FrpWorld.Com

Bir dönemi bitti hayatımın
Neden eskisi gibi geliyor her şey
Sanki hiçbir şey değişmemiş
Sanki her şey aynı olacakmış gibi.
O kadar az hissediyorum ki yaşadığım olayı.
Yanımdaki kağıt da olmasa hani
Hep aynı okulda kalacakmış
Değişmiyecekmiş gibi yaşam
Ã?ylesine sıradan sanki bugün...
Oysa 7 temmuz yazıyor kağıtta
7 temmuz...
Hayatımda ansızın yaşanan bir sonun günü...
Tek başıma yaşadığım bir an
Ve hala da çok az insanla paylaştığım
Belirsiz bir gelecek ve de...
Belirsiz ama umutlu bir yandan
Ve hala farkında varmadım sanki her şeyin..
Bir ara vermek lazım belki..
Kendimi kaybetmek biraz...
Bir yolculuk belki
Ya da aşık olmak...
Zor olsa da sonuncusu
Belki ilki olur kimbilir.

Günün birinde eğer olacaksa
Eğer göreceksem ben de
Gülümseyerek en çok kendime
Nasıl da umutsuz olduğumu düşünerek
Boş geçen yıllar boyunca
Gerçi görmesem de olur ya
Bir de dokunup hissedebileceksem
Hele bir de yaşayabileceksem hiç değilse bir süre
O zaman anlatabilir miyim bilmiyorum duygularımı dizelerde
Hayali bile güzelken bu kadar
Ve yetiyorken beni tutmaya ayakta...
Bir de gerçek olursa eğer...
Bilmiyor ve canlandıramıyorum gözümde
Nasıl bir şey olur yaşam
Her halde farklı doğar güneş o zaman
Daha farklı akar saatler
Ve ben farklı bir ben olurum.

Eeee yaz olup boş zaman bulunca gezmemek olmazdı. Ben de gezdim..

Diyarbakır Dedikleri

Hey gidi Diyarbakır
Seni de görmek varmış bu Dünya'da
Üstelik de doğduğum günü
Seninle geçirecekmişim demek ki

Bilesin
Sevdim seni
Gerçi ben kolay severim şehirleri
Her biri farklıdır
Ama ayrı bir güzelliği vardır hepsinin

Senin de ayağı çıplak
Eski giysileri ile üzerinde
Yine de öylesine değil
Gerçek bir gülümseme ile yüzlerinde
Sokaklarda koşan çocukların
Güneşi iliklerime kadar hissederken kemiklerimde
O derinden derine değil de
Açıkça kimseden çekinmeden yaşanan hayat sokaklarında

Mardin Kapının ötesinde görünen o yemyeşil bahçelerin
İleride şehri saran bozkırın ortasında
Yer edecek zihnimde
Zamanın ne göstereceği belli değil
Ama bir defa kesişti ya yollarımız
Sen de kalacaksın artık hep bir köşesinde aklımın.

Ozan Firble...

Dönüş

Büyüdüğüm şehre dönüyorum yine
Ama mutlak bir dönüş değil
Gideceğim
Bu defa çok daha uzaklara
Üstelik de çok kısa bir süre var gitmeme
Doya doya bakmak doya doya yaşamak isterdim
şehrimi
Ne kadar nefret etmiştim zamanında ondan
Oysa
Kimbilir belki de Türkiye için
Belki en büyük umut olduğunu
Hem daha mutlu bir yaşam kurmak isteyenlere kendilerine
Hem de daha mutlu bir ülke görmek isteyenler için bir umut olduğunu
Anlayamadım belki
Evet hayal kırıklığına uğrattı, kendisine inanların çoğunu
Olsun...
Sonu kötü bitse de güzeldir bir umudu yaşamak..
Ve ben şimdi döneceğim şehre bir daha..
Altı yıl önce terk ettiğim şehir
Ve zamanı gelince yine terk edeceğim
Seni.

Hava yapışmış gibi bedenime
Nefes alamıyorum
Düşünemiyorum bugünü yarını
Geçmişle gelecek donmuş gibi bir yerlerde
Ulaşamıyorum
Ne kadar uzatsam da kollarımı olmuyor.

