FrpWorld.Com

eh madem nefret edicez...

2 yıl boyunca beni bi robota dönüştüren, beni ben yapan herşeyimi kaybetmeme sebep olan, dostlarımın beni terketmesine sebep olan o ruh halini bana veren
ve allah kahretsin ki herşey sonuçlandığında ve ben onca zamandır uğraştığım sonucu aldığımda, bana neşeyi unutturduğu için sevinmemi engelleyen o sınavdan ben de nefret ediyorum...

cehaletten, empati yoksunlarından, sorunları görmeyi reddedip çözüm yolunu da baştan yok edenlerden nefret ediyorum
olaylara başkasının açısından bakmaktan ve bu yüzden öfkelenememekten nefret ediyorum
görebiliyo olmaktan, düşünebilmenin lanet mi ödül mü olduğunu anlayamamaktan nefret ediyorum

nefret etmekte haklı olup olmadığımı bilmemekten ayrı bi nefret ediyorum...

Biraz da ben sıralayayım :

Ã?ncelikle nefret ettiğim şeylerin varolmasından nefret ediyorum,
Pes etmekten nefret ediyorum,
Başarısızlığı hazmetmekten nefret ediyorum ,
kendini civciv sanan kartallardan nefret ediyorum,
civciv konumuna düşmekten nefret ediyorum,
üzmek istemediklerimi üzmekten,
üzdüklerimi üzmüş olmaktan nefret ediyorum.

NEFRET ETTİğİM şEYLERİ TEKRARLAMAKTAN NEFRET EDİYORUM.. VE tekrar etmemeye çabalıyorm.

Bu dünyaya bu hale getirenlerden nefret ediyorum..Bi kaç milyon için sokakta yol kesip adam öldüren insanlardan ve o insanları bu hale düşürenlerden nefret ediyorum..İnsanlara ilk bakışta yargılayıp onlar hakkında karar veren burnu büyüklerden nefret ediyorum..Tikilerden ve cikslerden nefret ediyorumm
Vatanı bölmeye çalışanlardan nefret ediyorum ve bu duruma sokanlardan...

Bu dünyada yaşamayı seviyorum ama hayatımızı zorlaştıran şeyleri sevmiyorum...
Bana diretilen kabul ettirilmeye çalıştırılan kalıplardan nefret ediyorum..
Paradan ve aşktan nefret ediyorum çünkü ikisde acı veriyo...

Pişman olmaktan nefret ediyorum...Nefret etmekten de nefret ediyorum:(

Pişman olmaktan nefret ediyorum

çok doğru pişmanlıklarımı bir hatırlayıp aralarında kaybolmaktan,çıkış yolu bulamamaktan ve bazen aynı pişmanlıkları tekrar telrar yaşamktan da nefret ediyorum

Eğer pişman oluyorsan bir şeyi yaptıktan sonra bence doğru şeyi yapmamışsın demektir.Geriye dönüp baktığında pişmanlıkların çoksa hayatta ne kadar çok yanlış yaptığını görüyosun ve insanın sinirini bozuyo..Ve yaptıklarını değiştiremiyeceğinide biliyorsun en iyisi önüme bakayım ahata yapmıyım diosun ama geriye baktığında bu dediklerini bi kaç defa yaşadığını görüyosun.Her seferinde gelecekte hata yapmamak üzere kendine söz verdiğini görüyosun ve üstünden defalarca hata yaptığını göürünce deliriyosun.... off neyse devam etmimi sinirleniyorum...

sitece ne çok içimizi dökme ihtiyacımız varmış...rahatladım gerçekten bu başlığı açanı ellerinden öperim

YA benim genel düşüncelerim bunlar ya:D Valla içimi dökmedim daha merak ediyosan bi kaç sayfa yazar gönderirim baya dertliyimde bu aralar...

şşşşşt aranızda nefret etmeyin :evillaugh:

başka şeylerden nefret edemeyecek kadar kendimden nefret ediyorum...

