ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

[erethan]

rp dışı:hımm...ben nedense resist fear'ın büyücüler tarafındanda yapılabildiği gibi birşey hatırlıyordum,cevabı yazdıktan sonra kıllandım bi daha baktım yapılamıyor,yukarıdaki büyü "emotion:rage" hem mekanada uyar:)

[Unholy]

Zamanın Koruyucusu yavaş adılarla Lord Azalin'e doğru ilerledi ve diz çöktü. Elindeki Flüt'ü hafifce kaldırdı ve başını önüne eğdi.

- Bu Gnome Ozan'ın flüdü... Size verilmesi gerek...

"verdiğin flüt beni acılara boğuyor.bunu nedenini bilmesemde komutan bu böyle. ama yinede onu senden alacağım. belki bu lanetin üstümden kalkması için bu gerekli"

lordun bir hareketi ile firbe ın flüd i komutanın ellerinden çıkıp lordun kucağına gelmişti.

Azalin flüde bir süre baktıktan sonra gümüş renkli maskesini kaldırdı ve:

"unholy daha öncede dediğim gibi kendini çok iyi tanımıyorsun, bence arasıra kendini ve olmadığını iddia ettiğin duygularını dinle." dedi.

"şimdi istersen gidebilirsin"

[galadlirim]

galadlirim önündeki surete baktı..
benim kayıp ruhumu bulacaksın.. onu bana geri vereceksin .. bana büyücüyü göstermek bir işe yaramayacaktır..intikam ateşimi herkes hissetmeli dedi ve acıyla kıvranmaya başladı gözleri surete dikilmişti kanı ağzında hissediyordu.. sa-na boyun eğ-meyeceğimm dedi ıstırapla ama dizleri üstüne düşmüştü bile..

[Azalin]

İçindeki korkuyla mücadelesi,sınavdan beri yaptığı en zor mücadeleydi erethan için,dönüp gitmesine ramak kalmıştı,tam atını çeviriyordu ki ne yaptığını farketti,o kaçmazdı,hiçbir zaman yapmamıştı,şimdide yapmıyacaktı,gözlerini kapattı disiplinini sağladı,sonra "bu görüntü bile böyle bir tepki vermesine sebep oluyorsa içerde kimbilir neler olur" diye düşündü,tedbirli olmakta fayda vardı,en kötü anda kontrolünü yitirirse bu hoş olmazdı,korkuya direnmesini sağlıyacak olan büyünün sözleri yavaş yavaş zihninde belirdi...büyüyü tamamladıktan sonra girişi bulmak için kaleyi turlamaya başladı.

başbüyücünün yaptığı büyü ruhunu biraz sakinleştirmişti. şimdi daha aklı selim düşünebiliordu. kalenin etrafında zorda olsa bir tur atmıştı. ama artık atı buna dayanamıordu .huysuzlanan hayvan dan inme ihtiyacı hissetti büyücü.

atından indi ve hayvan birden hızlı adınlarla kaleden uzuklaştı. ama eğitiminin verdiği alışkanlıkla durdu ve daha rahat olabilecek bir yerde başbüyücüyü beklemeye başladı.

erethan birden kalden gelen fısıltılar duymaya başladı.. "buranın kapısı yok"..yeteri kadar korkman, "acı çekmen yada intikam istemen yeterli"..

başbüyücü kafasında bunlar ile tekrar kanayan duvarlara yaklaştı. yaptığı büyü onun az da olsa burdaki korkulara göğüs germesine yardımcı oluyordu.

acı çekiyor muydu.???. başbüyücü intikam istiyor muydu?

bunları kendine sorarken, duvarların çekim gücüne kapılmıştı....sanki duvarda gezen suratlar onu çağırıyor gibiydi...

[Azalin]

galadlirim önündeki surete baktı..
benim kayıp ruhumu bulacaksın.. onu bana geri vereceksin .. bana büyücüyü göstermek bir işe yaramayacaktır..intikam ateşimi herkes hissetmeli dedi ve acıyla kıvranmaya başladı gözleri surete dikilmişti kanı ağzında hissediyordu.. sa-na boyun eğ-meyeceğimm dedi ıstırapla ama dizleri üstüne düşmüştü bile..

"hahahhahh..drow.. kara elf.. .diyarda ki kötülük timsali varlık!!! seninde kafan intikam ateşi ile dolmuş."

