Yitik!

[Dragonfire]

Herkesin bir yeri vardır. Ait olduğu kendisini ait gördüğü bir yaşam ve getirileri. Nelerdir bunlar? Tarz, standart, olgu ve ölüm.
Bunlar asla değişmez sadece yaşamdan yaşama farklılık gösterirler.
Ben artık ait olduğum yeri bilmiyorum. Onu yetirdim. ne ailem ne sevgilim ve okulum nede herhangi başka birşey. Aitsizim. Amaçsızım var oluştan bu yana herkesin bir yeri vardır. Bir tek tanrılar beni olduğum yere laik görmediler. Ne cannetin sonsuz bahçeleri. Ne cehennemin acı zindanları nede bu zavallı dünya.
Ne ailem ve dostlarım nede sevgililerim. Hepsini yitirdim. Karanlıkta sığınacak mum ışığım bile kalmadı.
Giydiğim giysiler. Kullandığım beden. Oturmamış bu karakter bile sanki bana iat değilller. Sanki onları hak etmiyorum. Bana ağır geliyorlar. Acı ve hüzünden başka bana ait birşeyim yok. Ölümün ardından yerimi bulmaktan başka umudumda yok.

İnsalnlar doğarlar. büyüler . Okurlar. Çalışırlar. Aileleri olur. Eski ve yeni aileleri. Zaman zaman sallansalarda bunları birşekilde atlatırlar. Ama ben hiçbirine sahip değilim. Hüzün verici ama gerçek.