FrpWorld.Com

Tüm hücrelerinde hissettirse de acı kendini
Demiri eriten ateşin çok daha sıcağı yakıyorsa içini
Bayılacak gibi oluyorsan bayılmıyorsan yine de
şanslısın yaşadığını zanneden binlercesine göre
Hissetmek en büyük ödülüdür yaşamın
Yıllar ilerler insanlar kaybeder
Ne kadarı ağlamayı başarabilir
Son anlarında
Bebekken yapabildikleri gibi
Ne kadarı? ? ?

Hayattan daha fazlası beklenmezdi
Bütün bu güzellikler onun içindi
Ruhunun derinliklerinde
Yanmıştı umudun kızıl alevi.

Oralarda derinlerde bir yerde
Bekliyordu onu hayaller
Bilsede yalnız gideceğini
Ne yapabilirdiki? inkar edemezdi gerçeği.

Umudun ışığında
Başlamıştı zorlu yolculuğuna
Ne zamana çıkardı bilemezdi ama
Varacaktı sonunda Kuzey diyarlarına...

En çok korktuğum şey olmaz umarım
Toprakla kanımın karışması
Hep hayalini kurduğum bir şeye bu kadar yaklaşmışken
Kaybetmeyi göze alamam.
Ama hayatımın her aşamasındaki gibi
Buradada zor engeller var.
Önemini kavrayamamışımdır engellerin
Neden birinin hayallerini gerçekleştirmesini engelleyelim
Belkide bizde gerçekleştiremediğimiz için
Tüm bu zorlukları yaratmışızdır.
Düşüncelerimde orayı her hayal edişimde
Bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum
Ama bir türlü kafamı çevirip bakamıyorum
Ã?ünkü engelleniyorum...

Her zaman gülmedi talih yüze,
Neden şimdi bekleyesin ki,
Alışmışken kimsesizliğe neden açasın ki
Yüreğini,hiç tanımadığın,
Farklı bir kokuya,farklı bir tene.
Olmayacağını bile bile yılların yükünü
Nasıl atarsın omuzlarından,
Kayıtsızlığının bedeli ödenir zamanla,
Ama zaman amansız bir fahişe,
Bekler anıları kolları açık,
Yutar olmuşları bekler olacakları.
Bitmez ihtişamı ile seni bekler kader,
Sahnelerin karıştığı hayat demişti ona,
şimdi anlıyordu hayatı yaşamayı,
Umutlar yalnız sahnelere aitti,
Senin olmayana el uzatmak gibi.
Paylaşamayacaklarını sergiledin,
Kara günlerin şafağına yeminler etmişken.
Tadı ile kanın,büyüdü yüreğin,
şimdi nasıl terk edersin yalnızlığı,
Yalnız senin olanı,
Paylaşamadığını,ağıtlarını,düşlerini.
Karamsarlığın altında ezilirken
Ruhunun silueti toprağa düşsün
Kuru göz yaşlarına eşlik edercesine.
Damarlarındaki kudrete ihanet yaptığın,
Haykırışların ardına saklanırken
Hiç olmayacak için sonsuz çabaların.
Kaç yıldır böylesin,
Kaç yıldır o nasıl?
Kaç yıl yükü var engel olan.
Sana ve ona.
Ã?elişen cevaplar her biri
Kendi kendine cevapsız kalanlar…
10.03.2007

Yalnız kalıp kafamı dinlemek istemişimdir hep
Elimde kitabım yanımda kahvem
Tek derdimin diğerlerinden farklı olmakken
Gecenin soğunda oturup düşünmek varken
Neden birilerine ihtiyaç duyayım ki?
Zamanı gelecek elbet
Bütün sıkıntılar üstüste binecek,
Bitecek bu saadet
Bilmesemki sonu mutlulukla bitecek
Hiç düşünemem ayrılırım şimdiden
Ama o zamana kadar ne yaparım bilmem.
Herkesin tutunduğu şeyler vardır
Benimki ise bu işte
Komik boş geliyordur sizlere
İnanın bana düşünecek halim yok sizleri
Ve dinleyecek o umutsuz düşüncelerinizi.
Yapabildiklerinizi yapın,asla elinizden geleni arkanıza koymayın
Umarım sizlerde başarırsınız...

Galathinilol çok güzel bir şiir
Benim hissedipte yazamadıklarımıda yazmışsın

Teşekkür ederim Drakhan.Bende senin şiirlerini beğenerek okuyorum.

Hani bir an esti denir ya o hesap bir anda yazıverdim .