Hareket edemiyorum böyle günlerde
Dinlemiyor kollarım beni
Ne kadar konuşsam laf anlatamıyorum onlara
Amaçsızca
Bilmeden ne için yaşadığımı
Yaşıyorum bugünlerde
Nehirde sürüklenen bir yaprak gibi
Ã?aresiz
Durduramadan beni sürükleyen akımı

Zor zamanlar bunlar
Terk etmek nice zamandır devam eden yaşamı
Onca kutsal saydığın şeyle dalga geçerken yaşadığın Dünya
Yanmak sesinin ne kadar az çıktığına bakıp
Hazırlanmak
Terk etmek için yaşadığın ülkeyi bir ağustos günü
Üstelik de en çok orada olmak gereken zamanda
Üstelik de hiç istemediğin bir şekilde...
Tek bir kelime
Gitmem gerekiyor
Yankılanıyorsa içimde
Hayır ben başka bir ülkeyi sevmem diyenlerden de değilim hem
Tüm ülkelerdeki tüm insanlar dostumdur benim...
Ancak beni yaratan bir ülke varsa eğer
Uzaklaşmak bu ülkeden bir süreliğine bile
Acı
Zor
Ve ben bunun zor olduğunu itiraf ederek başlayabilirim ancak
O zorlukla yüzleşmeye...
Zor çok zor...

Unutmamamk lazım yaşamayı
Zorluklara kapılıp
Ya da dalıp hayallere
Ya da en büyük hatayı yapıp da
Ã?nümüzdeki sorunu düşünerek yalnızca
Belki de aceleyle bir şeylere yetişmeye çalışarak her gün
Hayatın nasıl güzel
Her şeye rağmen ne denli güzel olduğunu
Unutmamalı...
En kötüsü kaybetmek kendini
Kaybetmemeli kendini
Mutlu olmak
Mutlu olduğunu izlemek insanların
Bunu yapmadıktan yapamadıktan
Ne için çalışırsa çalışsın insan
Ne olursa olsun mücadelesinin amacı
Ne anlamı var ki...
Ne anlamı...

Yeni bir hayat kurmalı bir defa daha
İnşaa etmeli hayatı adım adım
Ã?ekinmeden yıkılır diye bina
Cesurca durmadan
Daha güzel ve daha büyük hale getirmeli
Devam etmeli ömür boyu sürecek inşaata
Öle sıradan bir şey değil yapılan
Koskoca bir hayatı şekillendirecek bu defa ellerimiz
Durmamalı
Yorulmamalı yaparken hayatı devam etmeli
Hep devam etmeli yapmaya...

Uzun bir yoldan geldim buraya
Yine de sanki hic gitmemis gibiyim sanki
Hep burada her zamanki gibi...
Hic kipirdamamis geldigim yerden

Hic olmadigim kadar kendimle bas basayim burada
Sokaklar ve insanlar bir figur gibi etrafimda
Izliyor ama katilamiyorum onlara
Herkes kendi basina burada

Daha baslamadi ama baslayacak sanirim
Yeni bir hayat yeni bir sehirde
Hala bir parcam kalmisken eskisinda
Buradayim yine de

Arkadaslar New Yorktan herkese selamlar....

Belirsizlikler hayatimdaki
Bazen oylesine acimasizlar ki
Aliyorlar o ana ait her seyi
Bir sis gibi sariyorlar
Ve ben o sisi yarmaya calisirken
Unutuyorum
Aslinda etrafimda olan o koca Dunyayi...

Oysa gozler degil ki bana Dunyayi tanitan tek yol
Ve belirsiz olsa da gidecegim yon o an icin...
Ya da belli olmasa da varmak istedigim noktada inip inemeyecegim
Hayattan
Yine de o kadar cok sey var ki yasanacak
Ama unutuyorum bazen
Unutuyor ve dert edeiyorum
Dert etmek bir ise de yaramazken ustelik
Boyle olmamali
Hayat bu sekilde yasanmamali

SUCLUNUN GUNCESI 1


Insanlarin nefret etmesi benden niye mi zevk veriyor bana...
Anlayamazsiniz.
Sizi seven insanlar varsa hayatinizda
Hatta cok eskiden bir gun bile hissettiyseniz birinin sizi onemsedigini
Ummak kolaydir nefret yerine sevginin de kazanilabilecegini bir gun
Oysa benim icin
Insanlarla anlasmak imkansizdi hep
Suyun altinda nefes almak kadar
Oyle ki
Bana baktiklari her an
Her soz agizlarinda cikan
Haykiriyordu
Bir hictim ben
Onemsiz
Yardimina bile ihtiyac duyulmayan
Karsiliksiz onerdiginde bile bu yardimi

Ve bir gun kesfettim ya da aklima geldi belki
Eger comak sokarsam hayatlarina
Aci verirsem onlara
Oyle bedensel olanini degil hem de
Daha derinden bir aci
Onlar icin var olacaktim
Nefret edeceklerdi benden
Ve hissedecektim nefreti her bakislarinda

Bilemezsiniz ne buyuk bir tad verdigini bu nefretin bana
Cunku ben
Ben ancak bu nefretle varim
Ancak bu nefret kaziyor Dunyadaki yerimi benim
Insanlarin bana duydugu nefret olmasa ben bir hictim...


