Toprağın şarkısı Yeniden

[Firble]

Zaman Durmuş Gibi

Onca iş var yapılması gereken
Kimse hesap sormuyor.
Kimse yok etrafta
Gülen ağlayanlar yok sanki
Hayır insanlar var
Bir şeyler de yapıyorlar ama sanki
Duruyor gibiler hareket ederken bile
Zaman oyun oynuyor
Onca iş olay felaket zafer varken önümde
Sanki hiçbir gelmeyecekmiş gibi hissediyorum bugün
Sanki her şey durmuş artık
Ve böyle de kalacak
Ama kandıramazsın zaman
Oynasan da benimle
Biliyorum geleceğin yaklaştığına
Ne çıkaracaksan çıkar önüme
Hazırım...

[Firble]

Ã?şüyorum
Soğuktan değil ama...
Hadi oradan diyeceksin biliyorumç
Bir kış günü neden üşünür ki başka
Ama öyle...
Belki kandırırdım kendimi dışarıda olsam
İçerideyim ama...
Sıcak bir oda da
Yine de

O yüzden çarem yok
Kaçamam
Biliyorum beni neyin üşüttüğünü
Kandıramam kendimi
Başkasını kandırsam bile

Yapmak isteyip de yapamadıklarım üşütüyor beni
Bir deniz kıyısında soğuk suya atlayıp yüzememek
Bir köyün derme çatma evinde atamamak sobaya odun
Yabancı bir şehri keşfedememek ya da

Biliyorum
Yapsaydım bunları
Özleyecektim bir üniversite kantininde ödev yapmayı
Belki de istediğim her şeyi yapamamak güzel yapıyor hayatı
Belki
Ama yine de üşüyorum

Yanımda olmayan insanlar üşütüyor beni
Tanımıyorum bir kısmını
Hiç görmediğim ama hayali hep yanımda olan sevgilim
Belki hiç karşılaşmayacağım onunla
Ve oğlum var bi de
24 yaşında insan çocuğunun hayalini kurar mı deme
Oluyor işte

Sonra
İstanbul daki kardeşim var mesela
Türkiye nin ve hatta Dünyanın onca köşesindeki dostlar var

Bir de
Bir de kaybettiklerim var
En çok da onlar geliyor aklıma üşüdüğümde..
İzini kaybettiğim dostlar kimileri
Kimileriyse nerede biliyorum
Ancak birbirimizi kaybetmişiz onlarla da çoktan
Bazıları ise....

Sorma bana 24 yaşında yaşar mı böyle duygular diye
16 yaşında bile yaşardım ben böyle duyguları
Her yaşta her duyguyu yaşamak belki de
Belki de yaşamı güzel yapan

Bazen bir müzik duyarsın
Sonra anlamsızlaşır ya yaptıkların
İşte böyle bir his yaşadığım...
Bir müzik dinledim istemeden
Ve şimdi üşüyorum.

[Firble]

şarkılar

Daha bebekken tanıştım şarkılarla
Ninnilerle daldım uykuya
Babamın şarkıları ile yedim ilk yemeklerimi
Okulu Daha dün annemizin şarkıları sevdirdi bana
Ölkemi sevmeyi de dinlediğimde içimin titrediği marşlar öğretti
Beraber söylediğim şarkılar bağladı beni arkadaşlarıma
Bir gün dolaşmaya karar verdiğimde ülkemi ve hatta Dünyayı
Türküleri bana anlattı gezdiğim toprakları
şarkılar andım kaybettiğim dostları
şarkılarla kaybettim umudumu
Ve boşverdim her şeye
Sonra kaybettiğim yılları da umursamadan
şarkılar beni yeniden bağladı mücadeleye
Yaratmak için daha güzel bir Dünyayı
İnsanların
Kuşların hayvanların
Toprağın rüzgarın
Dalgaların gemilerin arabaların
Fabrikaların kentlerin ormanların
Onca şarkısını dinledim.
Ve her birinin öyle çok emeği var ki bende
Hepsine borçluyum tek tek...
Bir de onları yaratanlara...

[Firble]

En Uzun Günün Ardından

Hava soğuyordu
Ve her gün daha karanlıktı öncekinden
şimdi ise
Yine soğuk hava
Ancak aydınlık artıyor gün be gün
Henüz farkında olmasa da insanlar bunun
Ve gün gelecek soğuk da azalacak giderek
İnanması ne kadar güç de olsa
Bu soğuk kış akşamında
Biliyorum ki bahar geri gelecek
Rengarenk çiçekleri, ılık rüzgarlarıyla...

[Firble]

Bir Gün Biterken

Sona erdi ya bir gün
Hava karardı artık
Bitmiş gibi sanki her şey
Tüm yollar aşıldı
Tüm hedeflere varıldı...
Artık evimde mutlu bir akşam var sadece
Yaşanacak
Sonrası olmayacak sanki
Sonsuza kadar sürecek tek bir akşam...
Bir gün bitti sanki...
Anca öyle bir gün ki bu
Sanki koskoca bir devir sona erdi.
Ve yarın o kadar uzak ki bugün
Sanki yüzyıllar gibi
Amca gelecek elbet
Elbette gelecek...

