Sürekli bir şeyler yapmam gerektiğini hissedip ne olduğunu anlayamamaktan nefret ediyorum.
Evden çıkarken hep bir şeyleri unutmuşum hissine kapılmaktan nefret ediyorum.
Otobüslerden ve tüm toplu taşıma araçlarından nefret ediyorum.
şirinler adındaki çizgifilmdeki her şeyden nefret eden somurtkandan da nefret ediyorum.
Internet Explorer'dan nefret ediyorum. Firefox en iyisi.
Kendine MMORPG diyip de içinde bi gram RP olmayan oyunlardan nefret ediyorum.
Okullardaki saç, sakal, kıyafet kısıtlamasından nefret ediyorum.
Eline telefonu alıp kendi sevdiği müzik türünü açıp elini hoparlöye huni yaparak ses daha çok arttırıp bizimde o iğrenç müziği dinlememize neden olan zihniyetten nefret ediyorum.
Arkadaşların için çok uzak yerlere gitmeme rağmen ben onları çağırdığımda "Orası çok uzak be, sen gel," cevabını almaktan nefret ediyorum.
Kendimden nefret ediyorum; çünkü bir oyun oynarken bile kötülük yapamıyorum!
Hiç bir şeyin ardından art niyet aramıyorum, herkes doğruyu söylüyor sanıyorum. Bundan da nefret ediyorum.
Türkçeyi düzgün kullanamamaktan nefret ediyorum. Forumlarda kullanmayanlardan da nefret ediyorum.
Dinlediğim müziğe baş ağrısı diyenlerden nefret ediyorum, ayrıca metal dinleyicilerine satanist denmesinden de nefret ediyorum.
Modadan ve özentilerden de nefret ediyorum.
Avrupa ve ABD'den nefret ediyorum.
iPod'umdan nefret ediyorum, içine şarkılarınızı attıktan sonra eğer tekrar pc ye atmak isterseniz isimleri değiştirilmiş bir sürü mp3 dosyasıyla karşılaşacaksınız.
MP3 demişken Windows Media Player'dan da nefret ediyorum. Yaşasın Winamp
Küçücük çocukların MSN başına oturup da sürekli göz kırpması atmalarından nefret ediyorum (13 yaşından küçüklere MSN yasaklanmalı)
Daha yazacak çok şeyim olup aklıma gelmemesinden nefret ediyorum.
Belki bi ara sonra tekrar yazarım düşüncesindende nefret ediyorum,
Ama sonuç olarak hepimiz nefret ettiğimiz şeyleri yapmakta mecburuz.
Son olarak forumlardaki başlıklara geç kalmaktan da nefret ediyorum

Sürekli bir şeyler yapmam gerektiğini hissedip ne olduğunu anlayamamaktan nefret ediyorum.
Evden çıkarken hep bir şeyleri unutmuşum hissine kapılmaktan nefret ediyorum.
Otobüslerden ve tüm toplu taşıma araçlarından nefret ediyorum.
şirinler adındaki çizgifilmdeki her şeyden nefret eden somurtkandan da nefret ediyorum.
Internet Explorer'dan nefret ediyorum. Firefox en iyisi.
Kendine MMORPG diyip de içinde bi gram RP olmayan oyunlardan nefret ediyorum.
Okullardaki saç, sakal, kıyafet kısıtlamasından nefret ediyorum.
Eline telefonu alıp kendi sevdiği müzik türünü açıp elini hoparlöye huni yaparak ses daha çok arttırıp bizimde o iğrenç müziği dinlememize neden olan zihniyetten nefret ediyorum.
Arkadaşların için çok uzak yerlere gitmeme rağmen ben onları çağırdığımda "Orası çok uzak be, sen gel," cevabını almaktan nefret ediyorum.
Kendimden nefret ediyorum; çünkü bir oyun oynarken bile kötülük yapamıyorum!
Hiç bir şeyin ardından art niyet aramıyorum, herkes doğruyu söylüyor sanıyorum. Bundan da nefret ediyorum.
Türkçeyi düzgün kullanamamaktan nefret ediyorum. Forumlarda kullanmayanlardan da nefret ediyorum.
Dinlediğim müziğe baş ağrısı diyenlerden nefret ediyorum, ayrıca metal dinleyicilerine satanist denmesinden de nefret ediyorum.
Modadan ve özentilerden de nefret ediyorum.
Avrupa ve ABD'den nefret ediyorum.
iPod'umdan nefret ediyorum, içine şarkılarınızı attıktan sonra eğer tekrar pc ye atmak isterseniz isimleri değiştirilmiş bir sürü mp3 dosyasıyla karşılaşacaksınız.
MP3 demişken Windows Media Player'dan da nefret ediyorum. Yaşasın Winamp
Küçücük çocukların MSN başına oturup da sürekli göz kırpması atmalarından nefret ediyorum (13 yaşından küçüklere MSN yasaklanmalı)
Daha yazacak çok şeyim olup aklıma gelmemesinden nefret ediyorum.
Belki bi ara sonra tekrar yazarım düşüncesindende nefret ediyorum,
Ama sonuç olarak hepimiz nefret ettiğimiz şeyleri yapmakta mecburuz.
Son olarak forumlardaki başlıklara geç kalmaktan da nefret ediyorum :)