ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

[paladine]

tüm hayatım boyunca tanrıma ve kiliseme hizmet ettim onları yücelttim ve onurlandırdım ne için bana aşkımın idamını yaptırmaları için tanrılar nekadar aciz tıpkı ben yada çöpleri karıştıran bir sokak köpeği gibi diyarlarda dolaştılar ben ve silah arkadaşlarıma muhtaç varlıklar olarak ama yinede hayatlarızı onlara sunmaya devam ediyoruz neden!undeadlerin huzursuz ruhları için mezarlıklarda ve yıkıntılarda pek çok gece geçirdim tek birşey düşündüm hep neden! yeteri kadar savaşmadımmı ,soyumun devamı kusursuzmu olmalıydı,bir elf beni nasıl kirletebilirdi tanrılar geleceğime neden siz karar verdiniz hepinize lanet olsun artık kaderimi kendim çiziyorum ve tek bir şey istiyorum aşkımın ve hayatımın size olan hizmetimin bedelini ödemeniz ve beni lanetlediğiniz o kanımın üstüne yemin ederim intikamımı alıcam!

[paladine]

öfkeme yenik düşüp ormandaki yolu amaçsızca takip ederken hiç bilmediğim diyarlara ulaştım sanki burası tanıdıktı ama değildide yerdeki bu sis çürümüşlüğün o tanıdık kokusu sanki yeniden o eski görevlerimden birindeydim yine öyleki savaşın seslerini duyabiliyordum. ama bei kendime getiren ağaçların arasından çıkan o rahip oldu yüzünde korkunun ve acının izleriyle atımın ayaklarına kapandıp yardım diledi benim tanrısı tarafından lanetlenmiş bir paladine olduğumu bilseydi eminim peşindeki iskeletleri tercih ederdi ama herşey için geç kalan yanlızca o değiltanrılarda artık çok geç kaldılar ben artık onların hayatları için savaşıyorum.

tüm o kargaşa ve çatışma beni yorunca dinlenmek için uzandım ama çok huzursuz olan atım bana rahip ve iskeletlerden çok zorluk çıkardı en sonunda yine o huzursuz uykulrımdan birine daldım rüyamda uzaktaki bir tepede aşkımı eleanıos u gördüm beni çağırıyordu ama şimdi o çılgın banshee halinden farklıydı gerçi ben onu her hakiyle çok seviyorum ama sanki o ben yanına yaklaştıkça güzelleşiyordu vebana "bana gel aşkım eğer beni seviyor ve olanların karşılıksız kalmaması için uğraşıyorsan ve şunu bilki aşkım seni affettim beni öoldürürken ben olduğumu bilmi yordun biliyorum"uyandım ve çağrısına cevap verdim nereye gittiğimi bilmeden

[AresMajere]

Uzun zamandır kalede gözükmeyen rahip bir anda kalenin tam ortasında beliriverdi..

"Azalin, sonunda buldum..Uzun arayışlarım sonunda buldum.Kalenin dehlizlerinin derinliklerinde karanlıkaltına açılan bir geçit buldum..."

Darkslayer in gülmüyordu ama sevinci sesindeki çoşkudan anlaşılıyordu..Sonra kaleye bir göz attı ve ortada deliler gibi dolaşan savaşçıyı gördü...

"Yarı tanrının tapınağında saygı beklerim sizden..burası inananların lordumuza haykırdığı yerdir..lütfen sakin olun ve durun"

[AresMajere]

