Page 2 of 4
Posted: Fri Nov 05, 2004 4:19 pm
by esen
Tamam Ã?LÃ?M benim için yaşama daha sıkı sarılmam için bir neden Ölüm annemi kaybetmeden önce onu ne kadar sevdiğimi söylemem
Ölüm Kendimi anlamam için bir gün demek
Ölüm son nefesimde sevdiklerimi görmem demek
Ölüm kara topraklar altında yatan cürümüş bir bedeni yukarıdan bakmam demek
Ve Ã?LÃ?M bildiğim yaşamın son günü demek
Posted: Fri Nov 05, 2004 7:19 pm
by CHANGES
Ölüm ruhun hapsedildiği bedenden varoluş düzlemine geçişidir,bu vücut içerisinde yaptıklarından sorumlu tutulacaktır elbette.Ã?ünkü hayat bir sınavdır sonuçta.
Posted: Fri Nov 05, 2004 11:52 pm
by Daeya
Aslında ben ölümü pek sevmem çünkü beni sevdiklerimden ayırır.
Posted: Sat Nov 06, 2004 1:01 am
by Kharon
Ölüm, zor olandan kurtuluştur. Ölmek en kolaydır, basit bişeydir, anlıkdır. Ve mükemmele açılan penceredir...
Posted: Sat Nov 06, 2004 4:58 am
by Skylancer
ölüm korkmaktır. insanların hayatı boyunca düşüncesi ile titredikleri birşey. ölüm çürümektir, unutulmak, ayrılmaktır..ardında yaşlı gözler bırakmaktır ölüm. korkulan, çürüyen, unutulan, insanları üzen birşey nasıl mükemmel olabilir?!
ammaaa...ölüm zor olandan kurtuluştur, evet..kolaydır, kesinlikle...fakat esas marifet zorluklardan kaçıp kolay olana sığınmak değil dönüp o ozrluklarla yüzleşmek herşeye rağmen "yaşamak"tır. eğer dediğin gibi olsaydı her intihar eden korkak birer sülük yerine mükemmeliyete ulaşmış kişiler olmaz mıydı?
Posted: Sat Nov 06, 2004 6:31 am
by melkortr
şU CİHAN HARBİ NEDİR ? VAR MI Kİ DÃ?NYA DA Eşİ ?
ölüm olağandır üzülmeye değmez
özlemdir , beklenilir
aşktır, istenir
kutsaldır , içine giremezsin
temizdir , hatta gördüğüm , duyduğum en temiz şeydir
kimse ruhu ile kirletemez
o an sadece sen ve alıcı vardır mahremdir
Posted: Sat Nov 06, 2004 10:51 am
by chosen
içinde özlem bulunan hiç bişeyi sevmem, söyle bana ölüm özlemin ta kendisi misin yoksa sen??
yaşam sevinci ve saygılarımla...
Posted: Sat Nov 06, 2004 5:13 pm
by Firble
Orene katılıyorum. Ölüm yaşaığımı anları değerli hale getiriyor. Ã?ünkü her an bizim için geri döndürülemez. Özellikle fantezi edebiyatında aklıma hep elflerden bahsederken kullanılan sözler aklıma geliyor. 1000 yıl yaşayacak bir elf için bir yılın önemi ne ki.. Ama bizim için önemli hatta bir gün bile. Ölümsüz olsak da öyle olur muydu olurdu.. Ama birçok insan bunun farkına çok geç varırdı. Belki de varamazdı.
Posted: Sat Nov 06, 2004 6:58 pm
by Kharon
Ölmekten korkmamak lazım, çünkü hepimizin sonu bu şu ana kadar çok farklı yorumlar duydum ama bence böyle bir hayatta yaşıyorsak ölüm tek çözümdür, çaresizliğin ilacıdır.
Posted: Sun Nov 07, 2004 6:10 am
by chosen
bi söz varsa yalnışsa düzelttin lütfen..
madem cennet o kadar güze neden kimse ölmek istemez...
hayata sarılış ve saygılarımla..
