FrpWorld.Com

Yaratılmış sahne bir anda bozuldu ve Firble bağırmaya başladı... Mzıkçılık yaptın ama mızıkçılık yaptın sen bana ne bena ne mızıkçılık yaptın?

Edmon bir an tekrar ellerine bakınca hala kadın olduğunu fark etti. Amaaaan dedi Firble unuttmuşum işte kafa mı bıraktın adamda.. İşte.

Son sözcük söylendikten sonra Edmon tekrar Edmondu.

Edmon Edmon Edmon ben sana ne diyim yahuuu... Sen hissettin hissetmemen imkansız... dedi gnom çileden çıkmışcasına... Yaaaa senin onu reddetmen gerekiyordu. Adamı reddetmen gerekiyordu.. Ufffffffffffff neyse işte...

Bir anda yüzü değişti. Yine de şiir güzeldi. Ve elini çenesine koyup devam etti. Sanırım kadının hislerini aktardın adama yani sen olan adama... Ufff işte geçtin Edmon.. Bu eğitimi aldın sayılır. Ama biraz da mızıkçılık yaptın...

Gnomun yüzü gülümsedi Ama şiirin güzeldi Edmon duyguların seni çok güzel yerlere taşıyabilir ama diye ekledi gnom yüzü kırışarak en sakin nehirde bile kontrolü tamamen kaybetmek tehlikelidir. Di mi ama? ? ? ? ? ?

Bazen duygularının akışına kendini bırakmayıp kontrolü almalısın...

Neyse işte sonraki aşama zor olacak biraz. Ama iyi gidiyosun... Hadi bakalım öğrenci.

İlk mezun olmaya en yakın kişi sensin sanırım di mi ? ? ? ?

Edmon şaşırdı.Ama o sözcükleri ben söylemedim ki? dedi.Sonra içinden neyse dedi.Devam edlim dedi

Hımmm işte yine aynısı... Sen Edmon şiir sölemeyi seviyon.. şarkıyı da seviyon hatta ama konuşmayı sevmiyon sanırım dedi Yoruk bir anda tekrar ortaya çıkarak...

Evet evet evet öyle diye ekledi Firble de...

Bir an Yoruk ona garip baktı..

Amaaan dedi Firble Neyse işte ben zaten senle olmaktan sıkılırım bekçi dedi Firble Yoruk a...

Sonra Edmon a döndü Bu bekçi uzunlardan bile sıkıcı biliyon mu diye ekledi. Sonra söylenerek kulelerden birisinin merdivenlerine yürümeye başladı.

Yoruk Edmon a döndü. Eveet işte örenci. Üstadlarımızın ikincisini nassı buldun bilmiyom. Ama şimdi işte üstadların sonuncusu ile tanışcan.. Üstad Galadlirim le tanışcan sen...

RP DIşI:Ã?nce olduğu gibi duygularını yazmakta serbestsin Edmon sahayı Galadlirim e bıraktım ben...

Galadlirim yeni gelen öğrenciyi ilgiyle izliyordu.Ruhunun duymak istediği şeyleri söylüyordu şarkılar.Kalbine dokunuyordu,havalarda uçuyordu belkiş,gülümsüyordu,kahkaha atıyordu...Bir ozan için başlangıçta gereknler sadece.Ruhun ihtiyacını verebilmek,kendini anlatmak,başkalarına hissettirmek...


Edmond güzel bir elf kadına dönüşüp saf şarkısını söylediğinde de gözledi Galadlirim.Palisdanın neşeli ve kibar varlığına baktı hüzünle.Hüzünle gülümsedi.Sevgili Palisdan dedi kendi kendine.Sonra düşüncelerinden kurtardı kendini.Edmondla konuşma vakti gelmişti.