Genç bir büyücü sessizce ilerlemekteydi zamanın kendisi kadar sessiz ve kimse onu farketmeden herşeyin yanından geçip gidiyordu, ama birileri onun farkındaydı en azından birisi farkındaydı, buna emindi......Güç, büyü, hayatta yaşadığı tek aşktı ve herşeyden güçlü, bunu diğer büyücüler gibi laboratuarında oturarak değil dünyayı gezerek bulabileceğine karar verdi ve kendini vurdu yollara......Yıllardır yollardaydı pek çok macera yaşamış pek çok yere gitmişti nereye gittiğini bilmeden, ama bu kez biliyordu........ ilk defa nereye gittiğini biliyordu o "Ã?IğLIKLAR".... evet onlara gidiyordu ve sonunda kaleyi gördü .....Korkumu lanet olsun tüm tanrılara hemde nasıl korkuyordu ....tüm bedenini sarmış olan panik ve kaçma isteğinden kurtulmak için tüm disiplinini kullanıyordu ve sırılsıklam terlemişti ........ "neden" dedi kendisine "neden Ereshin neden oraya gidesinki sen daha düşük seviyeli bir büyücüsün"..... ama geri dönmedi, nedenini biliyordu, Kaleden yayılan gücü, iliklerinde, kanında, kemiklerinde hissedebiliyordu ve o gücü istiyordu.......güç için yaşadı ve güç için öleceğinide biliyordu ama dönmedi ve ilerledi......surların önüne kadar geldi ve girişi göremedi.......hayır tanrım onu arayacak gücü kalmamıştı, bacakları onu taşımayı bıraktı ve dizlerinin üzerine çöktü, başını önüne eğdi, elinde asası mırıldanmaya başladı.....büyüsünün sözlerini tamamladığında kapıyı bulabilmeyi umuyordu.......bitirdi ve bekledi.......................

Rahip sözlerinden sonra içeride pervasızca dolaşan ve kale duvarlarına çıkmak için yönelen savaşçının arkasından baktı..Sonra dışarıdan bir çağrı hissetti...Bazı büyü sözlerini algılıyordu..

Duvarlara yöneldi ve bir anda dizleri üzerinde asası üzerine eğilmiş,bazı sözler mırıldanan cübbeli bir şahsiyet gördü..

"Gücünü boşa harcama!Neden geldiğini bana söyle"

[paladine]

yolum beni garip bir kasabaya getirdi garip insanlarla dolu kasvetli bir yerdi burası ama benim hoşuma gitmişti insanlar sanki kabuslarında yaşıyorlardı ama zaten yolunu yitirmiş herkez garip bir kabusun esiri olmazmı .böyle boş düşüncelerimin arasında sanki garip ve korku dolu bir çığlık duydum ama ikinci seferde çığlık acıya dönüştü veen sonuncusu sanki kendi sesimdi tanrılara haykırıyordum yine acıma karşılık hayatlarını istiyordum tekrar o tarafa doğru sürdüm atımı ve tepenin üstündeki o garip kaleyi gördüm duvarlarındaki kanın kokusu atımı rahatsız ediyordu bende yürüyerek devam ettim birsüre sonra onu gördüm aşkımı onu ilk gördüğüm ve aşık olduğum zamanki gibi görünüyordu gel dedi bana gel aşkım içerdeki ateşle biraz ısın içindeki ateşlede kavur bu diyarları intikamımızı tattır buna sebep olan tüm elflere insanlara ve tanrılarına elinin sıcak dokunuşuyla huzur buldum aylardan sonra ve kabul ettim duvarlar benim için acıldı ve artık içerdeydim diyarları ve tüm tanrıları yok edecek kadar büyük bir ateş yanıyordu içimde

[AresMajere]

Ares Majere kale duvarlarının önünde diz çökmüş cübbelinin önünde dururken, kaleye yaklaşan bir savaşçıyı gördü.Üzerindeki giysiden bir paladin olduğunu anlamıştı rahip..

Fakat durumda ilginç olan birşey vardı.Kalenin duvarları açılmış atından inmiş olan paladin önünde açılmıştı..Rahibin bilgisi doğrultusunda bu olmaması gereken bir şeydi..Bu paladinte doğru olmayan birşey vardı ve rahip aniden:

"Dur ve önce kendini tanıt..sen kim ne nesin..özellikle nesin bana bunu söyle"

[paladine]

merhaba elf bu kale senin için bile garip bir yer değilmi ? ama sanırın seni rahatsız etmiyor. ben kalenin efendisini arıyorum bana yardımcı olabilirsen ikimiz içinde iyi olur.görünüşüm seni şaşırtabilir ama benden korkmana gerek yok kaleyi başına yıkmak değil niyetim buraya bir çağrı üzerine geldim ve şimdi efendini görmek istiyorum senmi çağırırsın yoksa ben onu kalede bulmalıyım?iyi niyetimin göstergesi onarak adımı söyliyim ben paladine seni tanımıyorum ama sorun değil böyle bir yerde yaşayan bir elften çok fazla bi beklentim yok artık tanıştığımıza göre efendini görmek istiyorum

