Ağlayan Kadın Hanı ( RP BAşLIğI)

[siliterin]

aris vakur duruşlu adamın sorusuna cevap verdi.
--sevdiğim kız kollarımda öldü. bana atılan bir hançerin önüne geçti ve ben yaşayayım diye kendi hayatını verdi. annem, abim bir ogre baskınında hayatlarını beni kurtarmak uğruna verdiler. gözlerimin önünde ne sevdiklerim benim için yitip gitti. bunları düşündükçe kendimi onlara layık değilmiş gibi hissediyorum.

garson kıza dönüp orc kanı diye adlandırılan sert bir içki istedi.

[celeraen]

artık köşede durmaktan sıkılmaya başlayan elf kızı siparişi duyar duymaz mutfağa gitti içkiyi alıp servis yaparken :

-bu akşam erken başlıyorsunuz galiba,böyle bir içkiyi içmek için insanın gerçekten ço kdertli olması lazım hele de bu satte! dedi

sıkılmış olduğu yüzünden belliydi

[Firble]

Onun için çok geç olmuştu. Bu müşteriler zaten geç saate kadar oturmayı seviyor gibidiler. O sesini duyduğu garip ozandan da ses yoktu. Bir tapınakta olduğunu söylemişti. Belki ertesi gün bi terk edilmiş tapınaklara bakardı. Belki oraya unuttuğu bir şeyi almaya gitmişti.

Müşterilere ben yatıyorum baylarım dedi. Sabaha iki üç saat kaldı. Merdivenden çıkınca sadaki ve soldaki odalar sizlerin dedi. Çalışanına dönüp merdivenden sonraki sol veya sağdaki ikinci odayı da sen al dedi. Bi de yatmadan yemei dökmei de unutma sakın sonra kötü oluyo. Yarın koyun etinden bir şeyler yapmak lazım.

Ã?arşafları kirli ve nemli. Duvarları küf kokan odalardan birine girdi. O kadar yorgundu ki odanın düzensizliği onu rahatsız etmedi. Uzandı ve uykuya daldı.

[Artemis Entreri]

Tüm gece boyunca uğraştı, zaten yorulmak nedir bilmezdi. Tüm gece boyunca tek bir küçük şişeyi, yerinden azıcık da olsa oynatmaya çabaladı. Başaramadı.

Dokunmak nedir unutalı uzun zaman olmuştu.

Ne kadardır zamandır burada olduğunu hatırlamıyordu. Hatıralarını biraraya getirmeye çalıştı, yine başarısız oldu. Belki gözyaşındandır dedi, ağlmaya çalıştı, yapamadı. Gülümsemek istedi olmadı. Gece saat kaçtır bilinmez, bir şarkı söyledi bu yüzden. İşte kendi sesi tekrar gelmişti yerine. Ona eşlik eden bir de flüt olsaydı, ne güzel olacaktı.

Sessizliğe karşı okudu şiirimsi şarkısını, ve hüzünlendi.

İnanamasam da bu masala...

Koşmak için hazırlanmıştık bu Dünya'ya
Emeklemeyi geç öğreniyor insanlar
Bana gel yapıyordu bir tarafta annem,
Diğer tarafta düşmanlar vardı,
Küçük bir çocukken en iyi biliyor insan,
kimin cici
kimin pis olduğunu...
Uçurumun eşiğinde durup da aşağıya bakıyor.
Çalamıyor bir parça,
Ã?ünkü hislerini mısralara dökemiyor bu çok saçma
Nasıl koyulabilir sanrılar gerçeklerin yerine
Koyu bir bulut sanki bu ezgi
Yağdırdıkça yağdırıyor
Dövüyor beni
Sürüklüyor uçurum kenarına
Ve lanet ediyorum herkese
Ã?ünkü beni kandırdılar
Annem demişti bana ruhumuz olduğunu
Kandırmış beni,
şimdi kanıyor o yüzden,
Ruhsuz bir hayat
Gözyaşının akmadığı bir yüz,
Kıvrılmıyor asla bu ağız,
Sözlerim dökülemiyor özgürce.

Tüm inandıklarım
birer birer
yok oluyor sessizce...


---------------

Unutmadığı tek şey, şarkılarıydı.

[celeraen]

elf kızı birden etrafa çevirdi bakışlarını panik içinde bu ses de kimden gelmişti...hana pek kalabalım değildi ve Anton çoktan uyumuştu......kimdi bu şarkıyı söyleyen??ses bu sefer fazlasıyla aleniydi bir fısıltı değil adeta canlı bir mırıldanış gibiydi,hemen müşterilere baktı onlar da şaşkındı
neler oluyor dercesine şaşkınlı içinde kalmıştı

[Hildorien]

Garson kızın garip ve sanki birşey anlatıyormuşçasına dikkatli bakışı dikkatini çekti yaşlı savaşçının.Yanındaki yeni arkadaşına baktı ve ifadesiz bir yanıt aldı.Sadık dostunu eline alıp kızın yanına doğru yaklaştı.
''Biraz kenara çekilirmisiniz genç bayan?''
Kızın kenara çekilmesiyle birlikte,eski ve tek dostu olan kılıcına dikkatlice baktı.Sanki birşeyler hatırlatması için yalvarıyordu ona.
Seri bir hareketle çevresinde bir daire çizdi.İçine geçti ve bir kaç işaret kazıdı dairenin içine.Ağzından eski bir şiirin sözcükleri dökülmeye başladı..