"ve maalesef yeteri kadar bilge değilsin, unutma sen buraya emir vermeye değil, benden yardım dilemeye geldin, asla üstünden gelemeyeceğin irade savaşlarına girme" drow yere çöktüğünde Azalin tahtından kalktı. ve galadlirmle doğru yaklaştı. yavaş yavaş drowun etrafında dolaştı. elindeki sürekli kanayan hançer den çıkan damlalara bazen tam kara elfin üstüne gelecek gibi olurken kayboluyordu.

galadlirim birden kafasının içinde tekrar büyücü ile geçirdiği günleri gördü.mutlu mutsuz bütün anılar dolaştı kafasında. içindeki duygular tam tepe noktasına geldiğinde dayanacak hali kalmamıştı. ve birden görüntüler anılar bitti. ve drow da nerdeyse bitmişti.

"gördün değilmi. ilk önce intikamınla sen başetmeyi öğrenmelisin.sonrada bütün diyara duyurmalısın"

"ama emin ol hepsinin bir karşılığı olacak. sana intikamın o sıcak ve sarhoş edici yanını tadtıracağım. ama karşılığınıda zamanı gelince lacağım. "

[galadlirim]

nefes nefese doğruldu.. "düşünemiyorum ,düşünemiyorum." diyordu devamlı sonra birden yenildiğini anladı :bu varlığa değilde dünya onu yenmişti...zaten bu varlıkta kimdi ..dünyadaki tüm acılar değilde neydi..bilincini kaybetmekte olduğunu hissediyordu.. son bir gayretle dayandı ve konuştu
"Benden güçlü olana saygım herzaman var..ama sana yandaşlığım bir çıkar ilişkisi olacaktır bunu zaten benden iyi biliyorsun ve bana öğretmeni istiyorum ..hünerini ,iradeyi ve intikam ve nefret ateşimi nasıl denetleyeceğimi ve kullanacağımı öğret bana.. "
dedi ve yığıldı..

[Unholy]

Lord Azalin'in ayanında durdu ve dikkatle ardına döndü. Duyguları olmadığını biliyordu Lord Azalin bunun varlığından bahsetsede. Donuk sesi çığlıklara karıştı.

- Zamanın tapınağını gözetmem gerek... Yerim orasıdır Lord Azalin...

Yavaşça geldiği yoldan, geldiği gibi sessiz ve donuk bir biçimde gitti.

[Gorath]

Cüce Gorath acılar içinde ilerledi ve önünde beliren kaleye baktı. Kapısı yoktu ama bu onu ilgilendirmiyordu da. Kaosun tapınağında lordunun ona söylemiş olduğu sözleri düşünürken istemeden buraya gelmişti. Saygısızlığının cezası olarak bu lâneti çekiyordu.

Kaleya doğru hiç durmadan ilerledi ve duvarlara değmesi ile içeriye girmesi bir oldu. İçindeki acılar ve intikam isteği o kadar büyüktü ki kalenin duvarları onu daha değdiği anda içeriye almıştı. Kendisine karşı çok büyük bir intikam duyuyordu. Yaptıklarına karşı.

İçeriye ilerledi ve dizlerinin üzerine çöktü. Acılar o kadar büyüktü ki. Cehennemde çektiği acılar sanki yeniden oradaydılar. "Lord Azalin!" diye yankılandı sesi. "Lütfen yardım edin. Üzerimdeki lâneti kaldırın." Cücenin gözlerinden yaşlar gelmeye başladı. Lânet ona geçmişi hatırlatıyordu. Hatırlamak istemediği geçmişini... "Firble..!" dedi fısıltı şeklinde. "Ben ne yaptım..?"

[yeminer]

Yeminer yeni yarı tanrının yükselişinden uzun süre önce haberdar olmuştu ama öğrenciler yüzünden onu ziyaret edememişti. "Sonunda vakti geldi " diye düşündü ve Azalin'in tapınağının dışına teleport oldu. Eski ortağı Azalin le dostlukları tazelemek gerekiyordu. Her ne kadar intikam hırsını çook önce kaybetmiş olsa da yine de diyarın en güçlü kişileirnden birisi olan Azalinle birçok ortak yönleri vardı.
Yeminer yavaşça kapıdan içeri süzüldü... kara tahtta oturan müttefiğine baktı.. ve kudreti gördü.

