Bard birliği

[felix_felis]

eet III.sünü de geçirmeyi başardım... bu arada çok saol Firble



III.



Ozan kız son kez açtı sayfaları
Gözden geçirdi anılarını
Erkendi belki ama
Çok beklemişti kız destanla


Ozan kız kızardı sayfalara bakarken
Anlatmalıydı kederini dökerken
Yüreği açıp yazdı sözleri
Ama sonra utandı ve geri sildi


O kahraman ufukta oturuyordu
Ozan kız arkasında ayakta bekledi
Sözcükler vardı dudaklarının arasında
Belli belirsiz dışarı çıkmaya hazırlanan


Kahraman ufukta sabırlı oturuyordu
Ozan kız umutlandı ama
Engelleyemediği gözyaşları akıp gitti
Sonra ozan kız umutlarını yitirdi


Kahraman ufukta sevdiği kızı düşünüyordu
Kahramandan kaçan kız ufka yerleşmişti
Kahraman her gün sevdiğime kavuşurum umuduyla
Kahramanlıklarını unutur, herşeyi siler buraya gelirdi


Ama kız herşeye rağmen direnir
Kaçardı kahramandan
Ozan kız anlatmaya çalışır
Ama kahraman kaçardı ozandan


Ozan kız o gün ufukta cesaretini topladı.
Kahraman arkasına baktı
İçi ürperdi kızın
Kahramanla göz göze gelince, heyecanlandı...


Ozan kız unutamadın mı dedi sessizce
Kahraman yüzünü çevirdi unutmadım ki hiç dedi hüzünle
Ozan kızın asıldı suratı
Kahraman sordu sessizce senin sevdiğin hiç olmadı mı?


Ozan kız gülümsedi hiç olmadığı kadar
Esirlikten kurtarıldığı anı hatırladı
Yakışıklı ve cesur kahraman onun aşkı olmalıydı
Ama kahramanın bir sevdiği vardı ve de o kaçmıştı


Ozan kız sadece sevdiğim bir tane oldu...
Sevgim kederimle büyüdü...
Ve bilemedi sevdiğim onu sevdiğimi, dedi.
Kahraman umursamadı ama ozan kıza acıdı


Kimdi sevdiğin, hüzünlü ozan dedi kahraman
Ozan kızın gözyaşları ardı ardına düştü
Sevdiğimdin sen, sevdiğim tek kişi sen...
Kahramandı sevdiğim, acıyla sakladığım kederimdi kahraman...


Kahraman şaşırarak baktı ozan kıza
Ozan kız arkasını dönüp koştu ufuktan uzağa
Kahraman ufukta tek başına vicdanıyla kaldı
Ozan kız onca destanında kendi aşkını aradı


Hala ağlıyor bugün ozan kız gözleri nemli
Ve kahraman ufukta oturuyor kalbi kederli...


felis


acıyla sakladığım kederimle, ilk kez aşık olan kalbimle, asla bilemeyeceğin destanın sonuncusuyla, hayatımı sana ithaf ediyorum, kahraman...

[Firble]

Hikaye hakkaten çok farklı bitmiş Felix... Uslupla ilgili bazı şeyleri oturtman daha iyi olabilir ama bunlar zaten zamanla olur. Sen de en önemli yetenek ozanlarda bulunması gereken görebilme yeteneği güçlü gibi görünüyor. Olduğun yerde kalmayıp ilerlemeyi seçtiğin sürece yolun açık gibi....




Her birimizin içinde bir kahraman yok mudur?
Ã?ıkmak için beklerler
Bizse korkarız ondan
Daha derine gömeriz
Onun her dürtüşünde bizi
Her sırtımızı dönüşümüzde
Ã?aresiz birisine
Onun sızısıdır içimizde hissettiğimiz
Ve bir gün konuşabildiğmizde
Bir çocuğun çektiği acılardan gülerek
Ağrı çöreklenmiyorsa göğsümüze artık
Ölmüştür kahraman
İçimiz bomboştur artık.

