by Eldarin_ » Sat Apr 15, 2006 10:00 pm
Antiparantez belirteyim,
Herhangi bir tanrıya inancı olmayan paladinlerin varlığını pekte tasvip etmiyorum. Çok ekstrem bir durum olmadıkça bir paladin mutlaka bir tanrının yolunda hizmet etmelidir, kanaatindeyim. Clericler içinde aynı durum sözkonusu benim için.
Ã?ünkü doğrular pek çoktur. Paladini paladin yapanda bu doğrular içersinden hangi yolu benimsemiş olduğudur, ki bu doğruları temsil edenlerde tanrılardır. Sık sık masaüstünde paladin oynayan arkadaşlar bilirler ki paladin oynamayı zevkli kılan, onun esnekliğinde oynamalar yapmak, özellikle bir tanrıya bağımlı kılarak belirli bir yolu benimsemesini sağlamaktır. Her paladinin ve tarikatinin bir yolu vardır ve bu yol iyilik çemberi içersinde belli noktalardadır(Gerçek hayatta da bu böyledir). Bu çemberi çevreleyenler ise, bir paladinin mutlak iyi olarak tanımlayabileceği bir güç, yani tanrılardır(Bu bağlamda çemberin dışını tanrının yolundan sapmışlık olarak kabul edebiliriz). Bu da paladinin dünya görüşünün yansımasının bir domain değil bir tanrı ile bağdaştırılabilecek olması anlamına gelir. Domain mutlakiyeti temsil eder, paladinin bunu benimseyebilecek ne zekası ne de veliliği vardır. İyilik denince akla ilk gelen melekler bile mutlak iyiliği zihinlerinde sorgulayacak kapasitede değillerdir(bkz. Baator. Baalzebub ve daha birçok örnek). Bir paladinin ulu tanrıları sorgulayıpta mutlak iyiliği keşfetmesi ise bana ütopya gibi geliyor, gülüyorum sadece. Ã?ünkü kanımca, o paladin sadece kendi kafasında iyiliğin anlamını çıkarmıştır, bu da paladinin görüşü olmazki, ancak bir kaçığın görüşü olur, bu bir filozofi bile olmaz ki, biz iyilikten bahsediyoruz. Tanrılar bile mutlakiyetini açıklayamazken paladinin bu mutlak iyiliğe ulaşması da ne demek! O sadece tanrısının kavrayabildiğini benimser, o bilgi ve görüşlere sarılabilir. Kapasitesi ona yeter ancak. Bunu da sonuna kadar savunur.
Ã?ünkü elimizdeki karakterin çok abartı güç ve bilgeliğe sahip bir paladin olmadığını düşünürsek, herhangi bir paladinin, iyilik diye nitelendirdiğimiz sonsuzluğun içine çizilmiş çemberin dışını görebilme şansı yoktur.
Antiparantez belirteyim,
Herhangi bir tanrıya inancı olmayan paladinlerin varlığını pekte tasvip etmiyorum. Çok ekstrem bir durum olmadıkça bir paladin mutlaka bir tanrının yolunda hizmet etmelidir, kanaatindeyim. Clericler içinde aynı durum sözkonusu benim için.
Ã?ünkü doğrular pek çoktur. Paladini paladin yapanda bu doğrular içersinden hangi yolu benimsemiş olduğudur, ki bu doğruları temsil edenlerde tanrılardır. Sık sık masaüstünde paladin oynayan arkadaşlar bilirler ki paladin oynamayı zevkli kılan, onun esnekliğinde oynamalar yapmak, özellikle bir tanrıya bağımlı kılarak belirli bir yolu benimsemesini sağlamaktır. Her paladinin ve tarikatinin bir yolu vardır ve bu yol iyilik çemberi içersinde belli noktalardadır(Gerçek hayatta da bu böyledir). Bu çemberi çevreleyenler ise, bir paladinin mutlak iyi olarak tanımlayabileceği bir güç, yani tanrılardır(Bu bağlamda çemberin dışını tanrının yolundan sapmışlık olarak kabul edebiliriz). Bu da paladinin dünya görüşünün yansımasının bir domain değil bir tanrı ile bağdaştırılabilecek olması anlamına gelir. Domain mutlakiyeti temsil eder, paladinin bunu benimseyebilecek ne zekası ne de veliliği vardır. İyilik denince akla ilk gelen melekler bile mutlak iyiliği zihinlerinde sorgulayacak kapasitede değillerdir(bkz. Baator. Baalzebub ve daha birçok örnek). Bir paladinin ulu tanrıları sorgulayıpta mutlak iyiliği keşfetmesi ise bana ütopya gibi geliyor, gülüyorum sadece. Ã?ünkü kanımca, o paladin sadece kendi kafasında iyiliğin anlamını çıkarmıştır, bu da paladinin görüşü olmazki, ancak bir kaçığın görüşü olur, bu bir filozofi bile olmaz ki, biz iyilikten bahsediyoruz. Tanrılar bile mutlakiyetini açıklayamazken paladinin bu mutlak iyiliğe ulaşması da ne demek! O sadece tanrısının kavrayabildiğini benimser, o bilgi ve görüşlere sarılabilir. Kapasitesi ona yeter ancak. Bunu da sonuna kadar savunur.
Ã?ünkü elimizdeki karakterin çok abartı güç ve bilgeliğe sahip bir paladin olmadığını düşünürsek, herhangi bir paladinin, iyilik diye nitelendirdiğimiz sonsuzluğun içine çizilmiş çemberin dışını görebilme şansı yoktur.