Değer Vermek...

Post a reply

Confirmation code
Enter the code exactly as it appears. All letters are case insensitive.
Smilies
:D :) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen:
BBCode is ON
[img] is ON
[url] is ON
Smilies are ON
Topic review
   

If you wish to attach one or more files enter the details below.

Maximum filesize per attachment: 256 KiB.

Expand view Topic review: Değer Vermek...

by LanceleT » Mon Aug 06, 2007 9:44 pm

bende zamanınıda haketmeyen kişilere çok değer verdim bu yüzden çok yara aldım :cry: ama insan galiba böyle öğreniyor hayatı bide şu tahlili yaptım hiç kimseye hakettiğinden fazlasını vermiceksin insan oğlu aç gözlü çünkü sonuçta kaybeden ben değilim nasılsa onlar yansınlar dertlerine benim gibi dostu zor bulurlar :embarrass:

by celephael » Mon Aug 06, 2007 6:10 pm

İyi arkadaşsınızdır. (en azından sen öyle düşünüyorsundur) Sırlarınızı ,Mutluluklarınızı paylaşmızsınızdır ve bir gün zart diye bütün yaşadıklarınız değişiverir.Siz daha neler olduğunu anlamaya çalışırken ve bir açıklama beklerken o iyi arkadaşınız artık "o iyi arkadaşınız "değildir. Kendi kendinize " NE OLUYO LAN?" diye sorana kadar artık birbirinizle görüşmez olmuşsunuzdur. İşte o zaman hakketmeyen insanlara fazla değer vermemeniz gerektiğini anlarsınız.

by Dawn » Fri Jun 22, 2007 4:57 pm

Ben değer verdiklerimden ağır darbeler aldım. Ama umurumda değil. Hayatta dost diye birşey olmadığını anladım. Özellikle yaşıtımdan küçük olanlardan.

Aşkla ilgili değere gelince.

Birine değer verdim. Ama onu üzdüm ve kaybettim. şimdi o başkasını seviyor. Sadece düşlerimde kalan bir anı oldu. :cry:

by Daeya » Mon Jun 11, 2007 4:23 am

Evet ben de gereksiz kişilere gereğinden fazla değer verdim ve hayatlarında o duyguyu bir daha yaşayamayacaklar. Bu yüzden onlara bir ilk yaşattım. Ben de olaya bu açıdan bakıyorum :)

by Dreamscape » Sun Jun 10, 2007 3:55 am

şu ana kadar hayatımda değer verdiğim insanlardan hiçbir kötülük , iki yüzlülük vs görmedim.Gördüysem bile çok büyük sorun yaşatmadı bana.

Ama şu an çevremdeki bazı insanların ne kadar haysiyetsiz olduklarını gördüm. ki bunlara değer veriyordum...
-----------------------------------------------
Olaya birde şu taraftan bakmak lazım.En azından bunlar sayesinde kimin nasıl biri olduğunu kestirebiliyorum.Sağolsunlar...

by WizardOfQuarks » Sat Jun 09, 2007 1:33 pm

Hayatım boyunca birilerine veya bir şeylere hak ettiğinden daha fazla değer verip sonrasında yaşadığım hayal kırıklıkları, çalkantılar, güvensizlik, vs. gibi durumlar o kadar çok oldu ki...

Ve hâlâ akıllanamadım.

by Barzini » Thu Jun 07, 2007 2:38 pm

insanoğlu doğar büyür ve ölür ve bu süreçte yani yaşamı boyunca yaptığı herşeyi bilinçaltının ona emrettiği şeklide sadece kendi egolarını tatmin edebilmek için yapar. insan zaten kendisi için yaşar. birisine gösterdiğiniz ilgi ondan karşılığında alacağınız ilgi içindir. bazı insanların egoları daha üstün olduğundan gösterilen ilgiye aynı şekilde karşılık vermezler bu da işte burada sorulan soruyu getirir "HAK ETTİğİNDEN FAZLA DEğER VERME"
şimdi bu yazıya karşı çıkanlar olacaltır sevginin karşılığı olmaz çoğu zaman diye peki şunu söyleyin "kimin hoşuna gitmez sevilmek" insan sevilmek için sever. değer kısmına gelince; birilerine değer vermeden önce onların gözünde değerli olun.
biraz daha abartayım hatta (abartayım ki daha çok gelinsin üstüme) :) aileniz sizi o ailenin bi parçası olduğunuz için sever sadece ebeveynleriniz olduğu için değil. babanızla aynı soyadı taşıdığınız için sevilirsiniz. bu acı ama bilinçaltının bir gerçeğidir.

by Edmond » Sat May 19, 2007 9:59 pm

Molydeus wrote:"aşk diyince ötesini arama..."