Her ne isen,yada her kim isen
Yüreğim anlar acı çeken biri isen
kılıçla yada bir büyü ile hapsolmuş isen
Işığa geri dön dost isen!

[Firble]

Anton uykulu gözlerle aşağıya indiğinde güneş epey zamandır doğmuş gibiydi. Uzun bir uyku idi buna da ihtiyacı vardı da.. Epey de dinlenmiş de sayılabilirdi.

Gözlerini zorla aralamaya çalışarak müşterilerin ve kızın uyanık olup olmadığını anlamaya çalıştı.

Sonra vaz geçti. Bir gün evel kuyudan çektiği suyun arta kalanı ile yerleri temizlemeye başladı. İşi bitince masaları da temizleyecekti.

[Firble]

Anton patlamayı hissetmedi. Uyuyordu. Hep var olduğu ve onun bu garip adeta ... evrenin içinde ait olabileceği tek diyar bir darbe daha alıyordu. O ise acılarını çoktan gömmüştü. Yok olurken tüm duyguları gömülmüştü. Kaosun içinde eski günleri az da olsa hatırlatan bir yer kurabildiğini ummuştu. Ancak artık önemli değildi.

Sporginol ü yok eden patlama hana ulaştığında alevler tahta pencereleri yalayıp şarap şişeleri tutuşup patlarken tavan çöker ve tüm han bir kül yığını haline gelirken uyanmadı.

Böylece yok oldu. Sol Lagna nın son günlerinin belki de hiç anımsanmayacak iki varlığı... Anton ve Ağlayan Kadın Hanı....

RP DIşI 1) Hanın içindeki arkadaşlar isterlerse kendi açılarından da olayı tasvir edebilirler. Sporginol ün nasıl yok olduğu bilgisi Rol Yapma Alanı bölümündeki Kırık Aynalardan Yansımalar başlığında mevcuddur.

RP DIşI 2) Yeni diyar Slyra da han açmıycam. Ancak açan olursa bir ozan karakteri ile RP de yer alabilirim. : ) ) )

[shalafi666]

sabahın bu erken sisli saatlerinde arayıcı soğuk ancak yaz kuraklığında çamura dönüşmemiş kül ve is tabakasının içinde yavaş ve dikkatli adımlarla ilerledi,

yeşil cübbesinin eteklerindeki gümüş rün ler o yürüdükçe etrafındaki tozu topluyor inceliyor ve nazikçe yerine bırakıyormuşcasına kirlenmeden hışırdıyordu harabenin artık zemininden geriye ne kalmışsa onun üzerinde.

doğmakta olan güneş dağınık,orada burada rasgele kala kalmış duvar parçalarının,sütunların arasından arsızca sis e tecavüz etmeye başladığında büyücü sıkılmaktan grileşmiş dudaklarının arasından bir itiraz fısıltısı kaçmasına engel olamasada envanteri üzerinde tam bir hakimiyete sahip duruyordu.

sabah ile birlikte onun saati geçmiş gün yaşayanların ve yaşama tutunanların,en azından ona inananların hakimiyetine geçiyordu.

yumruk yaptığı ince parmakları;soluk ve beyazımsı,kapişonunun altında gözlerden saklı zayıf yüzü ve seğiren sinirleriyle hayata inat bir an daha orada ayakta durup etrafına baktı.

yok edilen şehirde en azından bu han ın,kendi polyannalığından nefret etti,ayakta kalabileceğini umma cesareti göstermişti.ne budalalık.

peşinde olduğu şey sonsuza kadar yok olmuştu şimdi çok geç muhtemelen birkaç hafta kadar geç kalmıştı.kendi kendine söylendi sesli konuştuğunu bile bilmeden.

-bir han a geliyorum ve cübbemi alacak bir garson kız bile yok.

avuç içlerini küflü toprağa çevirerek ölmüş olanları hesap vermeye çağıran büyüsünü dokudu.güneş acı verecek kadar yükselmişti şimdi.

büyüye cevaben önce bir ruh yükseldi küllerin arasından sonra diğerleri teker teker inildiyerek necromancer ın çağrısına cevap verdi,harabelerin arasında salınmaya ağlayıp salıverilmek için yakarmaya başladılar uyumsuz bir koro halinde.

büyücü ilk yükselene dönerek sordu.

anlat burada ne oldu?