Uthnatangahar(betimleme denemesi)

[Raptor]

Güneşin batışını gösteren turuncu gökyüzünün altında, tuzlu ve soğuk su ayak bileklerindeki yaraları yakarken bunlara hiç aldırmadan sularda yürüyordu... Başında korkunç bir ağrı vardı. Kum yaratıklarınun uzaktan onu merakla izlediklerini hissediyordu. Başını yana, karşısında uzanan mavi uçsuz bucaksız deniez çevirdi... Başını döndüğünü hissetti. Bilincini kaybetmemek için savaştı, ama yararsızdı. Yorgundu... Çok yorgun...
Denizin sonsuzluğu içinde idi. Her yer mavi bir örtü ile kaplıydı. Denizin tuzlu kokusu burnuna doluyordu. Birden sular çekildi her yer ışıkla kaplandı. Işık onda hem huzur hemde huzursuzluk yaratıyordu. Tüm bedenine basınç ygularken o yinede kendini boşlukta gibi hissediyordu. Gözlerini açtı. Sular yoktu. Sıcak bir çölün ortasındaydı. Yürümeye başladı. Sıcak kumlar ayaklarını yakıyordu. Ã?öl bitmiyordu. Yürüdü, yürüdü.... Hiçbir yere varamıyordu. Her yerde gördüğü tek şey kumdu. Birden önünde devasa kahverengi taştan bir insansı belirdi. İnsansının yumruğunu yüzüne doğru geldiğini gördü. Bilincini kaybetti...
Gözlerini açtı, geniş bir düzlükteydi. Otların rahatlatıc kokusunu aldı. Yerde yatıyordu. Ayağa kalktı. Arkasında ormanın içine doğru uzanan ayak izlerini gördü. Kendi izeriydi bunlar. Kumsaldan ormana kadar yürümüştü. Etrafına baktı. Güneşin olduğu yönde bir parıltı gördü. Güneş gözünü acıtıyordu. Parıltı ona doğru yaklaşırken daha iyi görebilmeye başlamıştı. Bu beyaz bir at üzerinde beyaz zırh içindekib bir insandı. Hızla ona doğru yaklaşıyordu. Ona yardım edebileceğini düşünüyordu. Belki onu beyaz şehire ulaştırabilirdi. Atlı hızla yaklaşırken bir gariplik fark etti. Atlının kılıcı elindeydi ve onu tehlikeli bir biçimde savuruyordu. edeni korkuyla titredi. Geriye doğru kaçmaya başladı. Atın nal seslerini duyabiliyordu. Yakında... Daha yakında... Birden boynunda bir acı hissetti. Sert otoriter bir sesin "Hepiniz öleceksiz..." dediğini duydu. Gözleri yerde duran kana bulanmış mavi cüppesi içindeki kafasız bedenini gördü...