Yüksek Büyücülük Kulesi (RPG) / Sınava Gir

[Black_Rider]

Denikron artik dayanimiyordu eli hancere yavasca kaydi...
Hanceri yerinden cikardi Buyucunun sirtina dogru atildi...

[Eldarin]

Rion aniden arkasını döndü ve üzerine hançeriyle atılmakta olan Denikron u gördü.

sahiplenmeyi seçtin... dedi ruhuna tiz bir ses.

black hançeri sertçe rion un bedenine soktuğunu hissetti.içinde daha önce hiç olmayan bir gücün harekete geçmiş olduğunu farketti.
İnce hançer hızla kayarak rion un bedenine sonuna kadar girdi.

kötülüğün yanını seçtin...

Kızıl sakallarıyla rion masum gözlerle black i izliyordu.Denikron hançeri çıkardı.kanlı ellerine baktı.kirlenmiş hançere.
'ben bu muyum ' dedi o an kendi kendine.

sen katliamı seçtin...

rion un bedeni önünde yığılmaya yüz tutarken Denikron bir kez daha bıçağı karşısındaki büyücünün bedenine doğru sürdü.

bir kez daha ve bir kez daha...

sen katilsin black...
güce katlederek ulaşmayı denedin...

Denikron önünde yığılıp kalan büyücüye hırsla baktı.ardından scroll un bulunduğu dolaba yöneldi.
''ona ulaştım işte.öyle ya da böyle.''

Dolap çeşitli büyü karışımlarıyla doluydu ve işte scroll.
papirüs parçası black i bekliyordu.
ona dokunmasını...
"AFERİN BLACK...DOğRU OLANI YAPTIN...şİMDİ...
şİMDİ DEVAM ET..."Denikronun zihnine gönderilen mesaj buydu.

[Black_Rider]

Denikron iste yapmisti Rion ayaklarinin altinda yatiyordu artik onun olan hersey onundu.

Denikron kendi kendine pismanmiyim hayir degilim sonunda guc benim olacak evet olacak

Denikron hemen dolapa yoneldi ve scrollu aramaya basladi

Bir sure aradiktan sonra onu gordu evet iste burdasin diye ic gecirdi buyucu scrolla yavasca elini uzatirken durakladi

Bu guclu scroll ise yuzde yuz bir koruma buyusu vardir denikron elini hemen cekti...

[Eldarin]

scroll un üzerindeki rünler kor alevlerinden de kırmızı şekilde parlıyordu.
tehdit edecek derecede güçlü bir ısı ve güç yayıyordu etrafına.
cinin sesini bir kez daha duydu kulaklarında.
bu kez emredici bir ses tonu vardı.
"AL ONU BLACK...GÃ?CÃ? İSTEYEN SENDİN.UğRUNA KATİL OLDUğUN.şİMDİ NİYE Ã?EKİNİYORSUN.ONDAN KORKMAN İÃ?İN HİÃ?BİR SEBEBİN YOK.TIPKI SENİN GİBİ İşTE.İÃ?İNDE GÃ?CÃ? BARINDIRIYOR VE YİNE SENİN GİBİ KOR ALEVLER GİBİ YANIYOR .SENİN RUHUNDA KOR ALEVLER GİBİ GÃ?CE SUSAMIş VAZİYETTE.
O SENİN BİR PARÃ?AN ONU KAVRA VE ONUNLA BÃ?TÃ?NLEşMEYE Ã?ALIş."

Denikron scrolla bir daha baktı.gücü içinde barındırıyordu bu scroll.bu aşikardı.lakin etrafına yaydığı olağanüstü derecede ısı Denikron u tedirgin ediyordu.

Demirden dolap yavaş yavaş eğrilmeye başlamıştı şimdi.ısının o cehennemi andıran sıcağı Denikron u yavaş yavaş içine almaya başlamıştı.sayılı saniyeleri vardı ve vücudu yavaş yavaş kavrulmaya başlamıştı.
Black scrolla dokunmaya cesaret edebilecek kadar güçlü hissediyor
muydu kendini?yoksa başka bir kaçış planı mı vardı?

