FrpWorld.Com

Huor gülümseyerek Deru'ya döndü.Elf lisanında onunla konuşmaya başladı.

*Ben Huor Tinehtelë, aslında kimse bilmese de, Orman Elf'lerinde meclistenim(*), sizinle paylaşmakta bir sakınca göremedim.Sanırım beni anlayacağınızı düşünüyorum.*

Ardından Lex'e döndü yüzünü.*Deru'yu halledebilecek bir yöntem geliyor aklıma, biz onu zincirleyeceğiz ve götürüyor gibi yapacağız, sonuçta bizler birer Goblin'leriz, yiyeceklerini zannetmiyorum, ancak aptallar onlar, ikna edebiliriz.Ne dersiniz?*

Yeniden bir şeyler ekleme gereği duydu.

*Ben Huor Tinehtelë.Bir Orman Elf'iyim, yetenekli ve tanınan birisiyim, eşimle yolculuk yaparken goblinler bizi bastılar, ve şu anda...*

Ardından yeniden durdu ve sessizce

*Minnä....*

diye mırıldandı.

Huor'a sırıtarak cevap verdi "Ah evet, aptal oldukları kesinlikle doğru. Eğer onları öldürdüğümüzde karşımızda daha çok goblin bulacağımızı bilmesem öldürmeye de hayır demezdim ya... Ayrıca eminim Deru buradan çıkmak için bir süre zincirlenmeye razı olacaktır, yine de izin almak akıllıca olabilir." Ardından aklına gereken büyünün sözlerini getirdi: "Sanırım kılık değiştirme büyüsünü yapmaya hazırım, ne zaman başlıyoruz?"

Deru konusulanları pek takip edememişti.Anlamaya çalışsada anlayamıyordu.Adının Huor oldugunu söyleyen kişi kendisine döndü ve konusmaya basladı.Elf dilinde konusuldugu icin herseyi ayrıntısına kadar anladı.Kafasını karsısında ki elfe cevirdi "Bana güvenerek beni onurlandırdınız.Irkınızın asil bir ırk oldugunu biliyorum.Bende Deru...Deru Abysscrime" dedi ve yavasca konusmaya basladı "Planımızın ne oldugunu bana söyleyebilirmisiniz?..." diyerek beklemeye koyuldu.Fiziksel görünümünden ilk kez o zaman kuşkulanmıstı.Bir sorun cıkarmak istemiyordu.Kimseye yük olmak da eger kendisi bu plana dahil değil ise anlayabilirdi herseyi.

Deminki hareketinden sonra iyice sessizleşen dişi elfin yanına oturdu Safir: "İyi misin?" diye sordu. Diğerlerini anahtar konusunda tartışırlarken bırakmıştı. Dişi elf güzeldi güzel olmasına ama tehlikeliydi de. Demin bir goblini nasıl öldürdüğünü görmüştü.

Huor ilk önce, millete dönerek

*Dryad arkadaşımızın adı, Deru Abysscrime.Sanırım o da gönüllü bu işe.*

Ardından Deru'ya dönerek elf:

*Buradan kaçarken sen hariç hepimiz goblin kılığına bürüneceğiz, seni maalesef çeviremiyoruz, tabi sen kendin çevrilebilirsen o başka.Eğer çevrilemezsen, seni zincirleyeceğiz ve oda değiştirirmiş gibi götüreceğiz, iki türlü de kurtulacağız.*

Sonra tekrar millete baktı, safir dişi elf'le konuşmaya gitmişti, herkes kendi halinde sayılabilirdi.Sonra Deru'ya dönerek, *Biraz da sen anlat?* dedi.

Kapının menteşesi gıcırdadığında hapishane hücresindeki herkes birilerinin geldiğini anlayarak daha normal bir hal aldılar. İçeri yanında küçük, sarı saçlı, mavi gözlü bir çocuk taşıyan bir goblin girmişti. Hemen ardından beş tane goblin daha kılıçlarıyla odaya girdiler. İlk gelen goblin kapının önüne yaklaştığında çocuğu yere iterek bozuk bir ortak lisanla konuşmaya başladı. "Size oyuncak getirdim," dedi tükürürcesine. Ardından etrafa baktı, "Anahtar, anahtar nerde? Uff! Yine mi kaybettiniz sizi geri zekâlılar! şu Kecer salağı bi uyansın ben sorcam ona. Gidin yedek anahtarı getirin bana!"

