psycookie wrote:Yüce rahip sözlerini bitirdiği sırada içeriye uzun boylu kumral bir adam girer.Yüce rahibin önüne gelip diz çöker ve''Kalbim sadakatim ve aklım hizmetinizdedir yüce rahip!Eğer Büyük Drogonfire beni kabul ederse dünyanın en mutlu adamı olacağım''der ve psy başını yere eğip hiç bitmeyecekmiş gibi gelen sesizliğin içerisinde rahibin dudağından dökülecek kelimeleri duymak için beklemeye koyulur.
başrahip yüzündeki ufak bilgelik dolu gülümsemeyle gelen kişiyi süzmekteydi "adın nedir dostum we sadece senden çok daha üstün kişilerin önünde eğil tanrı we yarı tanrılarla seçilmişlerden bahsediyorum tabii ki biz senin dostun olduğumuz için -olacağımızı umuyorum- bizimle dost gibi dawran bizim asistanımız yahut emir erimiz değilsin seni kutlarım ayrıca Dragonfire'ın bilgeliğini keşfetmen beni çok mutlu etti izin werirsen seni seremoni odasına dawet etmek istiyorum orada törenini yapacağız diyen başrahip yawaş adımlarla seremoni odasına gider...
paldyneey wrote:aklı tamamen karışmıştı "nasıl yani ben sizinlemiydim" diye sordu kendi kendine
ewet derken azından kaçırdığını farketmedi başrahip aslında sen bizim en güçlü paladinlerimizden biri... dedikten sonra ah bunları söylediğim için üzgünüm ama bu konuda duymaman gereken şeyleri de duydun dalgınlığımla paldyneey lütfen geçmişinle değil geleceğinle ilgilen bundan sonra "önemli olan ne olduğun değil ne olacağındır" dedi başrahip ardından boynunu büktü..
psycookie wrote:Yüce rahip sözlerini bitirdiği sırada içeriye uzun boylu kumral bir adam girer.Yüce rahibin önüne gelip diz çöker ve''Kalbim sadakatim ve aklım hizmetinizdedir yüce rahip!Eğer Büyük Drogonfire beni kabul ederse dünyanın en mutlu adamı olacağım''der ve psy başını yere eğip hiç bitmeyecekmiş gibi gelen sesizliğin içerisinde rahibin dudağından dökülecek kelimeleri duymak için beklemeye koyulur.
başrahip yüzündeki ufak bilgelik dolu gülümsemeyle gelen kişiyi süzmekteydi "adın nedir dostum we sadece senden çok daha üstün kişilerin önünde eğil tanrı we yarı tanrılarla seçilmişlerden bahsediyorum tabii ki biz senin dostun olduğumuz için -olacağımızı umuyorum- bizimle dost gibi dawran bizim asistanımız yahut emir erimiz değilsin seni kutlarım ayrıca Dragonfire'ın bilgeliğini keşfetmen beni çok mutlu etti izin werirsen seni seremoni odasına dawet etmek istiyorum orada törenini yapacağız diyen başrahip yawaş adımlarla seremoni odasına gider...
Ayağa kalkan savaşçı.Kendini tanıtır''Ben psycookkie.Psy'da diyebilirsiniz.Bilgelik ve onurum için savaşırım.Sizinle birlikte drogonfire'ın bilgeliğinin ışığında aydınlanmak için buradayım.''Rahibin ardından seronomi odasına doğru yürümeye başlar.
İsim:Psycookie
Sınıf:Savaşçı
Irk:İnsan
Görünüm:1.85 m 78 kg Kumral Siyah göz
Weapons start to talk when the words turn into silence.
Umudu azalıyordu. İnancı sönmekte olan bir ateş gibiydi beslendiğinde sonsuza kadar yanabilirdi fakat. Kendi haline bırakıldığında derhal sönebilirdi."Neden" diye yineledi kısık bir sesle. Başını düşüncelerden kaldırdı. Yüzünumursamazlıktan yapılmış bir maske vardı sanki. Gitmeye niyetlendi. Tapınaktan çıkmaya. İki güç arasında çekiştiriliyordu ruhu. Henüz biri galip gelmemişti. Ama kalktı ayağa ve yürümeye başladı. çadırın kapısına yöneldi.
eski dostunun sesini duyan başrahip psydan izin istedi birkaç dakika içinde geri dönecekti ardından kapıya yönelmiş eflaya doğru yürüdü
"içindeki huzursuzluğu sezebiliyorum efla bana anlatmak ister misin ruhundaki kuşkuyu aklındaki boşluğu we huzursuzluğu sana yardım etmek we senin derdini dinlemek beni mutlu eder huzursuz değil umarım sana yuardımcı olabilir içindeki kötü düşünceleri iileriyle we doğrularıyla değiştirebilirim bunu yapabilmem için ruhunu bana aç efla dostuna we arkadaşına sana yardım etmesinde izin wer kendini huzurun denizine bırak we serbest bırak tüm kötü duyguları içinden bırak ki çıkıp gitsinler we bir daha da dönmesinler...
