları giraz garip geldi. Karşılık verip vermediğini anlamak zordu. Neden böyle gülmüştü peki? Gözlerini ayırdı mümkün olduğunca. Gururunun kırılmasına izin vermezdi. "Sanırsam Bana takdmi edilmeyen bazı kişiler de var. Herbirinizi tanımak isterim"

[Squan]

salamone Nuud köyünde bir demirhanenin başındaydı.Bu aralar işleri çok yoğundu.Bu savaş söylentisi işlerini arttırmıştı.Aslında mutlu olması gerekiyordu.Ama değildi.Salamone savaşa gitmeyi,o gerizekalı orkların kafasını uçurmayı bu demirhane de kılıç ve balta dövüp para kazanmaya yeğlerdi.Düşüncelere dalmışken birden elindeki yeni gelen işini mahvettiğini gördü.Balta eğri büyrü olmuştu.Salamone bir küfür patlatarak baltayı duvara fırlattı.Sinirlenmişti.Sinirlendiğinde iş yapamazdı. Onun sinirlendiğini gören çırağı hemen demirhaneyi kapattı. Salamone nin sinirli olduğu zamanlarda aşırı derecede kavga ettiğini biliyordu...

[Daeya]

Almira, Elessar'a doğru döndü onu baştan aşağı süzerken "isterseniz bu diğer tanışma merasimlerini yolda ilerlerken gerçekleştirelim. Hem böylelikle yolda canımız sıkılımaz" dedi.

[Efla]

"Pekala" diye gülümsedi. "Bana eşlik ederseniz çok memnun olurum. Belki anlatmak istediğiniz birşeyler vardır. Hikayenizi dinlemek beni çok mutlu eder tabii anlatmanızın bir sakıncası yoksa." Yola çıkmak için hazırdı zaten. ZAten yoldaydı sadece rotası biraz değişmişti.

[Daeya]

"Benim için büyük bir onurdur" diye sözlerini tamamladı ve Elessar'ın yanına doğru yöneldi yemyeşil gözlerini ondan ayırmayarak...