NOT:black vereceğin karar seni fiziksel veya ruhsal olarak etkileyebilir.

[Black_Rider]

Denikron simdi hemen kacabilirdi o zaman gucu kaybedecekti almalimiyim diye ic gecirdi kara cuppeli buyucu bu cine guveniyimmi

Baska carem yok o scrollu almaktan baska yoksa burda olebilirim burda iyi bir secim olmaz..

Denikron kendi duyabilecegi seste fisildadi korkmuyorum ona dokuncam

Elini scrolla uzatti ve eliyle kavradi

[Eldarin]

Denikron scroll a yaklaştıkça ısının arttığını hissetti.
yine de almalıyım onu dedi.
scrolla uzandı....eliyle kavradı....
ısıyı şimdi vücudunda hissediyordu.sağ eli ısının etkisiyle kızarmıştı ve şiddetle yanıyordu.

inanılmaz bir acı sağ elini kavurmaya başladı.

yinede...dedi...benimsin.

scroll un üzerineki rünler daha bi parlaktı şimdi.Denikron u kendine çekiyordu.büyücü rünlere baktı.

bu rünleri biliyordu.kulede üzerinde çalıştığı rünlerdi bunlar.
okuyabileceğini hissetti.doğru vurgulamaları yapıp rünleri de doğru olursa ve iliklerinde akan büyüsel gücü hareketi geçirirse belki birşeyler olabilird.

bir taraftan eli kızıl scroll u kavramak uğruna kızarırken, öbür taraftan bedeninde harekete geçen büyüsel gücü hissetti Denikron.

belki yapabilirdi.ama ufak bir yanlışın neye bedel olacağını da çok iyi biliyordu.
çünkü scroll büyük bir gücü barındırıyordu.tıpkı Denikron un istediği gibi.
ama aldığı risk büyüktü...
Denikron un gözü scroll a kaydı...

[Black_Rider]

Denikron bu runleri hatirlamisti odasindan cikmadan kimseden gorusmeden bu scrollari kafasinin icine kazmisti

Denikron yapabilecegine inaniyordu ama bir yanlisin nelere bedel olacaginida cok iyi biliyordu..

Denikron scrollu acti o arada sag eli kizariyordu scrolla goz gezdirdi

Runleri aklinda tuttu onun icin kolaydi cunku cogu zaman bu runleri ezberlemekle gecmisti...

Denikron scrollu yuksek sesle okumaya basladi

[Eldarin]

"Nyhlall fedrosh nhirrnam lhyronles
Kluvssarr grixxlendra pheriynnelz..."

büyü sözcükleri Denikron un ağzından birer birer dökülmeye başladı.iliklerinden akan gücün yükselerek ve yükselerek elindeki scroll a doğru kaydığını çarpık bir surat ifadesiyle hissetti.
gücü son damlasına kadar kullanacaktı.çünkü büyülü scroll o kadar güçlüydü ki Denikron un vücudundan amansızca güç emiyordu.

ama Denikron vazgeçmedi düzgün bir telaffuzla scroll u okumaya devam etti.

altındaki tahta döşemelerin sallandığını hissetti.içinde bir miktar korku belirdi.yer sarsılıyr kulübe gözlerinde bir o yana bir bu yana gidiyordu.

'bırakmalımıyım?hayır...'Denikron scroll un son çeyreğine gelmişti.farkettiği şey etrafında sarsılan ortamın onun konsantrasyonuna engel olduğuydu.
farkedemediği ise ayaklarının altından yükselen duman bulutunun yavaş yavaş onun etrafını çevreliyor olduğu...
Denikron un karşısında devasa cin yeniden belirdi.