[Slach]

Kurtar beni denizlerden
Bu sonsuz hayallerimden
Alma beni gözlerinden
Görüyorsun beni ta güneşin battığı yerden

Hayllere dayandım sensiz gecelerde
Hiç bir hayal olmadı ben olduğum için de
Zamanın sonsuz olsa da
Beklerim seni sinmiş bir köşede

Nefretin tohumları ekildi.
Hayaller bile sonunda terk edildi
İnaçlar vardı elimizde olan
Her şey kötü diye vaz geçidi

Korkar oldum gece uyanmaktan
Her yanımda bir şeytan
şeytana düşmüşsek
Ölme zamanı geldi o zaman

[Firble]

Kötülüğü savaşla yok etmek isteyen herkese adanmıştır.




SAVAşÃƒ?ININ Ã?YKÃ?SÃ?



Karanlıklar içinde büyümüştü savaşçı
Ã?evresinde ışıklar bir bir sönmüştü
O küçükken...
Karanlık aldığında herşeyini
İçinde bir ışığı var edebilmişti yine de
Bu ışık ki kurtaracaktı onu kavuşacaktı bir gün
Hep özlediği ışığın hükmettiği ülkeye
Ã?ocukluğunda düşlediği mutluluğu
Tadacaktı orada
Çok çok kısa bir süre için de olsa


Bir gün bir defa daha kaybedecekti
Savaşçı her şeyini sahip olduğu
Ã?aresizce ağlayacaktı
şehre bakan tepede
Yemin edecekti o gün
Karanlığı silmeye yeryüzünden


Katillerle canilerle başlayacaktı yok etmeye
En korkunç katliamları göz kırpmadan yapanlarla
Her ölüm kuru dudaklarına damlayan su gibi
Tadına doyulmaz olacaktı.
Her ölüm daha da arttıracaktı susuzluğunu
Yüzlerce cinayetin bıraktığı çocuklar dua edeceklerdi ona
Onlara verdiği basit bir hayalden ötesi olmasa da


Yıllar geçecek bitmeyecekti kötülük
Her cani yok olunca yenisi gelecekti.
Bir gün keşfedecekti savaşçı
Karanlığın hangi ırmaktan aktığını denize
Krallar olacaktı artık hedefi
İnsanları kandıran rahipler
Savaşları başlatan komutanlar
Her biri daha da zorlayacaktı onu
Her birini yenecekti yine de
İsmi daha da büyüyecekti her geçen gün
Susuzluğu da artacaktı her yeni ölümle
Düşünmeye başlayacaktı geceler boyu
Arayacaktı bulduğu ırmağın kaynağını


Yüzü kırış kırış olunca keşfedecekti ancak kaynağı
Tüm dünyasını sarsacak kadar büyük olacaktı
Gördüğü gerçek
Masum insanların arkasına saklanan karanlığı görecekti
Işığı maske gibi kullanıp zamanını bekleyen
Günü gelince o ışığı yırtıp atan karanlığı
En zor kararını verecekti savaşçı
Ama yıllar önceki yemin dışında
Bir şey kalmamıştı ki yaşamında
Masumiyetin peşine düşecekti
Arkasında saklanan karanlığı yok etmek üzere
Aradıkça daha derinlerde bulacaktı karanlığı
Açlığın maskesine bürünmüş yaşlı dilencide
Gülümseyerek onu aşık eden genç kızda
Onun kendisini sevmesini isteyen ufaklıkta
Her birinin içine bakınca görecekti
Ne kadar derin bir karanlık vardı orada
Yok edecekti karanlığı barındıran herkesi tek tek


Gezecek ve öldürecekti binlercesini
Ta ki kırışıklıklar yüzünü bir maskeye çevirene dek
O gün ömrü boyunca göremediği gerçeği
Hep dışarı bakmıştı savaşçı
Ã?evresinde aramıştı karanlığı
Kendi içindeki karanlığı göstermemişti kibri ona
İçindeki ise büyümüştü her ölümle
Uzun zamandır o yönetiyordu kendisini
Başından beri onu güçlendirmişti savaşçı
Dehşet içinde fark ettiğinde gerçeği
Çok geçti onun için
Kendi kılıcı deldiğinde kalbini
Son nefesi bedeninden uçup gitti.
Kaybetmişti savaşçı
Karanlık kazanmıştı.



