Atherius
Posted: Mon Sep 27, 2004 3:26 am
Arkdaşlar bu benim ilk denemelerimden o yüzden kısa kesicem umarım hoşunuza gider.
Efendisinin çağrısını duyduğunda oturduğu rahatsız sandalyeden hemen kalktı. Heyecanlıydı"
Birkaç aydır ondan çağrı almamıştı. Odasından çıktı ve karanlık koridorlarda koşar adımlarla yürümeye başladı. Titriyordu ölesiye korkardı efendisinden. Zaten korkmamak aptallıktı. Durdu"
Taht odasına yaklaşmıştı. Kendine çeki düzen verdi ve kapının önüne geldi. Kapının üstünde korkunç bir lanet olduğu söylenirdi. Tabi kimse kapıya dokunacak kadar aptal değildi. Kapı sadece tek bir kişinin düşüncelerine tepki verirdi. Korkuyla kapının açılmaya başladığını fark etti. İçeri girmeye cesaret edemiyordu. İçinden ayaklarına lanet etti. Birden efendisinin sesini duydu "gel buraya Atherius". Tahtın etrafı her zamanki gibi karanlık bir gölgeyle kaplıydı. Kimse onun yüzünü görmemişti. İsmini de bilmezdi. ona kara olan derlerdi. Onun hakkında bildikleri tek şey gücünün muazzam olduğuydu. Atherius tahtın birkaç metre gerisinde diz çöktü. Etrafına hafifçe baktı her taraf anlamını bile bilmediği runelarla doluydu.
Efendisi alaycı ama bir o kadar da soğuk sesiyle konuşmaya başladı:
"Kalk ayağı Atherius." Efendisi sözlerine devam ederken Atherius doğruldu. "Evet Atherius söyle bakalım benim hakkımda, hizmet ettiğin kişi hakkında ne biliyorsun." Atherius tedirgin olmuştu. Böyle bir soru beklemiyordu. " Efendim".siz muazzam bir büyücüsünüz." Kara olan bir kahkaha attı ama bu kahkaha neşeden yoksun ve çelik kadar soğuk bir kahkahaydı. "hocaların bana büyüde hızla geliştiğini söylediler. Beklide sana bir takım sorumluluklar yüklemenin zamanı geldi. Sana dış dünyada yapman için bir görev vereceğim. Bu görevdeki başarın ömrünün uzunluğunu belirleyecek." Atherius"un gözleri büyüdü "efendim hazır değilim." Ama söylediği sözlere pişman oldu. Birden tahtın bulunduğu gölgeden bir güç dalgası geldi ve Atherius acıyla iki büklüm oldu. Sanki vücudu alev almıştı. Kara olanın sesini duydu "insan sabırsızlığın kendini göstermeye başladı. Bir daha sakın emirlerimi sorgulama. şimdi dış dünyaya git" birden odada bir portal açıldı. " uşaklarım orda sana emirlerimi bildirecek." Atherius yalvaran gözlerle efendisine baktı ama bir güç dalgası onu portala itti.
1. bölümün sonu.
yorumlarınızı bekliyorum....
Efendisinin çağrısını duyduğunda oturduğu rahatsız sandalyeden hemen kalktı. Heyecanlıydı"
Birkaç aydır ondan çağrı almamıştı. Odasından çıktı ve karanlık koridorlarda koşar adımlarla yürümeye başladı. Titriyordu ölesiye korkardı efendisinden. Zaten korkmamak aptallıktı. Durdu"
Taht odasına yaklaşmıştı. Kendine çeki düzen verdi ve kapının önüne geldi. Kapının üstünde korkunç bir lanet olduğu söylenirdi. Tabi kimse kapıya dokunacak kadar aptal değildi. Kapı sadece tek bir kişinin düşüncelerine tepki verirdi. Korkuyla kapının açılmaya başladığını fark etti. İçeri girmeye cesaret edemiyordu. İçinden ayaklarına lanet etti. Birden efendisinin sesini duydu "gel buraya Atherius". Tahtın etrafı her zamanki gibi karanlık bir gölgeyle kaplıydı. Kimse onun yüzünü görmemişti. İsmini de bilmezdi. ona kara olan derlerdi. Onun hakkında bildikleri tek şey gücünün muazzam olduğuydu. Atherius tahtın birkaç metre gerisinde diz çöktü. Etrafına hafifçe baktı her taraf anlamını bile bilmediği runelarla doluydu.
Efendisi alaycı ama bir o kadar da soğuk sesiyle konuşmaya başladı:
"Kalk ayağı Atherius." Efendisi sözlerine devam ederken Atherius doğruldu. "Evet Atherius söyle bakalım benim hakkımda, hizmet ettiğin kişi hakkında ne biliyorsun." Atherius tedirgin olmuştu. Böyle bir soru beklemiyordu. " Efendim".siz muazzam bir büyücüsünüz." Kara olan bir kahkaha attı ama bu kahkaha neşeden yoksun ve çelik kadar soğuk bir kahkahaydı. "hocaların bana büyüde hızla geliştiğini söylediler. Beklide sana bir takım sorumluluklar yüklemenin zamanı geldi. Sana dış dünyada yapman için bir görev vereceğim. Bu görevdeki başarın ömrünün uzunluğunu belirleyecek." Atherius"un gözleri büyüdü "efendim hazır değilim." Ama söylediği sözlere pişman oldu. Birden tahtın bulunduğu gölgeden bir güç dalgası geldi ve Atherius acıyla iki büklüm oldu. Sanki vücudu alev almıştı. Kara olanın sesini duydu "insan sabırsızlığın kendini göstermeye başladı. Bir daha sakın emirlerimi sorgulama. şimdi dış dünyaya git" birden odada bir portal açıldı. " uşaklarım orda sana emirlerimi bildirecek." Atherius yalvaran gözlerle efendisine baktı ama bir güç dalgası onu portala itti.
1. bölümün sonu.
yorumlarınızı bekliyorum....