"EVET DENİKRON BAşARDIN.SCROLL U OKUDUN.ARTIK ÖZGÃ?RÃ?M
NİHAHAHAHAHAHA...
SCROLL DAHA Ã?NCE BENİM RUHUMU O ANLAMSIZ BYUTA HAPSEDEN RİON UN ELİNDEYDİ.SEN ONU ALDIN VE OKUYARAK BENİ ÖZGÃ?RLÃ?ğÃ?ME KAVUşTURDUN."
denikron herşeyi anlamıştı.rion un neden scroll u göstermekten çekindiğini ve cinin neden ona gücü vaadettiğini.
scroll elinde toz olurken kendi etrafında black i çevreleyen siste Denikronu içine tamamiyle aldı.
son duyduğu ses cinin hain kahkahalarıydı...
yüzü hırsla buruştu.
güce ulaşamamıştı.....

[Eldarin]

Duman bulutu ortadan kalktığında Denikron kendini klenin boş koridorlarında ve dizleri üzerinde buldu.

Cin,scroll,rion...hepsi korkunç bir rüyadan uyanırmışçasına üzerinden sikinip gitmişti.

güce ulaşamamıştı ama bunu deneme bile müthiş bir zevkti onun adına.
'yine de...güce ulaşmak hala en büyük hayalim.ve birgün bunu başaracağım.'

Denikron ayağa kalktı.sağ avuçiçi kararmıştı.
bir ceza.rion u öldürdüğü için.scroll ellerindeyken onu acıyla kavurmuştu ve şimdi sağ eli bu durumdaydı.

ileri baktığında ise kömür rengi kara bir cüppe onu bkliyordu.üzeri hafif rünlerle bezenmişti ve harikuladeydi.
Denikron o zaman anlamıştı.
büyü kulesinin o bahsedilen zorlu ve şeytani sınavlarından birine tabi tutulmuştu.

ve sınavı almıştı...kara cüppeyle...
yüzünde hafif bir tebessüm belirdi.cüppeye doğru yöneldi.

NOT:Black_rider sınavı kara cüppeyle bitirmiş iyi bir oyuncu olduğunu kanıtlamıştır.kendisini saygıyla selamlıyorum.artık kulenin diğer önemli sırlarına ulaşmak ellerinde.

[galadlirim]

Bir gece vakti..parlarken yıldızların ışığı gümüş saçlarda ve duyulurken neşe dolu kahkahalar,bir çığlık geceyi yardı.

Güzel Elf şehri Everaska nın büyülü suküneti karanlık bir izle lekelenmişti.Kadınlar ve erkekler şarkı söylemiyorlar,ağlıyorlar,çığlık atıyorlardı.Linu La'neral liri hafifçe sallanarak koştu ve kendisini bir katliamı izlerken gördü .Ã?ünkü her nasıl olduysa bu güvenli bildiği yerde bile uzun zamandır duyduğu çığlıklardan vardı.Elf yurdu dışında geçirdiği zamanlarda Arpçılar adına yaptığı görevlerde,birçok karanlık şey görmüştü.Ama bunları kendi Elf Yurdunda duymak tahayyül edemeyeceği kadar bir acıyla dolduruyordu içini.

Gözlerinden akan yaşlar yıldızların şimdi görünmeyen ışıklarıyla parıldıyor,güzel yeşil gözleri şimdi lekelenmiş yeşillerden oluşuyordu.

Orklar ve troller elfleri katlederken Ozanın duyduğu en korkunç şarkıyı söylüyorlardı:Ölümün şarkısı.

Bir saniyeden aaz bir sürede kafasından geçen bu düşüncelerle katliama koşup savaşa katıldığında ve şarkısını okurken hüznünü dışarı vurdu.Sadece o an korkusu siliniyor hep bildiği o sukünet ve mutlulukla kalbinin müziği çalıyordu.Her Ozan ın olduğu gibi onunda büyüsü kalbinden geliyor,notalar bunlardan oluşuyordu.

Uzun yıllardır dışarıdaki diyarlarda dolaştıktan sınra anlamıştıki Everaska da dahi o karanlık peşini bırakmayacaktı..

...

Linu nun atın koşuşuyla sallanan ve parıldayan saçları yüzünü kamçılarken,3 gündür yaptığı yolculuktan dolayı yorgun düşmüş atının hislerini bildiğinden dizginleri kibarca çekti.

