Ufak bi Öadır

feryat · Post by **feryat** » Sat Jul 10, 2004 5:46 pm

Gözleri açıldı dünyanın...

Dört duvar ona bakarak sırıtıyordu sanki.Pencereden ışık gözünü kamaştırıyordu.Kendi kendine neler olduğunu sorgulayan sorular sormaya başladı...

-Ben nerdeyim yaa..Peki freya nerde?... Ya o elf rahibe ile beni kutsayan rahip...
Başına saplanan ağrı damağını kazıyordu sanki...Ãƒ?antasından bir şeker topu çıkardı ve onu yemeye başladı.Her zaman gelecek masalından sonra bir tane yerdi... Yoksa hiç düzelmez düz bir yolda aşşağı çekilen örümcek gibi hissederdi kendini...

Karnı acıkmıştı...Son somun ekmeğinide çıkardı ve yedi sonra kalkıp çıkmak için kapıya bir hamle yaptı...Kulpunu tutup çekti...

Ama kapı açılmıyordu... Bir daha denedi ve gene aynı sonuç sonra sinirlenip kapıya bir tekme attı ve kapı açıldı... Meğer dışarı açılıyormuş diye kahkahalarla gülmeye başladı...

Lysana · Post by **Lysana** » Sun Jul 11, 2004 1:13 am

Ozanın olduğu bölümden sesler duydu odanın olduğu yere gitti ozanın kendi kendine güldüğünü gördü hafifçe güldü

- günaydın sayın ozan kendizi nasıl hissediyosunuz merdivenlerden aşağı düştünüz bizde sizi bi odaya taşıdık Dragonfire adına ciddi birşeyiniz yoktur umarım Karnınız açmı size yiycek birşeyler getirebilirim

Fallen · Post by **Fallen** » Sun Jul 11, 2004 6:12 am

Thlyrotel bütün gece ozanın yattığı odanın hemen yanındaki odada konakladı, ama tüm gece uyuyamadı çünkü ozan sürekli kabuslar görüyordu, bazen haykırıyor, bazen hırlıyor, bazense iğrenç kahkahalar atıyordu ama uyuyamamasının tek nedeni bu değildi, elf lord Dragonfire'a nasıl hizmet edeceği konusunda heyecanlıydı, dünkü talihsiz olaydan sonra başrahiple konuşması yarım kalmıştı şimdiyse heyecanla bu konuşmanın tamamlanmasını bekliyordu.
Elf bunları düşünürken bir anda yan odadan sertçe tekmelenen kapının sesi geldi, yayını kapan elf sessizce kendi odasının kapısına doğru yanaştı ama dün tanıştığı rahibenin sesini duyunca rahatladı, odanın kapısını açtı.
Dışarı çıktığında rahibe ve ozan neşeli bir şekilde sohbet ediyorlardı kırık kapıyı gösteren ozan yüzünde hafif bir suçluluk ifadesi vardı ama gülerek konuşmaya devam ediyordu...

Raistlin · Post by **Raistlin** » Sun Jul 11, 2004 7:31 am

Ãƒ?adırın girişi aralandı ve içeriye kara giysilere bürünmüş bir adam girdi. Cüzzamlı gibi heryerini sarmıştı ve gözleri bile gözükmüyordu. Kocaman boyutlarda bir adamdı ve girişteki güruhtan ruhban olduğunu düşündüğü ilk kişiye gür bir sesle sordu:
"Başrahibiniz burada mı? Bana Tanrısı ve dini hakkında bir vaaz verebilir mi?"

Lysana · Post by **Lysana** » Mon Jul 12, 2004 12:45 am

çadırın girişineki yeni gelen cüsseli adama baktı hızlıca yanına gitti

- ilk başta tapınağımıza hoş geldiniz yüce rahip şuanda burda değil isterseniz oturup bekleyebilirsiniz

elini uzattı ve kum şeklindeki sandelyeleri gösterdi

feryat · Post by **feryat** » Mon Jul 12, 2004 2:06 am

Artık neşelenmişti... Hayat güzel mi ozan feryat?
"şükürler sana dragonfire" diye geçirdi içinden ozan, Pürüssüz tenli rahibeye bakarken.

O sırada tapınağın kapısında bağıran adama baktı ozan...
- Hey kimse sana kapıyı çalmayı öğretmedi mi?...

Sonra rahibe nin kibar karşılaması nerde olduğunu aklına getirdi...
-Eee.. Selam dostum...

Raistlin · Post by **Raistlin** » Mon Jul 12, 2004 4:53 am

Dev adam hiç konuşmadan ilerledi ve kum sandalyelerden birine oturup gözlerini kendisine bakan rahibe ve ozandan kaçırdı...

Unholy · Post by **Unholy** » Mon Jul 12, 2004 5:20 am

Ãƒ?adırın girişinden içeriye rüzgar ile birlikte siyah cubbeli bir adam girdi. Cübbesinin üzerinde kırmızı bir ejderha işlemeleri vardı. Adam sakin adımlarla ilerledi ve kumdan yapılmış sandalyenin üzerinde oturan adamın yakına gitti. Mezar kadar donuk sesi yayıldı.

- Zaman... Akıp giden zaman, yüzyıllar ve saniyeler... Benim Tanrım bunları temsil eder 'Geçmişin ve Geleceğin Efendisidir', 'Büyü Kullanıcıları ona şükreder' savaşçılar O'na savaş meydanında bir daha ki alacakları nefes için şükreder...
Benim Tanrım Zamandır her yerdedir ve hiçbir yerdedir...