Zten duygular da bir anda gelir ya insana o anda döktün döktün kağıda yoksa istediğin kadar çabala kuru kalıyor...

Bir ümit daha söndü
Bir aşk daha gömüldü
Ben sevmiştim oysa
Bu hayat burda öldü

Ben neyleyeyim sensiz hayatı
Ya öleyim, ya bu diyardan gideyim
Yeter ki yüzünü bir daha görmeyeyim
Gel beni öldür, ben ölümü neyleyim

Benim hayatım senle yaşıyordu
Sen gittin şimdi ne oldu
Ellerimde gözyaşları
Sen gittin tüm yapraklar soldu

Madem gidecektin, neden bir kez geldin
Madem ağlatcaktın, neden güldürdün
Sevmiyordun madem sen beni
Neden bırakıp gittin gözüm yaşlı

Ağlıyorum şimdi sensiz
Kaldım bir tek hatırayla
Artık gecelerim sessiz
Öleceğim gözümde yaşla

Düşünmeden yazmalı bazen
Ne sonucunu düşün,
Ne de başlangıcını,
Yaz sadece..
Kış gelene kadar yaz,
Sonra bahara teslim olursun
Sanma bahar seni bekler
Sanığın hep suçlu durumda
Sanki anlamadın
San ki anladın.

Sen ki beni burada yalnız bıraktın,
Ne diyim, canmı çok yaktın.

Bahar günleri
Buzların çözülüp
Hayatın yeniden başladığı günler
Gençsem eğer
Yaşama umutla bakıyorsam hala
Tehlikelerin bittiği
Hiç olmazsa
Önemsiz olduğu
Yeni bir mücadele
Yeni bir başlangıç
Yeni bir hayat için
Hiç düşünmeden başlayabilirim savaşmaya
Silahsız, tek başıma, delice

Ancak eğer......
Bastırıyorsa hayat
Aşağı omuzlarımdan
Yılların biriktirdiği anılar hücüm ediyorsa
Buzlar çözülünce
Hissederim saklanmış acıları
Bir daha

Yine de severim bahar günlerini
yaşlı da olsam genç de
Hayatı doyasıya yaşamak
Deli olmak
Ya da ağlamak
Kaybettiklerin için

Ozan Firble

Her zaman böyle olmamış mıdır?
Biri biter öteki başlar
Bizlerdende geçecek bu hayat
Önemli olansa bu bilinçle yaşamamak
Bu kadar kısayken yaşam
Değerlendirmek gerekir çok geç olmadan.
Herşey bu kadar zorken
Kalbimizin sesini dinlemek
Mantıklımı sizce?
Kimisi küfrederken bu hayata
Kimisi ise sıkı sıkı sarılır yaşam savaşına
Mutlu olmanın hazzı varken bu yolda
Neden acı çekelim ki bu uğurda?
Özüldüğümüz şeyleri bir düşünelim
Hangisi kalbinizdeki acının bedeli
Bütün bu duygular bizi ele geçirmemeli,
Savaşırken bir başınıza.
Evet elbetteki herşe bundan daha güzel olabilirdi
Ancak geçmişin yasını tutmanın yapacağı tek şey
Kalbin acısını daha da derinleştirmekken
Bütün bu acılarla yaşamanın
Mantığı var mı sizce???

Büyük bir hikayeyi bitirdiğimde yazmayı
Hele unutulmaz anılardan bahsediyorsam
Mısralarında hikayenin
Acı ve mutlulukla mühürlenmiş anları
Anlatıyorsam kelimelerde
Kaç olursa olsun saat uyuyamam
İnsanlara okutmak
Sormak isterin ne hissettiklerini
Ancak hiçbir paylaşmıyorsa benim duyduğum heyecanı
Umursamıyorlarsa bile mısraların bana hissettirdiklerini
O zaman işte................

İşte bu yüzden bütün şiirler herkese okunmamalı
Bu yüzden bütün hikayeler herkese anlatılmamalı
Bazen sadece anlamayı hakedenler bilmeli,
Belki de bazen hiçkimse bilmemeli...

Herkezin sırları varken kimselere söyleyemediği,
Yokmu sizin de bir şiiriniz kendinize sakladığınız?
Kendinizden başka kimselere okumadığınız.
Belki artık kendinizden bile sakladığınız?

Unutulmuş hikayeler vardır
Sizler bilirdiniz onları
Ama sonunda sizde unutursunuz
Ve kaybolursunuz.

Saklanan şiirler
Anlatılanlardan fazla
Hepside bir birinden duygusal
Hepside birbirinden ince dokumalı
Hepside Kalpte saklı.