Yaklaşmış olduğu kasabaya doğru yavaşça sürerken atını,elf gözleri dikkatle ve hevesle etrafı gözlemekteydi.İçinden mırıldandığı en sevdiği,elf kahramanının şarkısını içini neşeyle dolduruyordu.Kasabanın askerlerinden en yakın tarifini aldı ve hafifçe tebessüm etti.
Atını eyerlemek için koşturan çırak,elf kadınının zarafeti ve güzelliğiyle nefesini tuttu.Omzuna dökülen gümüşi saçları,mavimsi teni ve yeşil kıyafetleriyle Ay Elfi aslında sıradan biriydi kendine göre .Kendinin gurur duyduğu özelliği Ozanlığıydı.Ama bu zaten tamamiyle elf kültüründe olan şeydi şarkı,şiir,bilmece,öyküler ve birazda neşe.

Pelerininin gizlediği Arpçı broşu ise gizli gurutuydu ve umuyorduki kendisi gibi Arpçı olan insan büyücü arkadaşını yakın zamanda görecekti.

Ã?ırağın götürdüğü gri ata gitmeden önce kulağını kaşımış ve sadık hayvana kısa bir melodi fısıldamıştı.Hancı kısa boyuyla ve şiş göbeğiyle tam bir hancıydı ve boyu nerdeyse Linu kadardı."Buyrun leydim.Sanırım oda istersiniz.Sıcak yemek şimdi yapıldı Tymora bizi kutsasın.."Elf elini lirinde gezdirerek nazik tesebbümüyle"Teşekkürler bayım"dedi."Sanırım On Kasaba buraya yakın olmalı.."dedi.Hncı "Evet Leydim,buradan 6 saatlik uzaklıkta ama son zamanlarda tüm diyarları etkileyen ktülük en çok orayı vurdu biliyorsunuz.Ah zavallı insanlar önce tüm kasaba hastalıklara tutuldusonrada yandı kül oldu.."cıkcıklayarak başını sallayan Hancı söylendi.Linu bunu duymamıştı!Kendisi işleriyle ilgilenirken burada olanları nasıl olmuştudu da duymamıştı."Sanrım yakın bir zaman önce yandı Kasaba "dedi hancıya.Hancı hevesle anlatıyordu"Ah evet leydim çok yakın bir süre önce.."Linu nun daha fazlasını duymasına gerek yoktu.Geleneksel elf selamını vererek Hancıya teşekkür etti ve odasına çekildi..

Sabah olmadan yola çıktığında içindeki endişe daha da artmıştı.Elf şehrinin uğradığı saldırı beklenmedik bir darbeydi.Diğer insan şehirlerinde de kısa süre önce darbe yapılmıştı ve güçlü bir örgütün arkasında olduğunu az çok biliyordu.Arpçı örgütü en azından bu kadarını tahmin edebilmişti,ve Linu aklına İnsan Yoldaşı Arpçı,Başbüyü Eldarin Symeon u getirmişti.İnsan yıllarının elverdiğince ne uzun nede kısa olan arkadaşlıkları vardı.

On Kasabaya geldiğinde karşılaştığı manzara yıkılmış bir şehrin yeniden doğuşu oldu.İnsanlar Linu nun hayran kaldığı bir umutla yeniden şehri inşa ediyorlardı.İşi acele olduğundan kalıp onlara bir şarkı söyleyemedi ama birisine Büyücülük Kulesinin yolunu sordu.Sisli toprakların ardındaki kulenin adı heryerde olduğu gibi On Kasaba da da saygıyla söyleniyordu..Ve birazda korkularak..

Lnu La'neral Elf gözlerinin dahi göremediği veparçası olduğu büyüyü algıladığını hissediğinde durdu."Burada kal dostum.Sakın korkma.Ben yanındayım canım."diyerek atını sakinleştirdi.

Ve gözlerinin göremediği ve hissedemediği enerjiyi bulmayı bekledi:Kuleyi..