Eline istanbulda yaşamı fırsatı geçip bundan hoşnutsuz kalan insanlardan nefret ediyorum
Napıcaksın istanbulda kuru gürültü diyenlerdende nefret ediyorum
Unutmaya çalıştığım bir insanın karşıma çıkmasından nefret ediyorum
sevdiklerimle aynı şehirde olmamaktan nefret ediyorum
sevdiklerimin olmadığı biyere gitmektende nefret ediyorum
Hergece üsütüme çöken o depresif ve karamsar havadan nefret ediyorum
sevdiğim biryerden ayrılmaktan nefret ediyorum
Sürekli seçim yapmak zorunda olmamdan nefret ediyorum
Bir daha üzülmiycem bu son deyip tekrar üzülmekten nefret ediyorum
Herşeyi içimde yaşamaktan nefret ediyorum
umutsuz olmamdan nefret ediyorum

oh nefretleri sıralamak ne kolaymış kustum valla

nefret etmek...
boş bir okyanusta olduğumu düşünüyorum etrafımda kimse yok...önümü görmüyorum sis var...karanlık ve kasvetli bir hava...

nefret ettiğimde okyanusta büyük dalgalar beliriyor..beni yutarcasına üzerime gelen dalgalar...nefret ettiğimde boğuyor beni okyanus....kendi kendimi öldürüyorum..soğuk ve dondurucu sular bedenimi uyuşturuyor beni hareketsiz kılıyor adeta..

nefret ettiğimde okyanusta sürükleniyorum..acımasız dalgalar suratıma çarpıyor..
kendime bile acımıyorum...okyanus beni sürüklemeye devam ediyor..
uzunca dalgalarla boğuştuktan sonra fırtına beni karaya çıkarıyor..baygın ve bitginim..kendimle insanlıkla ve bu dünyayla savaşıyorum..

gözlerimi açıyorum içimde nefret yok ....bir parça sevgi sarıyor bedenimi..ve güneş doğuyor ufuktan..gözlerimi kamaştıran ve içimi ısıtan bir ışık kütlesi..bu güzellik karşısında iyice uyanıyorum..kendime geliyorum..gözlerim görmeye başladığında havadaki kasvetli bulutların yerini masmavi gökyüzünün aldığını farkediyorum..
nerdeyim ben?neresi burası?neler oluyor diye düşünürken uzakta birini görüyorum
simsiyah bir karartı...belirsiz...bana doğru yaklaşıyor..karartı belirgin hatlar alıyor... siyah bir cüppe giymiş bir adam görüyorum...elinde uzunca bir orak..sonunda diyor.."sonunda karşılaştık...dünyadan bu kadar nefret ettin..ama sonunda nefretlerine son vericem..yeterinde savaşmadın..korktun..kaçmayı ve saklanmayı seçtin..gerçekten son vermeliydin korkularına..nefret gözlerini kör etmişti göremedin dünyayı...güzel günler vardı önünde..ama göremedin..ama artık çok geç...doğru şeyi yapmak için artık çok geç..."

neler oluyor diye bağırmak istiyorum ölmek istemiyorum diye bağırmak istiorum ama sesim çıkmıyor..sanki biri ses tellerime konuşmama emri vermiş gibi...neden diye bağırmak istiorum..

azrail beni duyuyor gibi davranıyor..."neden mi??işte bu soruyu tanrıya sormalısın bana değil" diyor...ve elindeki çorağı kaldırıyor ve vücuduma saplıyor..

gözlerim kararıyor..ruhumun havalandığını hissediyorum..gökyüzüne çıkıyorum ama düşüncelerim yok..kaybolmuş unutmuş gibiyim...sanki herşeyi unuttum..
azrailin dedikleri kulağımda yankılanıyor...

......."nefret etmek iyi değill...hem de hiç iyi değil.."
emerus

ben ....ben.... ölümden korkuyorum. ölmek istemiyorum.


ohhhh

Nefret edecek birşeyler bulamayacak kadar sığ bir hayat yaşamamdan nefret ediyorum derdim ama ondan bile nefret edemeyecek kadar duygusuzum.

Cumartesi ve Pazarlarımı Ofiste nöbetçi olarak geçirmekten ve dahada sinir bozucu olarak hem nöbette olup hemde günün boş geçmesinden nefret ediyorum...

güzel şeylerin çabuk bitmesinden,her çıkışın bir düşüşü olmasından,sonsuza kadar mutlu yaşamak diye bi kavramın olmamasından,toz pembe gözlüklere sahip olmamaktan nefret ediyorum........