Page 1 of 2

Varoluşumun temelleri üzerine"

Posted: Sat Aug 14, 2004 6:45 pm
by Estel
( fazlasıyla depresif bir an da yazdığım bişi belki sizde hayat hakkında aynı konudan yakınıyosunuzdur...bu arada korkunç dilim için şimdiden özür diliyorum:)

Eğer hayatı benim gibi Yaşatmak dan korkarak yaşamaya başlamışsanız ne kadar adım atarsanız atın gittikçe hazin sona yaklaşırsınız"sonu görünmeyen bi dağa çıkmak yada engin bi okyanusu geçmek ne kadar cesaret isterse o kadar cesur olmanız gerekir ve ben o kadar cesur değildim benim cesaretim aptallığımdı, kadere meydan okumak da bunun en büyük kanıtı"
Bilge insanlar tanıdım cesur adamlar, güzel kadınlar ,çarpık hayatlar, umutlarına ve yıkılan hayallerine şahitlik ettim"pek çok bedende yaşadım; ümit etmekten korkan çocuklar,ölmek için denize açılan martılar ,umarsız ağaçlar ve tabii ki insanlar; hayal edecek zamanları olmayan olamayanlar ,yaşamaya değer diyip yaşayamayanlar ,sevgi güzel deyip tadamayanlar".
Farklı farklı yerlerde farklı hayatları farklı zamanlarda aynı duygularla yaşadım ve onu aradım. önce yeşillikler içinde ki büyük ormanlara baktım öten kuşlara, cesur aslanlara umarsız ağaçlara ve ışık yayan doğaya,umut vadeden topraklara"bulamadım hepsi için bi avcıydım öyle doğmuştum yaşayamadım yaşatamadım"
İkinci şansımda ise daha umutluydum ozanların şarkılarında anlattıkları ışık huzmelerine aldanmıştım"çöldeydim..sıcak kumların görkemli yapıların içinde erkeklerin çarpıklıklarından ailelerin zulümlerinden kurtulmaya çalışan güzel kadınların ortasında ..yapamadım sessiz kalamadım yine öldüm"yine öldürüldüm"
Üçüncüsü en iyisi en sonu en hayırlısı dediler denemeye karar verdim kaybedecek neyim vardı ki.. ne kazanmıştım ki "ve görkemli bir şehirde kraldım ,prenstim, prensestim yada o zaman hangi unvan kullanılıyorsa oydum işte; gücün zirvesinde ki , insanları, insanlarını hayallerine kavuşturacak olandım"yaşamak istiyorlarsa yaşatacak olan..olmadı yapamadım, haksızlıkların gücün zirvesinde bile beni vurmasına katlanamadım dik duramadım..ve en önemlisi yine onu bulamadım yine o olamadım"
şimdiyse geceleri insanlarının ruhlarıyla aydınlanan bi şehirdeyim hala onu arıyorum onu bekliyorum"varlığını ispatlamak varoluş nedenimi gerçek kılmak için"

Posted: Sun Aug 15, 2004 12:57 am
by QuelSaruk
dilin bence güzel en azından benimkini andırıyor hoşuma gitti yani.va karamsarlığın ...

hoş bir yazı tebrik ederim umarım bunun gibi düşünce yada his yazılarını devam ettirirsin siteye hoşgeldin ;)

Posted: Sun Aug 15, 2004 2:53 am
by Azalin
gerçekten hoş..tebrik ederim..

ve devamını bekliyoruz tabiiki....

...

Posted: Sun Aug 15, 2004 7:37 am
by Estel
teşekkür ederim...onu aramaya devam ettiğim sürece böyle yazılarda devam edicek sanırım:)

Posted: Sun Aug 15, 2004 10:15 am
by Ghost_OF_A_Rose
Bulursun bitanem sen korkma...güçlü olduğunu bildiğin sürece ki sen tanıdoığım en güçlü ranger'sın:) inan bana her şey iyi olur....sen bilirsin prenses....hayat bir şans alır...bir şans sunar!