"Peki" dedi efla. Oturmak için biryeri işaret etti. Just_win'le birlikte biryere oturdular. "huzursuzluğun nedeni" diye mırıldandı tekrar "Niçin inandık rahip?" bu soruyu rahibin cevaplamasını beklemeden kendi cevapladı"İnandık görünür bir sebebi yok, ötesi de yok, inandık işte... Sonra ne oldu? Zaman geçti siz saygıdeğer bir rahip oldunuz. Ben büyücü Efla. Zaten öyle değil miydim. Onca zaman inandım hala da inanıyorum. Ve komiktir ki büyünün tanrısına yakın olan tek büyücüyüm bu diyarda. Yoksa değil miyim. Yakın mıyım sizce sahi?" Son cümleyi just_win'in yüzüne bakarak söylemişti"Sonra ne oldu" diye tekrarladı sorusunu."Bana ne oldu" birşey olmadı rahip Hala eski büyücü Efla'yım bir büyücü büyüyü daha yakından anlamayı bekler. Tapınağa gelmek şimdiye kadar bana ne kazandırdı? Ne değişti? Bilemiyorum rahip belki de sorun hiçbirşey olmamasıdır. Dua ediyorsam bile cevap alamıyorum. Bir işaret beklenir çoğu zaman değil mi. SAhi siz işaret istediğinizde geldi mi. İnancım zayıflıyor galiba. Henüz ölmedi ama. Bilemiyorum"
aslını istersen efla bu sorun beni gerçekten üzdü zira bana düşündürdüğü şeyler acı bana sadece kendi isteklerin we çıkarların doğrultusunda birilerine inanıp sana uygun olduunu yahut düşüncelerinin uyuşup uyuşmadığını gözetmeksizin sadece we sadece sana ne kazandırdığını düşünürsen bu sana çok şey kaybettirir efla senin gibi ulu bir büyücünün böyle kötü bir sorunla karşı karşıya kalmasına çok üzüldüm ama bana neden oan bağlı olduğumu soracak olursan kendimi onun bir parçası olarak hissettiğim onun ululuğu karşısında kendimi ona adadığım we en çok onunla uyuşabileceğim için onunla beraberim onun bana ne werdiği çok da öneml,i değil sana bunu şöyle kanıtlayabilirm bana bahşettiği güçlerin ne zamanlarda kullanıldığına bak ya sadece görewlerin başarısı we onun memnuniyeti için yahut çok önemli olayların acele müdahalesinde kullanılmıştır bahşettiği güçler bu konuda ne dersin efla eski dostum sence sadece çıkar gözetmekle olacak bir iş mi bu?...
"çıkar gözetmiyorum" Sesi biraz sinirli çıkmıştı. Sonra yine ılımlı bir sesle Anlomıyorsun rahip. sadece kendimi bir parçası gibi hissedemiyorum bunu hissettirecek hiçbirşey olmuyor. Amacım güç mü sanıyorsun. Hayır rahip anladığını sanmıyorum. Beni yanlış şeylerle suçluyorsun."
squan bir hışımla tapınağa girdi.Hızlı geldiği kesindi ama yorulmuşa benzemiyordu.Ama suratında sinirli bir ifade vardı.Karşısında efla just, lysa ve majenta duruyordu.Squan tapınağın çıkışı önünde durdu.Gururlu bir ifadesi vardı."Ben vampirlerin şehre saldırdığını ve onları durdurmak için birleşildiği haberini aldım.Sizden dahi olmasada aldım.Ama sizin savaşa gireceğinize inanamıyorum!!"Squan onlarla sinirli bir şekilde konuşmuştu."Bu tapınak ve zamanın karargahı savaşa katılmayacak!!"
Squan kesin ve emin bir şekilde konuşmuştu...
Uçurumdan kurtulmanın tek yolu ona bakmak, derinliğini ölçmek ve kendini o boşluğa bırakmaktır.
tam savaşa gitmek için hazırlanıyorlardı ve tapınağa yeni giren komutanı gördü komutanın söylediklerinden sonra başrahip majentaya göz ucuyla baktı sonra bakışlarını squana çevirdi bu ani tepkiyi beklemiyordu
" ama neden bizden yardım istediler onlara söz verdik" bi an sustu sonra tekrar konuştu sözcüklerini tekrar etti " neden?" bunun mantıklı bir açıklaması olabilirmiydi komutanın söyliceklerini merak ederek durdu.