Edmond akademinin gizemli havasında karşısında bir kara elf gördüğünde şaşırmayacaktı.Ã?ünkü her üstad gibi bu drow da akademinin bir parçası gibi algılanıyordu.Akademinin yalnız ve karanlık kısmını oluşturan bir figürdü ilk başta beyninde.Sonra kendisine bakan duygu dolu bir çift göz gördü.Işığı yansıtan kırmızı gözler.Hem ağlamak üzere olduğunu düşündü hem de kahkahanın parıldasını taşıdığını.Sonra sesini duydu.Bir kadın sesi.Saf ve parıltılı bir derinlikteydi.Uzaklardan bir şeyleri çağrıştırıyordu.Ona yabancı şeyleri.Gözlerini kırptı Galadlirim ve düşüncelerini dağıttı.O zaman Edmond karşısında tüm karanlığıyla kadın bir drowu gördü.Elf efsanelerinin kırbaçlı çıplak kadınlarından değildi.Yüzünde yumuşak bir ifade vardı.Üzerinde kahverengi deri bir zırh ve siyah bir pelerin vardı.Sıradan bir kimsenin giysileri.Merhaba Edmonddedi tatlılıkla.Elini uzattı.

Edmond kekeleyerek *Burada bir drow ha* dedi.Sonra elini uzattı.*Merhaba* dedi.Ama şaşırmamalıydı.Ã?ünkü bu bir rüya hemde kendisi bir öğrenci idi.Ayrıca güzeldi de.Özelliklede bir drow için

Edmon beklemekten sıkılarak *Pekala göreve geçelim mi üstad* dedi.Aceleli bir şekilde sıradaki görevi bekliyordu

Drow kadını bir an irkildi ama kendini hemen toparladı.[/i]Ozanlık zor bir yoldur biraz sabretmeyi öğrenmelisindedi yavaşça.Ama hemen gülümsedi.

Madem öyle..Sınava geçmelim öyleyse."Ayağa kalktı Edmondun karşısına geçti."Bir ozan sadece güzellikleri anlatmaz,büyüleyici efsaneleri..Ruhu körelten nefret ve intikam da konu olur şarkılara.Korkular..Ã?ünkü bunlar yaşamın büyük şarkısını tamamlarlar.İçinden öfke geçiyorsa bunu yönlendirebilirsin.İnsanlar da o şeyi öyle algılayabilir.şarkıların büyüsünde her şey olabilir.Ben bir çok öfke ve şiddet gördüm ama şarkılarda bana en dehşetlisini gösterebilir misin?İçindeki en güçlü duyguyu bana aktarabilir misin?

Edmond anlamıştı.Açıkçası başka bir şey beklemiyordu.Anladığı kadarıyla herkes kendi uzmalıklarını istiyordu ondan.Sabretmek mi?.

RP DIşI: Özgünüm Galadlirim in aklında ne vardı bilmiyorum ama kendi üşündüğüm bir sınavı yazacağım. Edmond bir de uzun zamandır sınavın yarım kaldı umarım bize kızmadın.

Galadlirimin için için yanan gözleri Edmond un gözlerine kenetlendi. Ã?yleye öğrenci derinlere in en derinler bana anlat. Yüreğindeki en dehşetli intikam ve öfkeyi açığa çıkar bana.

Yetenekli bir ozansın ve şimdi de yeteneğini göster öğrenci. Orklar onlara olan nefretine söyle şarkılarında öyle iyi doku ki nefretini şarkılarına bir ork bile dinlese şarkını nefret etsin orklardan.

Galadlirim biraz da imalı bir gülümsemeyle baktı ozana. Bunu yapabilirsin değil mi öğrenci. Bu defa görüntüler yok. Her şeyi kendin hayal etmelisin.

11-12 yaşlarında küçük bir kız uyandı sislerin içinde. İlk yaptığı sadece oturarak gözlerini ovuşturmak ve ağzını kocaman açarak esnemekti. Küçük yumruklarını gözlerinden çektiğinde gördüğü manzaraya kocaman gözlerle baktı. Ufak adımlarıyla boğum boğum sisleri dağıtarak ilerledi komik yapıya.

Üzerinde beyaz, eski bir dantelli elbise vardı, omuzlarına simsiyah saçlarının döküldüğü. Kendisi gibi siyah saçlı bir bez bebeği göğsüne yapıştırmış, masmavi gözlerinde saf bir merakla ilerliyordu ozanlar akademisine doğru.

Hafifçe aralanmış ağzından kesik kesik mırıltılar dökülerek yavaşça okudu akademinin girişindeki yazıyı.

İlk Sınav Cesaret İçin Yalnızca
şarkı Söyleyebileceksen Akademinin Ã?nünde
şiirin ezgisi kırık sesinin tonu yavaş diye korkmadan
Açılacak Akademinin kapıları sana...

