Toprağın şarkısı Yeniden

[Firble]

Zor işte
Okulumda son haftalarını yaşadığımı umarken
Tadını çıkarmak için bile durmuyor hayat bu son haftaların
Ã?ünkü bir mücadele devam ediyor hep
Ki olmalı da bu mücadele biliyorum
Yine de zor işte diyorum kendi kendime zor

şanslıyım
şanslıyım çünkü anlam katabildim mücadeleme
Boş bir sürükleniş değil benim hayatım
Hedeflediğim bir yön
Varmak istediğim hedefler var
Birbirinin peşi sıra uzanan

Bir yaz yaklaşıyor sıcak
Bir bahar bitiyor
Yemyeşil bir hatıra bırakan geride
Saatler ağır ağır ilerliyor
Zaman geçiyor....
Gelecek ne getirirse getirsin bana
Hoş gelmiş sefa gelmiş hayatıma...

[Firble]

Yeni bir ozan katıldığında aramıza
İçim kıpır kıpır olur.
Bilirim aslında
Herkesin içinde vardır bir ozan
Yaşadığı birbirinden renkli onca duyguyu
Taşıyacak olan bizim zihnimizin derinliklerine
Ve ozan kendini gösterir bazen
Kimi zaman ağlayışında bir bebeğin
Kimi zaman yüz ifadelerinde yaşlı bir hanımefendinin
Ozanlık yoluna atılan adım ozan yapmaz insanı
Sadece daha iyi ozan olmaya çalışmasını başlatır
Ve bu yola girince bir son yoktur artık
Hep daha güzel yolları bulunur kendini anlatmanın
Günü gelir haddi olmayan bir işe de soyunur ozan
Başka insanların da duygularını anlatır şiirlerinde
Ve sonra da hayalinde oluşan hiç yaşamamış insanların
Güzel bir yoldur bu
Ulaşmak yerine bir yere
Hep gitmek gitmek hiç durmadan yürümek istenecek bir yol
Benim dördüncü yılım sanırım bu yola gireli...
İyi ki girmişim
İyi ki..

[Firble]

Karanlığın ortasında gibiyim
Ellerimle tutuna tutuna ilerliyorum duvarlara
Ne zaman nasıl kurtulacam bu duygudan bilmiyorum
Sanki ben kontrol edemiyorum kendimi
Başka bir şey var içimde
Adını koyamadığım
Gittiğim yönü bilmiyorum
Sürükleniyorum belki de
Ya da başka bir şey yol aldırıyor bana
Ã?yle ki bazen bir gün sonrası bile çok uzak geliyor
Yıllar sonrası bile çok yakın gelmişken bir zamanlar...

[Firble]

Bu şiir Darkgnome a itafen yazılmıştır. Cilveli Keçide yazdığı mesajdan ilham aldım... Bilmiyorum kendisi görür mü yazdığımı.. : ) ) )

ABİ Mİ OLDUK ? ? ? ?

Bir zamanlar
Dört yaşındayken sanırım
Annem bana artık Abi oldun derdi.
Büyüdüğümü anlatmak için
İki üç yaşında kardeşlerim vardı ya yanımda
Ben büyüktüm bir de onlarda
Ã?yleyse abisiydim onların
Sonra
Bilmiyorum ilk ne zaman bana birisi abi dedi
Belki kardeşim
Belki biraz daha önce...
Ancak ben kendimi ne zaman abi gibi hissettim..
Büyük bir çocuk değil de
Bir abi gibi
Kardeşinin yanında olan bir abi
Zaman oynuyor hep bu oyunu
Ve ben sanki hep bugünkü gibi yaşamışım gibi hissediyorum
Sanki bir geçmiş yokmuş gibi.
Hep böyle olmuş gibi...
Ancak yine de garip geliyor...
Abi olduğumu düşünmek
Geçmişte kalmış olsa da o dört yaşındaki çocuktan bir yan var içimde
Abi olmayı reddeden
Arkadaş olmak isteyen kardeşleri ile...
Yine de bazen diyorum
Bu da farklı bir duygu...
Abi ve kardeşin yaşadığı
Eğer doğru yaşanırsa
Farklı bir güzel yanı yaşamın
Bilmiyorum
Kaç kişinin abisiyim bugün
Ya da kaç kişinin kardeşi
Ancak borçluyum sanıyorum
Bana bir abi
Ya da bir kardeş olabilmiş herkese...

[Firble]

Uzun bir gündü
İstediğim gibi de geçmedi
Yine de tuhaf bir tad bıraktı içimde
Sanki zaman bir şeylerle oynamış
Ve tam olması gibi ayarlamıştı bir şeylerin tadını
Yorgunluk üzerimde bugün
Yapmak isteyip de yapamadıklarım da yankılanıyor
Aklımda
Ancak yine de garip bir mutluluk veriyor.
şu son saatlerinde günün
Bugün yaşadıklarımı düşünmek
İyi ki yaşadım diyorum
İyi ki yaşıyorum zamanı.