Posted: Sun Aug 15, 2004 8:44 pm
by Galat-tirin
"varlığını ispatlamak varoluş nedenimi gerçek kılmak için""

neyin varolduğunu ispatlamak istediğini merak ettim..

...

Posted: Mon Aug 16, 2004 12:17 am
by Estel
açıkcası tek bir şeyde deil...insan yaşamak, inanmak ve devam etmek için nelere ihtiyaç duyarsa o an aradığım bunlardı...

Posted: Mon Aug 16, 2004 2:55 am
by wishmaster
wayyss harika olmuss:)bence kötüseyler yasamanInda yaralar1 vard1r bizi gelecege haz1rlar ve daha dayanIklI olmanIzI saglar...bu yüzden gereklId1r inan bana bence onu bulcaks1n belki geç olabilir ama bulcaks1n:)) ( buarada bunlarI ben mi diyorum:)

Posted: Mon Aug 16, 2004 5:08 am
by Galat-tirin
aşk gibi mi? Umut gibi mi? İkiside mi...

Posted: Mon Aug 16, 2004 6:26 am
by Estel
aşk,umut,anlayış we önemlisi bunları görebileceğim bi varlık belkide

Posted: Mon Aug 16, 2004 6:56 am
by Galat-tirin
umut, anlayış, aşk, bunları görebileceğin bir varlık...
bu kadar mı imkansız?

Açık konuşalım: Ben çoğu duyguyu tattım.. Sevildim, arzulandım anlayış gördüm, umudu ve aşkı yaşadım (bunlardan yapabildiğim kadarını da verdim..)
ama hayatımda tek bir şeyin gerçekten eksikliğini çektim.. şefkat.. Komik geliyor tabi benim gibi ciğeri beş para etmeyen bir serseri söylediği zaman bunun farkındayım...
İyi kötü yaşadım, hızlı geçti yaşam benim için, bir elfle insanınki kadar belki.. Ã?oğu insanın hayalini kurmadığı şeyleri yaptım.. ama her şeyin bir bedeli var... saçmalıyorum sanırım (genelde yapam) neyse..
Sonuçta demek istediğim, bir insandan her şeyi bekleyemezsin..
Artık ben, kimseden şefkat beklemiyorum.. Diğer verdikleri yetmeye başlıyor bir süre sonra..
Eğer bunların herpsini sana verebilen birini bulamıyorsan, hepsini birden istemek zorunda değilsin...
Ki, bu saydıkların bulması o kadar zor şeyler mi gerçekten?

Posted: Mon Aug 16, 2004 7:31 am
by Estel
ben hepsini birden istemiyorum ki hem farkındaysan bi insandan da beklemiyorum hem illada şahsıma olmasıda önemli deil sadece etrafımda bu duyguların gerçekten yaşandığını görmek istiyorum gerçekten yaşamın devam ettiğini hissetmek istiyorum sadece...

Posted: Mon Aug 16, 2004 7:54 am
by Galat-tirin
aşık olmadıktan sonra aşkın ne anlamı var? Ummadıktan sonra umdun? Anlaşılmadıktan sonra anlayışın?

Bu, beş yıldızlı lokantaların camlarına yapışan insanların durumu..
Yiyemedikten sonra, dünyada Chateu Briand adında bir yemek olması kimsenin umurunda değil.. Onlar açlar çünkü..

Eğer sevilmeyeceksen.. dünyada aşkın olması umurunda mı gerçekten? Televizyonda izlemek ile, insanlarda görmek aynı..
Caddeler sevgili, sinemalar aşk filmleriyle dolu..

Posted: Mon Aug 16, 2004 8:11 am
by Estel
inan bana çok daha önemli çevrende görmek ,hissetmek birilerinin mutlu olabildiğini bilmek ve mutluluklarını görmek...onlar için mutlu olmam kendim için mutlu olmamdan daha iyi geliyo bana kendimi canlı hissetmemi sağlıyo ..tavsiye ederim bi dene

Posted: Mon Aug 16, 2004 8:30 am
by Galat-tirin
denedim..
ama sana içtenlikle öneririm ki
çık dışarı ve aşık ol!