Rankhas Khasaran (Özgeçmiş)

[Sathaces]

Rankhas Khasaran

Bölüm I - Rankhas'ın vedası

Ateşin etrafında on-on beş çocuk vardı, bir de ihtiyar.Ateşin yaydığı ışık ihtiyarın yüzüne vuruyor, onu daha esrarengiz hale getiriyordu.Ã?ocuklar pür dikkat onu dinliyorlardı.Farklı yaşlardaki bu çocuklar, ihtiyar öyküleri anlattıkça meraklanıyor, cesaretleniyor ve korkuyorlardı.İhtiyar genç Germoth ve yedi trol hikayesine geçmek üzereydi ki bir muhafız ateşin başına gelip Yaşlı Adama birşeyler fısıldadı.

İhtiyar'ın bakışları değişti, o talı masalcı dede görüntüsünden sıyrıldı.Ã?ocuklara "Hemen evlerinize gidin" diye bağırdı.Bu kısa ama kesin emir çocukların bir an paniklemesine yol açtı.Yaklaşık beş dakika sonra heryer çocuklarını arayan anneler ve annelerini arayan çocuklarla dolmuştu.Erkekler ise savaş hazırlığındaydı.

Savaş tecrübesi olmayan bu köylüler buldukları savaş aletlerini ellerinden geldiğince kuşandılar.İhtiyarlar özellikle Köy'ün beyi Vethrin emirler yağdırıyor, hazırlık yapıyorlardı.Zaten az nüfuslu bu köyden çıka çıka seksen dört asker çıkmıştı.

Savaşın niçin başladığını kimse anlayamamıştı, ama köy yolunun girişinde bir ormancının bir grup asker tarafından öldürüldüğünü gören çoban Ebaru soluğu köyde almıştı.Sonra ise olanlar malum...

İstilacılarla köyün yakınındaki otlakta karşılaştılar.İlk hamleyi kendileri yapmak istiyorlardı.Saldırdılar...Yaklaşık elli asker vardı karşılarında, bu onlara cesaret veriyordu.Koştular...Ã?arpıştılar, kalkanlara çarpan kılıçlar, zırhları delen oklar, kan kokusu, korku ve ölüm...Daha kalabalık olan köylüler karşılarına çıkanı öldürdüler, öldüler de.

Öldürecekleri kimse kalmadığını düşünüp zafer şarkısı söyleyeceklerdi ki, savaşın yaklaşık yüz adım gerisinde ayakta duran cüppeli bir grup gördüler.Onlara doğru koştular, koşmaz olaydılar...

Köylüler yeterince yaklaşınca cüppeli adamlar büyülerini fısıldamaya başladılar.Beş kişiydiler...

Köylüler içlerinden az kaldı diyorlardı, şu rahip kılıklı herifleri de öldürelim, köyümüze dönelim diyorlardı.Ama rahiplerin büyüleri onlara hayatlarındaki en korkunç anı yaşattı.Ã?oğu için son anı...

Her büyücü birşeyler fısıldıyordu.Kendilerinden geçmişlerdi.İlk kurban demirci Curell oldu.Kendisini işaret eden büyücününelinde filizlendi "soğuk" ve aralarında bir bağ oluşturdu sanki.Kalbinin donduğunu hissetti, sevginin, nefretin.Buz gibi oldu zihni ve donmuş ruhu cesedinden çıkarken bile acı çekiyordu.Diğerleri de farklı sonlarla karşılaşmadılar, bazı büyüler topluca öldürdü onları.Kıpkızıl cüppeli büyücü, bir alev topu yaratmıştı.Ve üzerlerine yolladı.Yere düşmeden bile sıcağını hissetmişlerdi.Yere düştüğünde ise sıçrayan ateş parçaları derilerini ve kemiklerini eritmişti.Ve daha birçok vahşet dolu büyü, vücutlara saplanan büyülü jiletler, kılıcını büyülemiş bir savaş büyücüsü ve daha bir çoğu...

Havada uçuşan büyüler, kan ve katliam.

Savaştan sağ çıkanlardan biri masal anlatan ihtiyardı.Ah ölmüş olsaydı keşke.O kadar genç öldü de o niye sağ kaldı?Ölseydi de görmeseydi kadın ve çocukların halini.Bu büyücü topluluk çocuklara büyü öğretiyorlardı, kadanlar ise her türlü işlerini yapan kölelerdi.İhtiyarı ise esir bile tutmuyorlardı, yemek bile vermiyorlardı ona.O da yaşlı başlı haliyle halkı dürüst insanlardan oluşan bir köye doğru yola düştü.

Köy halkı onu kabullenmiş, öyküsünü dinlemişti.Her gün ziyaretine gelen bir genç vardı, adı Rankhas idi.Çok ilgili ve meraklıydı.İhtiyar ise yılların verdiği tecrübeyi birine aktarmadan ölmek istemezdi.Böylece Rankhası eğitti.Bildiği herşeyi anlatmaya çalıştı ona.Savaşı, aşkı, iyiliğin ve kötülüğün sınırları, herşeyi ama herşeyi aktarmaya çalıştı...

Günler geçtikçe Rankhas değişiyordu.Biraz daha büyüdüğünü hissetti.İhtiyar ise ölümü bekliyordu.Yanına gitti ihtiyarın.İhtiyar ondan son birşey isteyeceğini söyledi.Bütün bu eğitimine karşı son birşey.Selengeye git dedi.Orası büyük ve güzel bir şehirdir.Kalabalıktır da.Orda yaşa, neleri yapcağını çok iyi biliyorsun.Artık kendi kararlarını verebiliyorsun.Gerektiğinde öldürmekten çekinme.Son öğüdüm de şu olsun O büyücüler...Onlardan köyümün intikamını al.Korkakların işi olan büyüden uzak dur.Kılıcın soğuğunu tatsınlar...

Böyle dedi ve canını verdi ihtiyar.Eskiden hep hikayeler anlatırdı çocuklara.Onun hayatı da muhteşem bir hikayeydi.Yaşlı kurt böylece göçüp gitti.Onun ve talebesinin öyküsünü iletmek bana düştü.

Rankhas Khasaran köyde sevilen tanınan bir gençti.İhtiyarla arasından geçenlerden sonra ise saygı gösterilen birisi olmuştu.Ã?yle ki köyden gidişi herkesi duygulandırdı.Köyün kızları o giderken arkasından şarkısını söylüyorlardı...

Ey Rankhas, Khasaranların yüce evladı, nereye gidersin?
Yolun açık olsun, karlı doruklarda bizi de yağdedersin.
Rankhas sevindirmek için yollardasın ihtiyarı, intikam için.
Büyücüleri bulup da çeliği tattırmak için.
Rankhas veda etme bize elveda mı ne dersin,
Sen yürü arkanda dualarla gidersin...

Ey Rankhas, Khasaranların yüce evladı, yolun açık olsun,
Yüreğinin bir yerinde bizim şarkımız dursun.
Rankhas intikamını al kahraman ol ne dersin,
Sen yürü arkanda dualarla gidersin...

Enes "Eramir" K.

Not:Bu hikaye UzakDiyarlar adlı Türkçe Online Rol Kesme oyunu için yazılmış bir özgeçmiştir.