[Firble]

Sathaces in hikayesinden esinlendim... : ) )

OZANIN Ã?YKÃ?SÃ?....

Gençti ozan
Kasabasının ilerisinde bir orman
Ormanın içinde de bir elf vardı.
Dedesi hatta onun da dedesi yaşarken bile oradaydı elf.
şarkı söylüyordu.
Ã?yle güzeldi ki şarkı korkuyordu insanlar onu dinlemeye
Yaşlılar demişti ki bir daha geri gelmezdi onun sesini duyanlar
Ozan meraklıydı.
Korkuyordu bir yandan da yaşlıların anlattıklarından
Yıllarca korkusu merakıyla cebelleşti
Sonunda bir gece vakti
Işığı ile aydınlatırken ay yolunu
Doğduğu ve büyüdüğü kasabayı terk etti.
şafak sökmek üzereydi sanki müziği duyduğunda
Zaman dondu sonra...
Hareket eden sadece şarkı kaldı...
Hayali anlatıyordu müzik
Bir çocuğun küçükken gökyüzüne bakıp kurduğu hayalleri
Sonra umut, üzüntülerin kötülüklerin gideceğine
Ve her şeyin güzel olacağına inanç yüklüydü notalarda
Güzellikler
Bir kadının ozanı hayran bırakan bedeni
Uykudan uyanan bir insanın sersemliği sonra
Gökyüzündeki binlerce yıldızın parlaklığı sonra
Bir bitkinin yavaşça büyümesi
Sonra acılar
Annesinden ayrılan bir çocuğun acısı
Ve bir çocuğun acısını giderememenin verdiği
Ã?bürkünden kat kat fazla olan
Yanan ormanı seyreden hayvanların çığlıkları
Ã?aresilik, üzüntü, nefret, öfke, kıskançlık
O kadar fazlaydı ki duygular
Elfin ne bedeni vardı artık ne de zihni
Bir tek şarkı kalmıştı geriye
Tüm hissedilenleri özetleyen...
Tek bir şarkı...

Uyandığında batıyordu güneş
Bir dere vardı ileride
Kendine baktı
Yaşlıydı ozan.
Geri döndü kasabasında
Yeniden tanıştı çocukken tanıdığı arkadaşlarıyla
Koskoca bir ömrü geçirmişti hepsi
O ise tek bir şarkı
Evet sadece tek bir şarkı için vermişti hayatını
Değer miydi?
Gözlerini kapattı
Haykırarak sordu kendisine
DEğER MİYDİ?
Sessizce oturdu bir süre
Sonra kalktı
Açtı gözlerini
Biliyordu açıktı cevap
Ve çoktan verilmişti aslında
Yıllar önce yaşanan bir şafak vaktinde
Değerdi bir şarkı için değerdi.

[Firble]

Yeni bir yıl geldi
Aklımda sorular
Biliyorum bu yıl önemli
Hatta öyle ki
Belki de bir yol yazılacak
Yürümek ve varmak için hedefe...

Ancak öyle sorular var ki
Durmak istiyorum
Durmak ve düşünmek belki yıllarca
Ancak duramam yürümeliyim
Belki de yürürken düşünmeyi öğrenmek gerek artık...

[Firble]

Başlamak Lazım

Aslında uzak değil bana
Bu felç anları
Her şeyin akıp gittiği
Benimse parmağımı bile oynatmadan izlediğim anlar
Üstelik öyle zamanlarda gelirler ki
Ya yardıma ihtiyacını izlerim bir dostumun
Ya da bir hayalimin uzaklaşmasını koşarak benden
Kendimi sarsıp kurtulduğumda oldu
Ne kadar çırpınsam da başaramadığımda
Ancak bu anların gelişini tamamen durdurmam zor sanırım
Yaşamak lazım bunla
Ve hazır olmak lazım
Hazır etmeli tüm silahları
O an geldiğinde vurmak için beni
Vakit kaybetmeden başlamak lazım savaşmaya...

Ozan Firble

[Firble]

Bir hayalin peşine kapılıp gitmek o kadar kolay ki
Üstelik aldatıcı bir güzelliği var bir de
Onu takip ederek kaçırdıklarımı göstermeden bana
Adeta büyüleyerek izletiyor kendini
Eğer izlersem
Güzelliği de kaybolacak haalin cazibesi de
Maskesi düşecek şimdi gizlenenlerin
Geriye sadece çıplak bir gerçek kalacak
Bir de kaybettiğim haftalar aylar ve de yıllar.