Bir şehir,kalesini asla kaybetmez;
eğer onu taçlandıran duvarlar tuğladan
değil de insandan ise..
squan lysana ya keskin bir bakış attı.NAsıl bu kadar mantıksız ve düşüncesiz oluyorlardı?Bir dragonfire inananı olarak hemde baş rahiplik ve büyücülükseviyelerine ulaşmış kişiler nasıl bu kadar mantıksız olabilirdi.
"Lysana siz neden savaşa katılıyorsunuz??Yada sizler??Ne yapacaksınız savaşta?Stratejiniz nedir??Yoksa bulduğunuzu öldürmeyimi düşünüyorsunuz??"
squan ın sinirli olduğu kesindi burnundan konuşuyordu...
Uçurumdan kurtulmanın tek yolu ona bakmak, derinliğini ölçmek ve kendini o boşluğa bırakmaktır.
komutanın aksine o daha sakin duruyordu " ilk başta diyarı tehdit eden olaylar var bu tehdit büyük veya küçük olsun bizim bu durumda sessiz mi kalmalıyız kimseye bir faydamız dokunmasınmı kendi tarafımıza çekilip izleyelim yani evet belki aklımdan ziyade yüreğimle hareket ediyor olabilirim" tam birşey söylicekken sustu etrafına bakındı tekrar konuştuğunda sözcükler daha çok fısıltı şeklinde duyuluyordu " bu savaş hemen bitmicek öyle yada böyle bir şekilde ucu bizede dokunacaktır olay bize dokunup dokunmaması değil sebepesiz yere ölen insanlar" belki söyledikleri bir şey değiştirmicekti ama kendi düşüncelerini söylemeden duramazdı.
Bir şehir,kalesini asla kaybetmez;
eğer onu taçlandıran duvarlar tuğladan
değil de insandan ise..
Squanın sinirlice gelişini gördü.
"Yardımın için saol eski dostum sanırım birkez daha zamana bırakmalı, bunu ve en makul sonla biteceğini ummalı. Belki sonra devam ederiz zira ilgilenilmesi gereken sorunlar var. Hala inancım yitik değil belki de birçoğğununkinden güçlü. ilgilenilmesi gereken sorunlar var zira" dedi ve ayağa kalktı. Squanın yanına doğru gitti. Etkileyici bir ses tonuyla konuşuyordu. "Bu konuya mantıklı yaklaşmaya çalışmanızı anlayabilirim komutan. Ama duyarsızlığınızı anlayamam. kötülüğün diyarda kol gezmesine göz mü yumacağız. Bir planımız olmadığını düşünüyorsanız bize katılır ve bir plan yapılmasına yardım edersiniz. arargahın belki ama tapınağın bu işe karışıp karışamayacağını da söyleyemezsiniz. Herkes kararında özgürdür. Benim mantığım böyle işler komutan ama siz buna mantıksızlık dersiniz. Ã?n yargılı olmayın."
squan kafasını salladı."Ben kimseyi zorlamayacağım.Sadece gitmenizi istemiyorum.Evet karargah olarak katılmayacağız.Bence tapınakta katılmasın."Squan sakin bir şekilde konuşmuştu.İradesine sahip çıkıyordu.
"Yanlız körlemesine gidiyorsunuz.Hiçbir şeyi düşünmüyorsunuz.Amacınız kötülük var diyerek daha fazla insanı ölüme yollamak.Göz göre göre...
Diyarda şu anda büyük bir güç var.Bunu bir şekilde hissettim.Ve hiçte iyi değil."Squan derin bir nefes aldı.İşler istediği gibi gitmiyordu.
"Size bir şey diyeceğim.Ben hiç bir ruhban eğitmedim.Ama lysana eğitilirken tanık oldum.Ve o konunun haklı olduğunu düşündüm."
Lysana ya döndü."Hatırlıyormusunuz rahibe laysana??Hani şu yerde yatan asker ve karşında ki düşmanla ilgili olan sınavı??Ã?ncelik hangisini yaparsın diye sorulmuştu.Düşmanımı öldürürsün yoksa yerdeki adamı mı iyileştirirsin diye."
squan lysana ya soru dolu gözlerle baktı.Onun cevabı herkese yanıt olacaktı...
Uçurumdan kurtulmanın tek yolu ona bakmak, derinliğini ölçmek ve kendini o boşluğa bırakmaktır.
