Baldur & Marisan
Posted: Fri Apr 18, 2008 2:00 am
Bir kış sabahı geldi güneyden,
kayıklar ve gemiler üzerinde
Baldur. Böyle söylemişti adını.
yankılanırmış sonsuz göklerde,
Evinden uzak bir ülkede
bekleyeni yokmuş aslında, geldiği yerde
Ã?mrü savaş ve gürültü içinde geçmiş
adı hiç duyulmamış yerlerde
Ve birde Marisan vardı.
meleklerin dahi unutamayacağı bir güzellikte..
Bir yaz gecesi tanıştılar gene,
Baldur ile Marisan
Kavga ve gürültü içinde
huzur buldu, ileride üzülecek olan..
şarkılar söyledi ona
güzelliği ve krallığı ile ilgili
Bıraktı kalbinin melodilerini
bıraktı ki dinlesin Baldur, doyasıya ve durmaksızın..
Ve bir yaz sabahı gitti Baldur, uzaklara,
geride kaldı Marisan, eline kalbi ile
Yalnızlık çöktü gecenin üzerine Marisan için,
umursamadı Baldur ise
Ağladı Marisan uzun zaman,
ama unuttu sonunda, iyileşti buda her yara gibi..
*
Ve bir yaz sabahı karşılaştı, Baldur ile Marisan,
yeniden el ele tutuştular bu sefer..
Kavga ile gürültü içerisinde,
huzur buldu Baldur
Ama yapamadı Marisan,
katlanamadı yeniden
Ve bir yaz gecesi gitti Marisan
geride kaldı Baldur, elinde kalbi ile
Gece çöktü sabahlarına Baldur’un
sessizlik çöktü dünyasına
Hikayeler anlattı giden kuşlara,
zaten kurgulanmış olan..
Ve karar verdi Baldur,
ne yürürse yürüsün kalbinde, yalnız yürüyecekti
Ve karar verdi Baldur,
yalnızca yalnızlıkla değil, hüzünle lanetlenecekti
Marisan yaşadı zamanını,
Baldur unuttu yalnızlıklarını..
*
Ve bir kış akşamı karşılaştılar tekrar
Baldur ve Marisan
Uğruna ölmeye değer o kadar çok şey varken dünyalarında,
uğruna yaşanılacak olanı aradılar
Ve yeniden tutuldular birbirlerine
bir kış akşamında..
Birlikte olmak mıydı önemli olan?
anlayamadılar kimi zaman
Kimi zaman yenik düştüler birbirlerine
ama el ele kaldılar her zaman
O kadar büyük bir kalpti ki onlarınki
tanrılar yaşamasına izin veremezdi
Ve gözyaşı döktüler bir kış akşamında yeniden,
Baldur ve Marisan
Çoktan göç etmiş umutların ardından
El salladılar hüzün içinde..
Ellerinde kırık umutlar ile,
bakakaldılar bir kış akşamında..
Tamamlanmamış sevgilerle
gözyaşı döktüler, Baldur ile Marisan..
*
Bir kış sabahı gelmişti güneyden
kayıklar ve gemiler üzerinde
Baldur. Böyle söylemişti adını.
yankılanırmış sonsuz göklerde..
Evinden uzak bir ülkede,
bekleyeni yokmuş aslında, geldiği yerde..
Yalan..
kayıklar ve gemiler üzerinde
Baldur. Böyle söylemişti adını.
yankılanırmış sonsuz göklerde,
Evinden uzak bir ülkede
bekleyeni yokmuş aslında, geldiği yerde
Ã?mrü savaş ve gürültü içinde geçmiş
adı hiç duyulmamış yerlerde
Ve birde Marisan vardı.
meleklerin dahi unutamayacağı bir güzellikte..
Bir yaz gecesi tanıştılar gene,
Baldur ile Marisan
Kavga ve gürültü içinde
huzur buldu, ileride üzülecek olan..
şarkılar söyledi ona
güzelliği ve krallığı ile ilgili
Bıraktı kalbinin melodilerini
bıraktı ki dinlesin Baldur, doyasıya ve durmaksızın..
Ve bir yaz sabahı gitti Baldur, uzaklara,
geride kaldı Marisan, eline kalbi ile
Yalnızlık çöktü gecenin üzerine Marisan için,
umursamadı Baldur ise
Ağladı Marisan uzun zaman,
ama unuttu sonunda, iyileşti buda her yara gibi..
*
Ve bir yaz sabahı karşılaştı, Baldur ile Marisan,
yeniden el ele tutuştular bu sefer..
Kavga ile gürültü içerisinde,
huzur buldu Baldur
Ama yapamadı Marisan,
katlanamadı yeniden
Ve bir yaz gecesi gitti Marisan
geride kaldı Baldur, elinde kalbi ile
Gece çöktü sabahlarına Baldur’un
sessizlik çöktü dünyasına
Hikayeler anlattı giden kuşlara,
zaten kurgulanmış olan..
Ve karar verdi Baldur,
ne yürürse yürüsün kalbinde, yalnız yürüyecekti
Ve karar verdi Baldur,
yalnızca yalnızlıkla değil, hüzünle lanetlenecekti
Marisan yaşadı zamanını,
Baldur unuttu yalnızlıklarını..
*
Ve bir kış akşamı karşılaştılar tekrar
Baldur ve Marisan
Uğruna ölmeye değer o kadar çok şey varken dünyalarında,
uğruna yaşanılacak olanı aradılar
Ve yeniden tutuldular birbirlerine
bir kış akşamında..
Birlikte olmak mıydı önemli olan?
anlayamadılar kimi zaman
Kimi zaman yenik düştüler birbirlerine
ama el ele kaldılar her zaman
O kadar büyük bir kalpti ki onlarınki
tanrılar yaşamasına izin veremezdi
Ve gözyaşı döktüler bir kış akşamında yeniden,
Baldur ve Marisan
Çoktan göç etmiş umutların ardından
El salladılar hüzün içinde..
Ellerinde kırık umutlar ile,
bakakaldılar bir kış akşamında..
Tamamlanmamış sevgilerle
gözyaşı döktüler, Baldur ile Marisan..
*
Bir kış sabahı gelmişti güneyden
kayıklar ve gemiler üzerinde
Baldur. Böyle söylemişti adını.
yankılanırmış sonsuz göklerde..
Evinden uzak bir ülkede,
bekleyeni yokmuş aslında, geldiği yerde..
Yalan..