Kupala'nın Gecesi (RPG)

[ElessarTelemnar]

"Bende seninle gelmekten onur duyarim...Stefan'a katiliyorum su haritaya bir bakalim bir sey cikmaz ise vakit kaybetmeden yola koyuluruz."

[Eldarin_]

Anislav'ın elindeki haritada yalnızca bölgenin coğrafi yapısı kabaca belirtilmişti.

Harita üzerinde şu pozisyonda ulaşılabilecek herhangi bir sığınak noktası görülemiyordu.

Stefan, Jeremiah ve Juan birlikte ilerlemeye başlamışlardı. Juan bir taraftan karanlığa gözlerini alıştırarak yerde yaban hayvanlarına dair herhangi bir iz varmı diye araştırırken bir taraftan dağın sol yamacından aşağı doğru inerek sığınacak bir nokta aramaktaydı.

Juan'ın görüşü şimdilik kısıtlıydı ve henüz görünürde hiçbirşey yoktu.

Üçlü aramaya devam etmek üzere tepelikleri incelemeye devam ettiler.

Gündoğumuna fazla zaman kalmamış olması fikri vampirlerin tedirgin olması için yeterliydi...

[Hükümlü]

Üçünün gidişiyle Zgismund arabasından atladı. Dilini sivri dillerinin üstünde dolaştırdı, etrafına bakındı.
"Ben 1 saate dönerim. Bu arada arabamda bir kişilik daha yer var." Kalan kıza bakarak "Yavrum istersen arabamı senle paylaşabilirim." Tekrar dilini dişleri üstünde gezdirdi ve arkasını dönüp gitti.
Giiderken gözleri gök yüzüne bakıyordu....

[Eldarin_]

Transilvanya'da gece en karanlık noktasındaydı...

Gündoğumuna en yakın olduğu vakitte ortalık zifiri karanlıktı ve dağların üzerini sisler kaplamıştı. Hava oldukça nemli ve soğuktu.

Stefan Jeremiah ve Juan yamaçlar üzerinde 10 dakika kadar yol almalarına rağmen herhangi bir sığınak veya iz bulamamışlardı.

Üçlü gündoğumunun oldukça yakın olduğunu bilyorlardı, ayrıca bütün gece devam eden tartışmalar ve katedilen yol bünyelerini zorlamaya başlamıştı.

Sisli havada 10 metreden ilerisini görmek neredeyse imkansızdı. Bir baykuş uğursuzca öterek tepelerinden geçmişti.

Tam bu esnada Juan hemen arkasından birisinin ona yaklaştığını hissederek içgüdüsel olarak arkasını döndü ve kılıcını önüne aldı.

Tam bu esnada karşısındaki sisleri yararak bir vücuda bürünen birisini gördü Juan. Hemen ardından Stefan ve Jeremiah'ta temkinli bir şekilde arkalarını dönmüşlerdi.
Sislerin içinden bütünleşen kimse üzerinde kalın bir ayı postu taşıyan iri yarı bir adamdı. Saçları sakalları birbirine karışmış adam 1.65 boyundaydı ve tıknaz görüntüsüyle pek olumlu bir intiba uyandırmıyordu. Görüntüsü daha çok kuzeyli bir barbarı andırıyordu. Zaten ilk antipatiyi arkadan yaklaşarak uyandırmıştıda...

"Sizler kimsiniz yabancılar. Ceoris'in Gardiyanına kendinizi tanıtın!"

Adamın eli belindeki metal sapı kavramıştı. Orada geriye doğru uzanan dev bir balta duruyordu.

Bu esnada Jeremiah adamın ensesinden başlayan olağandışı kalın kılların beline kadar indiğini görmüştü. Bu da pek doğal birşeymiş gibi gözükmüyordu...

Ceoris'in Gardiyanı kalın kaşlarının altından dikkatle üçlüyü süzmekteydi. Bunu yaparken bir taraftanda belirgince burnunu çekmekteydi...

[Dragonfire]

Gabriel geçen süre boyunca huzursuzlanmıştı. "Gün başlangıcı çok yakın, onun için burada kalmak yerine ilerleyelim. Ardımızda kalanlar içinse bir iiz bırakalım."
Gabrielin heybetli sureti ve elindeki kılıcı anlamsız bir tartışmaya mahal vermeyeceğinin en önemli deliliydi. Kılıcıyla yol yönünde bir ok çentti. Etraftaki ağaçlardan birisinede şu anda topluluğun sayısı olan 5 rakamını kazıdı. İşlemin sonunda kesin ve kendinden emin bir ses tonu ile" İlerleyelim!" dedi.