[Firble]

OğLUM

Henüz bana kurduğum hayaller kadar uzaksın
Seni doğuracak kadını bile tanımıyorum daha
Bilmiyorum belki de hiç doğmayacak büyümeyeceksin de
Yine de elini hissediyorum elimde
Geceleri uyumanı izliyorum...
Okula giderken bana gülümsemeni hayal ediyorum
Derslere girerken üniversitemde
Belki de kendimi anlamak için biraz
Seni düşündüm yıllarca
Ã?yle çok düşündüm ki
Belki de hiç var olmayacak bir geleceği görebiliyorum artık
Bir gün gelmek istersen oğlum
Bir gün o karanlıktan çıkıp da yanımda olmayı istersen
Bil ki bekliyorum seni
Ve bekleyeceğim de...

[Firble]

ZAMANIN AKIşI

Ne kadar ilginçtir
Bir hafta var önümde
Ancak o kadar uzun ki bir hafta
Göremiyor hayal edemiyorum ilerisini
Üstelik de nice günler binlerce yıl ilerisi
Bir an sonrası kadar yakın gelmişken bana
Bir nehirde ilerliyorum sanki
Bir an için kilometrelerce ilerisi açık
Ulaşmanın nice yıl alacağı yerler bile
Sonra önümü bile göremiyorum
Ağaçlar tepeler kapatıyor her yanı
Zorlaşıyor ilerlemek

[Firble]

RÃ?YA

İki gün geçti.
Sanki canlıymış gibiydi
Gözümün önünden geçen öykü
Bir söz vermiştim.
Ve tutmaya çalışacağım bugün onu
Ne kadar yapabilirsem
Toplamaya çalışıp zihnimdeki parçaları
Bir resim çizmeye çalışacağım
İlk sahne aklıma gelen
Gençliğin canlılığını gözlerinden okuduğum o çocukların
Nasıl değiştiğini izleyişimdi.
Biliyordum bunun rüya olduğunu
Yine de...
Dinledim ve izledim arkasından gelen öyküyü...
Birbiri ile arkadaş olan iki çocuğun
Mutlu olduğu onca anı
Derken kaderinden kaçısını izledim çocuklardan birinin
Ve onu takip edişini diğerinin...
Sonra mahkum oluşunun ikisinin de
Nazım Hikmetin anlattığı Hiroşimalı kız gibi
Sonsuza dek çocuk kalmaya
Onları arayışlarını büyük adamların
Bulamayışlarını
Bir söz verdim belki de kurduğum bir hayale
Ancak önemliydi verdiğim söz
Yazacaktım.
Ve şimdi tutmak için yazdım bu şiiri
Acemi bir ozanın
Kırık dökük dizeleriyle de olsa...

[Firble]

ZORDU

Zordu
Başlamak zordu
Hele de bir şeyi bırakıp da yeniden başlandığında
Terk etmek zordu nice yıldır yanımda olanları
Düşünmek hatırlamaya çalışmak geçmişi zordu...
Tüm Dünya ya kapatıp da gözümü
Hayal etmek her şeyin güzel olduğunu
Kandırmak kendimi
Zordu...
Bırakmak unutmak belki hiç bilmemek
Yapabilseydim eğer...
Kimilerinin korkup öbüründen kendini mahkum ettiği yola girmek
Zordu...
Kolay olanı seçtim aslında
Özgür olmayı, savaşmayı,
Beni herkes gibi görmek isteyenlerin
Ã?ekip gitmesini göze alıp da farklı olmayı
Ã?ünkü teslim olup da karanlığa
Mutluymuş gibi davranmak
Zordu.

[Firble]

Kısa ir yoldu bu sefer ki
Ã?selikte aklımda sorular
Ve bekleyen ödevlerle gittim
Yine de bir suyun temizlemesi gibi zihindeki pek çok lekeyi
Temizledi benim yolculuğumda benim içimi
Ve pişman oldum
Neden mahkum ettim kendimi yolculuklardan
Daha iyi yapmak için mi ödevlerimimi
Karışmasın diye mi aklım...
Yemek gibi su gibi bir şeymiş meğer yolculuk yapmak
Ben şimdi anladım
Aç olduğunu bilmeyen birinin ilk yemeğini yemesi gibi
Uzun bir süre sonra yeniden fark etmek gibi
Yeniden nasıl bir insan olduğumu

[Firble]

Ã?yle garip ki hayat
Çok iyi gittiğini zannettiğin bir iş tersine dönüyor birden
Nasıl bitiririm diye kara kara düşünmeye başlıyorsun sonra
Ya da kesin kaybettiğini zannettiin bir konuda
Dönüyor gerçeklik en son anda
Ve önünde kazanılması çok kolay bir savaş kalıyor.
Garipi hayat garip
Ve süprizlerle dolu
Hiç umulmayan
Her şeyin artık aynı gideceğini sandığın anlarda hem de
Belki de bu nedenle bu kadar güzel
Ve de eşsiz bir şey yaşamak.