FrpWorld.Com

Diyar diyar dolaştım neler gördüm neler..
Bir akşam eşyalarımı dünya gözlerini uykuya feda etmişken topladım ve evden kaçtım.
Ben sadece içimden gelen sesi dinliyordum.O gün bugündür geziyom diyar diyar.neler gördüm neler anlatmakla bitmez, önce siz anlatın isterseniz.

belki senin kadar dolaşmadım belki de senin kadar cesur bile olmayabilirim...Ama bu gözler sadece hüzün ve acı görür...Ve benim amacım hüznü başkalarının ruhlarından almaktır...Bu benim özelliğim...Lanetimse o hüznün sonsuza kadar ruhumda kalması...Benim hikayelerim hüzündür...nefrettir... acıdır...Sadece dinlemek isteyenleredir...

HAyat acıdır dostum. Görülen, gezilen yerlerden çok anlaşılanlar önemlidir. Acı ve hüzüne gelince bizim işimiz bu duyguları benliğimize toplamak ne eylersin.
HEr nefeste yeryüzünde birikmiş kin ciğerlerime doluyorr.

ve her nefes verişinde kinle beraber yaşam da içinden çıkıyor...Doğru zamanda doğru duygular içinde olamadım...Beni sevenlere karşı nefret besledim...benden nefret edenlere karşıysa sevgi besledim...ve artık inanıyorum...bedenim olmasa bile ruhum kusursuzlaşıyor...

Bard lavtasını çıkardı...Ve çalmaya başladı...

Now you all know...
The bards and their songs....

Ama her zaman gök yüzü vardı. Kİn, nefret bunlar bir süre sonra toprağa siner öğütülür gider. Her yağmur damlasında bir bölük silinir yeryüzünden.
Ruhun gibi dilerim duygularında kusursuzlaşır.
Anlat dostum neden bu nefret ne bu suçluluk...

suçluluğum dostlarıma karşıdır...
sevgim de onlara karşı...
istemeden üzerim onları...
müziğimle üzerim...
o yüzden de kendimden nefret ederim...
suçluluğum kendime karşı...
nefretimse herkese

hiç unuttun mu dostum. BEnce birgün dene.
birgün güneşin doğuşuna karşı söz ver kendine lavtandan sevgi gözlerinden ışık yayılsın.
Bir gün dostum kalbin çökerken son öpücüğünü verecek bir şeylerin olsun.

kaçkez söz vermeliyim güneşe-geleceğe karşı-sonunda yoluma hep hüzün çıkıo...her gece gözümün önüne hüzünleriyle boğuşan insanlar gelio...onları kurtarmak istiom.beni kimsenin kurtaramayacağını bile bile

peki ben sana daha kaç defa devam et dicem. oturup ölümü beklemek ve hayıflanmak çok mu güzel. Hem birgün gelecek merak etme.

ve o gün geldiğinde ben ölümü kabul edeceğim...
fakat o gün gelene kadar ben insanlara mutluluk vermeye
ve karşılığında acı almaya devam edicem

Bence mutluluğu her zaman için ver ama unutma Eğer o nefretin acın olmasaydı, o lavtandan ses çıkarmıydı?
O tellerin rüzgara ağlar, seni zevk nehrine bırakırmıydı?

lavtamdan ses çıkmasının sebebi nefretimin nefrete karşı olması,acıya karşı olması...eğer ben acı, nefret nedir bilşmeseydim ve kendimi bu yola adamamış olsaydım...şuan elinde uzunkılıç,paralı askerlik yapıyo olurdum

doğru söylüyorsun aslında...
Ama yüreğini büyük görme fazla yoksa taşar gözyaşların damarlarına...

Rp dışı: olm nezaman seni iyimser yapçam yaaa...

Rp dışı-olm benim rp yapmamı sağlayan mutsuzluğum...normalde olmam gerekenden daha fazla gülerim sen hiç merak etme...Hee ama şunu bil ben bunalım takılıosam bil ki şiir yazıorumdur...

huzur içine dolup taşıyordu...
ama onlarla savaşmalıydı...
bu sefer en hüzün verici olan ağıtı...
kendi için yazdığı ağıtı söylemeye başladı...
kendisiyle beraber lavtası...
lavtasıyla beraber çevresindeki herşey
ağaçlar,kuşlar,böcekler...
herşey...
onun yakarışına katıldı...
Böyle bir hüzün...
ve böyle bir nefret karşısında su perisinin yapabileceği tek şey
şaşırmaktı...

Frpworld'den bir kaç kişi toplanın şiir kitabı yazın yaw zengin olursunuz.