Ozan Firble

[Firble]

İçinde bir ozan yatar herkesin
Ansızın görür ozan
Bülbülün ötüşü
Ayın batışı
Ya da otobüs şöförünün konuşması
Ona gösterir
Anlamaya başlar ozan

şiir doğmaktadı içinde
Bir bebeğin büyümesi gibi
Büyür olgunlaşır şiir
Onu doğurmaya vaktimiz olmaz bazen
Bakamayacağı bir çocuğu aldırması gibidir
Kadının karnından
Kadın değilsin ki ne bilirsin bu duyguyu
Demeyin
şairler bilir.
Yaşayacak Dünyayı bamabaşka yapacak
Ã?ocuk
Yoktur
Sizin yüzünüzden
ACI SARAR BEDENİNİZİ
Boğar gibi olur.
Avutmaya çalışırsınız kendinizi
Yaşasa da bakamayacaktın dersiniz
AVUNAMAZSINIZ
Unutmaya çalışırsını
Unutamazsınız
Sadece bir gün öğrenirsiniz
Diğer yaralarınızla olduğu gbi
Bu yara ile de yaşamayı

[chosen]

Boşlukta Delik

Yalnız kaldın değil mi
Acıların bedenini parçalarken
Sözüme geldin değil mi
Ölümün ruhunu sararken

Yok demiştim senin tanrın
Boşlukta kocaman bir delik
Hepsi sadece senin sanrın
Bak boşuna hayat boyu gerildik

Sözüme gelseydin keşke
Son nefesinde değil
Özüne dönseydin keşke
Ilk tanıdığında beni...


melodi ve saygılarımla...

[Efla]

Uzun zaman geçti,
Ne bir ses geldi handan,
Ne ezgiler sızdı kapılardan.
Oturdu ozan ve yas tuttu kahrından...
Durdu sonra ozan.
Durdu ve düşündü.
şimdi gitmenin sırası değil...
Flüt çıktı kınından,
Bir melodi üfledi ağırdan...
Kimse duymasa bile,
Han inlerdi gönülden.
Bir ezgi döküldü dilinden,
Bir şiir okudu gönlünden...
Bir çağrıydı bu.
Han dinledi önce,
Sadece han...
Han ağaçlara anlatıı,
Ahaçlar rüzgara,
Rüzgar kuşlara...
Diğer ozanlar duydu ozanın ağıtını
Ve hanın yalnızlığını...

---------------------------------------------------
Uzun zamandır ses seda yok yalnız bırakmayalım

[Firble]

Sanırım böyle olmuyor Efla ozanlar diyarı terketmiş gibiler.. Onları yeniden diyara toplamak lazım gibi... Oysa diyar yok olurken onlara çok şey düşüyor...

[chosen]

Uğurlama

Ağladı gökler "O" giderken
sular dalgalandı
deniz öfkelendi
kan kustu dostlar
'O'na yol verirken

Gözyaşlar döküldü yoluna
boynu dikti, gözleri ufukta
İki damla döküldü yanaklarına
biri dostlar hatrına, diğeri diyarına

bulanıklaşırken görüntüsü diyarda
bir yıldız belirdi yukarda
dostların bakışları arasında
anlaşıldı, hep ışık saçacak diyarda...

(selamlar ey dost...)

uğurlama ve saygılarımla...

[Efla]

Biçare bekledi ozan,
Bir kendisi vardı şimdi
Bir de flüdü,
Müziğin verdiği bir parça umutla bekledi.
Son bir parça umut...
Kapı açıldı sonra.
Nihayet bir ozan,
Nihayet şu çağrımı duyan...
Umut alevlendi içinde
Umut parladı hemen,
HEmen aydınlattı içini
Bir çıra alevi gibi...
Gelen gitti bir şiirin ardından,
Umut söndü tekrar,
Bir çra alevi gibi;
Bir anda söndü, bir anda parlayan...
Geriye kaldı yine bir han,
Bir de yalnız bir ozan...