Posted: Sun Nov 07, 2004 7:50 am
by Feomathar
Ölüm kaçıştır, kurtuluştur vs. gibi hikayelerle kendini oyalama.Aslolan varoluşun ta kendisi.Peki varoluş nedir?Belki de varoluş ölümün ta kendisi.
_________________
Güneyde gezerim
Herşeyi ezerim
Sığmam yıllara
Düşmem toprağa
Asla ölmeyeceğim
Posted: Sun Nov 07, 2004 5:32 pm
by Firble
Ölüm yaşamın ardı görünmeyen bir bölümü gibidir. Tıpkı doğumun öncesinin görülememesi gibi. Ben bu ikisinin birbirine ekli olduklarını düşünüyorum.
Posted: Tue Nov 09, 2004 6:39 pm
by Telmor
bi söz varsa yalnışsa düzelttin lütfen..
madem cennet o kadar güze neden kimse ölmek istemez...
çünkü kimse oraya gidip gidemeyeceğini bilemez. Müslümanlıkta müslüman olan biri er geç oraya gidecektir. yani er geç oraya gideceğiz (tabi dinden çıkmamışsak

) ama nasıl gideceğiz yaptıklarımızın hesabını nasıl vereceğiz işte insanı asıl korkutan ölüm değil ölümde sonra yaptıklarının hesabını vermek
Eniğrenç halimizle insanlığın önüne çıkarılacağı tanımadığımız milyarlarca insan ve tanıdığımız bir avuç insanının önünde en gizli sırlarımızı en sapık düşüncelerimizi ve en untanlacak arzularımızı yere serip hesap vereceğiz.
bu yüzden ölüm sonsuz özgürlük ve huzura kavuşana kadar( yani huriler falan

) olabilecek en iğrenç vicutla insanların önüne çıkmak gibi bişey. tabi sonrada başkalarının iğrençliklerini görmek.
Ölümden korkmuyorum beni korkutan ölümle cennet arasındaki yol
Posted: Tue Nov 09, 2004 8:49 pm
by Logan
süpersin ya direk beni dine geri soktun ya harbi ya siz bir olay anlatıyım
Bir kiz ve bir delikanli, bir motosikletin üzerinde 180 Km hizla gidiyorlar ve
aralarinda söyle bir konusma geçiyor;
Kiz : Lütfen yavasla, ben korkuyorum
Delikanli : Hayir, bak ne kadar eglenceli
Kiz : Lütfen, lütfen, çok korkuyorum
Delikanli : Peki, beni sevdigini söyle
Kiz : Seni çok seviyorum, lütfen yavasla
Delikanli : Simdi de bana sikica saril Kiz delikanliya sikica sarilir
Delikanli : Sapkami alip, kendine takar misin? Basimi çok sikti..
Ertesi gün gazetelerde söyle bir haber çikti:
Motorsiklet Kazasi;
Motorsiklet, fren arizasi nedeniyle, bir binaya çarpti. Üzerindeki 2 kisiden sadece
biri kurtuldu.
Gerçek ise söyleydi; Yolun yarisinda, delikanli frenlerin bozuldugunu anlamis ama
bunu kiza belli etmek
istememisti. Bunun yerine, kizdan kendisini sevdigini söylemesini istemis ve
kendisine son defa sarilmasini istemisti.
Sonra da kendi ölümü pahasina, kizin basligi takmasini ve hayatta kalmasini saglamisti.
Iste gerçek askin anlami da buydu..
öleceksem bu şekilde ölmek isterdim
sevidigm için (aile sözlüm yada dostum )
Posted: Tue Nov 09, 2004 9:39 pm
by Telmor
çok güzelmiş.
güzel bir ölüm.
eninde sonunda öleceksem ölümümün bir işe yaramasını isterim. heleki bu sevdiğim birini kurataracaksa işte o zaman buna ölünür.
:war
:melek