ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

Post by **Firble** » Sat Jul 31, 2004 1:10 am

Gnom yavaşça Galadlirimin yanına yaklaştı. Hala bunun arkadşlarını aı içinde gördüğü kabuslardan bri olduğundan korkuyordu. Ama öyle bile olsa.. Yapmalıydı.. Ozan olarak bildiği o elfin koluna dokundu.. Ve üzülme dedi. Neden öldü bilmiyorum ama... Bir şekilde.. bunu haketmiş olmalı..
Ve merak etme... O ölüm tanrısının inananı idi. Ölüm onun için o kadar da kötü bir şey olmalı. Gladlirimin gözlerine baktı. Oradaki acı çok derindi. Onu paylaşabilmeyi ve anlayabilmeyi isterdi. Tıpkı zamanında bu gizemli elf ozanın şiirlerindeki derinliği anlamak istemesi gibi...
Ama aklına hiç bir şey gelmiyordu. Sadece istersen onu istersen tanrısının tapınağına götürelim diyebildi. Orada daha fazla huzur bulur. Bahsetiği tapınağın ona onca işkenceyi çektiren tanrının tapınağı olduğunu unutmuştu.
RP Dışı not: Firbl unholy nin din değiştirdiğini görmedi.

galadlirim · Post by **galadlirim** » Sat Jul 31, 2004 2:07 am

gnom a kederle baktı Azalinin Seçilmiş Savaşçısı,bu küçük gnom u tanıması onun için hiçbişey ifade etmiyordu.kimse onun için bişey ifade etmiyordu;yaşayanlar arasında.gnom karşısında eski hüzünlü kızı değil,kudretli bir savaşçı gördü:nefretin acının ve intikamın savaşçısını.içinde yükselen öfkeye karşı koyamayarak küçük gnomu havaya kaldırdı ve gözlerini aynı hizaya getirdi,"ona dokunma,sakın.."dedi ve gnomu yere fırlattı.

Post by **Firble** » Sat Jul 31, 2004 2:24 am

Gnom hızla geriledi. Galadlirimin gözlerinde ki bir şey onu gittikçe daha fazla korkutuyordu.. Zar zor ayağa kalktı.. Bunun yeni bir kabus olduğundan şüphesi yoktu. Kaçmak istiyordu deli gibi kaçmak istiyordu. Ancak artık kabuslara ve onların yarattıklarına karşı duracaktı.. Elinden geldiğince çabalayarak ayağa kalktı. Ve Galadlirimin üzerine yürümeye başladı... Güçlü çıkmaya çalışan ama titrek bir sesle " şeytan... Pis şeytan yeryüzündeki diyarlarda yaşayan ozanın suretine bürünerek beni kandıramazsın...Hazırlanan sahnenin korkunçluğu sesinin gittikçe daha fazla titrek ve ağlamaklı çıkmasına neden oluyordu.. " Aşağılık şeytan.. Orenin kölesi Defol buradan arkadaşlarımın yanından defol..."
Sözler bittiğinde Firble kara elfin önünde titreyerek duruyordu. Büyünün bitmesi için zamanın asla yetmeyeceğini bilse de ozanlık sayesinde edindiği Galadlirimin gözlerinin parlayıp etrafındakleri görmesini engelleyecek bir ışık büyüsüne başladı..
İmkan yoktu bu dünya da kazanmasına imkanı yoktu ama bu defa savaşacaktı.

