Ölüler Kulübü (2d6-beta oyun)

[fmc]

"Herkes burdayken kesin annesi evde oturuyordur. Gidip alalım anahtarı şu kadından. Vampir tek başına halleder onları. Biz girersek şimdi bir daha hiç şansımız olmaz."

[Edmond]

Tamam, zaten benim de karnım acıkmıştı.

(Gerçi kesin tapınakta ama metagame yok )

[dwaxer]

"Herkes burdayken kesin annesi evde oturuyordur. Gidip alalım anahtarı şu kadından. Vampir tek başına halleder onları. Biz girersek şimdi bir daha hiç şansımız olmaz."

Tamam, zaten benim de karnım acıkmıştı.
(Gerçi kesin tapınakta ama metagame yok )

Biraz dolaştıktan sonra arka sokaklardaki bir evin önüne geldiniz. Veranda gaz lambalarıyla aydınlatılmış.

Evin kapısında (tebeşirle yazılmış) büyük harflerle şöyle yazıyor:
"Yüce Pelorun şövalyesi Arthur'un Annesinin Evi"

.

[Edmond]

Bu karının bir ismi yok mu lan? Ne gerici insanlar bunlar?

Hortmal daha sonra kapının sessizce açık olup olmadığına baktı.

[dwaxer]

Bu karının bir ismi yok mu lan? Ne gerici insanlar bunlar?
Hortmal daha sonra kapının sessizce açık olup olmadığına baktı.

Kapı kilitli değil

.

[Edmond]

İçeri sessizce girmeye çalışıyorum. Kemikator'a bakarak "Kemiklerinden biri düşmesin seni öldürürüm, tekrar yani." diyorum.

İçeri araştırmaya başlıyorum. Kimse var mı içerde?

[dwaxer]

İçeri sessizce girmeye çalışıyorum. Kemikator'a bakarak "Kemiklerinden biri düşmesin seni öldürürüm, tekrar yani." diyorum.
İçeri araştırmaya başlıyorum. Kimse var mı içerde?

İçeride kimse yoktu. Büyük ihtimal arkada yatak odasında uyuyan birileri olabileceğini düşündünüz belki de. Kemiketör de kemiklerinin tıkırdatmamaya çalışarak içeri girer girmez kapı arkanızdan kapanır ve kilitlenme sesi duyulur.

Yakınınızdan (griffin sürücüsü Balyozlu Theodor"u andıran) bir ses alaycı bir üslupla, "namevtlerin aptal olduğunu söylemiştim size!" der ve hemen akabinde sanki etrafınızı sarmış 8-10 görünmez kişi varmış gibi gülüşmeler duydunuz.

Uçan rahibe Naome"yi andıran bir ses ise şöyle cevap verir Theodor"a: "haksızlık etme; okuyabiliyorlar ve hedeflerinin peşinden gidiyorlar, ayrıca nehirde izlerini kaybettirmeleri de zeki davranışlarının ispatıydı!"

Theodor tekrar konuşur: "Naome sen yine bu iğrenç namevtleri bağışlamaya kalkışmadan işlerini bitirsek iyi olur; SALDIRIIN!"

Etrafınızda görünmeyen kişilerin seslerini duymanın şaşkınlığını üzerinizden henüz atamamıştınız ki, her yönden acımasız darbeler almaya başladınız. Hortmal, kollarına bacaklarına inen, aniden beliriveren kılıçlar, kendini korumanı ya da körü körüne de olsa saldırmanı engelledi. Kemiketör son sözlerini söyleyemeden çenende patlayan topuz misali bir silah, dişlerini etrafa dağıttı. Belinin kırılma sesi iç burkacak derecede yüksekti. Hortmal"ın boynu kesilirken, Kemiketör"ün kafatası da hızla çarpan bir balyozun altında ceviz kabuğu gibi kırıldı. İki kahraman namevtin gözüpek macerası da burada sona ermiş oldu.

.

[Aegron Linwelin]

Aniden içinde bir burukluk hissetti Aegron.
"Biri ya beni andı yada bizimkiler faka bastı. Büyük ihtimal bizimkilere birşey oldu."

Kimsenin olmadıgı camlardan birinden aşağıya atladı.

[fmc]

"Anne? Off başım!"
Daha önce hiç hissetmediği bir şeydi bu kemik'in. Gözlerini açmaya çalıştı ama gözleri de yoktu. Bedenini dinledi hiç bir şey hissetmedi. Ne siyah, ne beyaz, ne acı, ne sevinç... Hislerde bedeni gibi kaybolmuştu. Uzun bir zaman önce nefes aldığını hatırladı ama onuda unuttu akabinde...
Boşlukta varolmuştu. Zaman donmuştu.
İşte o an... İçinde bir şey hissetti... Bir at arabasına binmişti, ateş etrafında bir kaç kişiyi haklamıştı, bir devin peşinden gitmişti, boyut değiştirmişti, piramitten geçmişti, aradığını bulmuştu, ormanı yakmış, nehre atlamıştı. Evet evet...
Ve bitmişti...
O an anladı hissettiğini. Artık huzura kavuşmuştu...

R.I.P K3M1K3T0R

[Edmond]

Deja Vu oldum.