by Gorath » Sat Dec 25, 2004 5:50 pm
Yıllar vardır tek bir kelimede geçer, yıllar vardır tek bir satırda geçer...
Bir tepede oturmak
Ve ayaklarınızın altında olan
Büyük, devasa bir savaşı
Sanki bir tanrıymışsınız gibi izlemek
Nasıl bir duygu bilir misiniz?
Ben bu duyguyu yaşadım!
Ozan elinde tutmakta olduğu lirinini çalmaya başladı ve gözlerinde yaşlarla şarkısına başladı.
Bir kayanın üzerinde oturmuş
O devasa tepedeyim
Elimde şimdi olduğu gibi
Lirinim ve dilimde o sözlerim
Biliyorum garip ama gözümde göz yaşlarım...
Gün bitimine doğru...
Yanımda bir kız var
Görevin son ve can alıcı noktasında,
Huzurlu,
Görevini başarmaktan mutlu,
Beni getirmesi gereken yere getirdiği için...
Beni o kaosa,
şu anda söylediğim şarkıyı,
Abraksasın sonu isimli şarkıyı
Söylememi istedikleri için
Beni oraya sağ salim ulaştırabildiği için
Huzurlu...
Ve işte şarkıma başlıyorum.
Bu şarkıyı yanımdaki o güzel kıza
Ve Abraksas'ın sonu olan günü
Dikkatli dinleyen herkese adıyorum.
ABRAKSAS'IN SONU
Güneş batıyor,
Tatlı bir meltem ile
Gün son buluyor
Sessiz ayaklarımın altındaki şehir
Ama bu sessizlik
O her zaman söylenen
Fırtına öncesi sessizlik...
Bitmesin bunca dakika
Bitmesin bunca mutluluk
Bitmesin bunca çocuk
Bitmesin bunca yetişkin
Hepsi mutlu bir hayattalar
Nasıl son verebilirsiniz
Bu mutlu hayatlara?
Kaos kapıları açılıyor
Cehennem kapılardan
İçeriye dökülüyor
Ağlama korkmuş çocuk
Sen bunu hak edecek birşey yapmadın!
Bu senin kaderinde var be güzel çocuk!
Kapıdan içeriye dökülüyor ordular
Bir göz açıp kapamalık zamanda
Ama hazır cesur Abraksaslılar
Üç gün önce kim oldukları bilinmeyen
Bir ozan ve güzel bir kız
Onlara haber vermiş bu saldırıyı.
Artık beklentide ve savaşa hazırlar...
Savaş patlak veriyor
Ağlıyor bir bebek annesinin kucağında
Babası ise elinde yayı
Suraların en tepesinde
Yaydan boşalan her ok
Cehennem zebanilerinden birisine
Nasılda iniyor onca zebani yere?
Nasılda ölüyor onca cehennem yaratığı o günde!
Ağlama bebek
Böyle cesur bir baban varken ağlama!
Abraksas saldırı altında kalıyor
Abraksasın kapıları dahi yıkılıyor.
Savaşta acı, yıkıcık kayıplar veriliyor.
Ama asla,
Asla savaş bitmiyor
Cehennem yaratıkları geldikleri kapıdan
Cehennemlerine geriye dürülene,
Ã?oğu yok edilene kadar savaş sona ermiyor!
Geride ise;
Yavrusunun hayatını korumak için ölmüş bir baba
Ve yok olmuş bir şehir var!
Bebek ağlıyor
Ağlıyor yıkılan şehir
Ve ölen bunca insan için.
Artık yeni bir şehir kurulacak.
İsmi Abraksas olmayan yeni bir Abraksas kurulacak.
Ozan handa şarkısını söylerken hanın kapısı açıldı ve bir karanlık içeriyi kapladı. Tüm han o karanlıkla doldu. "Seni uyarmıştım!" dedi karanlıktan gelen korkunç ses. "Sen ise bana ihanet ettin." Karanlık handa az önce ozanın dinleyen ve bu güzel şarkı için alkışlayan insanların ölüm çığlıkları ile doldu. "Strensis'in ölümü ve bunca insanın ölümü hep senin hatan ozan. Bunu kaldırabilecek misin?"
Ozan yavaşça Lirinini yanına bıraktı ve karşısında kendisine doğru yaklaşmakta olan karanlığa bakarak "Onun ölümü bir amaç uğrunaydı!" dedi. "O insanları kurtarmak adına hayatını verdi. Aynı benimde bu uğurda hayatımı vereceğim gibi. Bu artık sonu gelmesi gereken bir hikâye ama şarkısı artık diyarın her yerinde sürecek!"