RP DIşI NOT: Ozan oynadığım bir oyunda bu ışık büyüsü bana verilmişti. Bildiğim kadarı ile bu bir ozan büyüsü. Eğer değilse bir şekilde ilüzyon yaratarak galadlirimin kafasını karıştıracak bir ozan büyüsü olarak varsayabilirsiniz.

galadlirim · Post by **galadlirim** » Sat Jul 31, 2004 2:40 am

görme duyusunu yitirdiğini farketti ama bu onun için hiçbirşeydi ve keskin kulakları ona yardımcı olacaktı."Aç gözlerini Firble!"diye gürledi,""bu senin kabusun değil benim kabusum olması daha olası ama küçük yaratık..yada bu bir kabus olsa bile ne farkeder?kılıcımı hissetmeden kaç git minik şey yoksa kötü olacak..buradan gitmeni emrediyorum!"diye söyledi yavaşça öfkesi dinmeye başlamıştı herşeyi aleyhine çevirebilirdi ve bu küçük şeyi bu tapınakta istemiyordu.."Bana saygı göstermesini öğreneceksiniz..buradan kaçdığında-eğer yara almadan kaçabilirsen..diyarda ilk öğrendiğin şey bu olsun!"dedi ve firble ı yakaladı."beni buna yapmaya zorlama.."dedi son bir şans olmasını umud ediyordu bu küçük gnom u hayatın gerçeklerine döndürmenin tek yolu buydu..gerçekler..

Post by **Firble** » Sat Jul 31, 2004 2:47 am

Galadlirimin ses tonu Firbleyi karasız bırakmıştı bu bir düşse bile karşısındaki Galadlirim miydi yoksa.. Onun suretindeki bir yaratık mı?
Kafası o kadar karışıktı ki.. Galadlirim ancak onu kaldırırken bunu hissetti.
Umurunda değildi. Cehennemde geçirdiği kırk yıl boyunca fiziksel acılar onda en az yara bırakanlar olmuştu. Soran gözlerle Gorath a ve Firan a baktı. Sonra Galadlirime döndü.. Sen galadlirim misin? Yoksa.. sözünün devamını gertiremedi. Bir arkadaşının o canavarlardan biri haline gelmesi belki de onu en fazla üzecek şeylerden biri olacaktı.

galadlirim · Post by **galadlirim** » Sat Jul 31, 2004 2:56 am

"ben galadlirim miyim?"dedi gülerek bir an herşey sanki biran normale döndü..yere eğildi yavaşça ve gnomun gözlerinin ta içine baktı"ben o muyum?"diye sordu ona..gözlerindeki şeyleri ozanın anlayacağını umuyordu..

Post by **Firble** » Sat Jul 31, 2004 3:06 am

Gnom garip bir şekilde baktı o olmalı idi. Eski Galadlirimden farklı bir şeyler vardı ama... yine de bir şeyler gözlerindeki o gizem ... hala oradaydı.. Orenin hiçbir yaratığının taklit edemeyeceği gizem...
Ãƒ?yle ise dedi.. neden neden buradayız biz?
Cesede doğru göz attı. Onun ölümü.. Ölümün seni üzmüş.. Neden? O düşmanımdı.. Düşmanım olan tanrının şovalyesi.. ama saygıyı hakeden bir düşman .. Gerekirse onun için seninle ağlarım senin duygularını asla tam olarak paylaşamayacak olsam da.. Ama neden Galadlirim.. Ve dotlarım Firan la Gorath ve sen.. Neredeyiz?? Buraya nasıl geldik..
Bir an tüm bunlar sanki onu çıldıratacakmış gibi ellerini başına götürdü.. Ãƒ?ığlıklar hiç kaybolmayan çığlıklar başında yankılanıyordu.. Sen Gladlirimsen söyle.. Zamanında diyardaki üç ozan kardeşinden biri olan bana anlat.. Tüm bunların anlamını.. Hala cehennemde miyim? Yoksa diyarların kendisi cehenneme mi dönüşmüş?

Gorath · Post by **Gorath** » Sat Jul 31, 2004 3:36 am

Gorath olanları tüm sakinliğini koruyarak izledi. Firble bir an acılar içinde başını tutunca beyninin patlıyacak gibi ağrıdığını hissetti ama hiç bir şekilde yerinden kımıldamadı. Sadece izledi ve eski iki dostun neler yapacaklarını merak etti. Artık ruhları bağlanmış olduğu için Firble'ın neler hissettiğini biliyor hatta düşüncelerini bile görüyordu ama Galadlirimin gözlerinden bile bir şey anlıyamıyordu. Belkide anlamak istemediği için anlayamıyordu. Sonuç olarak sadece izledi ve doğru anın gelmesini bekledi.