[Firble]

Hemen karardı hava
Hemen akşam oldu.
Oysa ne çok şey yapmak istiyordum bugün
Ne çok şey vardı yaşanacak
Biraz daha yavaş batamaz mıdı güneş
Bekleyemez miydi beni yıldızlar
Ve saatler biraz da aheste olamaz mıydı bugün...
Yeni bir gün var biliyorum...
Ama o kadar çok şey var ki yapmak istediğim
Naapalım işte...
Dinlemiyor zaman...
O koşup gidiyor peşi sıra
Bizse izliyoruz.

[Firble]

Yaşayamıyorum sanki bugünlerde
Nefes alıyorum
Hareket ediyor kolların ayaklarım
Düşünüyorum
Özülüp seviniyorum da üstelik
Ancak eksik bir şeyler
O kadar severek seçtiğim
Ve o kadar güzel bulduğum mesleğim bile yabancı sanki bana
En çok bu acı veriyor
Korku girince bir defa zihnime
Bir şeyler zorunlu olunca
Tadı kaçıyor yaşamın bir parça
Üstelik de zorunda olmasam da yapacak olmama rağmen
Yaptığım işleri
Üstelik de öyle ağır ağır da değil
Canla başla
Belki haklıydı Tom Savyır...
Belki de bir oyun olarak görmeli her şeyi
Ve bir oyun oynar gibi yaşamalı hayatı
Bir oyun oynar gibi ciddi yaşamalı
Bir oyun oynar gibi...

[Edmond]

Yaşamamanın da bir tadı varmış
Bir tadı varmış, çünkü sen yoksun
Yokluğunun da bir tadı varmış
Ã?ünkü hayalin de güzelmiş.

Hayalinden bile yoksun kalmışım
Gözlerimin önünden geçerken sen
Ben sadece bakakalmışım
Durduramamışım seni
Gözlerin önümden kaymış
Ben sadece ağlamışım.

Sensizliğin acısıyla yanmışım
Ellerim paramparça,
Gözyaşlarım kalbimden sızıyor
Ağlıyorum, ellerim kan
Sen yoksun.


Hayat bitiyor zannediyorum.
Ama nerede?
Ben bu cezaya mahkûm kalmışım
Yaşamak zorundayım
Yaşamak, ve bu acıyı çekmek.
Hayalinin yokluğunun acısını.....

[Firble]

Bitti ilkbahar
Yağan yağmurların yarattığı hoş bir serinlikle
Ve de yazılan mektupların
Uğruna mücadele verilen bir hayatın
Ve birbirinden güzel günlerin anısını taşıyarak
Kaldı geride bir mevsim daha...

Umut olacak yine
Yağmurlar olacak
Bir mücadele bir hayat
Bitmeyecek devam edecek yeni mevsimde de

Ancak farklı bir tadı olacak hepsinin elbet
Yeni mevsim kendi kurallarınca sürecek hükmünü
Yeni bir mevsim bu
Yeni bir zaman
şimdi yeni öyküler yazmak lazım.
Ve ben bir tepenin üstündeki general gibi
En önemli savaşlarımdan birini başlatacağım
Mevsimin dönümünde

[Firble]

Ã?SS ye giren tüm kardeşlerime adanmıştır. Bu sınavda hayal ettikleri başarıyı yakalamaları ama aynı zamanda sınavın öncesinde de sonrasında da hatta sınav sırasında da akan bir hayatın olduğunu da unutmamaları dileği ile.... : ) ) )


Aslında biz veriyoruz önemini
Önemli bulduğumuz olaylara
Hayatımızın dönüm noktası olan saatler de aslında
Biz dönüm noktası olarak gördüğümüz için öyleler...
Hayatın her an önümüze çıkardığı binbir fırsat varken
O kadar azı görünür ki
Doğumumuzdan beri görmemek için eğilmiş zihnimiz için
O binbir fırsattan bir tanesi tek fırsat oluyor
Bir anda
Ve bir üç saati bekliyor ve hazırlanıyoruz ona
Bazen bir bazen iki yıl boyu...
Sonra....
Her şey bitmiş gibi geliyor bir an
Kazansak da kaybetsek de
Durmuş gibi yaşam
Başarılacak kazanılacak hiçbir şey kalmamış gibi artık
O kadar hayatımız olmuş ki bir sınav
Ve o kadar silmiş ki geri kalan her şeyi
Birden bire çekildiğinde önümüzde
Sanki bomboş gibi geliyor yaşam...
Ve sınavın öncesi
Sanki bir savaşın öncesi gibi
Oğlunu askere uğurlar gibi uğurluyor aileler
Oğullarını ve kızlarını
Oysa nedir çözülecek olan?
Birkaç yüz sorudan oluşan bir bulmaca
Eğer üzerinde büyük harflerle yazmasa
Ã? S S diye
Bir haftasonu neşe ile çözülecek belki
Ancak en zor ve önemli sınavı o o an için
Biz öyle istediğimiz için...
Ã?ünkü biz veririz anlamını hayatta karşışlaştığımız şeylerin
Farkında olsak da olmasak da....

