Page 6 of 6
Posted: Wed Mar 28, 2007 2:27 am
by entreri2
Gülün solduğu akşam oldukça güzel bir kitaptı boğazım düğümlendi ağlamsam bile

Posted: Sat Apr 14, 2007 11:15 pm
by BLACK HAND
Angelanın Külleri var 2 kitap 2ncisi değilde ilkinde yazarın başından geçenleri duydukça içim burkuldu gözümden yaşta aktı hatta çok güzeldi..
Posted: Sun Apr 15, 2007 4:17 am
by siliterin
sislerin vampiri jander'in ölmü sahnesi
Posted: Fri Jun 29, 2007 7:13 am
by Dawn
Ã?atı.
Posted: Fri Jun 29, 2007 8:15 pm
by E_A_M
ben okuduğum çoğu kitapta ağliorumm çok kaptırıyorum

eminim sefilleri okuyan herkes ağlamıştır ben dragonlancede de baya bir ağladım hemen gözde bi karakter öldüğün de ağlayıveriyorum

Posted: Sat Jul 21, 2007 1:43 am
by Karanya-Memoria
1984'te winston smith annesinin cesedini görünce
Posted: Sat Jul 21, 2007 10:18 am
by Lydronk
Ne yalan söliim DL okurken bayağı gözlerim doldu, ağladım

Altınay ölür gibi olduğunda ağlamıştım sonra flint öldüğünde sturmün ölümü de çok üzücüydü fizbanda bi şey olduğunu anladığım halde emin olamayıp öldüğü için ağlamıştım.kitplar psikolojime kötü mü etki yapıyo ne

Posted: Sat Jul 21, 2007 10:29 pm
by DalamarTheDark
Ã?anlar kimin için çaliyor. baya bi duygulandim , agliycak gibi oldum aglayamadim. Ve raistlin abyss'te kapiyi kendi uzerine kapattigindada duygulandim ama yine aglayamadim. He bide tassllehoff oldugunde yine ayni sey oldu. Aglayamiyorum ben ya, aglamak istiyorum

Posted: Sun Jul 22, 2007 10:32 am
by Arkenon
Gözlerimi yaşartan bazı kitaplar oldu. Hobbit'in sonu beni epey hüzünlendirmişti. şeker Portakalı'nı ise baştan sonra bir buruklukla okumuştum. Aklıma gelenler bunlar...
Posted: Sat Jul 28, 2007 10:26 pm
by BLACK HAND
Angelanın Külleri 2 kitaplık.Ağlatmıyosa bende sakallı bi gnomum!!Çok taş kalpliydim ama ağladım siz düşünün

Posted: Thu Aug 09, 2007 9:50 pm
by Lord_Feanor
Kralın Dönüşü'nün arkasındaki Arwen le Aragorn u anlatan bölümü okurken Evenstar ı dinlediğim için özellikle o bölümün son paragraflarında zorlanmıştım bayaa

Posted: Tue Feb 02, 2010 11:37 pm
by Dura
zaman: 1999 sonları..
yaş: 18..
mekan: evden uzakta gurbette bir şantiye..
yüzüklerin efendisi 3lemesi bir arkadaştan ödünç alınmış.. FRP ile tanışalı 2-3 yıl olmuş.. kitap da neredeyse bitmek üzere.. bir solukta okunmuş.. ne cumartesi ne de pazar tatili olan bir mesai düzeninde sadece akşamları uykudan çalınan saatlerde okunmakta 3leme..
son kitabın sonları artık..
Gondor düşmüş, surların kapısı parçalanmış..
etraf kan içinde..
umutlar tükenmiş..
yüzük tayflarının şefi kara atının üzerinde kapının önüne gelir.. yapacak hiçbir şey kalmamıştır.. tam kapıdan içeri girecekken Gandalf çıkar karşısına.. Ak Gandalf..
filmde biraz hafife alınmış gibi görünse de kitapta Tolkien üstadım Nazgûlleri çok kuvvetli tasvir eder.. Gandalf'ın herhangi bir etki sağlayabilme şansı yoktur o an için.. ama yine de kapının önünde atının üzerinde karşısına çıkar Nazgûl'un..
öyle umutsuz bir sahnedir ki, tarif etmem mümkünsüz..
benim gözlerimden yaşlar boşanmaktadır gecenin karanlığında küçük okuma lambasının ışığında..
o sırada kim bilir istanbul nasıldır..?
aklıma bile gelmez..
gönlüm Gandalf'ladır çünkü..
bir kaç paragraf sonra gelen ve umut dolu kurtuluşu müjdeleyen horoz ötüşünün akabinde attığım gözü yaşlı çılgın kahkahaları ise hiç anlatmayayım..
o başka bir maceranın konusudur..
Posted: Thu Feb 04, 2010 3:42 am
by lightflarer
Eldarin wrote:Gazap Özümleri(John Steinbeck) diyorum, başka birşey demiyorum...
evet fenaydı bu kitap bayağı