FrpWorld.Com

Yeminer ara düzlemdeki bölgesiden diyarlara bir göz attı. kendisine bağlılığını sunun ilk kişilere baktı... "Duyun sesimi siz ölümlüler.. ya da ölmeyenler " dedi Yeminer..

"Benden boş vaatler beklemeyin... benim size vereceğim sadece sizin bana ne verdiğinizi beğlıdır... Bana boş inançlarınız değil yaptıklarıız gerekir. Bana gece gündüz dua edecek acizler sürüsü değil karanlığı ruhunda hisseden.. Güç için herşeyi verebilecek kudretli kişiler gerekiyor.. Benimle birlikte olduğunuzda kazanacağınız şey, neyi hak ediyorsanız o dur.. ne azı.. ne de fazlası.. Ben bu diyara karanlığımı yaymaya ve ona hükmetmeye geldim... Banimle birlikte olanlar işe yaradıkları kadar bu hükmü paylaşırlar.. Bu diyara hükedeceğim... Bu diyarı karanlığa boğacak ve tek hükümran olacağım... O gün yanımda bulunmak, karşı taraftaki acı çeken zavallılardan olmak istemiyorsanız... Kudretli ordularım bu diyarı karanlığa boğarken onlatın topuklarının altında ezilmek yerine onlarla olmak istiyorsanız bana katılın."

Bu sözler Yeminer in istediklerinin özüydü.. Bu sözü o mağradakilerle birlikte diyarlarda kalbinde karanlığa yönelim olan her canlı bu yönelimlerine uygun seviyede duymuştu.. Bağzıarı daha o gün mağrada olanlar gibi sağır olacak seviye de bazılarıysa sadece fısıltı.. ama Yeminer hepsinin bir gün geleceklerini biliyordu... Yeminer artık varlığının tüm diyarı kapladığını biliyordu.. Bir anda miyonlarca şey biliyor ve hissediyordu... ve gelece.. onu bekliyordu...

Pat gece uyurken birden bir fısıltı ile uyandı fısıltı devam ederken odada kimse yoktu."Bu zihinsel bir mesaj olmalı" diye düşündü.Yeminer diye birisi karanlık bir gelecekten bahsediyordu.Ve kölelikten...Ve sonra gelen tehditleri duydu.Düşünmeye başladı.Yarın adı geçen mağaraya gidecekti.Yeminer gerçekten dediğini yapabilecek biriyse ona katılacaktı...

Sensei gecenin karanlığında efendisinin sesinin çok büyük bit güçle diyarda yayıldığını hissetti. Senei beklemiyordu, kalbindeki kötülük an be an büyüyordu. Her şey diyara katliamların ve vahşetlerin hakim olması içindi.

--Efendim, sizim sözleriniz benim için emirdir. Katliamlar ve vahşet tüm diyara akim olacak.

Sensei etrafta yapılanları işaret etti. Goblinler, orclar hepsi bir taraftan çalışıyorlardı. Kaos ve katliam yaymak için...

Orc lar ve diğerleri artık tapınak ın uzak bir bölgesine hem koruma hemde barınma amaçlı kamp kurmuşlardı tapınak ta istenmiyorlardı ama emirde beklemeleri gerekiyordu yakında zmanı geldiğinde büyük katliamlarda ufak piyonlar olacaklardı...

Efendisinin sözüyle elindeki kadehi masaya bıraktı Kharon. Haz duyuyordu bu kelimelerden. Acı, vahşet, ölüm. Ã?yle bir ses ki bu insanı intikam ve Vahşete sürükleyen.
"Emredin efendimiz!" diyebidi Kharon kıpkırmızı gözlerini kısarak.

bir aşağlığın sesi ile ürperdi

eli hançerine gitti . sesi daha derinden hissetmek için gözlerini kapatıp derin bir soluk aldı. bir an karanlığa hizmet ettiği günleri hatırladı. eski günlerin hatrına dinlediği bu iğrenç müzik derinlerden gelen davul sesleri , düzensiz sert patlamalar hepsi iğrençti ve kötü olarak ün salmışları karanlığa hizmete çağırırıyordu. kötülüğün süregelen statükoyu bozmak için ayaklanma çağrısı çok güçlüydü. ordular hazırlanıyordu.

''zaman'' dedi içinden melkortr ''zaman karanlığın tek ihtiyacı şimdilik''

Melkor un bu isyanı onun beyninde yankılandı...
Kendi Kendi ni yiyordu içi..
Kalbi karanlık ın altında ezilmeye devam ediyordu....
fakat yapacak çok fazla birşeyi yoktu
o bölge lanetli bölge idi...

çığlık sesleri beyninin kaplamaya devam ederken ayakaları onu dışarıya çekiyordu...

melkortr
içinden karanlığa dönmemek için yalvardı.
iğrenç müziğn büyüsü zihnini bulandırdı, kalbini dondurdu.

yattığı yerden kalktı.
kendisini hafiflemiş hissediyordu.

ve ızdırabını dindirdi ve çağrıya kulak vererek yola koyuldu.

yankılanan sesler arasına çağrılarda eklenmişt..
"senin yerin karanlık buraya geri dönüceksin ama ölü olmadna dönme şansın var " artık melkor titriyor ve üşüyordu ne yapsam diye derin düşüncelere dalmıştı..