OZAN FİRBLE...

[Firble]

Yeni bir hafta başlıyor önümde
En uzun haftası üniversite yıllarımın
Yazdığım gibi daha önce
Biziz aslında önemini veren haftalara
Ve bu hafta önemli geliyorsa bana
Benim biliyorum bunun nedeni
Yine de...
Eğer yeni bir maceranın öncesindeymiş gibi hissediyorsam
O içimi yakan duygu iliklerime kadar benimleyse
Ve diyebiliyorsam
Umarım güzel bir mücadele olur bu diye
Ã?yleyse ne önemi var kimin yarattığının bu gerçekliği

[Firble]

Ne kadar zor kopmak hayattan
Ulu bir amaç için bile...
Ya da hayati bir mücadele içindeyken
Ne kadar zorunlu olduğunu bilsem bile bunun
Ertelemek hayatın bazı yanlarını
Bir gün bir hafta bir ay
Sadece tek bir amaç için kalmak hayatta...

Hayat her yanı ile yaşanmadı mı
Ã?rneğin unutuldu mu
Düşmanın bile olsa acı çeken bir insana üzülmek
Bir akşam vakti bir şarkı söyleyerek yürünmedi mi nice zaman
Bir çocuğun başını okşamadı mı insan
Ya da öfkesini, üzüntüsünü hatta unuttuğunda yaşamayı

Tüm anlamları kayboluyor hayatın yavaş yavaş...
Ã?yle ki uğruna savaşılan yüce amaç bile yitiyor bir zaman sonra...
Yıllarca savaşan askerlerin unutmaları gibi..
Ne uğruna savaştıklarını..
Derinlere saklanıyor ki hayata anlam veren her şey
İnsanın içinde.

Kimbilir belki çocuk gibi olmalı...
En zor anlarda bile
Gülmeli mesela...
Mektup yazmalı birilerine
Düşmanlarına bile yardım etmeli kimi zaman
Ve haykırmalı hayattayım ben diye
Her şeye rağmen hayattayım...

[Bogus]

Hayat dediğin aslında
Bir avuç kum gibi
parmaklarının arasından akıp giden
Ve bazen yumruğunu sıkmak varken
Kumu biraz daha orada tutmak için
Belki bir şeyleri büyütür diye
Tohum gibi savururuz onu etrafa...

Sonra bakarız düştüğü yere,
akıp gittiğini görürüz suyla
En kıymetli varlığımız
dönüşmüştür çamura.

Özülme boşuna, neden diye sorma.
Ã?amur akar gider,
Bir yerde birikir, kurur
ve bir başkasının elinde
yine akan giden kum olur...

[Firble]

Güle Güle Ankara....

Onca yıl geçti burada..
Koskoca bir dönem hayatımı kaplayan...
Onca öyküyü yaşadık beraber...
şiirler şarkılar söyledik
Nice hayallerin gerçekleştiğini
Nice kabusları yaşadık...
Kolay şehir değildin...
Mutlu etmedin de her zaman beni
Ama hep dürüsttün bana karşı
Hep verdin hakkım olanı...
şimdi elimde geçen yılların özeti olan bir kağıt.
Ayrılıyorum bu şehirden.
Yeniden geleceğim elbet..
Ama yaşamak için değil artık..
En azından bir kaç yıl boyunca değil..
Yeni bir şehir var artık bekleyen beni
Yeni bir yaşam
Seni özleyeceğim Ankara.
Bu çorak bozkırı
Onun insanı sarhoş eden güneşini
Ve akşam rüzgarını için için titreten bedenimi
O dalıp gidip düşündüğüm akşamları
Onca şeyi....
Hoşçakal Ankara...
Hep böyle güzel kal...

[Dreamscape]

Çok fazla memleket gördüm şu onyedi senelik hayatımda
Herbiri ayrı bir anlam bıraktı gerisinde
Herbiri tatlı ,herbiri hoş ,herbiri ağlamaklı...
Bırakıp gitmeye alışkındım ben oysa
Her zaman yaptığım gibi
Ama sandılar ki sevemedim ben onları
Yanılıyorlardı oysa ki...
Herbirinin Türküsü,herbirinin havası,herbirinin toprağı
Hala kalbimde,
En anlamlı yerde...