Ardından goblinler utanarak kapıya doğru koşturdular. Bir süre sonra sadece bir tanesi geri dönmüştü. "Diğerleri nerede?"
"Sanırım hâlâ arıyolar efendim."
"Pöf, her neyse," dedi ve kilide uzandı. Kapıyı açtıktan sonra hâlâ yerde uzanan çocuğun yakasından tutarak kaldırdı ve içeriye fırlattı.

Gnom tam ortamdan sıkılıp mekanik ejderhasıyla uğraşacaktı ki goblinler gürültüyle gelip içeriye küçük bir çocuk fırtlattılar. Zaten nefret ettiği goblinlerin bütün bildiği ırkalar arasında -ki pek çok ırk bilirdi- en değerlileri olan insan bir çocuğa böyle davranmaları hiç mi hiç hoşuna gitmemişti. Ã?ocuğa yaklaşıp elinden geldiğince sevecen bir şekilde kendini tanıttı ve çocuğa adını sordu.

Ã?ocuk gnoma soran gözlerle bakıyordu. Bu garip canlı gerçekten çok komik görünüyordu. Bunun üzerine uzunca bir kahkaha attı. Sonra tekrar gnoma dikkatlice baktı.
"Kyorg nam bera?"

Huor yeni gelen çocuğu görünce öfkeden köpürmüştü.Ã?ocukları ne niyetle atıyorlardı oraya!Huor sinirlerine hakim olmaya çalıştı ancak mümkün görünmüyordu.*Minnä* diyerek sayıklamaya başladı içinden rahatlamak için.Sonra yeni gelen çocuğa bakarak bir yandan Gnom'a:

*Onu da goblin'e çevirebilir misin?*

Gnom çocuğun ortak dil konuşamadığını anlamıştı. Dili de az çok çıkarabilmişti. şehirlilerin konuştuğu bir dil değildi, büyük ihtimalle barbar diliydi. Yıllarını ırkları tanımaya adamış olduğundan bunu rahatlıkla söyleyebilirdi. Tam tanıyamadığı ırklardan biri ise dryadlardı. Biriyl konuşmaya çalışırken hayatını kaybediyordu neredeyse!

Huor'un sorusunu ölçtü. "Elbette, fakat bu goblinin söz dinlemesi şart. Ã?bür türlü goblinlerin hapse attıkları çocuğu tanıyacaklarına eminim."

Yeni gelen cocugun etkisinde kalmıştı.Bu yaştaki bir insan çocugunun ne işi vardı burada.Suç işlediğini düşünemiyordu çocugun.Belki de baskın yaptıkları bir köyden getirmişlerdir.Ã?ocukla anlaşamayacağını biliyordu.Hatırladığı kadarıyla insanların ömürleri kendi ve diger ırklara göre çok azdı.Özülerek çocuğa baktı fakat yaklaşmadı.Ã?ocugun kendisinden korkmasını istemiyordu.Ayaklarını biraz zemine vurarak köşeye doğru yürüdü.Ã?ocuğa göz kulak olmak gerekiyordu.Kendisini koruyamayacak kadar küçüktü.Hapishaneden cıktıklarında -Ã?ıkabilirlerse tabi- cocukla zaman gecirmenin iyi olacağını düşündü.Onu buradan çıkınca koruma görevini üstlenbilirdi.Kim bilir neler hissediyor zavallıcık diye düsünürken.Ã?ocugun kahkaha attıgını gördü ve o kadar da üzgün görünmediğini anlayınca yüzüne biraz gülümseme yerleşti.