Garip bir şekilde kızın yüzünde ne bir korku ne de bir endişe okunuyordu. Sadece meraklı ve bilgiye aç bir bakış. Sanki nerede olduğunu ya da diğerlerinin neden olmadığını hiç umursamıyor gibiydi. Sanki...hafızasını kaybetmiş gibi...

"İlk sınav ce-cesaret için. Peki burası ne akademisi? Sanırım bunu öğrenmenin tek yolu içeri girmek. İçeri girmek için de bir şarkı söylemeliyim."

Bebeğini yere yavaşça oturtup ve düşmeyeceğinden emin olduktan sonra kendisi de bağdaş kurdu ve burnunu kırıştırarak düşünmeye başladı. Takıldığı yerlerde bez bebeğinden de fikir alarak biraz daha düşündü. Sonunda kıkırdayarak ayağa fırladı ve cebinden bir mızıka çıkardı. Ã?nce mızıkaya birkaç kez üfleyip kendini şarkıya başlamaya hazır hissedince üflemeye başladı ve ardından şarkıya geçti.

"Yemyeşil bir ormanda
Mor bir kelebek varmış
Bir çiçeğin üstünde
Mutlu mesut yaşarmış

Bir gün bir kötü arı
Kelebeği kandırmış
Zehirli bir mantarı
Tatlı polen sandırmış

Kelebek o mantarı
Arkadaşına vermiş
Arkadaşı yiyince
Hemencecik gebermiş!!!"

Ardından kendini yere atarak kahkahalarla gülmeye başladı.

Kendisinden uyunlara bakmaya alismis olan Yoruk bir an kafasini kaldirip yukarilarda birisini arada yeniden asagi baktiginda kendi boyunun birazerindeki yeni ziyaretciyi gordu. Bu bir insan cocugu idi.

Sapsari renkli kel gnom kiyin suratina dikkatli dikkatli bakti. Sanki onu bir yerden tanimis gibi.

Sonra hissettirmemeye calisarak icini cekti. Kiza gulumsedi. Hosgeldin kucuk ziyaretci. Muzigin hukmettigi ozanlar diyarina hosgeldin. Bu bir ruya ve eger muzigi seviyorsan bu ruyayi saniyorum seveceksin.

Eger ozanligi seviyorsan ogrencimiz olabilirsin kucuk ziyaretci.

Edmond irkildi.*Demek öyle* dedi.*Kesinlikle vazgeçmem* dedi.

Sonra düşündü.Hayatındaki en dehşetli sahne.Hatırlamıyordu.Annesinin karnından dışarı açılan bir perde de yoktu zaten.Annesinin karnında iken babası öldürülmüştü.
Bir anda hiddetlendi.Ancak fazla bir şey değildi.Pis bir gülümseme yayıldı suratına.İntikam vardı sanki yüzünde.Mırıldanmaya başladı.

*Ben babamı görmedim
Baba seni seviyorum diyemedim
Onu çok özlesem de
Yanına gidemedim

Hep onu düşündüm
Onun için yaşadım
İntikamımı alıp
Yanına ulaşcaktım

Baba seni çok seviyorum
Orklardan nefret ediyorum
Bir ork görsem
Kendimi tutamıyorum

Lanet olsun o güne
Senden ayrıldığım tarihe
Geberteceğim orkları
Alacağım intikamını*

Edmond bir anda yığıldı.İçindeki nefret onu tüketmişti.Ama yolculuğa devam etmeliydi

şiir biter bitmez bir anda Firble gölgelerin içinde belirdi. Yüzünde muzip bir gülümseme vardı.

Eğer bu aşamayı geçtiyse ozanımızın son eğitimini ben vermek isterim üstad Galadlirim dedi kara elfe dönerek.

Galadlirim şaşkınlıkla Elbette üstadım dedi. Sonra Edmond a döndü. Ozan üçüncü eğitimini de tamamladığını söyleyebilirim.

Ozanlık eğitiminin ilk bölümünün bitmesine tek bir aşama kaldı. Ama üstad Firble sanırım bir şeyler düşündü. Dikkatli ol. diye ekledi hafifçe gülümseyerek.

Firblenin düşüncesi ile tüm sahne yeniden değişti. Yeniden sevdiği kızı görüyordu.