Yalnızlığını bastıran,
Tek dostu çıktı kabından,
Bir ağır ezgi üfledi,
Rüzgar gibi odaya yayılan,
Bir ezgi üfledi,
Sadece kendisiydi melodiyi duyan,
Sadee kendisiydi üzüntüden ağlayan...

---------------------------------------------------------------------------------------------
Bu kısım ozan akedemisi için bir Ã?ağrıdır
---------------------------------------------------------------------------------------------

Rüzgarlar estikçe ciğerinden,
Nameler duvarlardan yankılandıkça,
Yorgun düştü ozan...
Umudu biraz daha tükenmiş,
Düşlerinde görmenin hayaliyle güzellikleri,
Uyuyakaldı...
Bu kez rüzgar söyledi ona şarkısını,
Gecenin hayvanları eşlik ettiler rüzgarın şarkısına.
Bir parça daha umut bulma umuduyla uyudu.

Hiç bitmeyen müziği duydu rüyasında,
Müziğin hükmettiği bir diyar,
Bir yer hiçliğin ortasında...
Gerçek olamayacak kadar güzel;
Rüya olamayacak kadar gerçek...
Anladı o an,
Uyuduğunu anladı.
Umursamadı ama,
Aradığı yeri bumanın heyecanıyla.

Bir kıta ilişiti gözüne,
Ã?nündeki kapıdan...
Bir anahtar veriyordu içeriye açılan:

İlk Sınav Cesaret İçin Yalnızca
şarkı Söyleyebileceksen Akademinin Ã?nünde
şiirin ezgisi kırık sesinin tonu yavaş diye korkmadan
Açılacak Akademinin kapıları sana...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Diyardaki karakterleri rüyalar diyarındaki ozan akedemisine bekleriz...

[FrontsideAir]

Kör sabahın beşinde,
Sessiz gölge peşinde;
Her soylunun leşinde,
Hançeri saplı Erober'in..

Kırık Aynadan Yansımalar'daki karakterim Erober adına yazdığım bir şiir. Toplam 5 dakika sürdü yazmam.

[galadlirim]

Gözlerini dört açmış bir kraliçe
Beş başını mağrurca sallıyor bizlere
Sanki ruhumu gözlüyor gizliden gizliye
Aklımı çelmek istiyor tatlı sözlerle

Sonsuzluk tahtında oturan Kara Hanım
Kalbimi soğutan ve ısıtan öpücüklerin sahibi
Gözleri karanlık,zırhı parlak ve sağlam
Ejderhaların en muhteşemi,Kara Kraliçem...

Takhisise adanmış birkaç dize..

[chosen]

Vaha



Beyninden medet umma
Ruhun sorularda boğulurken
Sen sen ol yorulma
Benlik ışığa koyulurken

Ağlama varoluşçu
Yok olmana sebep olur
Gözlerin cevabı ararken
Ruhun sorularda kaybolur

Dizinin dibinde kara
Ya kal yok ol
Yolun sonunda vaha
Yola koyul, var ol...



melodi ve saygılarımla...

[Artemis Entreri]

çok güzel chosen tebrik ederim...




'N'

--part I--


Kendimden kaçarken kendimi buldum
Kendime küsünce kendimi duydum
İçime doğan bu nefretten
Yine kendime kusarak kurtuldum

Düşmanımda gizli sırlarım..
Ruhumda soruları saklarım..
Tek yalanım,tüm korkularım,,
Yine kendimi kandırdıN...
Yine kalbimi kırdıN..



c: mesajlar birleştirilmiştir....

[chosen]

İpi Kopmuş Bir Kova


Kayboluyorsun seslerin içinde
Yalnızlık daha da beter
Seçimin sana kalmış
Ya uzak olacaksın ya daha daha da uzak

Boğuluyorsun nefeslerin arasında
Temiz bir soluğa hasret
Sussan nefesini daha uzun kullanabilirsin
Yada boşver, bağır avazın çıktığı kadar

Takılıyorsun dipsiz kuyularda
Karanlık, zihnine yuva olmuş
Berrak bir göğe özlemsin
İpi kopmuş bir kova misali...



melodi ve saygılarımla...