Annesinin o telaşlı yüzünü hatırlıyordu, ama bir türlü anlam veremiyordu. Kadın çocuğunu odasına götürmeye kalktığında "ama daha çok erkeen," diyerek itiraz etmişti. Fakat annesi "uyuman gerekiyor, görmemen gerekiyor," demişti endişeli bir ifadeyle. "Neyi görmemem gerekiyor," diye sorduğunda ise annesi "süprizi hayatım, süprizi," demiş ve ardından "iyi geceler," diyerek öptükten sonra suratına yastığı bastırmıştı. Son duyduğu ise çeliğin deriyi yararken çıkan o iğrenç ses idi.

Sonra ise nefessizlikten bayılmıştı.

Etrafına anlamsızca bakıyordu, acaba süpriz burada mıydı? Sonra yarım at şeklindeki kadını gördü. Adeta büyülenmişti, acaba süprizi o muydu?

"Nim Dryad!"

Uzun süredir transdaydı ve etraftaki hiç bir şeyi duymuyordu. Yaşam elfler için çok önemliydi. Ã?dürmek onlar için bir şuçtu ama artık yaşamın bir gereğiydi. Transdan çıkınca farketti ki Safir ona bir şeyler söylüyordu. Hala transın etkisinde olduğu için sesler yavaş yavaş netleşiyordu. İçeri baktğında bir kişi fazla olduklarını gördü. Biri gelmişti. Bir çocuk. Artık iyice sinirlenmiş ve etrafındakilere "Bir çocuğu hapse atacak kadar aciz olan bu canlılar yaşamayı hakketmiyor. Akşam buradan çıkıyoruz. Ã?ıkmalıyız. Orman elfi anahtarı geceye kadar iyi koru. Sonrasında işimize yarayacak. Gece çıktıktan sonra burada bekleyin. Yakınımızda bulunabilecek goblinleri öldürüp önümüzü açmalıyım ben size söylemedikçe hücrenin kapısını kapalı tutun. Sonunda beklediğim gün geldi. Daha fazla burada kalmanın anlamı yok. Elimizdeki şansı tepmemeliyiz." dedi ve duvara yaslanıp düşüncelere daldı.

Huor sinirle dişi elf'e çıkıştı.Elf lisanında konuşuyordu, *Anlamıyorsun değil mi?Bizim şu anda neyin içinde olduğumuzu bile bilmiyoruz.Kaç goblin olduğunu bile bilmiyoruz, gücünün etki etmediği büyücüler olup olmadığını bile bilmiyoruz.Güçlü olabilirsin, ama sen de sonuçta tek bir kişisin.Buradan kaçarkenki planımız belli ve akşamı bekleyemeyiz!*

Huor'un içindeki sinir duygusu yanlışlıkla dışarı doğru çıkıyordu.Bencilliğe ve artistliğe tahammül edemezdi.

Ardından ortak lisanda konuşmaya başladı

*Elf arkadaşımızın bencilliği üzerinde ve kendisi gibi bizi de salakça tehlikeye attığının farkında değil.Ã?yleyse küçük dostum heme....*

Dedi ve durakladı.

*Zincir sorununu nasıl halledeceğiz?*

"Siz bilirsiniz. Neye uyarsanız onu yapıcam. Bildiğinizi okuyun, benden bu kadar." dedi ve en karanlık köşeye oturdu. Yüzünde alınmaya dair hiç bir belirti yoktu. Alışmıştı insanların öyle söylemesine. Pratik zekası gelişmişti zor şartlar altında kalmaktan. Artık ani karar verip ani hareketleniyordu. Birilerine yardım etmesi istenmezse de oturup onlara uymasınıda bilirdi. Onun geçirdiklerini kim bilebilirdi ki? Bir orman elfi mi? Hiç sanmıyordu. Kendini rahatlatmaya karar vermişti. Ses çıkarmadan oturuyordu. Aklından son bir şey geçti ve söyledi. "Bu çocuğun korunmasını siz sağlayacaksınız o zaman. Sizin için en güvenli olan yolu size belirttim. Bu bir bencillik değil. Asla." dedi ve uzun süre sessiz kaldı.