Post by **Firble** » Sat Jul 31, 2004 4:04 am

Gnom hala hep önceki yaşamında hep hayranlıkla izlediği elf kıza bakıyor ve bir cevap bekliyordu.

galadlirim · Post by **galadlirim** » Sat Jul 31, 2004 4:37 am

"cehennemde değilsin.."dedi firble a""diyarlar cehenneme döndü sayılır.."dedi "açıklama mı bekliyorsun?Azalin bir yarı tanrı oldu vende onun yolunda ilerleyen ilk kişi oldum..ve Seçilmiş Savaşçı ünvanını kazandım..benden geriye ne mi kaldı?bunu sana söylebilirmiyim bilmiyorum?şimdi yoluna devam et..birgün beni anlayacaksın.."

Azalin · Post by **Azalin** » Sat Jul 31, 2004 5:01 am

Ortamdaki kargaşayı son derece kayıtsız ve umursamaz bi tavırda izleyen Yarı Tanrı odada ki varlıklara sırtını döndü, ağır ağır ilerlerken:

"Zamanın Koruyucusu sonsuza dek orda kalacak. O kılıç ise dokunan herkesi lanetleyecek." dedi.

yavaş yavaş ortamdan yok olurken havada bir cümle kaldı:

"ben müridlerimden benim yaptıklarımı anlamalarını değil, sadece bana inanmalarını beklerim.... "

lord yok olduğunda kaledeki çığlılklarda susmuştu...

Post by **Firble** » Sat Jul 31, 2004 5:37 am

Firble tüm sözleri sanki yavaş yavaş söyleniyor gibi duydu. Azalin yarı tanrı mı... Azalin Firanın eski.. Hayır görünüşe göre yeni adı... Derin bir nefes aldı.. Galadlirim onu bu hale.. Azalin mi.. sokmuştu?? İntikamın ve acı.. şimdi bu sözler daha da anlam kazanıyordu.. Olamaz diye düşündü Firble içinden bu gerçek olamaz. İçinden hayal kadar uzak gelen zamanlardan kalan o sözler geldi. Tanrı olmk bir ödül değil lanettir. Yarı tanrı Azalinde Firandan geriye ne kaalmış olabilir diye düşündü? Bunların yanlış olmasını diledi. Sonra Firanın arkasını döndüğünü gördü. İnanlarım. Gorath ın lord sözcüğü daha fazla anlam kazanıyordu. Firanın umursamaz bir tavırla kayboluşunu izledi. O anda anladı. Evet Firan artık tanrıydı. Daha doğrusu artık dostu Firan değil. Dostu Galadlirime ve Gorath a baktı.. Galadlirimin çektiği acının ufak bir gölgesini hissetmişti ve onun çektiği acı.... aman tanrım dedi tekrar.. Bunları bunları o mu yaptı diye düşündü. Onun dostu Firan... Uzun zamandır bağırmadığı bir sesle Haaayııır diye bağırdı ve kalenin koridorlarına doğru koşmaya başladı. Bir yandan da çıkar beni buradan beni buradan çağır yarı tanrı diye bağırıyordu.

galadlirim · Post by **galadlirim** » Sat Jul 31, 2004 6:22 am

artık daha fazla tahammülü kalmamıştı..kılıcını kınından çekti ve gnomun tam kalbine doğrulttu"burayı terket..hemen. sana yeterince tölerans verdim.."eski"dostum..ve gnomu tuttuğu gibi ensesinden tapınaktan dışarı sürdü..gnomun son duyduğu ses"buraya bir daha adım atarsan,o kılıç kalbine girecek.."sözünü ve acı bir kahkahayı işitti.bu galadlirimin son kahkahası olacaktı yada bu acıyla atacağı kahkahaların başlangıcı..sonunda gerçekten Azalinin savaşçısı olduğunu anladı..o acının,intikamın,nefretin savaşçısıydı..ötesi yoktu..

