Büyü Konseyi (RPG)

[Lareal Duin]

Adama sinirle bakarak merdivenlere yöneldi ve bakışlarını merdivenlere yöneltti.Durum giderek karışıyordu

"sadece bir eğitmenle karşılasamazmıydım sanki "diye mırıldandı

ve merdivenleri tırmanmaya başladı bir yandan tekrar başlayan bilinmezlik yüzünde tedirginleşmeye baslamıstı...

[yeminer]

Yeminer The Lich laboratuvarında düşünceli bir şekilde durmuş olacakları kestirmeye çalışıyordu. Kaç gündür bu konuda çalışıyor, deneyler yapıyor ve birşeyler bulmaya çalışıyordu ama lanet olası işe yarar birşey bulmak koca okyanusta ufacık bir balığı aramaya benziyordu. Başka bir zaman olsa lich bunu asla sorun yapmazdı, sonsuz ömrü her türlü araştırmayı konforlu bir şekilde yapabilecek zamanı ona tanıyordu ama şimdi.. şimdi kıyamet yaklaşıyordu. Kendisi gibi kudretli bir büyücüyü bile önüne katabilecek, varlığına, çalışmalarına... binlerce senenin emeğine son verebilecek bir son !

"Bir yol olmalı ! " dedi kendi kendisine lich ve günlerdir aralıksız sürdüğü çalışmalarına geri döndü. Bu esnada fark edemediği birşey olmuştu, çalışmalarına kendisini çok mu kaptırmıştı ne ??

Birileri kuleye gelmişti ve kabul edilmişti, anlaşılan kıyamet bile büyücülerin azmini kıramıyordu.

Habis lich'in tiz kahkahası odada ve salonlarda yankılandı. Ölümçığlığını andıran iğrenç kahkaha hem keyiften hem de durumun ironikliğindendi. Son gelirken birileri başlangıç için geliyor ! Bu iyiye işaret. Gelsin bakalım.

[Mith_olorin]

Adam maskeye doğru bir iki adım daha da yaklaştı.Maskeye doğru elini uzattı.Ona dokunduğunda eline pürüssüz geliyordu ve içine garip bir sıcaklık hissi yayılıyordu.Maske onu garip bir şekilde çekiyordu.Sanki onu alırsa üm bu kulenin korkunçluğu bitecekti.Dokunuşu ona güven verdi,ve adam maskeyi metal sapından tuttu,yavaşça ve içinde hafif bir korkuyla yüzüne doğru kaldırdı,ve göz deliklerinin içinden baktı

[Lareal Duin]

Lareal tiz kahkayı duydu ve bir an için durakladı.Ã?rpermişti...Bir an için dönüp gitmeyi bile düşündü ama tekrar cesaretini topladı.

Ne tür bir sesti o?Bir insandan çıkmış olabileceğine inianmıyordu.Hayatında duyduğu en kulak tırmalayıcı habis sesti o ses...

Ã?nce yavaş kararsız adımlarla sonra hızlanarak merdivenleri çıkmaya başladı.Aşağıdaki adam aklına geldi...Ve bir yerlere varmayı diledi...

[Mith_olorin]

Mith yüzünden maskeyi indirmeden,hızlı adımlarla ileride gördüğü merdivenlerden çıktı.Gördüğü günışığı hala içine heyecan dolduruyordu

[shadeslayer]

Eragon bir köyde yaşıyordu.Anne ve babası bir baskın sırasında öldürüldü.Onların intikamını almak için yollara düştü.Yolda bir büücü onu eğitmeyi kabul etti.Birkaç ay geçmiştiki karanlık lordun adamlarıyla karşılaştılar.Adamlar büyücüyü esir aldılar Eragon'u da bayıltıp orada bıraktılar.Eragon uyandığında bunları zarzor hatırlayabiliyordu.Ustasında öğrendiklerinin kendisine yeteceğini düşünerek yüksek büyücülük kulesine doğru yola çıktı.Kulenin kapısına geldiğinde içinde bir huzursızluk vardı.Kapılar sonuna kadar açıldı.

[Mith_olorin]

Mith Olorin duyduğu kahkaha yüzünden neredeyse bir çığlık atacaktı.yüzünde bir dehşet ifadesiyle bir kaç adım geriledi fakat sonradan kontrolu geri almaya çabaladı.Buraya neden geldiğini hatırladı.Mantığı ona her an kaçması gerektiğini tekrarlamasına rağmen,Mith Olorin dayanılmaz bir merakla kahkahanın kaynağını bulmak için bir kez daha merdivenlere yöneldi ve çıkmaya koyuldu.