[Black_Rider]

Denikron ayaga asasina dayanarak kalkti demekki bir sinava tabi tutuldum ve sinavi basarili bir sekilde gectim evet buyumun gucu yavas yavas artiyor denikron cubbeyi kaldirdi ve kumasina dokundu buyuyu hisseti denikron parmak uclarinda...Denikron odasina gitmeye koyuldu...

[Eldarin]

Linu La'neral...ay elfi...

at huzursuzca linu nun yanında bekliyordu.linu ise yıllar öncesine dayanan insan büyücüsü Eldarin in bu kulede olduğunu duymuştu son olarak.

uğuldayan rüzgarla beraber uçuşan yapraklar linu nun etrafını sardı.teninden akıp geçtiler.linu nun saçları güz meltemiyle beraber dalgalanıyor,çekik gözleri etraftaki dostane doğanın kendini saygıyla selamlayışını izliyordu.

ve kule ... tam ilerisindeydi...bembeyaz mermerden büyücülük kulesi linu nun tam karşısındaydı.
ve büyü...birer güç dalgasıymışçasına ayaklarından dolanarak usulca bedenini okşuyordu.
bir anlığına içi ürperdi.büyüye saygı duyardı fakat bu onun için tam bir yol değildi.

linu atının yelelerini okşadı.onu ileriye_kuleye_ gitmesine teşvik etti.

"umarım eldarin kulededir." diye fısıldadı.

nazik adımlarla narin bitkilerle dolu çayırlığın içinden devasa kuleye doğru yol aldı.

kuleye imrenmişti.tartışılmaz bir şaheserdi onun gözünde.

kule ise ...onu bekliyordu...

NOT:Linu La'neral Büyü Konseyinde kapıdasın.oradan devam edebiliriz.

[high_elf]

Uzun zamandır beklediği sınavı almak için yola çıkalı iki saati geçmişti.. Tapınağı kimseye haber vermeden terk etmişti.. Sadece İlyamain'e bir not bırakmıştı, kızın kendisini anlamasını umdu. Tapınaktaki bütün görevleri ona bırakmıştı, ama hala içinde kızın başaramayacağına dair bir huzursuzluk gizliydi.. Ya ne yapacağını bilemezse.. Neyse diyerek aklından kötü düşünceleri uzaklaştırdı.. Zihnini önündeki sınava yoğunlaştırmalıydı..

Zaman zaman yolda ağaçların arkasında bir takım gölgeler gördüğünü sanıyor, dikkatlice bakmak için döndüğünde ise yerlerinde olmadıklarını görüyordu.. Ara sıra da bir takım kuş sesleri duyuyordu.. İçinde izlendiğine dair bir his vardı, ama bu hissin nedenini açıklayamıyordu, kendi kendine içindeki gerilimin sınav heyecanından kaynaklandığını söyleyip duruyordu.. Fakat bu da kaygısını dindirmeye yetmiyor, aksine olaya bir kat daha gizem katıyordu..

Sonunda artık yorulmaya başladığını hissettiğinde kulenin parıltısı gözüne ilişti uzaktan.. En son ne zaman ziyaret ettiğini hatırlayamıyordu, ama kuleyi görünce içine bir gurur duygusu doldurdu. Diyarda büyücülerin tek kalesiydi bu kule, ak, kara ve kırmızı cüppelilerin barış içinde çalışmalarını geliştirdikleri sığınaktı.. Kule, sanki topraktan gökyüzüne doğru fırlamış bir mızrak gibiydi.. Başını yukarı kaldırdıkça Vilthas'a sanki kulenin uzadığı gibi garip bir his verdi..

Bir hata yapmadığını kontrol etmek için cüppesinin cebinden erethanın kendisine yolladığı notu çıkardı ve bir kez daha okudu.. Evet, bir hata yoktu.. Rahatlamak için derin bir nefes aldı ve bağırma ile konuşma arasındaki bir şekilde seslendi kuleye:

"Ben Vilthas Eralinder, başbüyücü erethanın daveti üzerine buraya geldim sınavımı almak için.."

Sesin boş arazide yankılanmasını izledi cevap için beklerken....