Mihriban :cry: :cry: :cry: :cry:

Neyse, evet aynen öyle yani, aşk varsa eğer, vardır zaten değer.

by yeminer » Thu May 20, 2004 11:38 pm

tam anamıyla sana katılıyorum deniebilir. çünkü ben de bir insanı yöneten şeyin genleri olduğunu ve genlerin de bencil olduğunu düşünüğyorum. birisine fazla dseğer verdiğini düşünüyorsan bence devam et. çok mu önemli sanki. herkese haketse de haketmesede istediğini istediğine verek senin elinde değil mi?
hükmetmek te böyle birşey olsa gerek ne demişler tanrı adaleti. haketmeyenler de kazanır ama tanrı hala tamrıdır.

by jesterthedoommaker » Thu May 20, 2004 8:11 pm

her insan NE YAPIYORSA YAPSIN sonuçunda kendi için yapar öreneğin birinin mutluluğu için uğraşıyosak o kişinin mutluluğuyla mutlu oluçağımızdandır yeni her şey gene insanın kendine döner o yüzden çıkar konusu o kadar sıradan doğanın ve yaşamın bi parças olmuşturki bazı kişiler göremez yani bence çıkar olayını tartışmaya pek gerek yok çünkü her şey çıkardır!!!!!

asıl soruya gelinçe şu an bir kişiye gereğinden aşırı fazla değer verdiğimi düşünüyorum ve bu kadar sevgiye layik olmadığına inanıyorum ama sevgim aynı dozda devam ediyo buda bana acı veriyo bazen acaba beni ona bağlıyan bu acımı diye düşünmeden edemiyorum çünki bi kaç kere bu acıdan zevk aldığımı fark ettim verdiğim bu aşırı sevgi geriye kalan tüm insanlara gereğinden çok daha az sevgi ve güven beslememi sağlıyo yani bi dengesizlik var offf yaaaaaaaa şu an düşüncelerim tam anlamıyla sisli.........

by yeminer » Thu May 20, 2004 6:44 pm

ki ben o tür birliklere bile çıkar birliği derdim. adamlar banbalarının hayrına mı kuruyor birliği yoo paladin olmak nbunu gerektiriyor da onda hayrına mı paladin oluyor yoo onun da avantajları var vs vs bu zincir uzar ama asla çıkatr olmayan bir halkaya rastlayamazsın

by burock » Thu May 06, 2004 8:40 pm

burada "çıkar" derken ne kastettiğimiz de önemli tabi.. örnek vermek gerekirse, mesela bir paladin grubunun şehri yağmacılardan oluşturmak için kurduğu bir grubu ele alalım... eğer bu birliğin kuruluş amacına da çıkar birliği diyosak dünyadaki tüm birlikler çıkar birliğidir. ama ben bu tür birliklere (heroic olan yani) çıkar birlikleri demeyerek biraz romanti kalmayı tercih ediyorum.

ha, gerçek hayatta artık böylesine birlikler kaldı mı? nerde efendim nerdeee...

by yeminer » Thu May 06, 2004 6:47 pm

birlik olmak tan kastım benim buydu burock. birlik olmaktan senin anladığın ne onuı merak ediyorum.

tabiki bu birlikler çıkarlar sonucu oluşacaktır. zaten yaptığımız çoğu şey bencillik değilmi hatta hangisi değil. birlikler de öçıkarların sonucu olur düşüncesindeyiğm hatta çıkarsız birlik yoktur da rahatça diyebilirim. bana aksini gösterebilir misiniz?

by burock » Wed May 05, 2004 9:39 pm

yannış annaşılmasın, ben de insannarın (genel olarak memeliler tabi) sosyal varlıklar olduğunu düşünüyorum ama yeminerin verdiği örneğin "birlik olmak" kavramına uymadığını düşünüyorum

by Raistlin » Wed May 05, 2004 9:29 pm

Arkadaşlar memeliler sosyal hayvanlardır. Doğduğunuz andan itibaren ana bakımına muhtaçsınız. Sevgi şevkatle büyütülüyorsunuz. Bunları yaşamadan hayatta kalma ihtimaliniz olmadığı gibi hayatınızı diğer insanlardan soyutlanmış bir ortamda yalnız başınıza geçirmeniz halinde fiziksel, zihinsel ve ruhsal gelişiminizin tamamlanamayacağı aşikardır.

Belki abarttığımı düşünüyorsunuz ama en basitinden mağara adamlarını bile düşünürsek daha dil ve yazı bile keşfedilmeden önce birbirleriyle iletişim kurmak için vücut dili ve sesler kullanmışlar. Nitekim hayatta kalabilmek için klanların ve cinslerin kendi aralarında işbölümü yaptığı da biliniyor. Yani biz yalnızca büyük bir bütünün parçasıyız ve bu, bizi onlara bağımlı yaptığı gibi aynı zamanda varlığımızı da onlara borçlu olduğumuzu gösterir.

Umarım ne demek istediğimi anlatabilmişimdir.

Top