[green_eye_of_devil]

-"Ahhh sonunda.Sonunda bu lanet kuleyi bulabildim nekadar berbat ve tüyleri diken diken ettiren bir kule burada kimler yaşayabilirki? Akıldan mahrum büyücülerin dışında.Ahh tanrım sen bu insanlara yardım et bütün gün burada oturum kitap okumak yazmak ve cizmek ooo berbat gerçekten berbat.Dünyanın, doğanın güzelliklerinde bir nevi uzak yaşamak gerçekten çok kötü ve bazen bu yolda zaman harcayanlara acıyorum gerçekten acıyorum.Neyse ben işimi yapmalıyım dostum Dentiy şimdi burada otur kızım."

Merdivenler yavaş ve dikkatle çıkar içinden bir sanki bir tuzağa yaklaşmaktaymış gibi geliyor dört gözle etrafa bakarak ilerliyor.

"Dann...Dann...Dann..."

Kapıyı güçlü bir şekilde çalıyor.Kapıyı bu şekilde sarsılabilcek biri ya bir barbardır yada bir hayvandır.

-"Heyy kuledekiler ben Büyücüler Konseyi Başkanı Lord Eldarin arıyorum ona ulaştırmam gereken bir kaç eşya var yada Lord Eldarin öğrencilerinde birine vermeliyim nekadar değerli bilmiyorum ancak ...

Sesi net ve gürdü kullandığı her kelime rahatlıkla anlaşılabilecek şekildeydi.

devam etti.

-"ama fazla zamanın olmadığı için eşyaları kapının önü bırakmak zorundayım Lord Eldarin'e verilmesi gerekiyor."

Aynı dikkatle aşşağı inip köpeğini alıp ilerlemeye devam etti.

Bıraktığı eşyanın üstünde ufak bir kağıt vardı...
"Lord Eldarin'e Saygılarımla."

[C_Deschain]

Deschain 4 gündür yoldaydı.yiyecek olarak yanına aldığı kuru erzak tükenmek üzerydi ve daha henüz yüksek büyücülük kulesini bulamamıştı. Ve artık yorulmak üzereydi. Belkide içindeki kin,öfke,nefret gibi duygular olmasa buralara kadar bile gelemezdi.Yasadığı acı dolu günlerin acısını hala çekiyordu. köyünü basmışlar,yağmalamışlar ve ailesini katletmişlerdi.O oise hiç birşey yapamadan bir köşede saklanmıştı.hala kendine kızıyordu ama yapabileceği bir şey yoktu.Tek yapabildiği bir kaç büyüydü. o da bu barbarların üstünde bi etki göstermezdi. ve böyle sessizce ailesinin ölümünü izlemiş. 1 yıl sonra da büyücülük kulesine gitmeye,sınava girmeye kendini hazır hissettiği zaman yola koyulmuştu. Bütün bu olumsuzluklara rağmen kendine çok güveniyordu ve sınavı geçip en iyisi olcağına inanıyodu.
İşte Deschain yolda yürürken aklında bunlar geçiyordu. Bi kaç adım atmıştı ki ayağı bir dala takıldı.Sinirli bir şekilde dalı tekmeleyip savurdu ve içinden sessizce küfretti. Ve o anda karşısında büyücülük kulesine giden o yolu gördü. Gördüğü anda dondu kaldı. Ona saatler gibi gelen bir kaç saniye boyunca kıpırdamadan durdu. Kuleyi izledi ve o na hayran kaldı. Ve yürümeye devam etti.Fakat bu sefer büyük bir hırs ve istekle. Ã?ünkü her adımında hayallerine,umutlarına ve yaşama amacına yaklaşıyordu...
Ve kulenin kapısına geldiğinde kendisine açılan o muhteşem kapıları gördü. Adımını içeri attığı zaman belkide bilmeden kendi kaderini biçimlendiriyordu...

[Lord Necros]

Deschain kapılara doğru ilerlerken, bir an için kulenin, gözlerinin önünde dalgalandığını, eğilip büküldüğünü gördü. Gözlerini kırpıştırdı, tekrar baktı. Hayır, her şey olması gerektiği gibiydi. Kuleyi saran koru cıvıl cıvıl kuş sesleriyle dolup taşıyordu. Kule ise korunun ortasından tüm haşmetiyle yükseliyordu.

Yine de kulenin açılan kapılarına yaklaştıkça Deschain'in içindeki kötü his güçlenmeye devam etti. Görünürde bir şey yoktu, ama içinde bir yerlerde bir şeyin yanlış olduğunu hissediyordu.

Ve en sonunda kapılara birkaç metre kala, kapının önüne bırakılmış, birkaç karış eninde ve boyunda bir kutu gördü. Bu uzaklıktan okuyamasa da üzerinde bir not vardı.