Ay Kasaba ( Bölüm 2 ) Rp

[findor]

Findor insanlarla konuşup başına gelenleri sakince ve gülümseyerek anlatıyordu biliyorduki onların meraklarını gidermek daha iyi olucaktı.
Gecenin karanlığı hafifçe çökmeye başlarken kasabanın üstüne Kulelerde ve surlarda meşaleler yakılmaya ve nöbet değişimleri olmaya başlamıştı.
Gecenin haşin rengini bir çığlık deldi...
Findor şüphe etmeden kafasını kaldırdı göğe " Drusta" dedi kendi kendine bir şeyler söylemeye çalışıyordu ama anlatamıyordu...
Anladığı şeylerden biri güz bulutu ve Arkadaşı buradaydı Gözleri onları aramaya başladı bir süre bakındıktan sonra bir tarafta barbar dostunu gördü cüce ise ortalıkta bir şeyler hazırlıyor ve nöbeti sağlıyordu.
"Eddner" dedi Findor hafifçe sesini kalınlaştırarak...
"Sevgili dostum ve sadık hayvan koruyucusu Nasılsın Görüşemiyoruz uzun zamandır " dedi ve hafif bir gülümseme gönderdi....

[winterwolf]

"Doğru,"dedi korucu kocaman bir tebessümle "Gerçekten uzun zaman oldu ve gerçekten görüşemiyorduk"son kelimeye garip bir vrgu katmıştı "Ölmüş olduğuna inandığımız için bu pek de anormal değil. Ancak sen nerelerdeydin?"etrafta koşuşuturan ve Findor'un başından geçenlerin bir kısmını dinlemiş olan insanları işaret etti "Görüyorum ki kendine iyi bir hikaye edinmişsin. Sanırım kulübemde iyi bir şarap içip muhabbet etmeye hayır demezsin -gerçi biraz toz tutmuş olsa gerek ama..."

[findor]

"Tabiki dostum neden olmasin " dedi " haydi kulubene gidelim."

kisa bir yolculugun ardindan kulubeye varirlar
" evet dostum sor bakalim sorularini "

[winterwolf]

"Sorular mı?"diye küçük bir tebessümle sordu Eddner. Bir taraftan kulübesini terk etmeden önce bıraktı dağınıklığı toplarken, diğer yandan da küçük şöminesinin üzerindeki askıya bir çaydanlık asımayı başardı.

"[/i]şimdilik sorum yok dostum, "evden çıkmadan önce bir şeyler ararken dağıttığı, elbise sandığına alel acele tıktığı bir tüniğin ardından sandığı kapattı "sadece dinlemeye niyetliyim."

[findor]

"Dostum geçmişimin getirdiği bir kaç macera burada büyüdü ve serpildi beni hiç bırakmadı....
Bak dostum macerama şu hayallerle başladım

Yılların eskittiği kerpiç evinin tahta kapısını
inleyerek son bir kez açtı ağzını
Genç adam mırıldanarak koyulmuştu bile yola...
arkasına son bir baktı ve içinden elveda dedi son kez hüzünle
ıslık çalan rüzgar bile onu fazla etkilemiyordu
sabit bakışlar dik omuzlar
onun boyun eğmeyeceğini gösterir gibiydi
rüzgarla dans eden ağaçlar ona
diyarlara kendi özlemini kurup yapmak istediği
diyara nekadar hasret kaldığını anımsattı
Başladı ay ışığındaki türküsüne umutsuzlukla
nağmeler gökyüzünde çınlayıp ararken eşlerini
oda karanlıkta arıyordu hasretini
istemeye istemeye
belki diyordu belkide başaracaktı......

işte bu repliklerdi yola düşmeme sebep ve hayallerimdi...
Ama ondan önce olan geçmişim hiç peşimi bırakmadı..
Başıma sardığım belalar atladığım maceralrın birinde çok büyük bir hata kasabanın belkide yok olmasına sebep olucaktı "

dedi ve derin bir nefes çekti ve anlatmaya devam etti..
Rp dışı özelden ayrıntıları veririm

[findor]

İşte böyle dostum tam anlattığım gibi gelişti her şey senden ne haber nerelerdesin Güz Bulutu nasıl anlatmak istermisin ??" dedi