[paladine]

sanırım kalede kendi yolumu kendim bulmalıyım diye düşündü paladine ve elfe başıyla kısa bir selam verip kalede gezinmeye başladı benim için bile yeterince ilginç biryer diye düşünmekteydi ama tek düşünce ona yapılan çağrıya cevap vermekti ve istediği cevapların elfte olmadığını anlamıştı kafasında eski anıla

[paladine]

kafasında eski anılar ve içndeki öfkeyle kalenin efendisini aramaya başladı

[paladine]

mevsim için bile soğuk bir geceydi baldır zırhına kadar yükselen sis artık alıştığı birşeydi aylardır romunus un peşindeydi ve artık bu gece sona çok yaklaşmışken o ve herseferinde onun köleleriyle yaptı mücadeleri düşünüyordu karşılaştıkları zaman kılıcımın ısrığın onun dişlerinden daha güçlü olduğunu anlıycak diye düşünüyordu....
zor bi savaş olmuştu artık sondan önce romulus un söylediklerini düşünüyordu..."sen benim ilk günlerime benziyorsun paladine o günler artık tanrıların bile hatırlayamıycakları kadar geride kaldı ama sana bakınca bendeki o hırsı ve öfkeyi görüyorum herşeye ve herkeze hatta tanrılara karşı olan hırsı sen diyarlardaki en eski ve en büyük karanlıklardan birine son veriyorsun paladine ama sadece onun yerine geçmek için...."
bunları bütün gece ve gün düşündü ama yanlışlığına dair inancı kalmamıştı ne oluyordu içimdeki şüpe gercektende o soğkluk yaklaşan karanlıkmıydı?

[paladine]

kafasındaki bu anıyla dolşmaya devam etti paladine kalede zaman ve mekan kavramını kaybedttiğini anlayıp geldiği yolları takp etmeye çalıştı kaledeki anahtar elf olmalı diy düşündü ve onu aramaya başladı belki onu ikna edebilirim o zamanda kalenin efendisini bulurum diye düşündü kale çok karışık görünü yordu ama karışık olan benim duygularım olabilirmiydi artık pek bir önemide yoktu sadece elfe konsantre olmaya çalıştı bu garip labirentte yolunu bulmaya çalıştı

[Azalin]

adam dolaştı durdu kalede taki dizlerinde derman kalmayıncaya kadar. içinde buraya hem ait olduğuna hemde olmadığına dair bir duygu vardı. burası içinde bütün ateşleri alevlendirmiş bütün lanetli anı ve günleri geri getirmişti.

tek kelime ile burası adını hak ediyordu... paladine artık geçmişe lanet etmekten sıkılmıştı ve sıkıntısını attığı delicesine bir çığlık ile kendinden uzaklaştırmaya çalıştı.

kafasını önüne çevirip kendine sıkmaktam kapalı tuttuğu gözlerini aşağı indierdiğinde kendini seon derece sessiz bir odada buldu. odanın dubvarlarında gümiş renkli maske ler vardı. ortasında ise kocaman bir taht ve onun önünde başrahip ares majere durmaktaydı.

arayış sona ermişti.

dikkati çeken asıl şey ise tahtın arkasında duran çift kanatlı kocaman kapıydı.....

[paladine]

tekrar merhaba elf sana ulaşmak bu kadar zormu olur hep sanıyorum feryadımdı seni bulmamı sağlayan ben kalenin efendisini arıyorum şimdi bana yardımcı olacakmısın

[paladine]

elfin sessizliğini gören paladine odayı incelemeye başladı burası bir çeşit kabul salonu olmalıydı artık tek gereken biraz sabırdı sonuçta istediği cevaplara ulaşmak için biraz sabır ve beklemeye başladı

[Just_wiN]

RP DIşI : ben galiba buradan çıktığımı belirten bir mesaj atmamışım herkesten özür diliyorum rahip ares majere ile konuştuktan sonra bunu belirtmem gerekirdi ama gözümden kaçmış olmalı zaten tapınaktan çıktıktan sonra da başka kasabalara inanan toplamaya gittiğimi söylemiştim ufak bir çadırda



saygılarımla