Elfler doğa ile bir bütündür. Onu hissederler. Ağaçar ve toprak acı çekerken elfler de acı çeker. Sadece üzerinde yaşadıkları için değil onun bir parçası oldukları için. Elfler doğanın bir parçasıdır.
Elfler aynı şşekilde büyünün de bir parçasıdır. Dünya temellerinden sallanırken ve büyünün ağları fırtınadaki okyanus gibi dalgalanırken mavi saçlı genç elf bunu hissetmiş, taa derinlerden dünyasının acı çektiğini duymuştu. Dünyası ölüyordu.
Ve şşimdi karşısında gizemli büyü sanatının şaheserlerinden biri sahnelenirken büyünün bir yaratığı olarak hissetmesi gereken şey ihtişam ve huşu olmalıydı... Evet öyle hissetmeliydi ama hissetmiyordu.
Onun yerine rahatsız eden bir karıncalanma vardı üzerinde. Sanki bir ey derisinin altından kaçmaya çalışıyor gibiydi. Bir karıncalanma ama hani büyü oklarını hedefine yolladığı zamanki gibi bir güç hissi değildi bu. Bu daha çok nefretle bakan birinin gözlerini üzerinize diktiğinde hissettiğiniz gibi bir karıncalanmaydı.
Birinin koluna girdiğini hissetti hayal meyal. Göz ucuyla baktığında bunun drow kızı olduğunu farketti. Belki heyecan belki korku belki de huşudan parmaklarını genç elfin koluna geçirmiş sıkıyordu. 'Sonuçta o da bir elf ve benim hissettiklerimi hissediyor olmalı' diye geçirdi içinden genç elf.
Doğrusu genç elfin de biraz desteğe ihtiyacı vardı çünkü içinde bir yerde bir terslik olduğunu, normal olmayan bir şeylerin döndüğünü hissediyordu. Ve bu onu korkutuyordu. Çok az varlığın anlayabileceği bir korku.
Gözlerini dikip önünde gerçekleşen büyünün bu ilginç göstersini izlerken yanında savaşçının sesini duydu.
''Sizce bu alevler,bu kadar şaşa Normal mi ? ''
"Hayır dostum..." başını biraz da histeri ile gözlerini alevlerden ayırmadan sağsola sallıyordu. " Kesinlikle normal değil."
Bir kişinin ölümü bir trajedi, bir milyon insanın ölümü ise bir istatistiktir.
Joseph Stalin