[erethan]

Juan karşısındaki tipi dikkatle süzdü,bir yandanda göz ucuyla yoldaşlarının pozisyonlarını değerlendiriyordu.Durumun kontrol edebileceği bir konumda olduğuna karar verdi ve niyetinin kötü olmadığını belli etmek istercesine savunma pozisyonunu bozarak kılıcının ucunu yere doğru indirdi.Yinede kılıcı kınına sokmadı,karşısındaki bu ufak tefek adam pek tekin birine benzemiyordu.Yinede sabah olmak üzereydi ve bu adam kendilerine bir sığınak sağlıyabilirdi

"Selamlar sana gardiyan...biz yanlızca buralardan geçmekte olan yolcularız,bütün gece yol aldık,ve dinlenecek ve başımızı örtecek bir yer bulabiliriz umuduyla çevreyi araştırıyorduk."

[Eldarin_]

Juan'ın sözleri bittiğinde adam birkaç kez daha burnunu çekti. Bu toprakların tekinsiz olduğunu o da biliyordu. Bütün gece bu topraklarda yol katetmiş olmaları adamın şüpheli bakışlarını esirgememesine sebep oluyordu. Gardiyanın ensesindeki tüyler korkutucu bir edayla titredi ve adam tekrar konuşmaya başladı.

"Peki ya arkanızdakiler! Onlar kim!

Ceoris'te gece vakti yolculuk edilmez, bunu bilmiyor musunuz!

Dinlenmek istiyorsanız bir kayanın üzerinde dinlenebilirsiniz. Bu dağlık arazide dinlenebileceğiniz daha rahat bir yer yok."

[Fallen]

Stefan yapay bir öksürük kriziyle konuşmayı böldü, tıknaz vücudunu tir tir titretiyordu şu anda.. adamın görüntüsündende hiç hoşlanmamıştı.. bu gibi arazilerde bir vampirin kabuslarını süsleyen yaratıklar dolaşırdı çünkü..

" Efendi gardiyan.. " diye söze girdi... sesinin hastalıklı bir zavallı gibi çıkmasına özen göstererek..

" Bizler şehirden geliyoruz, benim korkunç bir deri hastalığım var.. bu sebeple gece yolculuk etmek zorundayız çünkü; güneş cılız derimde derin yaralar oluşturuyor... eğer bize güneşten sığınabileceğimiz bir yer gösterirseniz, bir sonraki gece kimseyi rahatsız etmeden.. burdan gideceğiz.. "

Rolünü süslemek için konuşmasını bir başka, öksürükle bitirdi, ve baygın bakışlarla karşısındakinin gözlerinin içine bakmaya başladı..

[Eldarin_]

Kendisine baygın baygın bakan adama gardiyan anlamsız bir şekilde yüz buruşturarak karşılık vermişti. şehirden geliyorlardı... Belgrad'dan mı? Budapeşte'den mi?

"Korkutucu bir lanet gerçekten.

Size sığınacak bir yer bulabilirim elbette ki..." sesinde Stefan'ın asla tahmin edeeyeceği bir özgüven vardı. Ardından boynunu kütleten adam sözüne şöyle devam etti.

"Lakin nereden geldiğinizi, nereye gidiyor olduğunuzu ve kim adına ne amaçla bu işi yapmakta olduğunuzu bilmek istiyorum.

Ã?ünkü hiçkimse sizin gibi ağır bir laneti üzerinde taşıyan birini, yanında 10 kişiyle beraber Ceoris'te sadece geceleri yol almak suretiyle basit bir amaç için yola çıkmak zorunda bırakmaz."

Sözler bittiğinde adamın ağzından bir anda bunca sözün ardı ardına çıkması üçlünün üzerinde şaşırtıcı bir etki bırakmıştı. Ã?ünkü görüntüsü kendisini hiçte bu kadar seri konuşacak birisi gibi göstermiyordu...

Gardiyanın gözleri, hatları sivrilmiş ve uzamış kaşlarıyla örtüldü. Adam bu sefer dik bakışlarla Stefan'ı süzmeye başladı...

[ElessarTelemnar]

Bir az one cikarak konusmaya katildi jeremiahda "Biz buralara cok uzaklardan gelen kasifleriz efendi buraya farkli ve uzak ulkelerden bu hastaliga cozum bulacak ilaclari arayan kahinleriz ama dolayisiyla korunma ihiyacina arsin aramizda savascilarimiz var"dedi o kadar net soylemistiki adamin ona inanmayacagina suphe birakmiyordu

[Eldarin_]

Sakalını sıvazladı adam. Üçüncüde konuşmuştu işte. Demek bu hastalığın şifasını bulmak için gelmişlerdi. Güçlü kahinler yanlarında savaşçılarıyla beraber uzak diyarlardan bu topraklara gelmişlerse gerçektende önemli kimseler olmalıydılar.

"Tamam, yoldaşlarınızın bulunduğu tarafa gidelim. Sizi gizli sığınağa götüreceğim..."

Hızla önden ilerleyen adam ilerideki diğer grubu da yanına almak üzere hareketlendi. Birkaç hızlı adım attıktan sonra arkasını dönerek tekrar üçlüye seslendi.

"Eeee... Sorduklarımın hepsine cevap vermediniz ama. Anlatın bakalım hikayenizi..."

Ve garip adam gerisingeri baka baka yoluna devam etmeye başladı...