Firble Edmond u uyardı. şimdi öğrenci ne kız arkadaşına ne de buradaki hiçbir şeye dokunamazsın dedi. Ellerini bir ağacın yaprakları arasından geçirerek. Sen burada hayalet gibisin daha da kötüsü görünmezsin.

Derken Edmond bir orkun kız arkadaşına yaklaştığını gördü gözleri nefretle yanıyordu. Edmond un onu durdurmak için izleyebileceği tek bir yol var gibiydi.

Firble elini kaldırıp zamanı dondurdu. Ona saldıramazsın çünkü işte nedenini biliyorsun onu korkutamazsın çünkü nefret gözünü kör etmiş bir insan ordusu da olsa saldıracaktı kız arkadaşının kaçmasına yardım edemezsin çünkü ondan daha hızlı Edmond. Onu durdurmak için tek yolun müziğin.... Bir şekilde Orku bu saldırının yapılmaması gerektiğine ikna edeceksin.

Sana biraz yardım edeyim hadi. Edmond bir anda Orkun zihnini okuyabildiğini hissetti. Ve gördü... Babasının anlamsız bir savaşta kurban edilmesinden sonra kaçışını bir mağrada kardeşi ile kurduğu yeni yaşamı. Sonra bir insan şovalyesinin çok sevdiği kardeşini öldürüp kendisini yaralayışını gördü. Bu orkun insanı öldürmesinin tek nedeni içinde yanan bitmeyen intikam duygusuydu insanlardan alınması gereken intikam.

Elini indirdi zaman tekrar akmaya başladı. Firble son sözlerini söyledi. Sana bir hediyem var sen şarkı söylerken zaman yavaşlayacak ve ork seni dinlemeyi bitirmeden kıza saldırmayacak. Hadi bakalım şimdi kurtar arkadaşını...

Edmond gözleri önünden Firble nin kayboluşunu izledi. şimdi gözlerinin öününde sadece sevdiği kız ve ona saldıran ork vardı.

Edmond düşündü, anladı bu ork galiba gerçekten haklıydı
Ama bir yanda da sevdiği vardı.Durmalıydı bu ork.Durdurulmalıydı.Edmond otların arasında *DUR* diye bağırdı.

Biraz düşün,
Babanı kardeşini.
Onları seviyorsun
Ben de bu kızı

Yaptılar o insanlar bir hata
Ne yaptı bu kız sana
Öldürürsen sen o kızı
Gelecek mi baban geri

Ben bu kızı seviyorum
Suçsuz yere öldürülmesini istemiyorum
Babanın, kardeşinin
Geri gelmesini
Bende istiyorum*

şiir bitmişti.Edmond olacakları beklemeye başladı

Ork sesi duyar duymaz irkildi. Sağa sola baktı. Sonra durdu. Bir süre bir anısını hatırlıyormuş ya da bir şey düşünüyormuş gibiydi. Sonra Edmond onun gözlerinin boşboş baktığını hissetti. Bu arada kız arkadaşı da orku görmüş ve çığlık atmaya başladı. Ã?yle korkmuştu ki kaskatı kesilmişti hareket bile edemiyordu.

Orkun gözleri kızınkilere kitlendi. Anılarını tekrar yaşıyor kızın gözlerinde çaresiz durumdaki katilleri görüyordu. Ailesinin katillerini...

Baltasını daha a havaya kaldırdı ve nefretten kendinden geçmiş halde ilerlemeye başladı.

Edmond zamanın tekrar donduğunu hissetti. Ufak gnom tekrar önünde belirdi. Hımm hımm olmadı sanırım ikna edemedin öğrenci olmadı ki...

Yeniden dene... Denemelisin öğrenci.... Bu defa düşün önce düşün... Bunu her zaman yapmam ama sana yapcam neyi düşünmen gerektiğini söleyecem.

Düşün öğrenci... Sen aynı nefreti yaşasaydın... Nasıl bir şiir senin nefretini aşmanı sağlardı? Düşün örenci düşün bakalım....

Derken ork yeniden ilerlemeye başladı. Korkudan büzülmüş kız ilerleyen dev savaşçıya bakıyor. Savaşçı ise kızın gözlerinde kendisine acı yaşatan katilleri görüyordu.