Yıllar vardır tek bir kelimede geçer, yıllar vardır tek bir satırda geçer...
Bir tepede oturmak
Ve ayaklarınızın altında olan
Büyük, devasa bir savaşı
Sanki bir tanrıymışsınız gibi izlemek
Nasıl bir duygu bilir misiniz?
Ben bu duyguyu yaşadım!
Ozan elinde tutmakta olduğu lirinini çalmaya başladı ve gözlerinde yaşlarla şarkısına başladı.
Bir kayanın üzerinde oturmuş
O devasa tepedeyim
Elimde şimdi olduğu gibi
Lirinim ve dilimde o sözlerim
Biliyorum garip ama gözümde göz yaşlarım...
Gün bitimine doğru...
Yanımda bir kız var
Görevin son ve can alıcı noktasında,
Huzurlu,
Görevini başarmaktan mutlu,
Beni getirmesi gereken yere getirdiği için...
Beni o kaosa,
şu anda söylediğim şarkıyı,
Abraksasın sonu isimli şarkıyı
Söylememi istedikleri için
Beni oraya sağ salim ulaştırabildiği için
Huzurlu...
Ve işte şarkıma başlıyorum.
Bu şarkıyı yanımdaki o güzel kıza
Ve Abraksas'ın sonu olan günü
Dikkatli dinleyen herkese adıyorum.
ABRAKSAS'IN SONU
Güneş batıyor,
Tatlı bir meltem ile
Gün son buluyor
Sessiz ayaklarımın altındaki şehir
Ama bu sessizlik
O her zaman söylenen
Fırtına öncesi sessizlik...
Bitmesin bunca dakika
Bitmesin bunca mutluluk
Bitmesin bunca çocuk
Bitmesin bunca yetişkin
Hepsi mutlu bir hayattalar
Nasıl son verebilirsiniz
Bu mutlu hayatlara?
Kaos kapıları açılıyor
Cehennem kapılardan
İçeriye dökülüyor
Ağlama korkmuş çocuk
Sen bunu hak edecek birşey yapmadın!
Bu senin kaderinde var be güzel çocuk!
Kapıdan içeriye dökülüyor ordular
Bir göz açıp kapamalık zamanda
Ama hazır cesur Abraksaslılar
Üç gün önce kim oldukları bilinmeyen
Bir ozan ve güzel bir kız
Onlara haber vermiş bu saldırıyı.
Artık beklentide ve savaşa hazırlar...
Savaş patlak veriyor
Ağlıyor bir bebek annesinin kucağında
Babası ise elinde yayı
Suraların en tepesinde
Yaydan boşalan her ok
Cehennem zebanilerinden birisine
Nasılda iniyor onca zebani yere?
Nasılda ölüyor onca cehennem yaratığı o günde!
Ağlama bebek
Böyle cesur bir baban varken ağlama!
Abraksas saldırı altında kalıyor
Abraksasın kapıları dahi yıkılıyor.
Savaşta acı, yıkıcık kayıplar veriliyor.
Ama asla,
Asla savaş bitmiyor
Cehennem yaratıkları geldikleri kapıdan
Cehennemlerine geriye dürülene,
Ã?oğu yok edilene kadar savaş sona ermiyor!
Geride ise;
Yavrusunun hayatını korumak için ölmüş bir baba
Ve yok olmuş bir şehir var!
Bebek ağlıyor
Ağlıyor yıkılan şehir
Ve ölen bunca insan için.
Artık yeni bir şehir kurulacak.
İsmi Abraksas olmayan yeni bir Abraksas kurulacak.
Ozan handa şarkısını söylerken hanın kapısı açıldı ve bir karanlık içeriyi kapladı. Tüm han o karanlıkla doldu. "Seni uyarmıştım!" dedi karanlıktan gelen korkunç ses. "Sen ise bana ihanet ettin." Karanlık handa az önce ozanın dinleyen ve bu güzel şarkı için alkışlayan insanların ölüm çığlıkları ile doldu. "Strensis'in ölümü ve bunca insanın ölümü hep senin hatan ozan. Bunu kaldırabilecek misin?"
Ozan yavaşça Lirinini yanına bıraktı ve karşısında kendisine doğru yaklaşmakta olan karanlığa bakarak "Onun ölümü bir amaç uğrunaydı!" dedi. "O insanları kurtarmak adına hayatını verdi. Aynı benimde bu uğurda hayatımı vereceğim gibi. Bu artık sonu gelmesi gereken bir hikâye ama şarkısı artık diyarın her yerinde sürecek!"