NOT: Ben her suclunun ve sucun sorumlulugunun biraz da yasadigi toplumda hatta onun da otesinde tum Dunyada oldugunu dusunurum... Bu siirde biraz bir suclunun Dunya ya nasil baktigini anlamaya calistim. : ) ) )

Yasamanin yalnizca yasama oldugu yerler buralari
Yoksul ve ac da olsan
Doya doya yasiyorsun yoksullugunu ve acligini
Bazen acilarini kizginiligini hatta
Ve ozlemini kimi zaman daha iyi bir Dunyanin
Ve oylesine guzel geliyor ki
Oylesine yasamak
Ozgurce
Devam etmek istiyorsun
Aci ise yasadigin eger
Onu bile yasamaya devam etmeye

Farkli bir diyar burasi
Daha once yasamadigim
Efsanelerini cok duydum tabii
Ama yasamak farkli
Muzigini dinleyip giysisini giyerek taninmiyor ki bir ulke
Hatta taklit ederek onlarin yasama tarzini

Cok suclamistim nice zaman bu ulkeyi
Simdi anladim ki ulke degilmis suclanacak
Bir Dunya giderken cizilmis bir yolun uzerinde
Yalnizca kendi rolunu oynadi bu ulke
Ve belki de daha iyi
Oynayabileceginden digerlerinin

Ve ddegistirmek icin Dunyayi
Tanimak gerek burayi
Nefret etmeden
Hatta severek
Vaz gecmeden ama yapilan haksizliklara karsi cikmaya

Dusman degiliz ki hicbirimiz aslinda
Bizi savastirsa da Dunya kimi zaman
Aci cektirsek de birbirimize
O zaman bile aslinda dusman degiliz...

Yalnizca dusunmemiz lazim biraz
Kurtulup bizi saran sislerin arasindan
Yuksek bir yere cikip belki bakarak okyanusa
Dusunmek
O zaman belki....

SUCLUNUN GUNCESI 2

Biliyor musunuzuz?
Ben yakalanmak istiyordum aslinda
Kimse bilmeden o islenen sucun arkasinda ben oldugunu
Gizliden gizliye hayran olsalar da sucu isleyen kisiye
Yine de cok fazla anlami yok ki benim icin

Ben bana her baktiklarinda anlamalarini istiyorum
Onlara istedigi her turlu seyi yapacak bir adam oldugunu
Korkmalilar benden
Nefret etmeliler
Yapabilirlerse oldurmek istemeliler beni
Ve ben gormeliyim bunu gozlerinde

Saklanirken onlardan hatta kendimden
Elde edemem ki bunlarin hicbirini
Ama gidip teslim olamam da oylece
Kolay olmamali beni yakalamalari
Ve yakaladiklari an bile saygi duymamalilar benim zekama
O nedenle teslim olamam oylece

Beklemeliyim beni yakalayacak dogru kisiyi
Kahramanini benden nefret eden insanlari beklemeliyim
Benim olmayi basaramadigim kahramani beklemeliyim
Ve o gelene kadar devam etmeliyim isledigim suclara
Ancak o zaman...

Bir gun yeniden baslayacak
Yeniden gulecek cocuklar
Toprak yeserecek yeniden
Sular akacak vadilerden
Gokyuzu masmavi olacak eskisi gibi
Ve bu toprak tozlu ve gri
Farkli gorunecek o gun
Gelecek bir gun elbet
Her seyin farkli
Yasamanin daha guzel olacagi o gun
Ve biz korkacagiz o gunu dusunurken
Bunca aciya alismis insanoglu
Gercekten mutlu olabilir mi o kadar diye
Korkacagiz ama bilecegiz
Gelecek bir gun

Zaten hayat ne ki
Bir varmışız bir yokmuşuz işte
Sekiz gün kaldıysa geriye insanlık için var olacak
Bize düşen bu durumda
Yaşamak son sekiz günü
Eğer geriye kalan buysa elimizde
Değiştirilemezse kader...
Yine de korkmayın dostlar
Ã?yle çok sever ki insan korkmayı
Bazen kendisi yaratır kendi kabuslarını
Ã?oğu zaman da bir hayaldir yaratılan korkular
Bu da öyledir büyük ihtimalle
Ancak değilse bile
Yaşamak güzel yine de