"Selamlar lordum Azalin " dedi Yeminer kudretli bir sesle...
"Yarım bırakmak zorunda kaldığımız işler hakkında konuşmak üzere buraya geldim" dedi Yeminer ve dehşet verici bir şekilde kahkahası salonu doldurdu... Bu kahkaha ölümlüler için kanı donduracak birşeydi fakat ölümsüzler için sadece çıkarklarına uyan şeyler olduğu zaman verilen bir tepki.
"Evet lordum Azalin" dedi Yeminer ve sustu.

[Firble]

Lord Azalin beyninin içinde bir yankı duyar. Firan dostum yardım et yardım et... Sana ihtiyacım vaaaaar. Ne kadar yarı tanrı olsa da Unholy aracılığı ile Lord Orenin yaptığı lanet hala etkilidir. Ona Firblenin ölürken onu tanıdığı isimle seslenerek bir dostunun acısını hatırlatmanın yanında yarı tanrılığı seçerek kaybettiği hatayı da anımsatmaktadırlar. Acıların Korkunun ve intikamın efendisi olmaya mahkum edilmiş Tanrı ona seslenen eski dostunu her gece duymaya başlar.

RP Dışı: arkadaşlar başlık kaybolduğu için onu tekrar görünür yapmak için mesaj atmam gerekiyordu. Ölmüş birinin atabileceği en mantıklı mesajı atmaya çalıştım. Bu mesajı altında yeni bir mesaj olmadan mümkünse silmeyin. Aksi taktirde başlık tekrar kaybolabilir. (hakkaten de kale görünmez oldu : ) )

[erethan]

"Firan...yada azalinmi demeliydim...buraya yalnızca büyülerimin gerçektende doğruyu gösterip göstermediğini görmek için gelmiştim,belliki doğruymuş,sonuçlar beni şaşırtmıştı,demek içindeki intikam ateşine yenik düştün...Ayrıca sorarım sana kimin içinde korku yoktur...ben korkarım,ve bununla övünürümde,cesaret yalnızca aptalların oyuncağıdır...korkmak mühim değildir,önemli olan korkuya yenilmemektir,mesela şuan korkuyorum Firan,ama sıradan bir korkak gibi kaçmıyorum."

[Azalin]

nefes nefese doğruldu.. "düşünemiyorum ,düşünemiyorum." diyordu devamlı sonra birden yenildiğini anladı :bu varlığa değilde dünya onu yenmişti...zaten bu varlıkta kimdi ..dünyadaki tüm acılar değilde neydi..bilincini kaybetmekte olduğunu hissediyordu.. son bir gayretle dayandı ve konuştu
"Benden güçlü olana saygım herzaman var..ama sana yandaşlığım bir çıkar ilişkisi olacaktır bunu zaten benden iyi biliyorsun ve bana öğretmeni istiyorum ..hünerini ,iradeyi ve intikam ve nefret ateşimi nasıl denetleyeceğimi ve kullanacağımı öğret bana.. "
dedi ve yığıldı..

Herşeyin karşılığı var galadlirim. Bunları öğrenmek seni geri dönüşü olmayan bir yola sokabilir.

Bunu yapmak istiyorsan, şimdi ayağa kalk ve onurlu bir savaşçı gibi intikamın üstüne yemin et. Bana daima bağlı kalacağına...

Unutma bu yemin hem intikamını hem de ruhunu birbirine bağlayacak.

[Azalin]

Cüce Gorath acılar içinde ilerledi ve önünde beliren kaleye baktı. Kapısı yoktu ama bu onu ilgilendirmiyordu da. Kaosun tapınağında lordunun ona söylemiş olduğu sözleri düşünürken istemeden buraya gelmişti. Saygısızlığının cezası olarak bu lâneti çekiyordu.

Kaleya doğru hiç durmadan ilerledi ve duvarlara değmesi ile içeriye girmesi bir oldu. İçindeki acılar ve intikam isteği o kadar büyüktü ki kalenin duvarları onu daha değdiği anda içeriye almıştı. Kendisine karşı çok büyük bir intikam duyuyordu. Yaptıklarına karşı.

İçeriye ilerledi ve dizlerinin üzerine çöktü. Acılar o kadar büyüktü ki. Cehennemde çektiği acılar sanki yeniden oradaydılar. "Lord Azalin!" diye yankılandı sesi. "Lütfen yardım edin. Üzerimdeki lâneti kaldırın." Cücenin gözlerinden yaşlar gelmeye başladı. Lânet ona geçmişi hatırlatıyordu. Hatırlamak istemediği geçmişini... "Firble..!" dedi fısıltı şeklinde. "Ben ne yaptım..?"

