by CHANGES » Thu Nov 11, 2004 1:20 am
Aslında saat henüz 18.00 olmuştu ama kışın bu vaktinde gece gibi karanlık.İşten çıkıyordum çantam omuzumda yavaş yavaş servise doğru ilerledim.Henüz kimse gelmemiş yavaşça çıktım merdivenlerinden minibüsün her adımımda sallanıyordu yavaş yavaş.Sürekli oturduğum koltuğa ilerledim,herkesin bir koltuğu vardı sessiz bir antlaşma ile belirlenmiş.Günün yorgunluğu gözlerimden akıyordu dahası içini yakıyordu.Yan taraftaki fabrikanın bacası hala o koyu renk dumanını salıyordu gökyüzüne sanki içindeki yıllardır sakladığı nefreti kusar gibi.
Gözüm oraya takılmış kafamda eve gidip uyumak vardı sadece.Dışarıda hava karanlıktı ama ansızın aydınlndı ortalık çakan bir şimşekle.Ã?rperdim biraz yağmur damlaları teker teker vuruyordu cama sanki bir müzik ritmi gibi.Servisin her günkü yolcuları geldiler birer birer ve belirlenmiş yerlerine oturup hergünkü aynı konuşmalarına daldılar.Elimde kitabım yetersiz ışıkta birşeyler okumaya çalışıyordum.Servis hareket etti,fazla uzun değildi yolculuğum ilk ben iniyordum zaten servisten.Kitabıma daldığımda beni çok uzaklara götürmüştü yazar.Sonra kitabımı okumama yeten o yegane ışıkta söndü.En arkada oturuyordum kimsenin yüzünü görmüyordum böylece.Karanlık sadece karşıdan gelen arabaların farları ile bölünüyordu bir çıt bile çıkmıyordu serviste.Herkes uyudu diye düşündüm günün yorgunluğu ne de olsa.Dışarıya bakmayı sürdürdüm uzun bir süre artık gelmiştik yol ayrımına.şoför unuttu diye düşündüm dönmeyince ayrımdan.Seslendim dönüşü geçtiniz diye sadece kafasını salladı hiçbirşey söylemeden ama yolunu da değiştirmedi.Herhalde ileriden dönecek diye düşündüm ama o dönüşü de geçmişti.Sonra o kız yavaşça kalktı yerinden kızıl saçlı olan,onu ilk kez görüyordum serviste o gün.Bana doğru döndü ve yanıma gelip oturdu.şaşırmıştım bu davranışı karşısında ne diyeceğimi bilemedim.Bir elimi tuttu,
-Sen,artık seçilmiş olansın.Zamanı gelince hükmedeceksin ilk önce hediyeni almalısın.Buna hazırmısın?
Dilim tutulmuştu adeta hiçbir şey söyleyemiyor hatta kımıldayamıyordum.
Kafamı sallayabildim sadece evet anlamında.
Kız bana doğru uzandı boynumu öpmeye başladı ben ne olduğunu anlamaya çalışmadım bile.Bir ara boynumda bir ısırık hissettim aynı anda diğer yolcuların bana dehşet dolu gözlerle bakışlarını.
-Artık kalkmalısın.
Bu sözler çok uzaklardan dumanların arasından ulaştı bana gözlerimi açtığımda beni sarsan bir arkadaşımı gördüm.Neyse ki rüyaydı.Servisten indim ve benden sonra bir kaç kişi daha indi.Ama servis ayrılırken kızıl saçlı kızın bana bakışı ve boynumda hissettiğim acıda neyin nesi.
Aslında saat henüz 18.00 olmuştu ama kışın bu vaktinde gece gibi karanlık.İşten çıkıyordum çantam omuzumda yavaş yavaş servise doğru ilerledim.Henüz kimse gelmemiş yavaşça çıktım merdivenlerinden minibüsün her adımımda sallanıyordu yavaş yavaş.Sürekli oturduğum koltuğa ilerledim,herkesin bir koltuğu vardı sessiz bir antlaşma ile belirlenmiş.Günün yorgunluğu gözlerimden akıyordu dahası içini yakıyordu.Yan taraftaki fabrikanın bacası hala o koyu renk dumanını salıyordu gökyüzüne sanki içindeki yıllardır sakladığı nefreti kusar gibi.
Gözüm oraya takılmış kafamda eve gidip uyumak vardı sadece.Dışarıda hava karanlıktı ama ansızın aydınlndı ortalık çakan bir şimşekle.Ã?rperdim biraz yağmur damlaları teker teker vuruyordu cama sanki bir müzik ritmi gibi.Servisin her günkü yolcuları geldiler birer birer ve belirlenmiş yerlerine oturup hergünkü aynı konuşmalarına daldılar.Elimde kitabım yetersiz ışıkta birşeyler okumaya çalışıyordum.Servis hareket etti,fazla uzun değildi yolculuğum ilk ben iniyordum zaten servisten.Kitabıma daldığımda beni çok uzaklara götürmüştü yazar.Sonra kitabımı okumama yeten o yegane ışıkta söndü.En arkada oturuyordum kimsenin yüzünü görmüyordum böylece.Karanlık sadece karşıdan gelen arabaların farları ile bölünüyordu bir çıt bile çıkmıyordu serviste.Herkes uyudu diye düşündüm günün yorgunluğu ne de olsa.Dışarıya bakmayı sürdürdüm uzun bir süre artık gelmiştik yol ayrımına.şoför unuttu diye düşündüm dönmeyince ayrımdan.Seslendim dönüşü geçtiniz diye sadece kafasını salladı hiçbirşey söylemeden ama yolunu da değiştirmedi.Herhalde ileriden dönecek diye düşündüm ama o dönüşü de geçmişti.Sonra o kız yavaşça kalktı yerinden kızıl saçlı olan,onu ilk kez görüyordum serviste o gün.Bana doğru döndü ve yanıma gelip oturdu.şaşırmıştım bu davranışı karşısında ne diyeceğimi bilemedim.Bir elimi tuttu,
-Sen,artık seçilmiş olansın.Zamanı gelince hükmedeceksin ilk önce hediyeni almalısın.Buna hazırmısın?
Dilim tutulmuştu adeta hiçbir şey söyleyemiyor hatta kımıldayamıyordum.
Kafamı sallayabildim sadece evet anlamında.
Kız bana doğru uzandı boynumu öpmeye başladı ben ne olduğunu anlamaya çalışmadım bile.Bir ara boynumda bir ısırık hissettim aynı anda diğer yolcuların bana dehşet dolu gözlerle bakışlarını.
-Artık kalkmalısın.
Bu sözler çok uzaklardan dumanların arasından ulaştı bana gözlerimi açtığımda beni sarsan bir arkadaşımı gördüm.Neyse ki rüyaydı.Servisten indim ve benden sonra bir kaç kişi daha indi.Ama servis ayrılırken kızıl saçlı kızın bana bakışı ve boynumda hissettiğim acıda neyin nesi.