Raistlin · Post by **Raistlin** » Mon Jul 12, 2004 6:20 am

"Başrahip sen misin?" diye sessizce sordu adam...

Unholy · Post by **Unholy** » Mon Jul 12, 2004 7:40 am

Adam karşısındaki adama baktı. Kukuletasını yavaşça geriye attığında donuk beyaz yüzü ve beyaz saçları ortaya çıktı. İfadesiz yüzünde tek bir değişiklik olmadan yayıldı mezar akdar donuk sesi...

- Hayır... O şerefe erişmiş kişi öldü... Ben Tanrımın Seçilmiş Savaşçısı ve Tapınağının Koruyucusuyum... Ben geçmişin ve geleceğin savaşçısıyım...

Raistlin · Post by **Raistlin** » Mon Jul 12, 2004 8:07 am

Adam siyah cüppesine sarılı bir halde kafasını bile çevirmeden aynı noktaya bakmaya devam etti:
"O halde seninle konuşacağım savaşçı. Neden ilahına iman ediyorsun? Tanrın senden ne istiyor? Tanrının amacı nedir? Senin hayatının amacı nedir? Sana vaat edilenler nelerdir?"

feryat · Post by **feryat** » Mon Jul 12, 2004 5:17 pm

şaşkın gözlerle bu ikili ye bakıyoo ve içinden 'Ahh keşke bu salak çadıra girmeseydim buraya doğru düzgün insan ghelmez mi diye düşündü...'

-Eee hey geçmişş in Eee efendisimiydi neydi Yaa? her neyse açmısınız bakın açsanız yani...
Sonra saçmaladığının farkına vardı rahibeye göz ucuyla baktıktan sonra
-Siz sormuştunuz değil mi evet ben açım galiba, Oysaki şimdi yeni yemek yemişti...
Gözlerinde muzip bir gülümseme ile
-Neden bana eşlik etmiyorsunuz Leydim hem dragonfire ın inananı nasıl olunur anlatırsınız...

Gayet masum görünüşlü simsiyah badem şekli gözlerini Rahibe ye dikti...
Ve cevap vermesini bekledi...

Lysana · Post by **Lysana** » Mon Jul 12, 2004 6:18 pm

kendini yeni gelen cüsseli kişiyle komutanın konuşmasını kaptırmıştı sonra ozanın sesiyle irkildi ve ozana baktı tekrar gülümser bir şekilde konuşmaya başladı

- demek acıktınız sayın ozan peki ozaman beni izleyin ,gerçektende bir dragonfire inananı olmak istiyormusunuz inanan olmak istiyorsanız lordumuza olan bağlılığınızı ruhunuzda ve yüreğinizde hissetmeniz yeter

sonra durdu yeşil ve parıltılı gözlerle ozana baktı - beni burda bekliyin size yiyecek birşeyler getiriyim.

Unholy · Post by **Unholy** » Mon Jul 12, 2004 6:50 pm

Adamin donuk ifadesinde hic bir degisiklik olmadi. Bir an icin gozleri kosede udran adama kaydi, aklından geçenleri okurmuşcasına gözlerinin içine odakladı gözlerini. Anlık bakışının ardından donuk sesi yayıldı.

- Tanrıma neden iman ediyorum, çünkü o en güçlü olgu 'Zaman' kimsenin yenemediği en güçlü savaçıların en kudretli büyücülerin yenileceği olgu. Tanrım her Tanrıda oldugu gıbı onun yanında olmamı ve onun ogretılerı dogrultusunda ilermemi istiyor. Onun bır amacı yok, her inananı kendi amaçları doğrultusunda ona iman eder, ama zaman gibi bir düzende...

Benim hayatımın amacı Tanrıma hizmet etmek ve kendi amaçlarımı gerçekleştirmek, bana vaat edilen ve Tanrımın tek hediye geçmişi ve geleceği görmemi sağlayan gözlerim... Tanrım her inanına bir hediye sunmaz ve vaat etmez...

feryat · Post by **feryat** » Mon Jul 12, 2004 7:43 pm

Anladığını belirtmek amacıyla kafasını salladı...
KArşısında konuşan adamdan kandığına dair bir işaret alıncada kafsını sallamayı durdurdu.
şu an tek düşündüğü bir tutam gelecek masalını tapınaktaki odasında sarmaktı... Ama bunu tapınakta yapmak istemiyordu çünkü ona gayet iyi davranmışlardı burada...

Feryat kadınlar dışında insanları sevmezdi. Kendisine kötü davranan insanlara da gerçek acıyı yaşattırmasını bilirdi... Büyük acılar. Buraya gelmeden önce Feryat ı dövdürüp handan attıran hancının karısının beyaz boynu ve mis kokusunu hala duyumsuyordu. Ve Hancının bunu duyduğunda suratının aldığı hal hala aklındaydı... Hancının karısını baştan çıkarmış ve köyden ayrılırken hanı kundaklamıştı Feryat...

Ama bu tapınaktakiler iyi insanlardı; Freya dostu, o rahibe ve rahip...
Bu tapınakta öyle bir şey yapmazdı...

FrpWorld.Com

Ufak bi Öadır

Who is online