[erethan]

"Dediğimiz gibi gardiyan uzaklardan geldik,dostumuz stefan topraklarımızda önemli bir kişidir,yakalandığı bu amansız illete kendi topraklarımızda şifa bulamayınca bizde yollara düştük".

Juan bu adamda göründüğünden fazlası olduğunu seziyordu,konuşurken bir yandanda adamın tepkilerini ve hareketlerini dikkatle izliyordu.

[Daeya]

Anislav giden üçlünün arkasından baktı bir süre ama bakışları düşünceliydi. İyice huzursuzlanmaya başlamıştı, güneş doğmak üzereydi ve etrafta görünür sığınacak yer yok gibiydi. Ã?aresizce etrafına bakınırken gruptan birisinin ilerleyelim dediğini duydu. Anislav, önce bu fikre olumlu baksa da daha sonra pek de mantıklı gelmedi. "Daha fazla dağılmamalıyız bence. Sanırım en kötü ihtimal olarak geldiğimiz yolu geri tepceğiz, hem de çok daha seri bir şekilde" dedi.

[buzdaglarininleydisi]

Sylvia çileden çıkmak üzereydi tek başına sığınak olomayan bir ortamda dolaşmak hemde başarısız ve amaçsız bir dolaşam için ve zamanında ulaşması pek mümkün olmayan geldiği yöne dönmek bu mümkün değildi Zigmusttan hoşlanmasada şuan sağlıklı düşünecek durumda değildi eli bıçağının üstünde az önce ortaya laf atıp Anislav veya kendisini arabasına almak isteyen adamın arkasından ilerlemeye başladı. Kendini koruyabileceğinidüşünerek selendi "Hey beni beklermisin, arabanda bir kişilik yer olduğundan bahsetmiştin."

[Eldarin_]

Gardiyan geriye döndü. Adama bir kez daha baktı. Nereden geldiklerini söylemek istemiyorlardı. Bazı şeyleri söylemekten çekiniyorlardı. Kendisine nasıl güvenebilirlerdi ki? Peki kendisinin onlara güveni nereden geliyordu? Bu daha da garipti...

"Pekala yabancılar..." dedi hızla ilerlemeye devam ederken. Hızlanarak tepelik üzerinde ilerlemeye devam etti. Hemen her karışını bilirdi bu toprakların. Yıllar onu bu topraklaara öyle alıştırmıştıki bölgenin tamamı onun için bir korunma ve aynı zamanda savaş alanı sayılıyordu. Topraklarına giren grup ise henüz savaşa niyetli gibi görünmemişti ama kesinlikle şüpheliydiler. Yanısıra oldukça kalabalıklardı ama onlardan hiç çekinmiyordu. Hepsini birden altedebileceğini düşünüyordu. Onlar bu topraklarda nasıl hareket edileceğini bilmezlerdi, hem daha kilometrelerce öteden gardiyanın gözüne takılmışlardı ve pek savunmasızlardı, bu kesindi. Bu biraz olsun onları alttan almasına yarıyordu. Eğer agresif bir yaklaşım sergileselerdi bu gardiyan için tehlikeye işaretti. Ama Stefan isimli adamın önemli bir kimse olduğu halde yeterince savunmalı gezinmemesi de işi garipleştiriyordu.

Gardiyan bu düşünceler içersindeyken ilerideki grubun diğer üyelerini gördü. Yavaşlayarak arkasından hızla gelmekte olan üçlüyü bekledi. Ã?nündeki grupta ise bir atarabası ve etrafı inceleyen diğerlerini görüyordu. Atarabasının içersinde bir daha vardı. Merakı onu atarabasının içindeki adamla da tanışmaya itmişti şimdi bir anda. Bayanlardan biri ise şimdi o arabaya yaklaşıyordu.

Üçlünün yanına gelmesini bekledikten sonra gardiyan sağ tarafında duran iri kayalardan birinin üzerine çıktı, üzerine çömerek ellerini dizlerinin üzerinden ileri doğru sarkıttı.

"Uzak diyarlardan gelen yabancılar. Size selamlarımı sunarım. Bir illetin şifasını bulabilmek için toprakalarıma gelmişsiniz. Size sığınacağınız bir yer göstereceğim. Orada günışığından uzak konaklayabileceksiniz. Lakin karşılığında aranızdan birinizin benimle beraber gelmesini istiyorum. O kişi günbatımına kadar benim boyunduruğumda kalacak, yanımda gezecek. Ã?eşitli konularda bilgi alışverişinde bulunacağız.
Duydumki lideriniz büyük bir illetle cebelleşiyor. Aranızdan biri uykusundan feda edip benimle gelsin. Kimin geleceğine de Efendi Stefan karar versin..."

şimdi gözler Stefan'ın üzerindeydi. Onun kararı ile bir kişi gardiyanın yanında kalacak, akşama kendisi geri iade edilecekti.

Gardiyan şimdi Stefan'a yönelmişti, onun cevabını beklemekteydi...