Gorath · Post by **Gorath** » Sat Jul 31, 2004 8:55 pm

Gorath olanları sıkıntı ile izledi ve Firble'a doğrultulan kılıca kayıtsızca baktı. Eğer Firble ölecekse oda ölecekti ama artık bu terimin varlığına alışmıştı. Ruhları birbirine bağlanan iki varlık son kez Firble dıaşarıya seçilmiş savaşçı tarafından atılırken gözgöze geldiler ve ilk kez Gorath yerinde huzursuzca kıpırdandı. Ruhunun bağlanmış olduğu gnome ile yeniden karşılaşacaktı. Ölü yada diri artık birbirlerine bağlıydılar ve bu belkide sonsuza kadar, ya da yeni bir güç onları ayırana kadar sürecekti.

Gorath dışarıya sürülen Firble'a baktı ve lordunun gittiği yere bakışlarını çevirdi. Suratında bir gülümseme belirdi ve "Bizi birbirimize bağlarken her halde bir bildiğin vardı lordum!" dedi. Arkasını döndü ve komutanı Galadlirim ile göz göze geldi. Tüm hayatı boyunca ilk defa bir kişinin sözünü dinlemişti. O da komutanı Galadlirimdi ve şimdi yüzyüze durduğu kadına bakarken ruhundaki acıları daha fazla hissediyordu.

Suratında büyük bir sırıtma ile komutanını selamladı ve ruhundaki acıları dinlemek için tapınakta bulunan odalardan birisine çıkarken kendi kendine "Evcilleşiyorsun Gorath!" diye mırıldandı. "Bu kadın seni evcilleştiriyor." Homurdanarak az önce Firble'ı yatırdığı odaya yöneldi.

Raistlin · Post by **Raistlin** » Sat Jul 31, 2004 9:52 pm

Sonraki gün gece karanlık bastırırken Hellfire, kalenin etrafını saran karanlık bulutların ve çakan şimşeklerin arasında ilerliyordu. Ağaçları koparacak şiddetteki rüzgarlar biraz canını sıksa da çektiği acıyı umursamadan hızla uçmaya devam etti.

Kaleye yaklaştığında duyduğu korkunç çığlıklarla eğlenircesine korkunç bir çığlık attı ve aşağı doğru süzülmeye başladı. Ãƒ?ığlıkların kaynağına yaklaştığı için mi yoksa çığlıklar onun gelişini kutlamak için mi bilinmez daha yüksek sesle bağırıyorlardı.

Hellfire Tanrısının adına yükselttiği çığlıkların ona güç verdiğinden emindi ve yere gökgürültüsü gibi bir diz ve ayağı üzerinde düştü. Ayağa kalkarak kalenin girişine ilerlerken dizlerindeki ufak taş parçaları birer birer döküldü. Kapıdan bir kez daha girdiğinde kendini gerçekten iyi hissediyordu. Tanrısına hizmet etmek duyduğu acıyı ve korkuyu azaltsa da her geçen gün alınmayan intikamı onu daha çok öfkeye boğuyordu...

Sonsuza kadar kör ettiği onlarca insan nefretinin aleviyle yakmak istediklerinin arasında bir hiç gibiydi. Ellerine ise hiç kan bulaşmamıştı ve dişlerini hiç bir eti parçalamak için kullanmamıştı. İntikamın şehveti ancak kan dökerek alınınca tatmin ediciydi ve Hellfire yemin ediyorduki kara topraklar kana doyacaktı...

Bir anda hışımla Azalin'le yalnız konuşmak için Kale'nin karanlık dehlizlere doğru yürümeye başladı.

FrpWorld.Com

ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

Who is online