[erethan]

Vilthas'ın bağırışı cevapsız kaldı...aslında kendi sesinden başka hiçbir şey duymuyordu...
Bir kez daha bağırdı Vilthas...ama buda sonuç vermedi...Kuleye doğru ilerlemeye başladı en sonunda...güneş batıyor olmalıydı bu akşam kızıllığını başka ne açıklıyabilirdiki...hoş zamanın bu kadar ilerlediğini fark etmemişti...Arkasında bir hareket ilişti gözüne...büyücü tetikteydi,hızla arkasını döndü,sopası önünde çaprazlanmıştı hızla tepki vermesini sağlıyacak bir büyünün sözlerini zihninde oluşturmaya başlamıştı bile...
'ah lanet gölgeler' diye mırıldandı kendi kendine,arkasında gölgelerden başka birşey yoktu...biraz daha koyulaşmışlardı sanki...'saçmalamayı kes Vilthas dedi en sonunda' fazla gergin ve heyecanlı olması zihninde oyunlar oynuyordu hepsi bu,günün bu saatinde gölgeler koyu olmayacaktıda ne olacaktı...
Kafasını düşüncelerini önündeki yola odaklamak için hızlıca salladı...belli ki sınava çağırılan adaylar bu şekilde karşılanmıyordu,belkide Erethanı karşılamalıydı...
Kuleye yaklaştı en sonunda kapısı diğer tarafta kalmıştı...aklında işine yarayacağı büyüleri tekrarlayıp duruyordu,büyük ihtimalle işine yarayacaklardı,ah işte kapı orda...
Kapıyı çalmak için ellerini kapıyta uzattı ve hafif bir vuruş,kapı ardına kadar açılmıştı...böyle olmaması gerekiyordu,bu kapı böyle açılmamalıydı...Sopasını tekrar önünde çaprazladı,bir terslik vardı orası kesin...
Tedirginlikle kapıdan içeriye girdi,çok sessizdi heryer,burası hiçbir zaman gürültülü olmamıştı yinede arada sırada birkaç büyü denemesi yankılanırdı duvarlarda,
O bu düşünceler içindeyken hafif bir rüzgar odada dolandı,yerdeki bir kağıt parçası bu rüzgarla havalandı ve birkaç metre öteye sürüklendi,aynı rüzgarın havaya savurduğu tozlar gibi...bu kulede hiçbir zaman olmamış olan tozlar...

[high_elf]

Gölgeler.. Gölgelerden başka birşey yok diye avutmaya çalıştı kendini Vilthas.. Kulenin kendiliğinden açılması onu bir kat daha şüphelendirmişti.. Ayrıca içerde hiç ses yoktu, kuleye sessizlik hakimdi.. En azından bir kaç büyü sözü duymayı isterdi Vilthas..

Sonra gözüne esen rüzgarın yerden kaldırdığı kağıt çarptı.. Ve kağıt parçasıyla birlikte farkettiği diğer şey ise yerlerin, duvarların toz tuttuğuydu.. Bu imkansız, olamaz diye fısıldadı hayret içinde.. Kule hiç bir zaman toz tutmazdı.. Kulenin terkedilmiş bir hali vardı.. Birkez daha şansını denemek için kulaklarını dikti ve en ufak kalem sesini bile duyabilecek olan elf kulakları yine hiçbir hareket sezmedi.. Sanki kule yıllar önce terkedilmiş gibiydi..

Bu düşünce Vilthasa ani bir titreme getirdi.. Her ne kadar Oren'in sözcüsü olsa da asıl mesleği olan büyücülük onun hayatı boyunca uğruna birçok şeyini feda ettiği, birçok kez hayatını kurtaran şeydi.. Dİyardaki büyünün tek kalesi olan büyücülük kulesinin terkedilmesi demek büyünün sahipsiz kalması ve zayıflaması demekti.. Bu da onca emeğinin boşa gitmiş olması demekti.. Ama zihninde bir ses ona bunun doğru olamayacağını söyledi.. Vilthas da çaresizce bu sese uyarak kulede ilerlemeye başladı....