"Bak bak, benim naçizane kaleme kimler gelmiş. Gorath!!. Umarım geceleri rahat uyuyorsundur. Yada yok sen uyuyamazsın ki her gece rüyaların var.hahahahhaha..."

"sen gorath acı çekiyorsun kendinden intikam almak istiyorsun.ama ben senin dahada fazla acı çekmeni hatta azap duymanı istiyorum."

Dwarf gorath birden kulaklarında firble ın flütünün sesini duymaya başladı. O kadar güzeldi ki ezgi ama nerdeyse notalar seslere dönüşecekti. Gorath sanki flüdün "katil , katil gorath" dediğini duyacak gibi oluyordu.

Flüd ezgisi devam ederken Azalin tekrar konuştu:

"GORATH!!! Acıları nı dindirmek senin elinde. Firble ı nasıl öldürdüysen onu tekrar öyle canlandıracaksın."

Birden dwarf ın sol elinde firble ın büyülü flüdü oluştu.

"Bunu al gorath . Firble ın almış olduğun ruhunu, Oren_Dautry nin elinden kurtar ve bu flüdün içine koy. Sonra bana geri gel"

"o zmana kadar rüyaların ve bu flüdün lanetli sesi seninle olacak"

"şimdi diyara geri dön"

[Gorath]

Cüce Gorath elindeki flüde baktı ve dostunun ruhunun lordunun elinde olmasına karşı içini bir dehşet kapladı. Bundan onun neden haberi olmamıştı. Lordu bunu ondan neden saklamıştı. Unholy onun baltasından ruhu kurtarmıştı. Bunların hepsi bir yalanmıydı.

Elindeki flüde tekrar baktı ve ruhunun intikam ve acılar ile dolduğunu hissetti. Arkasını döndü ve kalenin dışına doğru yürüdü. Duvarlardan birisine elini koydu ve duvardan geçmek için kendisini ileriye itti ama duvarın bu talebi reddettiğini gördü. Duvar bu kadar büyük acılarla ve intikamla dolu olan birisini içeriye almakta çok rahattı ama dışarıya çıkarmayı reddediyor gibiydi. Kendisini hızla ileriye itti ve duvarla büyük bir savaşa girmiş gibi hissetti. Ama en sonunda dışarıya çıktığını fark etti. Ruhunda derin bir acı ve yapması çok zor bir görev ile birlikte kalenin dışındaydı. şimdi ruhundaki acıları dindirmek için ödemesi gereken bir bedel vardı. Bunu yapmalıydı...

Arkasını döndü ve son bir kes binaya bakarak "Bunu yapacağıma emin olabilirsin lord Azalin!" dedi. "Ruhumdaki acıların bedelini ödeyeceğim." Yürüyerek oradan uzaklaşmaya başladı.

[Azalin]

Yeminer yeni yarı tanrının yükselişinden uzun süre önce haberdar olmuştu ama öğrenciler yüzünden onu ziyaret edememişti. "Sonunda vakti geldi " diye düşündü ve Azalin'in tapınağının dışına teleport oldu. Eski ortağı Azalin le dostlukları tazelemek gerekiyordu. Her ne kadar intikam hırsını çook önce kaybetmiş olsa da yine de diyarın en güçlü kişileirnden birisi olan Azalinle birçok ortak yönleri vardı.
Yeminer yavaşça kapıdan içeri süzüldü... kara tahtta oturan müttefiğine baktı.. ve kudreti gördü.

"Selamlar lordum Azalin " dedi Yeminer kudretli bir sesle...
"Yarım bırakmak zorunda kaldığımız işler hakkında konuşmak üzere buraya geldim" dedi Yeminer ve dehşet verici bir şekilde kahkahası salonu doldurdu... Bu kahkaha ölümlüler için kanı donduracak birşeydi fakat ölümsüzler için sadece çıkarklarına uyan şeyler olduğu zaman verilen bir tepki.
"Evet lordum Azalin" dedi Yeminer ve sustu.

"eski ortak yeminer, diyarda tekrar bir nefes alan varlık olduğumda beni hiçde takdir etmemiştin. ama yaşam inanılmaz bir olgu. ve en büyük düşmanlar bile umulmadık şeyler yapabiliyorlar. aynı Lord Oren_Dautry nin isteyerek yada istemeden bana yaptığı gibi" dedi ve sustu Azalin.

"seninle ortaklık mı??? Elbette Yeminer the Lich. Gücüme güç katacak ortaklıklara asla hayır demem."